Bharat Devotion
Embroidered artwork for Brāhmaṇa Vagga: El Verdadero Brahmán (Versos 383–423): Embroidered Buddha seated in meditation on a pink lotus, with a golden dharma wheel and a white stupa in the mountains

Brāhmaṇa Vagga

El Verdadero Brahmán (Versos 383–423)

La climática Brāhmaṇa Vagga del Dhammapada (versos 383–423): el Buda redefine al 'verdadero brahmán' como el Arahat despierto, no por nacimiento o ritual.

GathasTheravadaBuda

Versos

383. Chhinda Sotaṃ Parakkamma, Kāme Panuda Brāhmaṇa. Saṅkhārānaṃ Khayaṃ Ñatvā, Akataññūsi Brāhmaṇa.

Verso 1

384. Yadā Dvayesu Dhammesu, Pāragū Hoti Brāhmaṇo. Athassa Sabbe Saṃyogā, Atthaṃ Gachhanti Yānato.

Verso 2

385. Yassa Pāraṃ Apāraṃ Vā, Pārāpāraṃ Na Viyyati. Vītaddaraṃ Visaṃyuttaṃ, Tamahaṃ Brūmi Brāhmaṇaṃ.

Verso 3

386. Dchāyiṃ Virayamāsīnaṃ, Katakichaṃ Anāsavaṃ. Uttamatthaṃ Anuppattaṃ, Tamahaṃ Brūmi Brāhmaṇaṃ.

Verso 4

387. Divā Tapati Ādicho, Rattimābhāti Chandimā. Sannaddho Khattiyo Tapati, Dchāyī Tapati Brāhmaṇo. Atha Sabbamahorattiṃ, Buddho Tapati Teyasā.

Verso 5

388. Bāhitapāpoti Brāhmaṇo, Samachariyā Samaṇoti Vuchati. Pabbāyayattano Malaṃ, Tasmā Pabbayitoti Vuchati.

Verso 6

389. Na Brāhmaṇassa Pahareyya, Nāssa Muñchetha Brāhmaṇo. Dhī Brāhmaṇassa Hantāraṃ, Tato Dhī Yassa Muñchati.

Verso 7

390. Na Brāhmaṇassetadakiñchi Seyyo, Yadā Nisedho Manaso Piyehi. Yato Yato Hiṃsamano Nivattati, Tato Tato Sammati-m-eva Dukkhaṃ.

Verso 8

391. Yassa Kāyena Vāchāya, Manasā Natthi Dukkaṭaṃ. Saṃvutaṃ Tīhi Ṭhānehi, Tamahaṃ Brūmi Brāhmaṇaṃ.

Verso 9

392. Yamhā Dhammaṃ Viyāneyya, Sammāsambuddhadesitaṃ. Sakkachaṃ Taṃ Namasseyya, Aggihuttaṃva Brāhmaṇo.

Verso 10

393. Na Yaṭāhi Na Gottena, Na Yachā Hoti Brāhmaṇo. Yamhi Sachañcha Dhammo Cha, So Suchī So Cha Brāhmaṇo.

Verso 11

394. Kiṃ Te Yaṭāhi Dummedha, Kiṃ Te Ayinasāṭiyā. Abbhantaraṃ Te Gahanaṃ, Bāhiraṃ Parimayyasi.

Verso 12

395. Paṃsukūladharaṃ Yantuṃ, Kisaṃ Dhamanisanthataṃ. Ekaṃ Vanasmiṃ Dchāyantaṃ, Tamahaṃ Brūmi Brāhmaṇaṃ.

Verso 13

396. Na Chāhaṃ Brāhmaṇaṃ Brūmi, Yoniyaṃ Mattisambhavaṃ. Bhovādī Nāma So Hoti, Sache Hoti Sakiñchano. Akiñchanaṃ Anādānaṃ, Tamahaṃ Brūmi Brāhmaṇaṃ.

Verso 14

397. Sabbasaṃyoyanaṃ Chhetvā, Yo Ve Na Paritassati. Saṅgātigaṃ Visaṃyuttaṃ, Tamahaṃ Brūmi Brāhmaṇaṃ.

Verso 15

398. Chhetvā Naddhiṃ Varattañcha, Sandānaṃ Sahanukkamaṃ. Ukkhittapalighaṃ Buddhaṃ, Tamahaṃ Brūmi Brāhmaṇaṃ.

Verso 16

399. Akkosaṃ Vadhabandhañcha, Aduṭṭho Yo Titikkhati. Khantibalaṃ Balānīkaṃ, Tamahaṃ Brūmi Brāhmaṇaṃ.

Verso 17

400. Akkodhanaṃ Vatavantaṃ, Sīlavantaṃ Anussadaṃ. Dantaṃ Antimasārīraṃ, Tamahaṃ Brūmi Brāhmaṇaṃ.

Verso 18

401. Vāri Pokkharapatteva, Āraggeriva Sāsapo. Yo Na Lippati Kāmesu, Tamahaṃ Brūmi Brāhmaṇaṃ.

Verso 19

402. Yo Dukkhassa Payānāti, Idheva Khayamattano. Pannabhāraṃ Visaṃyuttaṃ, Tamahaṃ Brūmi Brāhmaṇaṃ.

Verso 20

403. Gambhīrapaññaṃ Medhāviṃ, Maggāmaggassa Kovidaṃ. Uttamatthaṃ Anuppattaṃ, Tamahaṃ Brūmi Brāhmaṇaṃ.

Verso 21

404. Asaṃsaṭṭhaṃ Gahaṭṭhehi, Anāgārehi Chūbhayaṃ. Anokasārimappichhaṃ, Tamahaṃ Brūmi Brāhmaṇaṃ.

Verso 22

405. Nidhāya Daṇḍaṃ Bhūtesu, Tasesu Thāvaresu Cha. Yo Na Hanti Na Ghāteti, Tamahaṃ Brūmi Brāhmaṇaṃ.

Verso 23

406. Aviruddhaṃ Viruddhesu, Attadaṇḍesu Nibbutaṃ. Sādānesu Anādānaṃ, Tamahaṃ Brūmi Brāhmaṇaṃ.

Verso 24

407. Yassa Rāgo Cha Doso Cha, Māno Makkho Cha Pātito. Sāsapova Āraggā, Tamahaṃ Brūmi Brāhmaṇaṃ.

Verso 25

408. Akakkasaṃ Viññāpaniṃ, Giraṃ Sachaṃ Udīraye. Yāya Nābhisaye Kañchi, Tamahaṃ Brūmi Brāhmaṇaṃ.

Verso 26

409. Yodha Dīghaṃ Vā Rassaṃ Vā, Aṇuṃ Thūlaṃ Subhāsubhaṃ. Loke Adinnaṃ Nādiyati, Tamahaṃ Brūmi Brāhmaṇaṃ.

Verso 27

410. Āsā Yassa Na Viyyanti, Asmiṃ Loke Paramhi Cha. Nirāsayaṃ Visaṃyuttaṃ, Tamahaṃ Brūmi Brāhmaṇaṃ.

Verso 28

411. Yassālayā Na Viyyanti, Aññāya Akathaṅkathī. Amatogadhaṃ Anuppattaṃ, Tamahaṃ Brūmi Brāhmaṇaṃ.

Verso 29

412. Yodha Puññañcha Pāpañcha, Ubho Saṅgamupachagā. Asokaṃ Virayaṃ Suddhaṃ, Tamahaṃ Brūmi Brāhmaṇaṃ.

Verso 30

413. Chandaṃva Vimalaṃ Suddhaṃ, Vippasannamanāvilaṃ. Nandībhavaparikkhīṇaṃ, Tamahaṃ Brūmi Brāhmaṇaṃ.

Verso 31

414. Yomaṃ Palipathaṃ Duggaṃ, Saṃsāraṃ Mohamachagā. Tiṇṇo Pāragato Dchāyī, Aneyo Akathaṅkathī. Anupādāya Nibbuto, Tamahaṃ Brūmi Brāhmaṇaṃ.

Verso 32

415. Yodha Kāme Pahantvāna, Anāgāro Paribbaye. Kāmabhavaparikkhīṇaṃ, Tamahaṃ Brūmi Brāhmaṇaṃ.

Verso 33

416. Yodha Taṇhaṃ Pahantvāna, Anāgāro Paribbaye. Taṇhābhavaparikkhīṇaṃ, Tamahaṃ Brūmi Brāhmaṇaṃ.

Verso 34

417. Hitvā Mānusakaṃ Yogaṃ, Dibbaṃ Yogaṃ Upachagā. Sabbayogavisaṃyuttaṃ, Tamahaṃ Brūmi Brāhmaṇaṃ.

Verso 35

418. Hitvā Ratiñcha Aratiñcha, Sītibhūtaṃ Nirūpadhiṃ. Sabbalokābhibhuṃ Vīraṃ, Tamahaṃ Brūmi Brāhmaṇaṃ.

Verso 36

419. Chutiṃ Yo Vedi Sattānaṃ, Upapattiñcha Sabbaso. Asattaṃ Sugataṃ Buddhaṃ, Tamahaṃ Brūmi Brāhmaṇaṃ.

Verso 37

420. Yassa Gatiṃ Na Yānanti, Devā Gandhabbamānusā. Khīṇāsavaṃ Arahantaṃ, Tamahaṃ Brūmi Brāhmaṇaṃ.

Verso 38

421. Yassa Pure Cha Pachhā Cha, Maydche Cha Natthi Kiñchanaṃ. Akiñchanaṃ Anādānaṃ, Tamahaṃ Brūmi Brāhmaṇaṃ.

Verso 39

422. Usabhaṃ Pavaraṃ Vīraṃ, Mahesiṃ Viyitāvinaṃ. Aneyaṃ Nhātakaṃ Buddhaṃ, Tamahaṃ Brūmi Brāhmaṇaṃ.

Verso 40

423. Pubbenivāsaṃ Yo Vedī, Saggāpāyañcha Passati. Atho Yātikkhayaṃ Patto, Abhiññāvosito Muni. Sabbavositavosānaṃ, Tamahaṃ Brūmi Brāhmaṇaṃ.

Verso 41

Contexto

Este capítulo pertenece al Dhammapada pali (Khuddaka Nikāya, Canon Pali), Brāhmaṇa Vagga, versos 383–423. Pronunciados en Jetavana, en Sāvatthi, y en Veluvana, en Rājagaha, estos versos se dirigieron a sacerdotes védicos orgullosos, a ascetas que practicaban duras mortificaciones y a monjes que habían alcanzado el fruto supremo del Arahatship. El verso 383 fue dicho a un devoto brahmán para exhortarlo a esforzarse con vigor y cortar la corriente del anhelo. El verso 387 fue pronunciado cuando el rey Pasenadi acudió al monasterio al atardecer, vestido con resplandecientes ropajes reales, mientras el Venerable Kāludāyī estaba sentado en profunda meditación irradiando una luz dorada; el Buda reveló entonces que un Buda Despierto eclipsa al sol de día, a la luna de noche y a todos los reyes y ascetas, de día y de noche. Los versos 393–394 desenmascararon a los hipócritas que se dejaban crecer el cabello enmarañado y vestían pieles de ciervo mientras albergaban impurezas interiores. Los versos finales (420–423) resumen los tres conocimientos superiores (Tevijjā) del Buda.

Sobre este Texto

Compuesto por: Gautama Buddha · Founder of Buddhism · c. 5th–6th century BCE, Northern India/Nepal

Born Siddhartha Gautama in Lumbini, he attained enlightenment and spent the rest of his life teaching the Dhamma across northern India. His discourses (Suttas), preserved orally for generations before being written down in the Pali Canon, form the doctrinal foundation of Buddhism.

¿Sabías que...?

No por Nacimiento o Linaje (Verso 393)

No por cabello enmarañado, ni por linaje de clan, ni por nacimiento del vientre de la madre se llega a ser un verdadero Brahmán. En quien hay verdad y Dhamma—es puro, es un verdadero Brahmán!

La Selva Interior vs el Lavado Exterior (Verso 394)

¿De qué sirve tu cabello enmarañado, Oh hombre necio? ¿De qué sirve tu vestidura de piel de antílope? Dentro de ti hay una selva enredada de impurezas, ¡y sin embargo solo pulyes el exterior!

Las Cuatro Radiaciones y el Buda (Verso 387)

El sol brilla de día; la luna ilumina la noche; el guerrero brilla con armadura; el sabio meditativo brilla en absorción; pero radiante durante todo el día y la noche, el Buda Despierto brilla en gloria suprema.

La Semilla de Mostaza en la Punta de una Aguja (Versos 401 y 407)

Como el agua que se desliza de una hoja de loto, como una diminuta semilla de mostaza que se desliza de la punta afilada de una aguja—aquel que no se aferra a los deseos sensoriales, cuya lujuria, odio y orgullo han desaparecido, a él lo llamo un verdadero Brahmán.

El Clímax de la Sabiduría (Versos 422–423)

El noble, héroe supremo, el gran Vidente, el conquistador de Māra, sin pasiones, purificado, despierto; que conoce sus vidas pasadas, ve los cielos y reinos de dolor, y ha logrado la destrucción de todos los futuros renacimientos—a él lo llamo un verdadero Brahmán!

Enseñanzas Conectadas

La misma enseñanza, repetida en distintas tradiciones