શ્લોકો
આ પૃથ્વી, યમલોક અને દેવલોકને કોણ જીતશે. જેમ કુશળ માલાકાર ફૂલો પસંદ કરે છે, તેમ આ સુપ્રણીત ધર્મપદમાર્ગનો અવલોકન કોણ કરશે.
શ્લોક 1
શૈક્ષ (શિષ્ય) આ પૃથ્વી, યમલોક અને દેવલોકને જીતશે. શૈક્ષ આ સુપ્રણીત ધર્મપદનું અવલોકન કરશે, જેમ કુશળ માલાકાર ફૂલો પસંદ કરે છે.
શ્લોક 2
આ શરીરને ફેણ જેવું જાણીને અને તેને મૃગજલ જેવી સમજીને, મારના ફૂલોના તીર કાપીને માણસ મૃત્યુના રાજાની નજરથી આગળ નીકળી જાય છે.
શ્લોક 3
જે માણસ માત્ર ઇચ્છાના ફૂલો એકત્ર કરે છે, જેનું મન આસક્ત અને વિચલિત છે, મૃત્યુ તેને તેમ જ બહાણી લે છે જેમ પ્રચંડ બાઢ સોતેલ ગામને બહાણી લે છે.
શ્લોક 4
જે માણસ માત્ર ઇચ્છાના ફૂલો એકત્ર કરે છે, જેનું મન આસક્ત છે, અને જે કામવાસનામાં અતૃપ્ત રહે છે, યમરાજ તેને અપના વશમાં કરી લે છે.
શ્લોક 5
જેમ ભમર ફૂલના રંગ અથવા સુગંધને નુકસાન પહોંચાડ્યા વગર માત્ર રસ લે છે અને જતો રહે છે, તેમ જ ઋષિને ગામમાં ભ્રમણ કરવું જોઈએ.
શ્લોક 6
કોઈએ બીજાની ખામીઓ પર ધ્યાન આપવું નહીં, કે બીજાએ શું કર્યું અથવા શું ન કર્યું. કોઈએ માત્ર પોતાના કર્મ જોવા જોઈએ શું કર્યું અને શું કર્યું નથી.
શ્લોક 7
જેમ સુંદર પણ સુગંધ રહિત ફૂલ નિષ્ફળ હોય છે, તેમ જ સુંદર વચનો તે વ્યક્તિ માટે નિષ્ફળ હોય છે જે તેનું પાલન નથી કરતો.
શ્લોક 8
જેમ સુંદર અને સુગંધી ફૂલ શ્રેષ્ઠ હોય છે, તેમ જ સુંદર વચનો તે વ્યક્તિ માટે ફલપ્રદ હોય છે જે તેનું પાલન કરે છે.
શ્લોક 9
જેમ ફૂલોના ઢગલા પરથી ઘણી માલાઓ બનાઈ શકાય છે, તેમ જ આ જગતમાં જન્મેલો નશ્વર માણસ ઘણા પુણ્યકર્મો કરવા જોઈએ.
શ્લોક 10
ફૂલોનો સુગંધ હવાની વિરુદ્ધ દિશામાં નથી જાતો, ચંદન, તગર અને ચમેલીનો સુગંધ પણ નથી. પણ સદાચારી માણસોનો શીલ-સુગંધ હવાની વિરુદ્ધ પણ જાય છે, સજ્જન માણસ બધી દિશાઓમાં સુગંધ ફેલાવે છે.
શ્લોક 11
ચંદન, તગર, કમળ અને જીણા આ બધા પ્રકારના સુગંધમાં શીલ-સદાચારનો સુગંધ જ સર્વોચ્ચ અને અતુલનીય છે.
શ્લોક 12
તગર અને ચંદનનો આ સુગંધ બહુ ક્ષીણ છે. પણ સદાચારી માણસોનો શીલ-સુગંધ સર્વોચ્ચ છે અને દેવલોક સુધી પહોંચે છે.
શ્લોક 13
જેઓ શીલથી સંપન્ન છે, જેઓ અપ્રમાદમાં વાસ કરે છે અને જેઓ સમ્યક્ જ્ઞાનથી સંપૂર્ણ મુક્ત થય્યા છે, તેઓનો માર્ગ માર ખોજી શકતો નથી.
શ્લોક 14
જેમ રસ્તાના કાંઠે ફેલવાયેલ કચરાના ઢગલા પર સુગંધી અને મનોમોહક કમળ ખીલે છે.
શ્લોક 15
તેમ જ કચરા જેવા અજ્ઞાની અને અંધ સાંસારિક માણસોમાં, પૂર્ણ બુદ્ધનો સાચો શિષ્ય બુદ્ધિથી અત્યંત તેજસ્વી બને છે.
શ્લોક 16
પૃષ્ઠભૂમિ
આ અધ્યાય પાલિ ધમ્મપદ (ખુદ્દક નિકાય, પાલિ ત્રિપિટક)ના પુપ્ફ વગ્ગનો છે, ગાથા 44–59. પાલિ ત્રિપિટકના ખુદ્દક નિકાયમાંથી લેવાયેલો પુપ્ફ વગ્ગ પ્રાચીન ભારતીય જીવનથી પરિચિત કુદરતી પુષ્પ-ઉપમાઓનો ઉપયોગ કરે છે. અટ્ઠકથા ભાષ્ય નોંધે છે કે બુદ્ધે આ ગાથાઓ જુદા જુદા શિષ્યોને કહી, જેમાં મૃગજળ જેવા શરીરનું ધ્યાન કરતા ભિક્ષુઓ અને રાણી મલ્લિકાનો સમાવેશ થાય છે. તેમાં સમજાવ્યું છે કે પૃથ્વીનાં ફૂલો કરમાઈ જાય છે, અને પ્રમાદીને મૃત્યુ સૂતેલા ગામને તાણી જતા મહાપૂરની જેમ ઉપાડી જાય છે, પરંતુ સદાચારની સુગંધ દેવલોક સુધી પહોંચે છે.
આ પાઠ વિશે
રચયિતા: Gautama Buddha · Founder of Buddhism · c. 5th–6th century BCE, Northern India/Nepal
Born Siddhartha Gautama in Lumbini, he attained enlightenment and spent the rest of his life teaching the Dhamma across northern India. His discourses (Suttas), preserved orally for generations before being written down in the Pali Canon, form the doctrinal foundation of Buddhism.
શું તમે જાણો છો?
માલાકારનો રૂપક (ગાથા 53)
જેમ કુશળ માલાકાર વિવિધ રંગોના ફૂલો પસંદ કરીને સુંદર માલા બનાય છે, તેમ જ બુદ્ધિમાન માણસને તેના જીવનમાં વિવિધ પુણ્યકર્મો કરવા જોઈએ.
હવાની વિરુદ્ધ ફેલતી સુગંધ (ગાથા 54)
ચંદન, તગર અને ચમેલીનો સુગંધ માત્ર હવાની દિશામાં બહે છે. પણ સદાચારી માણસોની શીલ-સુગંધ હવાની વિરુદ્ધ પણ ફેલાય છે અને બધી દિશાઓમાં ફેલાય છે.
કચરાના ઢગલા પર ખીલેલ કમળ (ગાથા 58–59)
રસ્તાના કાંઠે ફેલવાયેલ કચરાના ઢગલા પર જેમ સુગંધી અને મનોમોહક કમળ ખીલે છે, તેમ જ અજ્ઞાની અને અંધ સાંસારિક માણસોમાં પૂર્ણ બુદ્ધનો સાચો શિષ્ય બુદ્ધિથી તેજસ્વી બને છે.
મૃત્યુ એક વાવાઝોડાની જેમ (ગાથા 47)
જે માણસ અતૃપ્ત વાસનાથી શરીર-સુખોના ફૂલો ભેગા કરતો રહે છે, તેને મૃત્યુ તેમ જ વહાણી જાય છે જેમ પ્રચંડ બાઢ સોતેલ ગામને વહાણી જાય છે.
ભમરનો સિદ્ધાંત (ગાથા 49)
ઋષિને ગામ અને શહેરમાં એ ભમરની જેમ ફરવું જોઈએ જે ફૂલના રંગ અને સુગંધને કોઈ નુકસાન પહોંચાડ્યા વગર માત્ર શહદ લે છે અને શાંતિ છોડી જાય છે.
વિષય પ્રમાણે બ્રાઉઝ કરો
Buddha
બૌદ્ધ ધર્મ માંથી વધુ
બધું જુઓસંબંધિત ઉપદેશો
એ જ ઉપદેશ, વિવિધ પરંપરાઓમાં ગુંજતો
