Bharat Devotion
Embroidered artwork for गुरुद्वारा शीश गञ्ज साहिब: गुरु तेग बहादुर जीको सर्वोच्च बलिदानको पावन धाम: Embroidered Khanda emblem with a saffron Nishan Sahib flag and marigolds at sunrise

गुरुद्वारा शीश गञ्ज साहिब

गुरु तेग बहादुर जीको सर्वोच्च बलिदानको पावन धाम

गुरुद्वारा शीश गञ्ज साहिब

गुरु तेग बहादुर जीको सर्वोच्च बलिदानको पावन धाम

गुरुद्वारा शीश गञ्ज साहिब पुरानो दिल्लीको चाँदनी चोकस्थित त्यो परम पावन स्थल हो जहाँ नवौं सिख गुरु, श्री गुरु तेग बहादुर जीले सन् १६७५ मा धार्मिक स्वतन्त्रता र मानव अधिकारको रक्षाका लागि आफ्नो सर्वोच्च बलिदान दिनुभएको थियो। भक्तजनहरू यहाँ पवित्र वरको रुख, ऐतिहासिक इनार, निरन्तर गुरबाणी कीर्तन र अखण्ड लङ्गरको दर्शन गरी आत्मिक शान्ति र अभय प्राप्त गर्दछन्।

संक्षिप्त भक्ति मार्गदर्शन (एक नजरमा)

  • •
    यो के हो: नवौँ सिख गुरु, श्री गुरु तेग बहादुर जी ('हिन्द दी चादर')को सर्वोच्च शहीदी स्थल (शहीदी अस्थान), र उहाँका समर्पित साथीहरू भाइ मति दास जी, भाइ सति दास जी र भाइ दयाला जीको पनि। उहाँहरूले धार्मिक स्वतन्त्रता र मानव मर्यादाको रक्षाका लागि सन् १६७५ मा आफ्ना प्राण अर्पण गर्नुभयो।
  • •
    किन दर्शन/पाठ: असीम साहस, निर्भयता (निर्भयता), मनको शान्ति र अहंकारको विलय प्राप्त गर्न। श्री गुरु तेग बहादुर जीको सलोक महल्ला ९ सुन्दा क्षणिक सांसारिक शोकबाट तत्काल वैराग्य आउँछ र आत्मा दैवी समभावमा स्थिर हुन्छ।
  • •
    कहिले जाने: वर्षका ३६५ दिन, दिनको २४ घण्टा खुला। वार्षिक शहीदी गुरुपर्व (शहीदी गुरुपर्व) नोभेम्बर/डिसेम्बरमा र प्रकाश पर्व (जन्मदिन) अपार आध्यात्मिक उत्साहका साथ मनाइन्छ।
  • •
    कहाँ: चाँदनी चोक, पुरानो दिल्ली, भारत; ऐतिहासिक रेड फोर्टको ठीक सामुन्ने। मेट्रो: चाँदनी चोक (येलो लाइन)।
  • •
    कसरी (विधि र नियम):
  • •
    रुमालले (रुमाल) टाउको आदरपूर्वक ढाक्नुहोस् र तोकिएको जुत्ता घर (जोरा घर)मा जुत्ता खोल्नुहोस्।
  • •
    भित्र पस्नुअघि पवित्र चरण गंगा पानीमा हात-खुट्टा धुनुहोस्।
  • •
    केन्द्रीय दरबार साहिबमा श्री गुरु ग्रन्थ साहिब जीको अगाडि श्रद्धापूर्वक माथा टेक्ना (दण्डवत्) गर्नुहोस्।
  • •
    शान्त भई बस्नुहोस्, जीवित गुरबाणी कीर्तन सुन्नुहोस्, गर्भगृहको वरिपरि घडीको सुईको दिशामा परिक्रमा गर्नुहोस्, दैवी करा प्रसाद ग्रहण गर्नुहोस्, ऐतिहासिक इनारको अमृत जल पिउनुहोस्, र २४/७ चल्ने गुरु का लंगरमा सहभागी हुनुहोस्।

पवित्र उत्पत्ति र पुराण/शास्त्रीय वंशावली

सत्रौँ शताब्दीको अन्त्यमा, जबरजस्ती धर्मान्तरणले भारतीय उपमहाद्वीपको आध्यात्मिक ताना-बानालाई खतरामा पारेको थियो। पण्डित किर्पा रामको नेतृत्वमा कश्मिरी पण्डितहरूको एक समूह आनन्दपुर साहिबमा श्री गुरु तेग बहादुर जीको पवित्र दरबारमा शरण माग्न आयो। उनीहरूको पीडाले द्रवित भई गुरु जीले घोषणा गर्नुभयो कि मानवताको सुतेको अन्तस्करण जगाउन एक सर्वोच्च आत्माले आफ्नो प्राण अर्पण गर्नुपर्छ। उहाँका कान्छा सुपुत्र गोबिन्द राय, जो पछि श्री गुरु गोबिन्द सिंह जी बन्नुभयो, ले गुरु जीभन्दा बढी पवित्र वा योग्य कोही नभएको बताउनुभयो।

गुरु तेग बहादुर जी स्वेच्छाले दिल्लीतर्फ लाग्नुभयो, आफ्ना प्रिय शिष्य भाइ मति दास, भाइ सति दास र भाइ दयालालाई साथ लिएर। गुरु जीले आफ्नो आस्था त्याग्न वा आफूलाई बचाउन चमत्कार देखाउन गरिएका हरेक माग अस्वीकार गर्नुभयो। उहाँलाई थुनेर राख्नेहरूले उहाँकै आँखा अगाडि उहाँका साथीहरूलाई भयानक यातना दिए। भाइ मति दासलाई आराले जीउँदै चिरियो, भाइ दयालालाई उम्लिरहेको पानीको कराहीमा उमालियो, र भाइ सति दासलाई रुईमा बेरेर आगो लगाइयो। दैवी हुकुममा पूर्ण रूपमा लीन रहँदै, गुरु जी आफ्ना प्रियजनमाथि गरिएका प्रत्येक यातनाका बीच पनि अडिग रहनुभयो। १६७५ को नोभेम्बर ११, माघर सुदी ५ का दिन, चाँदनी चोकको कोतवाली नजिकको एउटा वटवृक्षमुनि गुरु तेग बहादुर जी गहिरो ध्यानमा बस्नुभयो। उहाँले जल्लादको तरबारअगाडि आफ्नो शिर झुकाउनुभयो; जुन कारणका लागि उहाँले प्राण दिनुभयो, त्यो कारण जति शान्तिपूर्वक छान्नुभएको थियो, त्यति नै शान्तिपूर्वक उहाँले आफ्नो मृत्युको तरिका पनि छान्नुभयो।

गुरु जीको पवित्र शरीरको अपमान नहोस् भनी साहसी सिखहरूले निडर भक्तिका कार्य गरे। भाइ जैता जी (बाबा जीवन सिंह जी) ले अचम्मको धुलोको आँधीबीच पवित्र शीश (शिर) उठाएर दाहसंस्कारका लागि श्री आनन्दपुर साहिब पुर्‍याउनुभयो। लखी शाह बन्जारा र उहाँका छोराले गुरु जीको पवित्र धड (धड) रायसीनास्थित आफ्नो घरमा (अहिले गुरुद्वारा रकाब गञ्ज साहिब) राखे र गोप्य रूपमा अन्त्येष्टि गर्न आफ्नै घरमा आगो लगाए। १७८३ मा, करोर सिंघिया मिसलका सरदार बघेल सिंहले दिल्ली जिते र गुरु जीको सर्वोच्च बलिदानको सटीक स्थानमै गुरुद्वारा सीस गञ्ज साहिबको स्थापना गरे।

पवित्र देवालय र स्थानहरू

मुख्य दरबार साहिब
क्षेत्र र भूगोल:गुरुद्वारा सीस गञ्ज साहिबको माथिल्लो तल्ला
आध्यात्मिक रूप / कथा:शहीदी आँगनतर्फ फर्केको श्री गुरु ग्रन्थ साहिब जीको तख्त
अनुष्ठान र पर्व:निरन्तर गुरबाणी कीर्तन, अखण्ड पाठ र दैवी अरदास
भक्तिगत महत्त्व:शान्ति र शाश्वत गुरुको जीवित उपस्थिति फैलाउँछ
पवित्र वटवृक्षको धड
क्षेत्र र भूगोल:गुरुद्वारा परिसरभित्र काँचको घेरामा
आध्यात्मिक रूप / कथा:जुन पवित्र रूखमुनि गुरु साहिब परम ध्यानमा बस्नुभएको थियो, त्यसको बाँकी रहेको धड
अनुष्ठान र पर्व:मौन चिन्तन र दर्शन
भक्तिगत महत्त्व:सर्वोच्च शहीदी र दैवी शान्तिको जीवित साक्षी
ऐतिहासिक इनार (कुआँ साहिब)
क्षेत्र र भूगोल:केन्द्रीय आँगन
आध्यात्मिक रूप / कथा:कैदको समयमा गुरु तेग बहादुर जीले प्रयोग गर्नुभएको मीठो पानीको प्राचीन इनार
अनुष्ठान र पर्व:पवित्र अमृत जल पान
भक्तिगत महत्त्व:यो पानी पिउँदा कर्मजन्य पीडा शुद्ध हुन्छ र निको हुन्छ भन्ने विश्वास गरिन्छ
भाइ मति दास र भाइ सति दास संग्रहालय
क्षेत्र र भूगोल:गुरुद्वाराको ठीक सामुन्ने, सडकको पारि
आध्यात्मिक रूप / कथा:गुरु जी र उहाँका तीन साथीहरूको शहीदी देखाउने स्मृति ग्यालेरी
अनुष्ठान र पर्व:निर्देशित दर्शन र ऐतिहासिक चिन्तन
भक्तिगत महत्त्व:निर्भय भक्ति र सर्वोच्च बलिदानहरूको ऐतिहासिक स्मृतिलाई प्रेरित गर्छ
गुरु का लंगर र सराय
क्षेत्र र भूगोल:तहखाना र जोडिएका पखेटाहरू
आध्यात्मिक रूप / कथा:प्रतिदिन हजारौँलाई पवित्र भोजन दिने निरन्तर सामुदायिक भान्सा
अनुष्ठान र पर्व:जात, धर्म वा हैसियत नहेरी निःस्वार्थ सेवा
भक्तिगत महत्त्व:समानता, विश्वव्यापी भाइचारा र दैवी नम्रता प्रकट गर्छ

सन्त, भक्त र ऐतिहासिक वंशावली

  • •
    श्री गुरु तेग बहादुर जी (१६२१–१६७५ ई.): सिख धर्मका नवौँ दैवी गुरु, जसको सर्वोच्च बलिदानले उहाँलाई अमर उपाधि हिन्द दी चादर (भारतको सम्मानका रक्षक) दिलायो।
  • •
    भाइ मति दास, भाइ दयाला र भाइ सति दास जी: अटल भक्तिका आदर्श, जसले ओठमा दैवी जप राखेर शहीदी स्वीकार गरे।
  • •
    भाइ जैता जी (बाबा जीवन सिंह जी): साहसी सिख शिष्य, जसले चाँदनी चोकदेखि श्री आनन्दपुर साहिबसम्म गुरु जीको छिन्नशिर श्रद्धापूर्वक बोकी लगे, र गुरु गोबिन्द सिंह जीबाट "रंगरेटा गुरु का बेटा" भन्ने शाश्वत आशीर्वाद पाए।
  • •
    भाइ लखी शाह बन्जारा: महान व्यापारी भक्त, जसले गुरु जीको शिरविहीन धडको दाहसंस्कारका लागि आफ्नो घर अर्पण गरे।
  • •
    सरदार बघेल सिंह जी (१७३०–१८०२ ई.): दुर्जय सिख सेनापति, जो १७८३ मा आफ्नो खालसा सेनासहित दिल्ली प्रवेश गर्नुभयो, सरकारी अभिलेखमार्फत पवित्र शहीदी स्थानहरू पत्ता लगाउनुभयो, र सीस गञ्ज साहिबसहित दिल्लीका गुरुद्वाराहरू निर्माण गर्नुभयो।

पवित्र शब्द र चिन्तन

ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੯ ॥

ਬਲੁ ਛੁਟਕਿਓ ਬੰਧਨ ਪਰੇ ਕਛੂ ਨ ਹੋਤ ਉਪਾਇ ॥

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਅਬ ਓਟ ਹਰਿ ਗਜ ਜਿਉ ਹੋਹੁ ਸਹਾਇ ॥੫੩॥

ਬਲੁ ਹੋਆ ਬੰਧਨ ਛੁਟੇ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਹੋਤ ਉਪਾਇ ॥

ਨਾਨਕ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਤੁਮਰੈ ਹਾਥ ਮਹਿ ਤੁਮ ਹੀ ਹੋਤ ਸਹਾਇ ॥੫੪॥

सलोक महल्ला ९ (श्री गुरु ग्रन्थ साहिब जी, अंग १४२९)

रोमन लिप्यन्तरण:

Balu chhutkio bandhan pare kachhoo na hot upaae ||

Kahu Nānak ab oat Hari gaj jio hohu sahāe ||53||

Balu hoā bandhan chhute sabhu kichhu hot upaae ||

Nānak sabhu kichhu tumrai hāth mahi tum hee hot sahāe ||54||

पवित्र अनुवाद र अर्थ:

"मेरो बल सकिएको छ, म साङ्लोमा बाँधिएको छु, कुनै उपाय देखिँदैन। नानक भन्छन्, अब हरिको मात्र आधार छ; डुबिरहेको हात्तीलाई जसरी उद्धार गर्नुभयो, त्यसरी नै मलाई सहायता गर्नुहोस्। (५३)

बल फर्किएको छ, बन्धनहरू टुटेका छन्, अब हरेक उपाय हातमा आएको छ। नानक: हे प्रभु, सबै कुरा तपाईंको हातमा छ; तपाईं नै मेरो परम उद्धारक हुनुहुन्छ! (५४)"

के तपाईं जान्नुहुन्छ?

The exact spot where Guru Tegh Bahadur Ji was beheaded is preserved inside the Gurdwara, enclosed along with the trunk of the historic banyan tree under which he sat.

The historic well (Baoli/Kua Sahib) within the complex still provides sweet water, which Guru Sahib drank during his imprisonment at the Kotwali.

In 1783 CE, Sikh General Baba Baghel Singh used historical revenue records and elderly local witnesses to pinpoint the exact site of the martyrdom before constructing the original shrine.

A daring Sikh devotee, Bhai Jaita Ji, disguised himself and carried the severed head of Guru Tegh Bahadur Ji on foot over 300 kilometers to Sri Anandpur Sahib for sacred cremation rites.