ശ്ലോകങ്ങൾ
256. ഒരാൾ ത്വരയാൽ തീരുമാനം നൽകുന്നതിനാൽ ധര്മ്മത്തിൽ സ്ഥിതനാകുന്നില്ല. എന്നാൽ നന്മയും തിന്മയും വിവേകത്തോടെ പരിശോധിക്കുന്ന ജ്ഞാനി...
ശ്ലോകം 1
257. ...ശ്രദ്ധയും നിരപേക്ഷതയും അനുസരിച്ച് മറ്റുള്ളവരെ നയിക്കുന്നു, ധര്മ്മത്താൽ സംരക്ഷിതനും വിവേകപൂർണ്ണനുമായ അയാൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ 'ധര്മ്മസ്ഥനി' എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നു.
ശ്ലോകം 2
258. അധികം സംസാരിക്കുന്നതിനാൽ മാത്രം ജ്ഞാനിയാകുന്നില്ല. സാന്തിയുണ്ടായ, ശത്രുതയില്ലാത്ത, ഭയരഹിതമായ വ്യക്തിയെ യഥാർത്ഥത്തിൽ 'ജ്ഞാനി' എന്ന് വിളിക്കുന്നു.
ശ്ലോകം 3
259. ധര്മ്മം അധികം പഠിപ്പിക്കുന്നതിനാൽ ധര്മ്മധരനാകുന്നില്ല. എന്നാൽ അല്പം കേട്ടിട്ടും ധര്മ്മം തന്റെ ജീവിതത്തിലൂടെ സാകാരമാക്കുകയും അത് അവഗണിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവന് ശരിക്കും ധര്മ്മധരനാണ്.
ശ്ലോകം 4
260. കേശങ്ങൾ വെള്ളത്തായതിനാൽ മാത്രം വൃദ്ധനാകുന്നില്ല. അവന്റെ വയസ് പരിപക്വമായിരുന്നാലും അവന് 'വ്യർത്ഥവും കൃശാംഗനുമായ വൃദ്ധന്' എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നു.
ശ്ലോകം 5
261. സത്യവും നീതിയും അനുകൂലതയും സംയമനവും മാനസിക നിയന്ത്രണവും ഉണ്ടായ നിഷ്കലങ്കമായ ജ്ഞാനി യഥാർത്ഥത്തിൽ വൃദ്ധനാണ്.
ശ്ലോകം 6
262. വെറും സ്വരമധുരതയ്ക്കോ ശരീരനിന്ദ്യതയ്ക്കോ ഉമ്മയുണ്ടായാൽ സത്യത്തിൽ മനോരമനാകുന്നില്ല.
ശ്ലോകം 7
263. എന്നാൽ ഈ കുറവുകൾ പൂർണ്ണമായും മുറിക്കപ്പെടുകയും വേരുതെരികെ പിഴുതെറിയപ്പെടുകയും നാശത്തിനിരയാകുകയും ചെയ്ത നിഷ്കലങ്കമായ ജ്ഞാനിയെ സത്യത്തിൽ മനോരമ എന്ന് വിളിക്കുന്നു.
ശ്ലോകം 8
264. തലമുണ്ടനാക്കുന്നത് വ്രതം ലംഘിക്കുന്നവനെ, സത്യം പറയാത്തവനെ, കാമനയും ലോഭവും നിറഞ്ഞ വ്യക്തിയെ സന്ന്യാസി ആക്കിയില്ല. അത്തരമൊരു വ്യക്തി എത്രയോണ്ട് സന്ന്യാസി ആകിതരുമോ?
ശ്ലോകം 9
265. സൂക്ഷ്മവും ഗ്രോസ്സായ സകല ദോഷങ്ങളും നിരയെ ശാന്തമാക്കുന്നവൻ ദോഷങ്ങളെ ശമിപ്പിച്ചതിനാൽ സത്യത്തിൽ 'സന്ന്യാസി' എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നു.
ശ്ലോകം 10
266. മറ്റുമനുഷ്യരോട് ഭിക്ഷ കേറിയെന്നതുകൊണ്ട് ഒരാൾ ഭിക്ഷ്വു ആകുന്നില്ല. അശോചിത വിപരിതമായ ആചരണം സ്വീകരിച്ചാൽ ഭിക്ഷ്വു ആകുന്നില്ല.
ശ്ലോകം 11
267. പുണ്യവും പാപവും പരിത്യജിച്ച്, ബ്രഹ്മചര്യം പാലിക്കുന്നവൻ, വിവേകത്തിനോടെ ലോകത്തെ സഞ്ചരിക്കുന്നവൻ സത്യത്തിൽ ഭിക്ഷ്വു എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നു.
ശ്ലോകം 12
268. മൌനതയെ കൂറ്റിനാലാണ് അജ്ഞാനിയായ മൂഢൻ ഋഷി ആകുന്നില്ല. പക്ഷേ കാലിപ്പോലെ ജ്ഞാനി നന്മ ഉൾക്കൊള്ളുന്നവൻ...
ശ്ലോകം 13
269. ...കീഴയുൽപ്പേരെയും ഉപഭോഗിക്കുന്നു എന്നതിന്റെ കാരണത്താൽ അതുപോലെ മുനി എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഇരു ജഗത്തിനെ ബുദ്ധിശാലിതയിലെ ജ്ഞാനനായ വ്യക്തി മുനി എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
ശ്ലോകം 14
270. ജീവികൾക്ക് അപായം സംഭവിപ്പിക്കുന്നത് കൊണ്ട് ആരിയൻ ആകുന്നില്ല. സര്വ്വജീവിയോടും അഹിംസ കാണിക്കുന്നത് കൊണ്ട് ആരിയൻ എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
ശ്ലോകം 15
271. ശീലവ്രതങ്ങൾ മാത്രം കൊണ്ട് അത്രയേ വേണ്ട, വ്യാപക ജ്ഞാനത്താൽ അത്രയേ വേണ്ട, സമാധിയുടെ ലാഭത്താൽ അത്രയേ വേണ്ട, ഏകാന്തവാസത്താൽ അത്രയേ വേണ്ട...
ശ്ലോകം 16
272. ...ഭിക്ഷു സംതൃപ്തനാകരുത്—ത്യാഗസുഖം സ്പർശിച്ചുവെന്ന്—സമസ്ത ആസ്രവങ്ങൾ നശിച്ച് പോകുന്നത് വരെ.
ശ്ലോകം 17
പശ്ചാത്തലം
ഈ വർഗ്ഗം പാലി ധമ്മപദത്തിലെ (ഖുദ്ദക നികായം, പാലി ത്രിപിടകം) ധമ്മട്ഠ വർഗ്ഗമാണ്, ശ്ലോകങ്ങൾ 256–272. സാവത്ഥിയിലെ ജേതവന ആശ്രമത്തിൽ വെച്ച് അരുളിച്ചെയ്യപ്പെട്ട ഈ ശ്ലോകങ്ങൾ, കൈക്കൂലി വാങ്ങുന്ന അന്യായക്കാരായ ന്യായാധിപന്മാർ, പ്രായത്തിന്റെ പേരിൽ മാത്രം ആദരം ആവശ്യപ്പെടുന്ന അഹങ്കാരികളായ വൃദ്ധ ഭിക്ഷുക്കൾ, ലോഭം ഉള്ളിൽ പേറിക്കൊണ്ട് ശിരോമുണ്ഡനം എന്ന ബാഹ്യരൂപത്തെ മാത്രം ആശ്രയിക്കുന്ന കപടസന്യാസിമാർ എന്നിവരെച്ചൊല്ലി തർക്കങ്ങൾ ഉണ്ടായ സന്ദർഭങ്ങളിൽ ഉയർന്നുവന്നതാണ്. നിയമവിധികളെ വളച്ചൊടിച്ച സാവത്ഥിയിലെ അഴിമതിക്കാരായ മജിസ്ട്രേറ്റുമാരെ കണ്ടതിനു ശേഷമാണ് 256–257 ശ്ലോകങ്ങൾ അരുളിച്ചെയ്തത്. വളരെ ചെറിയ ആകൃതിയായതിനാൽ സന്ദർശകരായ ഭിക്ഷുക്കൾ നവാഗതനായ സാമണേരനെന്നു തെറ്റിദ്ധരിച്ച ലകുണ്ഡക ഭദ്ദിയ ഥേരരെക്കുറിച്ചാണ് 260–261 ശ്ലോകങ്ങൾ; നരച്ച മുടി മാത്രം ഒരാളെ ഥേരനാക്കുന്നില്ല എന്ന് അവ പഠിപ്പിക്കുന്നു. 264–265 ശ്ലോകങ്ങൾ കള്ളം പറഞ്ഞ് തർക്കങ്ങളിൽ ജയിച്ച ഹത്ഥക ഭിക്ഷുവിനെക്കുറിച്ചുള്ളതാണ്. സമ്പൂർണ്ണ വിമോചനം നേടുന്നതുവരെ കേവലം ധ്യാനമഗ്നതയിലോ സന്ന്യാസിയുടെ ഏകാന്തതയിലോ തൃപ്തിപ്പെട്ടിരിക്കരുതെന്ന് ഭിക്ഷുക്കൾക്കു നൽകിയ അടിയന്തര ഉദ്ബോധനമായിരുന്നു 271–272 ശ്ലോകങ്ങൾ.
ഈ പാഠത്തെക്കുറിച്ച്
രചയിതാവ്: Gautama Buddha · Founder of Buddhism · c. 5th–6th century BCE, Northern India/Nepal
Born Siddhartha Gautama in Lumbini, he attained enlightenment and spent the rest of his life teaching the Dhamma across northern India. His discourses (Suttas), preserved orally for generations before being written down in the Pali Canon, form the doctrinal foundation of Buddhism.
നിങ്ങൾക്കറിയാമോ?
നിഷ്പക്ഷമായ നീതി (ശ്ലോകങ്ങൾ 256–257)
പക്ഷഭാവമായ തീരുമാനം കൊടുക്കിയിരുന്നാൽ കോപ്കർ ധർമ്മസ്ത നാണ്. നന്മയെയും തിന്മയെയും തുലാമാനിക്കുന്ന, മറ്റുള്ളവരെ അത്യാവശ്യതകൂടാതെ, പക്ഷപാതിതയില്ലാതെ, സത്യത്തിനനുസരണമായി നയിക്കുന്ന ജ്ഞാനി തന്നെ നിഷ്പക്ഷമായ നീതിമാൻ എന്നറിയപ്പെടും.
സത്യമായ പിരിത്വം (ശ്ലോകങ്ങൾ 260–261)
കേവലം തലമുണ്ടി എന്നതുകൊണ്ടയോ പ്രായപരിണാമം കൊണ്ടയോ ഒരുവൻ പിരിത്വ ലഭിക്കുന്നില്ല; പ്രായം പാകമായിരുന്നാലും അത് വ്യർത്ഥമായ വാർധക്യം എന്നെ കരുതപ്പെടും. സത്യം, ധർമ്മം, അനുകൂലതാ, സംയമനം, ഇന്ദ്രിയനിയന്ത്രണം എന്നിവ ഉള്ള നിഷ്കലങ്കമായ പണ്ഡിതൻ തന്നെ സത്യമായ പിരി ആണ്.
കേവലം തലമുണ്ടികൊണ്ട് തപസ്വി ആകുന്നില്ല (ശ്ലോകങ്ങൾ 264–265)
വ്രതത്തിന് വ്യതിരിക്തനായ, കള്ളം പറയുന്ന, കാമനയും ലോഭവും നിറഞ്ഞ വ്യക്തിയെ കേവലം തലമുണ്ടി കൊടുത്താൽ തപസ്വി ആകുന്നില്ല. സൂക്ഷ്മമായ പാപത്തിൽ നിന്ന് കഠിനമായ പാപത്തിൽ വരെ എല്ലാ പാപങ്ങളെയും ശമിപ്പിക്കുന്നവൻ പാപം ശാന്തമാക്കിയതുകൊണ്ട് തപസ്വി എന്നെ അറിയപ്പെടുന്നു.
സത്യമായ ആര്യൻ (ശ്ലോകം 270)
ജീവികളെ കഷ്ടപ്പെടുത്തുകയെന്നതുകൊണ്ട് നിയമാനുസരണമായ ആര്യൻ ആകുന്നില്ല. എല്ലാ ജീവന്റെ പോലുള്ള അഹിംസ പ്രകടിപ്പിക്കുന്നതുകൊണ്ട് നിയമാനുസരണമായ ആര്യൻ എന്നെ കരുതപ്പെടും.
തൃപ്തിയോടെയുള്ള വാസം (ശ്ലോകങ്ങൾ 271–272)
കേവലം ശീലനിയമം കരുതുകയെന്നതുകൊണ്ടോ, ബ്രഹ്മജ്ഞാനം ഉള്ളതുകൊണ്ടോ, ധ്യാനാധ്യയനം കരുതുകയെന്നതുകൊണ്ടോ, ഏകാന്ത വാസം ചെയ്യുകയെന്നതുകൊണ്ടോ ഒരു ഭിക്ഷു തൃപ്തിയോടെ വാസം കരുതരുത്. ത്യാഗസുഖം സ്പർശിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന കരുതികൊണ്ട് നിശ്ചേതനായിരിക്കരുത്. ഏതെ വരെ ആസ്രവക്ഷയം സാധ്യമാകുന്നില്ലോ അത് വരെ.
വിഷയം അനുസരിച്ച് ബ്രൗസ് ചെയ്യുക
Buddha
ബുദ്ധമതം ൽ നിന്ന് കൂടുതൽ
എല്ലാം കാണുകബന്ധപ്പെട്ട ഉപദേശങ്ങൾ
ഒരേ ഉപദേശം, പാരമ്പര്യങ്ങളിലുടനീളം പ്രതിധ്വനിക്കുന്നു