Bharat Devotion
Embroidered artwork for บทสอนของคุรุรวิทาส: ความไม่เที่ยงของร่างกายและการปล่อยวาง: Guru Ravidas seated by a river at dawn with one hand raised in blessing, embroidered

บทสอนของคุรุรวิทาส

ความไม่เที่ยงของร่างกายและการปล่อยวาง

บทสอนของคุรุรวิทาส

ความไม่เที่ยงของร่างกายและการปล่อยวาง

บทประพันธ์นี้เป็นบทภาวนาที่สอนให้ตระหนักถึงความไม่เที่ยงของร่างกายและการยึดติดในโลกวัตถุ โดยเปรียบร่างกายเหมือนลูกที่เกิดจากดิน ซึ่งร่ายรำไปตามอารมณ์และความผูกพัน แต่สุดท้ายก็ต้องจากไป เหมือนความฝันที่เลือนหายเมื่อตื่น

Verses

āsā maṭī ko putarā kaise nacata hai dekhai dekha sunai baurāiā kaha te āiā kahā samāiā 1 rahāu
Aasaa. Matee Ko Putra Kaise Nachat Hai. Dekhai Dekh Sunai Bauraaiya. Kah Te Aaiya Kaha Samaaiya.

บทที่ 1

jau kichu pāvai tau garabu karāvai māiā milī taba hoi rahāvai jaba kachu bichurata tau rovana lāgai lāpata lāpata aṃti bichārai 1
Jau Kichh Paavai Tau Garb Karaavai. Maaiya Mili Tab Hoi Rahaavai. Jab Kachh Bichhurat Tau Rovan Laagai. Laapat Laapat Ant Bichhaarai.

บทที่ 2

kahata ravidāsa bhramu na nivarai jaise supanai raini bisarai 24
Kahat Ravidaas Bhram Na Nivarai. Jaise Supnai Rain Bisarai.

บทที่ 3

Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)

Auspicious Day

Daily or auspicious lunar days (Ekadashi, Purnima, Pradosham)

Best Time (Muhurta)

Brahma Muhurta (4:00 AM – 6:00 AM) or Evening Dusk (Sandhya)

Sacred Offerings

Ghee lamp (Deepa), Incense (Dhoopa), Fresh flowers & Water offering

Spiritual Benefits (Phalashruti)
  • Peace of mind, spiritual upliftment, and harmonious energy in the home

Background

บทประพันธ์นี้เป็นส่วนหนึ่งของคัมภีร์คุรุครันถ์สาหิบ ซึ่งเป็นคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ของศาสนาซิกข์ อยู่ในราคา (ทำนอง) อาสา โดยเป็นบทสอนของคุรุรวิทาส (ครุ รวิทาส) ซึ่งเป็นนักบุญและกวีในประเพณีภักติของอินเดีย บทนี้มักใช้ในการสวดหรือสมาธิเพื่อเตือนให้เห็นถึงความไม่เที่ยงของร่างกายและความหลงติดในมายา โดยเน้นการปล่อยวางและตระหนักถึงธรรมชาติที่แท้จริงของชีวิต

เกี่ยวกับบทนี้

ผู้ประพันธ์: Bhagat Ravidas · Medieval Nirguna Bhakti Poet-Saint · 15th–16th century, Varanasi

A poet-saint and leather worker by trade from Varanasi, whose hymns envisioned Begampura — a utopian realm free of sorrow, fear, and caste-based inequality. His compositions are included in the Guru Granth Sahib and form the devotional core of the modern Ravidassia tradition.

รู้หรือไม่?

ผู้ประพันธ์

ภควันต์ รวิทาส (Ravidas) กวีนักบุญในประเพณีภักติ (ศตวรรษที่ 15-16) ซึ่งบทประพันธ์นี้รวมอยู่ในคัมภีร์คุรุครันถสาหิบ (Guru Granth Sahib) ในราคอาสา (Raag Asa) ซึ่งเป็นทำนองที่ใช้สำหรับการปลุกจิตสำนึกในยามเช้า

โครงสร้าง

บทนี้มี 1 รหาว (Rahao) หรือบทพัก ซึ่งเป็นใจความหลักที่ว่า “ลูกของดิน (ร่างกาย) จะเต้นรำได้อย่างไร?” และตามด้วย 2 ปท (Pada) หรือบทขยายความ โดยใช้คำถามเชิงปรัชญาเพื่อชี้ให้เห็นความไม่เที่ยงของชีวิต

อุปมาสำคัญ

รวิทาสเปรียบมนุษย์เป็น “ตุ๊กตาดิน” (मटी को पुत्रा) ที่ถูกเชิดให้เต้นรำด้วยมายา (Maya) หรือความหลงในวัตถุ เมื่อได้สิ่งใดก็เกิดความเย่อหยิ่ง เมื่อสูญเสียก็ร้องไห้ สุดท้ายก็ต้องจากไปอย่างไร้สาระ — คล้ายกับความฝันที่เลือนหายเมื่อตื่น

ข้อคิดเชิงปรัชญา

บทนี้สอนว่า ความผูกพันกับมายาเป็นเพียงภาพลวงตา (Bhram) เหมือนความฝันในยามราตรีที่ถูกลืมเมื่อรุ่งสาง รวิทาสเน้นว่าแม้จะพยายามแสวงหา ความหลงนี้ก็ไม่สิ้นสุด (भ्रमु न निवरै) จนกว่าจะตระหนักถึงธรรมชาติที่แท้จริงของตน

บริบททางประเพณี

ข้อความนี้เป็นส่วนหนึ่งของบทสรรเสริญที่เน้นการละทิ้งอัตตาและมายา ซึ่งเป็นแก่นของลัทธิภักติ (Bhakti) ที่รวิทาสเป็นตัวแทนสำคัญ โดยเฉพาะในหมู่ชนชั้นที่ถูกกดขี่ในสังคมอินเดียโบราณ

บทสวดและสรรเสริญแด่ Guru Ravidas Ji

Guru Ravidas Ji

ดูทั้งหมดของ Guru Ravidas Ji →

More from रविदासिया धर्म