ബ്രാഹ്മണ വർഗ്ഗം

383. ശ്രമത്തോടെ ധ്യാനിക്കുക, വാസനാ പ്രവാഹം ഛേദനം ചെയ്യുക, ഇന്ദ്രിയ സുഖം നിരോധിക്കുക, ഓ പവിത്ര പുരുഷ! സമസ്ത സംസ്കൃത വസ്തുക്കളുടെ നാശം തിരിച്ചറിഞ്ഞ്, നീ അസംസ്കൃത നിര്‍വാണത്തിന്റെ വിജ്ഞാനി ആയിത്തോന്നും, ഓ ബ്രാഹ്മണ!

384. ശമഥ വിപശ്യനാ എന്ന രണ്ട് ധര്‍മ്മത്തിൽ ബ്രാഹ്മണൻ പാരംഗത ആയ കാലത്ത്, ആ ജ്ഞാനിയുടെ സകല ബന്ധങ്ങൾ ജ്ഞാനം വഴി വിനാശിതമാകുന്നു.

385. യാതെന്നെ വിദൂര തീരം (ബാഹ്യ ഇന്ദ്രിയ വിഷയം) ഇല്ല നിയ തീരം (ആന്തരിക ഇന്ദ്രിയ അവയവം) ഇല്ല അപരം അപി ഇല്ല; ജന സംതാപ നിര്‍മുക്തി സര്‍വഥാ നിരപേക്ഷ—തസ്യ ബ്രാഹ്മണം ബ്രവീമി।

386. ധ്യാനപരൻ, നിര്‍മ്മലൻ, ശാന്തിയിൽ സ്ഥിതൻ, കര്‍തവ്യം നിര്‍വര്‍ത്തിതൻ, മാനസ ദോഷ നിര്‍ജിതൻ, പരമ ആധ്യാത്മിക ലക്ഷ്യ പ്രാപ്തൻ—തം ബ്രാഹ്മണം ബ്രവീമി।

387. സൂര്യൻ പകലത്ത് പ്രകാശിക്കുന്നു; ചന്ദ്രൻ രാത്രിയ്ക്ക് പ്രകാശിക്കുന്നു; യോദ്ധ നരേന്ദ്ര കവചത്തോടെ പ്രകാശിക്കുന്നു; ധ്യാനിയായ മുനി സമാധിയിൽ പ്രകാശിക്കുന്നു; പക്ഷെ പകലോരാത്രി നിരന്തരം പ്രകാശിക്കുന്ന ബുദ്ധ പരമ ആധ്യാത്മിക പ്രാഭരത്തിൽ പ്രകാശിക്കുന്നു.

388. കാരണം അയാൾ പാപ നിരോധിച്ചു, അയാൾ ബ്രാഹ്മണൻ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു; കാരണം സ്വചേതനമായി സമാധിയിൽ വസിക്കുന്നു, അയാൾ സമണ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു; കാരണം സ്വന്ത സംഘാത നാശിത, അയാൾ പബ്ബജിത എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു।

389. ഒരാൾ പവിത്ര ബ്രാഹ്മണനെ ബാധിക്കരുത്, നോ പവിത്ര ബ്രാഹ്മണൻ തന്റെ ആക്രമണകാരിയ്ക്കെതിരേ ദ്വേഷം പ്രകാശിപ്പിക്കരുത്. ബ്രാഹ്മണനെ ബാധിക്കുന്നതിൽ നിന്ദ നേടുന്നു, വിപരീതമായി കോപം പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നതിൽ എത്രയും കൂടുതൽ നിന്ദ നേടുന്നു!

390. ബ്രാഹ്മണന് നിന്റെ പ്രിയ സുഖങ്ങൾ നിന്നും മനം നിരോധിക്കുമ്പോൾ ചെറിയ ഗുണമല്ല കിട്ടുന്നത്. മനം ദ്വേഷത്തിൽ നിന്ന് തിരിയുന്നതുപോലെ വേഗം, അത്യാവശ്യം കഷ്ടം കഴിയുന്നു।

391. കായികമായോ വാചികമായോ മാനസികമായോ ഏതെങ്കിലും കുര്‍ഷ്ടമാ നിരോധിതൻ, ത്രയേ ദ്വാരേ സംയതൻ—തം ബ്രാഹ്മണം ബ്രവീമി।

392. സംബുദ്ധനാൽ പ്രകാശിത ധർമ്മം ജിജ്ഞാസുകൻ ഏവ ആചാര്യം നതേ സത്കരയേത്, യഥാ യജ്ഞ ബ്രാഹ്മണോ അനലം സത്കരയതി।

393. ജടയാൽ, കുലവംശേന, മാതൃഗർഭജന്മേന ന ബ്രാഹ്മണോ ഭവതി। യസ്മിൻ സത്യം ധർമ്മം ചേത തം ശുദ്ധം തസ് ബ്രാഹ്മണം।

394. നിന്റെ ജടയ്ക്കു കാരണമെന്തായി, ഓ മൂർഖൻ! നിന്റെ മൃഗചർമ വസ്ത്രിതയ്ക്കു കാരണമെന്തായി? നിനക്കിന്തരെ ദോഷ സാഖാ ഗഹനമാണ്, നീ ബാഹ്യം മാത്രം പോലിഷ് ചെയ്യുന്നു!

395. യോ ഗരിയ ച്ഛിന്നാകലാപ നിത്യ ദീണ കയാരകയ, യോ വനേ ഏകോ ധ്യാനി തം ബ്രാഹ്മണം ബ്രവീമി।

൩൯൬. ബ്രാഹ്മണ അമ്മയുടെ കോഖത്തിൽ ജന്മമെടുത്തതോ കുലനിലവാരമോ മാത്രം കാരണം ഞാൻ കാരാ ഒരാളെയും ബ്രാഹ്മണൻ എന്നതല്ല. അയാൾക്കു വൈശ്വിക സമ്പത്തും ആസക്തിയും ഉണ്ടെങ്കിൽ അവൻ കേവലം അഹങ്കാരമയ 'ഭോ-വാദി' (ഔപചാരിക സംബോധനകാരൻ) മാത്രമാണ്. എന്നാൽ സമ്പത്തും കിടപ്പും ഇല്ലാതെ ജീവിക്കുന്നവനെ സത്യമായ ബ്രാഹ്മണൻ എന്നു പറയുന്നു.

൩൯൭. സകല ബന്ധനങ്ങളെ ഛേദിച്ചവനും ഭയത്താൽ നടുങ്ങാത്തവനും സകല ആസക്തിയെ അതിക്രമിച്ചു പൂർണ്ണ മുക്തനായി വന്നവനെ, അതേവനെ സത്യമായ ബ്രാഹ്മണൻ എന്നു പറയുന്നു.

൩൯൮. ദ്വേഷം, തൃഷ്ണ, ഭ്രാന്തദൃഷ്ടി, അവിദ്യ ഇവയെല്ലാം കട്ടി നീക്കി അവിദ്യയുടെ അസ്ഥിപ്പ പാരാലിച്ച പ്രബുദ്ധപുരുഷനെ, അതേവനെ സത്യമായ ബ്രാഹ്മണൻ എന്നു പറയുന്നു.

൩൯൯. ക്രോധമില്ലാതെ ദുര്ബാഷണം, അധിഭ്രംശം, കാരാഗാരബന്ധനം എല്ലാം സഹിക്കുന്നവന് ധൈര്യമാണ് സൈന്യം, ക്ഷമയാണ് ബലം ഈ ദ്വയുടെ ഉടയവനെ, അതേവനെ സത്യമായ ബ്രാഹ്മണൻ എന്നു പറയുന്നു.

നാനൂറും നൂറും. ക്രോധമില്ലാതെ, ധാർമ്മിക കർത്തവ്യം പാലിക്കുന്നവൻ, ശീലവാൻ, അഹങ്കാരശൂന്യൻ, പൂർണ്ണ നിയന്ത്രിതൻ, അവസാനത്തെ ശരീരം ധരിച്ചിരിക്കുന്നവനെ സത്യമായ ബ്രാഹ്മണൻ എന്നു പറയുന്നു.

നാനൂറും ഒന്നും. കമലപത്രത്തിൽ ജലം നേടിപ്പിടിക്കാത്തതുപോലെ, സിലയുടെ അഗ്രത്തിൽ സരിഷപ്പ് നേടിപ്പിടിക്കാത്തതുപോലെ, കാമസുഖത്തിൽ കാതലാനാത്ത വനെ സത്യമായ ബ്രാഹ്മണൻ എന്നു പറയുന്നു.

നാനൂറും രണ്ടും. ഈ ജീവിതത്തിലെ തന്നെ സ്വന്തം ദുഃഖത്തിന്റെ അവസാനം സാക്ഷാൎ പ്രതിപാദിതമായ കണ്ടവൻ, സംസാരത്തിന്റെ ഭാരം നിരോധിച്ചവൻ, പൂർണ്ണ സ്വാതന്ത്ര്യ പ്രാപ്തനായ വനെ സത്യമായ ബ്രാഹ്മണൻ എന്നു പറയുന്നു.

നാനൂറും മൂന്നും. ഗാഢമായ പ്രജ്ഞ ഉണ്ടായവൻ, ബുദ്ധിമാൻ, സന്മാർഗ്ഗവും കുമാർഗ്ഗവും തിരിച്ചറിയാൻ കഴിവുള്ളവൻ, പരമ ലക്ഷ്യം സാധിച്ചവനെ സത്യമായ ബ്രാഹ്മണൻ എന്നു പറയുന്നു.

വീട്ടിലുള്ളവരുമായി കുടിയേറാതെ സന്യാസിമാരുമായി കൂടിയിരിക്കാതെ വീടില്ലാതെ കഴിയുന്നവൻ കുറച്ച് ആഗ്രഹമുള്ളവനെ സത്യമായ ബ്രാഹ്മണൻ എന്നു പറയുന്നു.

ദുർബലൻ ശക്തിമാനുമായ സകലമായ പ്രാണികൾ കൂടിയ കൈ ഉപേക്ഷിച്ചവൻ തന്നെ കൊല്ലാത്തവനും മറ്റവരെ കൊല്ലിക്കാത്തവനുമായ വനെ സത്യമായ ബ്രാഹ്മണൻ എന്നു പറയുന്നു.

വൈരികളുമായി വൈരം പാര്പ്പിക്കാത്തവൻ ഹിംസകരുമായി പ്രശാന്തനാണ് സര്വവസ്തുകൾ ഉപേക്ഷിച്ച വനെ സത്യമായ ബ്രാഹ്മണൻ എന്നു പറയുന്നു.

കാമം ദ്വേഷം അഭിമാനം ദോഷം ഇവയെല്ലാ സൂയ്ിയുടെ അഗ്രത്തിൽ എണ്ണ താഴ്ന്നതുപോലെ താഴ്ന്ന വനെ സത്യമായ ബ്രാഹ്മണൻ എന്നു പറയുന്നു.

മനുഷ്യൻ വാക്കുകൾ പറയുന്നവൻ ജ്ഞാനം കൂട്ടുന്ന വാക്കുകൾ സത്യ വാക്കുകൾ എന്നിവ പറയുന്നവനെ സത്യമായ ബ്രാഹ്മണൻ എന്നു പറയുന്നു.

ഈ പ്രപഞ്ചത്തിൽ കൊടുത്തിട്ടില്ലാത്ത വസ്തു ഇനിയും എടുക്കാത്തവൻ നീളമോ കുറുക്കമോ സൂക്ഷ്മമോ കഠിനമോ സുന്ദരമോ കുരൂപമോ ആയ വനെ സത്യമായ ബ്രാഹ്മണൻ എന്നു പറയുന്നു.

ഈ ലോകത്തിനും പരലോകത്തിനും തണ്ണിമ ഇല്ലാത്തവൻ ആഗ്രഹമില്ലാത്തവനും പൂര്ണ മുക്തനുമായ വനെ സത്യമായ ബ്രാഹ്മണൻ എന്നു പറയുന്നു.

കാട്ട് ഇല്ലാത്തവൻ തത്ത്വ ജ്ഞാനത്താൽ സകലം സംശയ് നീക്കിയവനും അമൃതത്തിൽ പ്രവേശിച്ചവനുമായ വനെ സത്യമായ ബ്രാഹ്മണൻ എന്നു പറയുന്നു.

ഈ പ്രപഞ്ചത്തിൽ പുണ്യം പാപം ഇവയുടെ ബന്ധനം കഴിഞ്ഞവൻ സങ്കടമില്ലാത്തവൻ മലമില്ലാത്തവനും പരമ ശുചിയുമായ വനെ സത്യമായ ബ്രാഹ്മണൻ എന്നു പറയുന്നു.

ചന്ദ്രൻ മതിയായ നിർമലൻ ശുദ്ധൻ പരമ പ്രശാന്തൻ ജന്മം നേടാൻ സന്തോഷം ഇല്ലാത്തവനായ വനെ സത്യമായ ബ്രാഹ്മണൻ എന്നു പറയുന്നു.

നിലത്ത് തിന്മ കഴിഞ്ഞവൻ ജീവൻ കടൽ തെരിപ്പിൽ പൌഁചിയവൻ ധ്യാനം കാരനും സംശയ് നീക്കിയവനും നിർവാണ് പൌഁചിയവനുമായ വനെ സത്യമായ ബ്രാഹ്മണൻ എന്നു പറയുന്നു.

ഈ പ്രപഞ്ചത്തിൽ കാമം കഴിഞ്ഞ വീടില്ലാത്തവൻ സന്യാസം പുലർത്തിയവൻ കാം തണ്ണിം സങ്കടം കഴിഞ്ഞവനുമായ വനെ സത്യമായ ബ്രാഹ്മണൻ എന്നു പറയുന്നു.

ഈ പ്രപഞ്ചത്തിൽ തണ്ണിം കഴിഞ്ഞ വീടില്ലാത്തവൻ സന്യാസം പുലർത്തിയവൻ തണ്ണിം സങ്കടം കഴിഞ്ഞവനുമായ വനെ സത്യമായ ബ്രാഹ്മണൻ എന്നു പറയുന്നു.

മാനുഷ സങ്കടം കഴിഞ്ഞ ദേവത സങ്കടം കഴിഞ്ഞ സകലം സങ്കടം കഴിഞ്ഞവനായ വനെ സത്യമായ ബ്രാഹ്മണൻ എന്നു പറയുന്നു.

പ്രവൃത്തി സങ്കടം വികാരം ഇവ കഴിഞ്ഞ തണ്ണിം നിർമലനായ വനെ സത്യമായ ബ്രാഹ്മണൻ എന്നു പറയുന്നു.

സകലം ജീവൻ മരണ് പുനര്ജന്മം അറിയുന്നവൻ സങ്കടം ഇല്ലാത്തവനും സുഗതനും ബുദ്ധനുമായ വനെ സത്യമായ ബ്രാഹ്മണൻ എന്നു പറയുന്നു.

പരലോകത്തിൽ ദേവൻ ഗന്ധര്വ മാനുഷ് കണ്ട് അറിയാത്തവൻ സകലം സങ്കടം കഴിഞ്ഞ പൂജ്യൻ അര്ഹന്റായ വനെ സത്യമായ ബ്രാഹ്മണൻ എന്നു പറയുന്നു.

അതീതത്തിലും ഭവിഷ്യത്തിലും വര്ത്തമാനത്തിലും കുഴി ഇല്ലാത്തവൻ സമ്പത്ത് ഇല്ലാത്തവനും സങ്കടം ഇല്ലാത്തവനുമായ വനെ സത്യമായ ബ്രാഹ്മണൻ എന്നു പറയുന്നു.

വൃഷഭ് മതിയായ ശ്രേഷ്ഠൻ വീരൻ മഹര്ഷി മാരൻ ജയി കാമം ഇല്ലാത്തവൻ സങ്കടം കഴിഞ്ഞ ബുദ്ധനായ വനെ സത്യമായ ബ്രാഹ്മണൻ എന്നു പറയുന്നു.

പൂര്വ ജന്മം അറിയുന്നവൻ സ്വര്ഗ നരകം കാണുന്നവൻ പുനര്ജന്മം സമ്പുര്ണ കഴിഞ്ഞവൻ അഭിജ്ഞ പണ്ഡിതൻ സാധനയുടെ സമ്പുര്ണത കഴിഞ്ഞവനായ വനെ സത്യമായ ബ്രാഹ്മണൻ എന്നു പറയുന്നു.