भजनानि
कृष्णरामादिभ्यः गीयमानाः प्रेमोत्कण्ठामयाः भक्तिगीताः
भजनम् · संस्कृतम्
भक्तिगीतम् — An intimate, emotional outpouring of the soul composed by saint-mystics (Mirabai, Surdas, Kabir, Tulsidas, Narsi Mehta). Unlike formal rituals, it approaches the Divine through personal relationships: as a child, beloved, master, or inner companion.
Lyrical Padas set to classical Indian Ragas and Tālas
Composed of a Sthāyī (the recurring melodic refrain / chorus) and one or more Antarās (melodic verses developing the narrative), concluding with the poet's unmistakable lyrical signature (Chhāp / Mudrā).
Gospel Music & Medieval European Mystical Songs
Soulful Folk Hymnody — Resembles African-American Gospel songs and medieval mystical chants (such as those of Saint Francis of Assisi and Hildegard of Bingen) where personal longing and raw joy take precedence over formal dogma.
Sung in Satsang gatherings, temple halls, and home worship to melt intellectual ego, unite diverse communities in song, and immerse the heart in love of God.
कबीरनाम्ना प्रसिद्धं निर्गुणपदम्, यत्र आत्मा स्वं युगे युगे योगिनं वदति, यः न आयाति न गच्छति, सर्वत्र वर्तते, स्वकीयायां कुटिकायां च सहजस्वेच्छया क्रीडति।
कबीरनाम्ना प्रसिद्धं लघु पदम्, यत् राम-गोविन्द-हरि-नाम गातुम् आदिशति, यतः अत्र न जपतपसी अपेक्षिते न व्ययः, यस्मिन् मुखे रामः नास्ति तत् धूलिपूर्णम्।
इदं कबीरस्य भजनम्, यत्र शरीरं सूक्ष्मवस्त्रवत् वर्ण्यते, रामनाम्ना रञ्जितं निर्मलं च प्रत्यर्पणीयम्, जीवनस्य क्षणभङ्गुरत्वं च स्मार्यते।
कबीरनाम्ना प्रसिद्धं निर्गुणपदम्, यत् आत्मरूपं हंसं तं देशं गन्तुम् आह्वयति यत्र प्रियतमः वसति, यत्र सदा पूर्णिमा, कोटिशः सूर्याश्च प्रकाशन्ते।
कबीरनाम्ना प्रसिद्धं निर्गुणपदम्, यस्मिन् गायकः वदति सः अन्तर्वासिनः प्रियतमस्य प्रेम्णा मत्तः अस्ति, अतः चातुर्येण प्रतीक्षया वा जगतः मैत्र्या वा तस्य प्रयोजनं नास्ति।
कबीरनाम्ना प्रसिद्धं निर्गुणपदम्, यत् मालवे उत्तरभारते च गानपरम्परायां गीयते। विवाहस्य अन्तिमयात्रायाश्च दृश्येन पृच्छ्यते नगरीं को ऽलुण्ठदिति, उत्तरं च लभ्यते यत् जगता सह सम्बन्धश्छिन्न इति।
कबीरनाम्ना प्रसिद्धं निर्गुणपदम्, यत् फकीर्याः सरलजीवनस्य महिमानं गायति: रामभजनस्य सुखं धनाढ्यतायां न लभ्यते, साहिबः च सन्तोषे मिलति।
इदं काव्यम् पञ्चदशशताब्दीयस्य कबीरनाम्नः मुनेः स्मारयति यत् दिव्यं न पवित्रेषु भवनेषु न वा क्रियासु विद्यते, किन्तु अत्रैव प्रतिनिश्वासे वर्तते।
कबीरनाम्ना प्रसिद्धं निर्गुणपदम्, यत् निराकारं प्रभुं सम्बोधयति विपरीतं जातं जगत् च वर्णयति: पाखण्डिनः सम्मानः, मिथ्यावादिनि विश्वासः, सन्ते सत्यवादिनि च कष्टम्।
कबीरनाम्ना प्रसिद्धं निर्गुणपदम्, यत् इमं संसारं परदेशं वदति यत्र स्थातव्यं नास्ति, तं कागदं कण्टकान् गुल्मांश्च इव वर्णयति, सद्गुरोः नाम च आश्रयं वदति।
कबीरनाम्ना प्रसिद्धं निर्गुणपदम्, यत् वदति सत्यः सद्गुरुः कः: यः सत्यप्रेम्णः चषकं पूरयति, नेत्रयोः आवरणम् अपनयति, निर्भयपदं च प्रापयति।
कबीरनाम्ना प्रसिद्धं निर्गुणपदम्, यत् राजप्रेषितौ आरभ्य सूर्यचन्द्रदेवान् यावत् सर्वेषां मरणं गणयति, अन्ते च यत् एकाकि तिष्ठति तत् प्रति सङ्केतं करोति।