मन्त्रहरू

यो जैन धर्मको सबैभन्दा पवित्र र मुख्य मन्त्र हो। यसले पाँच परमेष्ठी (अरिहन्त, सिद्ध, आचार्य, उपाध्याय र साधु) लाई नमस्कार गर्दछ।

यो जैन धर्मको एक पवित्र प्रार्थना हो जसमा चार उत्तम मङ्गल तत्त्वहरूको वर्णन छ। यसले अरिहन्त, सिद्ध, साधु र केवलीद्वारा प्रतिपादित धर्मलाई मङ्गलकारी, लोकोत्तम र शरण मानिन्छ भनेर बताउँछ।

यो प्रार्थना जैन धर्ममा पापहरूको पश्चाताप र शुद्धिको लागि गरिन्छ। यसले मन, वचन र शरीरद्वारा गरिएका गल्तीहरू स्वीकार गर्दै, तिनलाई नदोहोर्याउने प्रतिज्ञा गर्छ।

यो एक जैन प्रार्थना हो जसमा भक्तजनले आफ्ना पाप वा दोषहरूको निन्दा र गर्हा गर्दै, प्रायश्चित र शुद्धिकरणद्वारा आत्मालाई पवित्र बनाउनको लागि समर्पण गर्दछन्।

यो जैन धर्मको एक भक्तिगीत हो, जसमा गुरु (आध्यात्मिक शिक्षक) को महिमा गाइएको छ। यसले गुरुले पाँच इन्द्रियलाई वशमा राख्ने, पाँच सावधानीका क्रियाहरू पालन गर्ने, र धार्मिक आचरणमा रुचि राख्ने जस्ता गुणहरूको प्रशंसा गर्दछ।

यो छह अक्षरको मन्त्र हो जुन महायान बौद्ध परम्पराको हो, विशेष गरी तिब्बती बौद्ध धर्ममा केन्द्रीय छ र बौद्ध संसारमा सबैभन्दा बढी जपिएको मन्त्र हो।

यो तारा देवीलाई समर्पित एक पवित्र बौद्ध मन्त्र हो, जसलाई उनको सुरक्षात्मक र करुणामयी ऊर्जा आह्वान गर्न भनिन्छ। यो एक छोटो, शक्तिशाली आह्वान हो जुन मार्गदर्शन खोज्न र कठिनाइहरू पार गर्न ध्यान र प्रार्थनामा प्रयोग गरिन्छ।

नमोऽमिताभ बुद्धाय: अमिताभ बुद्ध, अनन्त प्रकाशके बुद्धलाई, सुखावतीव्यूह परम्पराबाट लिइएको एक संक्षिप्त संस्कृत प्रणाम।

यो नकारात्मक कर्म र मानसिक मलीनतालाई शुद्ध गर्न जपिने एक पवित्र बौद्ध मन्त्र हो। यसले वज्रसत्त्वलाई आह्वान गर्दछ, जो मनको शुद्ध, अविनाशी प्रकृतिको प्रतिनिधित्व गर्दछ, ताकि अवरोधहरू पन्छाउन सकियोस् र आध्यात्मिक सिद्धि प्राप्त होस्।

यो पवित्र वज्र गुरु मन्त्र हो, जुन गुरु पद्मसम्भवको आशीर्वाद प्राप्त गर्न र आध्यात्मिक सुरक्षाका लागि जपिन्छ। यसको नियमित जपले मनलाई शान्त पार्ने र जीवनका अवरोधहरू हटाउन सहयोग पुर्‍याउने विश्वास गरिन्छ।

यो मञ्जुश्री (प्रज्ञाका बोधिसत्व) को बीज मन्त्र हो। 'अ र प च न धीः' भन्ने छ वटा अक्षरहरू संस्कृत वर्णमालाका आदि अक्षरहरू हुन् र प्रत्येकले विशेष गुणलाई प्रतिनिधित्व गर्छ। यस मन्त्रको जाप गरेर बुद्धि, स्मरणशक्ति र विद्या बढाउन सकिन्छ।

यो मन्त्र महायान बौद्ध परम्परको भैषज्यगुरु (औषधि बुद्ध) सँग सम्बन्धित छ, जसलाई उपचारका देवता मानिन्छ। परम्परागत रूपमा यसलाई बिरामीको निको हुन, मानसिक पीडा कम गर्न र आध्यात्मिक शुद्धिका लागि जप्ने गरिन्छ। मन्त्रको सुरुमा रहेको 'तद्यथा' ले 'यसरी' भन्ने अर्थ दिन्छ, र अन्त्यको 'स्वाहा' मन्त्र समाप्त गर्ने पवित्र शब्द हो। यो मन्त्र ध्यान गर्दा वा विशेष अनुष्ठानमा उच्चारण गरिन्छ।

यो तारा देवीको एक प्रसिद्ध मन्त्र हो जसले आयु, पुण्य, ज्ञान र पुष्टि प्रदान गर्ने विश्वास गरिन्छ। यसलाई दैनिक जप गर्नाले जीवनमा शुभता र समृद्धि आउँछ भन्ने मान्यता छ।

यो सिख धर्मको सबैभन्दा आधारभूत मन्त्र हो जसले परमात्माको एक रूपको वर्णन गर्दछ। यो गुरु ग्रन्थ साहिबको सुरुवातमा आउँछ।