गुरु ग्रंथ साहिब यांचे पवित्र भजन.
भगत रविदास यांचे बेगमपुरा या नगराचे वर्णन करणारे शबद. वेदना, कर आणि भयापासून मुक्त असे परिपूर्ण नगर, सामाजिक समतेचे आणि आध्यात्मिक मुक्तीचे दर्शन.
भगत रविदास यांचा राग मारूमधील शबद, अंग ११०६: गरिबांचे रक्षण करणारा, दीनांना उंचावणारा आणि नामदेव, कबीर, त्रिलोचन, साधना व सैण यांना तारणारा प्रभू यांचे वर्णन.
भगत रविदास यांचा राग धनासरीमधील शबद (अंग ६९४), प्रभुपासूनच्या वियोगावर आणि मिलनाच्या ओढीवर. शब्दरचनेबाबतची वाचनटीप पाहावी.
भगत रविदास लाटा व पाणी, सोने व अलंकार या प्रतिमांद्वारे शिकवतात की आत्मा आणि परमेश्वर एक आहेत आणि वेगळेपणा हा भ्रम आहे.
रविदास मानवी देहाची तुलना मातीच्या बाहुलीशी करतात, जी लाभात गर्वाने नाचते आणि हानीत रडते, आणि ते या भ्रमाच्या पलीकडे निर्देश करतात.
रविदास आपली जात चर्मकार अशी सांगतात आणि म्हणतात की रामाच्या गुणांनी त्यांचे हृदय भरलेले आहे. भक्ती, जन्म नव्हे, मनुष्याला शुद्ध करते.