వచనం

ఇది 12వ శతాబ్దపు లింగాయత్ సాధువు అల్లమ ప్రభు రచించిన భక్తి కవిత. ఈ పద్యం భగవంతుని పట్ల గాఢమైన అనురాగాన్ని, లౌకిక బంధాలను వదిలివేయాలనే తపనను ప్రశ్నల రూపంలో వ్యక్తం చేస్తుంది.

ఇది 12వ శతాబ్దపు వీరశైవ సంప్రదాయానికి చెందిన ఒక వచనం. భక్తుడు తన ప్రభువు కుడలసంగమదేవుని వేదాలు, శాస్త్రాలు, తర్కం, ఆగమాలు, పురాణాలు మొదలైన వాటి స్వరూపుడిగా కీర్తించి, ఆయన పాదధూళిని పొందలేని తన అశక్తతను వినమ్రంగా వ్యక్తపరుస్తాడు.

ఈ భక్తి వచనం శివుని స్తుతిస్తూ, భక్తి పారవశ్యంలో భగవంతుడు ఎవరు అనే ప్రశ్నను లేవనెత్తుతుంది. ఇది భక్తుని హృదయంలో శివుని అనుగ్రహం ఎలా వెల్లడి అవుతుందో వివరిస్తుంది.

ఈ వచనం బసవన్న రచించిన నీతి బోధ. ఇది మానవ జీవితంలో పాటించాల్సిన ఏడు ముఖ్యమైన నియమాలను వివరిస్తుంది: దొంగతనం చేయకూడదు, చంపకూడదు, అబద్ధం ఆడకూడదు, కోపం పడకూడదు, ఇతరులను అసహ్యించుకోకూడదు, తనను తాను పొగడుకోకూడదు, ఇతరులను నిందించకూడదు. ఇవే అంతరంగ మరియు బహిరంగ శుద్ధి, ఇవే కూడలసంగమ దేవున్ని మెప్పించే మార్గం.

జగద్గురు బసవన్న యొక్క ఈ ప్రసిద్ధ కన్నడ వచనము 'కాయకవే కైలాస' (శ్రమయే దైవసన్నిధి / కర్తవ్యమే కైలాసం) అని చాటుతుంది. నిష్కల్మషమైన మనస్సుతో చేసే సత్కార్యమే ఈశ్వరుని నివాసము.

ఇది బసవన్న అనే లింగాయత సన్యాసి రచించిన ఒక వచనం (భక్తి పద్యం). ఇది రాతి ఆలయాలను నిర్మించడం కంటే మన శరీరాన్నే శివుని ఆలయంగా మార్చుకోవడం గొప్పదని బోధిస్తుంది.