ศาบัด

บทเพลงสรรเสริญจากคัมภีร์ซิกข์ที่พรรณนาถึง 'เบกัมปุระ' นครในอุดมคติที่ปราศจากความทุกข์ ความกลัว และภาษีอากร เป็นภาพแทนของสังคมที่เปี่ยมด้วยความยุติธรรมและความสงบสุข

บทสวดสรรเสริญพระเจ้าผู้ทรงปกป้องคนยากจนและคนต่ำต้อย ประพันธ์โดยนักบุญรวิทาส เพื่อยืนยันว่าความศรัทธาต่อพระเจ้าสามารถยกย่องผู้ต่ำต้อยให้สูงส่งได้ และผู้ศรัทธาทุกคนล้วนได้รับความรอด

นี่คือบทสวดจากคุรุครันถสาหิบ ซึ่งเป็นคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ของศาสนาซิกข์ ประพันธ์โดยภควต รวิทาส (Bhagat Ravidas) เนื้อหากล่าวถึงความโหยหาต่อพระผู้เป็นเจ้าที่พลัดพรากไป และความปรารถนาที่จะได้กลับมาพบกันอีกครั้ง

บทเพลงสวดของคุรุรวิทาสที่อธิบายถึงการหลอมรวมจิตวิญญาณของมนุษย์เข้ากับพระผู้เป็นเจ้า โดยใช้คำอุปมาอุปไมยที่เปรียบเหมือนคลื่นที่กลมกลืนกับน้ำ หรือทองคำที่กลายเป็นเครื่องประดับ เพื่อชี้ให้เห็นว่าพระเจ้าทรงดำรงอยู่ทุกหนทุกแห่งและเป็นหนึ่งเดียวกับสรรพสิ่ง

บทประพันธ์นี้เป็นบทภาวนาที่สอนให้ตระหนักถึงความไม่เที่ยงของร่างกายและการยึดติดในโลกวัตถุ โดยเปรียบร่างกายเหมือนลูกที่เกิดจากดิน ซึ่งร่ายรำไปตามอารมณ์และความผูกพัน แต่สุดท้ายก็ต้องจากไป เหมือนความฝันที่เลือนหายเมื่อตื่น

บทเพลงสรรเสริญโดยรวิทาส นักบุญจากวรรณะจามาร์ (ผู้ฟอกหนัง) ที่ประกาศว่าการรำลึกถึงพระนามของพระเจ้าทำให้ทุกคนบริสุทธิ์ได้ ไม่ว่าชาติกำเนิดหรือวรรณะใด และการทำพิธีกรรมภายนอก เช่น การอาบน้ำในแม่น้ำคงคา ไม่เท่าการน้อมใจเข้าหาพระเจ้าด้วยความรัก