ପୁଷ୍ପ ବଗ୍ଗ

ଏହି ପୃଥିବୀ, ଯମଲୋକ ଓ ଦେବଲୋକକୁ କିଏ ଜେତାବ? ଯେପରି ଦକ୍ଷ ଫୁଲଚାଷୀ ଫୁଲ ବାଛେ, ତେପରି ଏହି ସୁନିପୁଣୀ ଧର୍ମପଦପଥର ବିଶ୍ଲେଷଣ କିଏ କରିବ?

ଶୈକ୍ଷ (ଧର୍ମଶିଷ୍ୟ) ଏହି ପୃଥିବୀ, ଯମଲୋକ ଓ ଦେବଲୋକକୁ ଜେତାବ; ଶୈକ୍ଷ ଏହି ସୁନିପୁଣୀ ଧର୍ମପଦପଥର ବିଶ୍ଲେଷଣ କରିବ, ଯେପରି ଦକ୍ଷ ଫୁଲଚାଷୀ ଫୁଲ ବାଛେ।

ଏହି ଶରୀରକୁ ଫେଣ ସଦୃଶ ବୁଝି ଏବଂ ଏହାକୁ ମରୀଚିକା ସଦୃଶ ବୋଝି, ମାରର ଫୁଲ ଅସ୍ତ୍ର ଛେଦନ କରି ମଣିଷ ମୃତ୍ୟୁ ରାଜାର ଦୃଷ୍ଟିଠାରୁ ଅତିକ୍ରମ କରେ।

ଯେ ମଣିଷ ଶୁଧୁ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ-ଭୋଗର ଫୁଲ ସଂଗ୍ରହ କରେ, ଯାହାର ମନ ଆସକ୍ତ ଓ ବିଘ୍ନିତ, ମୃତ୍ୟୁ ତାହାକୁ ସେପରି ବହି ନେଯ ଯେପରି ଅତିକାୟ ବନ୍ୟା ଧିଆ ଯାଇଥିବା ଗ୍ରାମକୁ।

ଯେ ମଣିଷ ଶୁଧୁ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ-ଭୋଗର ଫୁଲ ସଂଗ୍ରହ କରି ଚାଲେ, ଯାହାର ମନ ଆସକ୍ତ, ଓ ଯେ କାମ-ଭୋଗରେ ତୃପ୍ତ ନୁହେଁ, ଯମ ତାହାକୁ ଆପଣାର ଅଧିକାରାଧୀନ କରିଦେଲେ।

ଯେପରି ଭ୍ରମର ଫୁଲର ରଙ୍ଗ ବା ସୁଗନ୍ଧକୁ ଆଘାତ ନ କରି ଶୁଧୁ ମଧୁ ନିଅ ଓ ଯାଏ, ତେପରି ମୁନିକୁ ଗ୍ରାମରେ ବିଚରଣ କରିବା ଉଚିତ।

କୌଣସିକୁ ଅନ୍ୟର ତ୍ରୁଟି ଧ୍ୟାନ ନ ଦେବା, ବା ଅନ୍ୟ କଣ ଦିଅଛ ବା ଦିଶନୀ ନାହିଁ ତାହା ତୁଟ୍ଟୋ ନ କରିବା; କେବଳ ନିଜର କର୍ମ ଦେଖିବା ଚାହିଁ—କଣ ଦିଅଛି ଓ କଣ ଦିଶନୀ ନାହିଁ।

ଯେପରି ସୁନ୍ଦର ପରନ୍ତୁ ସୁଗନ୍ଧ ରହିତ ଫୁଲ ନିଷ୍ଫଳ, ତେପରି ସୁନ୍ଦର ବାକ୍ୟ ସେ ମଣିଷର ନିଷ୍ଫଳ ଯେ ତାହାର ପାଳନ ନୁହେଁ କରନ୍ତି।

ଯେପରି ସୁନ୍ଦର ଓ ସୁଗନ୍ଧୀ ଫୁଲ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତେପରି ସୁନ୍ଦର ବାକ୍ୟ ସେ ମଣିଷର ଫଳପ୍ରଦ ଯେ ତାହାର ପାଳନ କରନ୍ତି।

ଯେପରି ଫୁଲର ଢୋକ ତିନିକ ମାଳା ତିଆରି କରିହେବ, ତେପରି ଏହି ଲୋକରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ନଶ୍ୱର ମଣିଷ ବହୁ ପୁଣ୍ୟକର୍ମ କରିବା ଉଚିତ।

ଫୁଲର ସୁଗନ୍ଧ ହାୱାର ବିପରୀତ ଦିଗରେ ଯାଏ ନାହିଁ, ଚନ୍ଦନ, ତଗର ଓ ଚମେଲୀର ସୁଗନ୍ଧ ତଥାପି ନାହିଁ; ପର ସଦାଚାରୀ ମଣିଷର ଶୀଳ-ସୁଗନ୍ଧ ହାୱାର ବିପରୀତ ଯାଏ, ଭଦ୍ରଲୋକ ସବେ ଦିଗ ସୁଗନ୍ଧିତ କରେ।

ଚନ୍ଦନ, ତଗର, ପଦ୍ମ ଓ ଚମେଲୀ—ଏହିସବୁ ସୁଗନ୍ଧରେ ଶୀଳ-ସଦାଚାରର ସୁଗନ୍ଧ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଓ ଅତୁଳନୀ।

ତଗର ଓ ଚନ୍ଦନର ଏହି ସୁଗନ୍ଧ ଅତି ନିର୍ବଳ; ପର ସଦାଚାରୀ ମଣିଷର ଶୀଳ-ସୁଗନ୍ଧ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଓ ଦେବଲୋକ ପର୍ୟ୍ୟନ୍ତ ଫୈଳେ।

ଯେଉଁମାନେ ଶୀଳରେ ସମ୍ପନ୍ନ, ଯେଉଁମାନେ ଅପ୍ରମାଦରେ ଥାକେ, ଯେଉଁମାନେ ସମ୍ୟକ ଜ୍ଞାନରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁକ୍ତ, ମାର ତାହାଙ୍କ ରାସ୍ତା ପାଏ ନାହିଁ।

ଯେପରି ରାସ୍ତାର କାଚେ ପକାଯାଇଥିବା ଆବର୍ଜନାର ଢିଲେ ସୁଗନ୍ଧି ଓ ମନମୋହକ ପଦ୍ମ ଫୁଲେ;

ତେପରି ଆବର୍ଜନା ସଦୃଶ ଅଜ୍ଞାନ ଓ ଅନ୍ଧ ସାଂସାରିକ ମଣିଷଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ସମ୍ବୁଦ୍ଧର ସାଚା ଶିଷ୍ୟ ଜ୍ଞାନରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଉଠେ।