গুৰু গ্ৰন্থ চাহিবৰ পৰা পবিত্ৰ ভজন।
এই শবদটো শিখ ধৰ্মৰ নৱম গুৰু, গুৰু তেগ বাহাদুৰৰ ৰচনা। ইয়াত তেওঁ 'বেগম পুৰা' নামৰ এক আধ্যাত্মিক নগৰৰ বৰ্ণনা কৰিছে, য'ত কোনো দুখ, ভয়, বা চিন্তা নাই। এই শবদটো শান্তি আৰু আধ্যাত্মিক আশ্বাসৰ বাবে পঢ়া হয়।
এইটো গুৰু গ্ৰন্থ চাহিবৰ অন্তৰ্গত ৰাগ মাৰুত ৰচিত ৰবিদাস জীৰ এটি স্তোত্ৰ, য'ত তেওঁ ভগৱানক গৰীব আৰু নীচ লোকক সহায় কৰিবলৈ স্তুতি কৰিছে।
এই ভক্তি কবিতাটোত সন্ত ৰবিদাসে ভগৱান মাধৱৰ পৰা বিচ্ছিন্ন হৈ থকা আৰু তেওঁৰ লগত মিলনৰ আকুলতা বৰ্ণনা কৰিছে।
এই শবদটো গুৰু ৰবিদাসৰ ৰচনা, য’ত তেওঁ ভ্ৰম আৰু ব্ৰহ্মজ্ঞানৰ বিষয়ে উপমাৰ মাধ্যমেৰে বুজাইছে। ইয়াত জীৱ আৰু পৰমাত্মাৰ একত্বক জল-তৰংগ, সোণ-অলংকাৰ আদিৰ দৃষ্টান্তেৰে ব্যাখ্যা কৰা হৈছে।
এই শবদত ভক্তি কবি ৰবিদাসে মানৱ জীৱনক মাটিৰ পুতলাৰ লগত তুলনা কৰিছে, যি সঁচা সুখৰ পৰিৱৰ্তে মায়া আৰু অহংকাৰত নাচে, আৰু শেষত শূন্যত মিলি যায়।
এই ভজনখন গুৰু গ্ৰন্থ চাহিবৰ পৰা লোৱা হৈছে, য'ত সন্ত ৰবিদাসে দেখুৱাইছে যে সঁচা ভক্তিৰ আগত জাতি-বৰ্ণৰ কোনো বাধা নাথাকে।