ਤੁਕਾਂ
੧੦੮ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਮਾਵਲੀ
ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ੧੦੮ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਮ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਰਚਨਾ ਅਤੇ ਜਾਪ ਲਈ ਪਾਠ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗਜਾਨਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਹਾਥੀ-ਮੁਖੀ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡੀ ਬੁੱਧੀ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 1
ਗਣਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡੀ ਸੇਵਕਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵ-ਸੈਨਾ ਦੇ ਪਰਮ ਨੇਤਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 2
ਵਿਘ੍ਨਰਾਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਪਰਮ ਸ਼ਾਸਕ ਅਤੇ ਸੁਆਮੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਵਿਘਨਾਂ ਉੱਤੇ ਹੁਕਮ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 3
ਵਿਨਾਯਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਬੇਮਿਸਾਲ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਅਤੇ ਪਰਮ ਨੇਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਕੋਈ ਸੁਆਮੀ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ਲੋਕ 4
ਦ੍ਵੈਮਾਤੁਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਦੋ ਮਾਤਾਵਾਂ ਵਾਲੇ (ਪਾਰਵਤੀ ਅਤੇ ਗੰਗਾ)।
ਸ਼ਲੋਕ 5
ਸੁਮੁਖ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸ਼ੁਭ, ਤੇਜਸਵੀ ਅਤੇ ਕਲਿਆਣਕਾਰੀ ਮੁਖ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 6
ਪ੍ਰਮੁਖ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਨੇਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਲੋਕ 7
ਸਨਮੁਖ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾਲੂ ਹਾਜ਼ਰੀ ਸਦਾ ਭਗਤਾਂ ਵੱਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਲੋਕ 8
ਕ੍ਰਿਤਿਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਨਿਰਦੋਸ਼ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਸੰਪੂਰਨ ਸਾਧਕ।
ਸ਼ਲੋਕ 9
ਜ੍ਞਾਨਦੀਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਦਿਵ੍ਯ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਪਰਮ ਬੁੱਧੀ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਦੀਵਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 10
ਸੁਖਨਿਧਿ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਅਸੀਮ ਆਨੰਦ ਦਾ ਅਖੁੱਟ ਸਾਗਰ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 11
ਸੁਰਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰੱਖਿਅਕ ਅਤੇ ਪਰਮ ਅਧਿਪਤੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 12
ਸੁਰਾਰਿਭਿਦ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੈਂਤ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 13
ਮਹਾਗਣਪਤਿ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਬ੍ਰਹਿਮੰਡੀ ਸੈਨਾਵਾਂ ਦੇ ਪਰਮ ਸੁਆਮੀ ਸੈਨਾਪਤੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 14
ਮਾਨ੍ਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵੱਲੋਂ ਸਰਬ-ਵਿਆਪਕ ਆਦਰ ਦੇ ਯੋਗ ਪ੍ਰਭੂ।
ਸ਼ਲੋਕ 15
ਮਹਾਨ੍ਮਾਨ੍ਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਤ ਪਰਮ ਉੱਚ ਦੇਵਤਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 16
ਮ੍ਰਿੜਾਤ੍ਮਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸ਼ਿਵ (ਮ੍ਰਿੜ) ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਕਰੁਣਾ ਦਾ ਸੋਮਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 17
ਪੁਰਾਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਪ੍ਰਾਚੀਨ, ਸਦੀਵੀ ਅਤੇ ਆਦਿ ਸੱਤਾ ਜੋ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੈ।
ਸ਼ਲੋਕ 18
ਪੁਰੁਸ਼ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡੀ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਅੰਤਰਯਾਮੀ ਚੇਤਨ ਸੱਤਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 19
ਪੂਸ਼ਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਪਾਲਣਹਾਰ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਨੂੰ ਪਾਲਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 20
ਪੁਸ਼ਕਰਿਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਕਮਲ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਿਤ ਪ੍ਰਭੂ, ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ।
ਸ਼ਲੋਕ 21
ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸ਼ੁਭ ਪੁੰਨ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਦਾਤਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਰਕ।
ਸ਼ਲੋਕ 22
ਅਗ੍ਰਗਣ੍ਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡੀ ਅਨੁਸ਼ਠਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗਿਣੇ ਅਤੇ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 23
ਅਗ੍ਰਪੂਜ੍ਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਹਰ ਪਵਿੱਤਰ ਰੀਤੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੂਜਾ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 24
ਅਗ੍ਰਗਾਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਜੋ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਭਗਤਾਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 25
ਮੰਤ੍ਰਕ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸੋਮੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 26
ਚਾਮੀਕਰਪ੍ਰਭ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦਿਵ੍ਯ ਸਰੀਰ ਸ਼ੁੱਧ ਪਿਘਲੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਲੋਕ 27
ਸਰ੍ਵਸ੍ਮੈ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਰਬ-ਵਿਆਪਕ ਸੰਪੂਰਨ ਸੱਤਾ ਜੋ ਸਾਰੀ ਹੋਂਦ ਨੂੰ ਸਮੇਟਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਲੋਕ 28
ਸਰ੍ਵੋਪਾਸ੍ਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਰਬ-ਵਿਆਪਕ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਹਰ ਚੇਤਨ ਜੀਵ ਦੀ ਭਗਤੀ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 29
ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਤ੍ਰੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਵਿੱਚ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਅਤੇ ਪਰਮ ਸਿਰਜਣਹਾਰ।
ਸ਼ਲੋਕ 30
ਸਰ੍ਵਨੇਤ੍ਰੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਰਬ-ਦ੍ਰਸ਼ਟਾ ਨੇਤਰ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡੀ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 31
ਸਰ੍ਵਸਿੱਧਿਪ੍ਰਦ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਆਤਮਿਕ, ਮਾਨਸਿਕ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰਕ ਸਾਰੀਆਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦੇ ਉਦਾਰ ਦਾਤਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 32
ਸਰ੍ਵਸਿੱਧ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਆਤਮ-ਸਾਕਾਤ ਪ੍ਰਭੂ ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 33
ਸਰ੍ਵਵਂਦ੍ਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪੂਜਿਤ ਪ੍ਰਭੂ।
ਸ਼ਲੋਕ 34
ਮਹਾਕਾਲ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਪਰਮ ਸੁਆਮੀ ਜੋ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡੀ ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਅਨਾਦਿ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 35
ਮਹਾਬਲ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਅਜੇਯ, ਅਸੀਮ ਅਤੇ ਅਪਾਰ ਦਿਵ੍ਯ ਬਲ ਦੇ ਧਾਰਕ।
ਸ਼ਲੋਕ 36
ਹੇਰੰਬ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਨਿਮਾਣਿਆਂ ਦੇ ਜੇਤੂ ਰੱਖਿਅਕ ਜੋ ਹੰਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਿਵਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 37
ਲੰਬਜਠਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾਲ ਢਿੱਡ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡਾਂ ਨੂੰ ਕੋਮਲਤਾ ਨਾਲ ਸਮੇਟਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਲੋਕ 38
ਹ੍ਰਸ੍ਵਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਤੇ ਸੰਖੇਪ ਦਿਵ੍ਯ ਗਰਦਨ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਸ਼ਲੋਕ 39
ਮਹੋਦਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਵਿਸ਼ਾਲ ਢਿੱਡ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਜੋ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਗ਼ਮ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦਵੰਦਾਂ ਨੂੰ ਪਚਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 40
ਮਦੋਤ੍ਕਟ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਦਿਵ੍ਯ ਆਨੰਦ ਦਾ ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਵਹਾਉਣ ਵਾਲੇ ਜੋਸ਼ੀਲੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਸ਼ਲੋਕ 41
ਮਹਾਵੀਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਮਹਾਨ ਵੀਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਤਮਿਕ ਹਿੰਮਤ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ।
ਸ਼ਲੋਕ 42
ਮੰਤ੍ਰਿਣੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡੀ ਸਲਾਹਕਾਰ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 43
ਮੰਗਲਦ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸ਼ੁਭਤਾ, ਸੁਮੇਲ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਸੰਪੰਨਤਾ ਦੇ ਦਾਤਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 44
ਪ੍ਰਮਥਾਚਾਰ੍ਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸ਼ਿਵ ਦੀਆਂ ਦਿਵ੍ਯ ਸੈਨਾਵਾਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਅਤੇ ਆਚਾਰੀਆ।
ਸ਼ਲੋਕ 45
ਪ੍ਰਜ੍ਞਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਗੰਭੀਰ, ਅਡੋਲ ਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਅੰਤਰ-ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਸਰੂਪ।
ਸ਼ਲੋਕ 46
ਪ੍ਰਮੋਦ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਆਤਮਿਕ ਆਨੰਦ ਦੇ ਸਾਰ ਰੂਪ ਹਰਸ਼ਿਤ ਪ੍ਰਭੂ।
ਸ਼ਲੋਕ 47
ਮੋਦਕਪ੍ਰਿਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਮੋਦਕ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਮਿਠਾਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 48
ਧ੍ਰਿਤਿਮਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਪਰਮ ਧੀਰਜ, ਸ਼ਾਂਤ ਸਬਰ ਅਤੇ ਅਡੋਲਤਾ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਸ਼ਲੋਕ 49
ਮਤਿਮਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਦਿਵ੍ਯ ਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਤੇਜ ਵਿਵੇਕ ਦੇ ਧਾਰਕ।
ਸ਼ਲੋਕ 50
ਕਾਮਿਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਪ੍ਰੇਮੀ ਪ੍ਰਭੂ ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 51
ਕਪਿੱਥਪ੍ਰਿਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਕਪਿੱਥ (ਕੈਥਾ) ਫਲ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਜੋ ਜੰਗਲ ਦੇ ਯੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 52
ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸ਼ੁੱਧ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਰਿਸ਼ੀ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਵਿਚਰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 53
ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੂਪਿਣੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਸਿੱਧਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਅਤੇ ਜੀਵਤ ਸਰੂਪ।
ਸ਼ਲੋਕ 54
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਪਰਮ ਜਾਣਕਾਰ ਜੋ ਅੰਤਿਮ ਸੱਚ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 55
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਂਦਿਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਪੂਜਿਤ ਅਤੇ ਉਸਤਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਪ੍ਰਭੂ।
ਸ਼ਲੋਕ 56
ਜਿਸ਼੍ਣੁ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਬ੍ਰਹਿਮੰਡੀ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਸ਼ਲੋਕ 57
ਵਿਸ਼੍ਣੁਪ੍ਰਿਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਭਾਣਜੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰੀਤਮ।
ਸ਼ਲੋਕ 58
ਭਗਤਜੀਵਿਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਜਿੰਦ-ਜਾਨ ਅਤੇ ਸਾਹ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 59
ਜਿਤਮਨਮਥ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਕਾਮਦੇਵ ਦੇ ਜੇਤੂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਾਸਨਾ ਅਤੇ ਕਾਮ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾਈ।
ਸ਼ਲੋਕ 60
ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਦ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਦਿਵ੍ਯ ਪ੍ਰਭੂਸੱਤਾ, ਸ਼ਾਹੀ ਸ਼ਾਨ ਅਤੇ ਆਤਮਿਕ ਧਨ ਦੇ ਦਾਤਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 61
ਗੁਹਜ੍ਯੇਸ਼ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਕੰਦ (ਗੁਹ, ਕਾਰਤਿਕੇਯ) ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 62
ਸਿੱਧਿਸੇਵਿਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀ ਸਦਾ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 63
ਵਿਘ੍ਨਕਰ੍ਤ੍ਰੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਅਧਰਮੀ ਅਤੇ ਹੰਕਾਰੀ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਮਾਰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਘਨ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 64
ਵਿਘ੍ਨਹਰ੍ਤ੍ਰੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸੱਚੇ ਅਤੇ ਨਿਮਰ ਸਾਧਕਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਿਘਨ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 65
ਵਿਸ਼੍ਵਨੇਤ੍ਰੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦਾ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਨੇਤਰ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਵਾਨ ਕੰਪਾਸ।
ਸ਼ਲੋਕ 66
ਵਿਰਾਜੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਬ੍ਰਹਿਮੰਡੀ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਚਮਕਣ ਵਾਲੇ ਤੇਜਸਵੀ ਸ਼ਾਸਕ।
ਸ਼ਲੋਕ 67
ਸ੍ਵਰਾਜੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਵੈ-ਪ੍ਰਭੂਸੱਤਾ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਪੂਰਨ ਤੌਰ ਤੇ ਸੁਤੰਤਰ ਅਤੇ ਮੁਕਤ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 68
ਸ਼੍ਰੀਪਤਯੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸ਼ੁਭਤਾ, ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੇ ਪਰਮ ਸੁਆਮੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 69
ਵਾਕ੍ਪਤਯੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਵਾਣੀ ਅਤੇ ਵਾਕ-ਚਤੁਰਾਈ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਜੋ ਕਵਿਤਾ ਅਤੇ ਸੱਚ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 70
ਸ਼੍ਰੀਮਤੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਦਿਵ੍ਯ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਿਤ ਗੌਰਵਸ਼ਾਲੀ ਪ੍ਰਭੂ।
ਸ਼ਲੋਕ 71
ਸ਼ਰਿੰਗਾਰਿਣੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਲਾਲ ਫੁੱਲਾਂ, ਰਤਨਾਂ ਅਤੇ ਸਿੰਦੂਰ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਕਿਰਪਾਲੂ ਪ੍ਰਭੂ।
ਸ਼ਲੋਕ 72
ਸ਼੍ਰੀਤਵਤ੍ਸਲ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਕੋਮਲ ਪਿਤਾ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਰਣ ਦਿੰਦੇ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸਮਰਪਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 73
ਸ਼ਿਵਪ੍ਰਿਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲਾਡਲੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਸੀਮ ਪਿਆਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਲੋਕ 74
ਸ਼ੀਘ੍ਰਕਾਰਿਣੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਤੇਜ਼ ਰੱਖਿਅਕ ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਬਿਨਾਂ ਦੇਰੀ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਦੌੜਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 75
ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਦੀਵੀ, ਅਟੱਲ ਪ੍ਰਭੂ ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਲੈ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਬਦਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 76
ਸ਼ਿਵਨੰਦਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਆਨੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ।
ਸ਼ਲੋਕ 77
ਬਲੋਦ੍ਧਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਬਲ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਕਮਜ਼ੋਰ ਅਤੇ ਥੱਕੇ ਹੋਇਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 78
ਭਗਤਨਿਧਿ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਦਾ ਅਨਮੋਲ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸਾਰੀ ਕਿਰਪਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 79
ਭਾਵਗਮ੍ਯਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੱਕ ਕੇਵਲ ਗਹਿਰੀ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮ-ਭਾਵ ਰਾਹੀਂ ਪਹੁੰਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਲੋਕ 80
ਭਾਵਾਤ੍ਮਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸ਼ਿਵ (ਭਾਵ) ਦੇ ਸਾਰ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਦਿਵ੍ਯ ਪੁੱਤਰ।
ਸ਼ਲੋਕ 81
ਮਹਤੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਅਤੁੱਲ, ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਪ੍ਰਭੂ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 82
ਮੰਗਲਦਾਯਿਨੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ੁਭ ਬਰਕਤਾਂ ਅਤੇ ਸੰਪੰਨਤਾ ਦੇ ਉਦਾਰ ਦਾਤਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 83
ਮਹੇਸ਼ਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਮਹਾਨ ਸੁਆਮੀ ਅਤੇ ਪਰਮ ਦਿਵ੍ਯ ਸੱਤਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 84
ਮਹਿਤਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਾਰੇ ਵੇਦ-ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹਿਮਾ ਗਾਏ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਸ਼ਲੋਕ 85
ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਿਣੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸੱਚ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡੀ ਵਿਵਸਥਾ ਦੇ ਰੱਖਿਅਕ।
ਸ਼ਲੋਕ 86
ਸਦਾਧਾਰਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਦੀਵੀ ਆਧਾਰ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਟਿਕਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਲੋਕ 87
ਸਤ੍ਯਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਪਰਮ ਸੱਚ ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਇਹੀ ਸਦਾ ਟਿਕਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਲੋਕ 88
ਸਤ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਅਤੇ ਹਿੰਮਤ ਸ਼ੁੱਧ ਸੱਚ ਉੱਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੈ।
ਸ਼ਲੋਕ 89
ਸ਼ੁਭਾਂਗਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹਰ ਅੰਗ ਸ਼ੁਭਤਾ ਅਤੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਲੋਕ 90
ਸ਼ੁਭ੍ਰਦਨ੍ਤਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਮੋਤੀਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਉਜਲੇ, ਬੇਦਾਗ਼ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਸ਼ਲੋਕ 91
ਸ਼ੁਭਦਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਨਿਰਮਲ ਸ਼ੁਭਤਾ, ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਦਾਤਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 92
ਸ਼ੁਭਵਿਗ੍ਰਹਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਾ ਸਾਕਾਰ ਰੂਪ ਹੈ।
ਸ਼ਲੋਕ 93
ਪਂਚਪਾਤਕਨਾਸ਼ਿਨੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਪਛਤਾਵੇ ਨਾਲ ਸ਼ਰਣ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਪੰਜ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ਼ਕ।
ਸ਼ਲੋਕ 94
ਪਾਰ੍ਵਤੀਪ੍ਰਿਯਨਂਦਨਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਮਾਤਾ ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਅਤੇ ਲਾਡਲੇ ਪੁੱਤਰ।
ਸ਼ਲੋਕ 95
ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੇ ਪਰਮ ਸੁਆਮੀ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਕ।
ਸ਼ਲੋਕ 96
ਵਿਬੁਧਾਰਾਧ੍ਯਪਦਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਮਲ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 97
ਵੀਰਵਰਾਗ੍ਰਗਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਵੀਰ ਰੱਖਿਅਕਾਂ ਦੀ ਅਗਲੀ ਕਤਾਰ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੇ ਅਗਰਗਾਮੀ ਯੋਧਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 98
ਕੁਮਾਰਗੁਰੁਵਂਦ੍ਯਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਕੁਮਾਰ (ਕਾਰਤਿਕੇਯ) ਦੇ ਗੁਰੂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਪੂਜਿਤ ਅਤੇ ਵੰਦਨਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਪ੍ਰਭੂ।
ਸ਼ਲੋਕ 99
ਕੁੰਜਰਾਸੁਰਭਂਜਨਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਹੰਕਾਰੀ ਹਾਥੀ-ਦੈਂਤ ਕੁੰਜਰ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 100
ਵੱਲਭਵੱਲਭਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਵੱਲਭਾ (ਰਿੱਧੀ/ਸਿੱਧੀ) ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਪਤੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 101
ਵਰਾਭਯਕਰਾਂਬੁਜਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਮਲ ਹੱਥ ਵਰ ਅਤੇ ਨਿਰਭੈਤਾ ਬਖ਼ਸ਼ਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 102
ਸੁਧਾਕਲਸ਼ਹਸ੍ਤਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸੁਨਹਿਰਾ ਕਲਸ਼ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਸ਼ਲੋਕ 103
ਸੁਧਾਕਰਕਲਾਧਰਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਆਪਣੇ ਮੁਕਟ ਉੱਤੇ ਚੰਦਰਮਾ ਦੀ ਕਲਾ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਸ਼ਲੋਕ 104
ਪਂਚਹਸ੍ਤਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਪੰਜ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ (ਚਾਰ ਬਾਹਾਂ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਸੁੰਡ)।
ਸ਼ਲੋਕ 105
ਪ੍ਰਧਾਨੇਸ਼ਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਪ੍ਰਧਾਨ (ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ, ਆਦਿ ਕੁਦਰਤ) ਦੇ ਪਰਮ ਸੁਆਮੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 106
ਪੁਰਾਤਨਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਆਰੰਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਦਮਾਨ ਅਨਾਦਿ ਅਤੇ ਆਦਿ ਪ੍ਰਭੂ।
ਸ਼ਲੋਕ 107
ਵਰਸਿੱਧਿਵਿਨਾਯਕਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਵਰ ਅਤੇ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦੇ ਪਰਮ ਦਾਤਾ, ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਸਿੱਧਿ ਵਿਨਾਯਕ।
ਸ਼ਲੋਕ 108
ਪੂਜਾ ਦਿਸ਼ਾ-ਨਿਰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਪਾਠ ਲਾਭ (ਫਲਸ਼੍ਰੁਤੀ)
ਫਲਸ਼੍ਰੁਤੀਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜਾਂ ਸ਼ੁਭ ਤਿਥੀਆਂ 'ਤੇ
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲਾ ਜਾਂ ਸੰਝ ਵੇਲੇ
ਘਿਓ ਦਾ ਦੀਵਾ, ਧੂਫ਼, ਤਾਜ਼ੇ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਜਲ
- ਮਾਨਸਿਕ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਖ-ਸ਼ਾਂਤੀ
ਪਿਛੋਕੜ
ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਡੌਕੂਮੈਂਟਸ ਇਸ ਨਾਮਾਵਲੀ ਨੂੰ 'ਗਣੇਸ਼ਾਸ਼ਟੋਤ੍ਤਰਸ਼ਤਨਾਮਾਵਲੀ (3)' ਵਜੋਂ ਸੂਚੀਬੱਧ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਗ੍ਰੰਥ ਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਸਰੋਤ ਨਹੀਂ ਦੱਸਦਾ; ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣ ਦਾ ਪਾਠ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਗਾਣਪਤ੍ਯ ਅਤੇ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਨਾਮਾਵਲੀ ਕਹਿਣਾ ਉਚਿਤ ਹੈ। 108 ਨਾਮ ਕ੍ਰਮਾਂਕ 1, ਗਜਾਨਨ, ਤੋਂ ਕ੍ਰਮਾਂਕ 108 ਤੱਕ ਚੱਲਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਹਰ ਨਾਮ ਓਮ੍ ਨਾਲ ਆਰੰਭ ਅਤੇ ਨਮਃ ਉੱਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਭਗਤ ਅਨੁਸ਼ਠਾਨ, ਯਾਤਰਾ ਅਤੇ ਪੜ੍ਹਾਈ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਫੁੱਲਾਂ ਜਾਂ ਦੂਰਵਾ ਨਾਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਗਣੇਸ਼ ਜੀ ਅੱਗੇ ਵਿਘਨ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ?
ਪ੍ਰਥਮ-ਪੂਜ੍ਯ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਤਾ
ਵੈਦਿਕ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ-ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਭਗਵਾਨ ਗਣੇਸ਼ ਨੂੰ ਹਰ ਅਨੁਸ਼ਠਾਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਵਾਹਨ ਪਾਉਣ ਦਾ ਵਰ ਮਿਲਿਆ (ਅਗ੍ਰਪੂਜ੍ਯ), ਜੋ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਰਮ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਚੇਤਨਾ ਅਤੇ ਨਿਮਰਤਾ ਦਾ ਹੋਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
ਟੁੱਟੇ ਦੰਦ ਦਾ ਮਹੱਤਵ
ਨਾਮ ਨੰਬਰ 91 (ਸ਼ੁਭ੍ਰਦਨ੍ਤ, 'ਉਜਲੇ ਦੰਦ ਵਾਲਾ') ਅਤੇ ਕਲਾਸਿਕ ਚਿੱਤਰਕਲਾ ਉਸ ਪਰੰਪਰਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਗਣੇਸ਼ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਆਸ ਦੇ ਬੋਲਣ ਉੱਤੇ ਮਹਾਭਾਰਤ ਲਿਖਣ ਲਈ ਆਪਣਾ ਇੱਕ ਦੰਦ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਬੌਧਿਕ ਬਲਿਦਾਨ ਦੀ ਲੋਕ-ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮਿਸਾਲ ਹੈ।
ਮੋਦਕ
ਨਾਮ ਨੰਬਰ 48 (ਮੋਦਕਪ੍ਰਿਯ) ਗਣੇਸ਼ ਨੂੰ ਮੋਦਕ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਿੱਠੀ ਗੋਲੀ ਜੋ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਅਰਪਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਭਗਤ ਇਸਨੂੰ ਯਤਨ ਵਿੱਚ ਛੁਪੀ ਪੂਰਤੀ ਦੀ ਮਿਠਾਸ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਸਮਝਦੇ ਹਨ।
ਮੂਲਾਧਾਰ ਵਿੱਚ ਨਿਵਾਸ
ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਗਣੇਸ਼ ਮੂਲ ਚੱਕਰ (ਮੂਲਾਧਾਰ) ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਤੱਤ ਨੂੰ ਟਿਕਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸੁਸ਼ੁਮਨਾ ਵਿੱਚ ਉੱਠਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੁੱਤੀ ਆਤਮਿਕ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਨਿਯਮਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪਵਿੱਤਰ ਦੂਰਵਾ ਘਾਹ ਦੀ ਅਰਪਣਾ
ਪਰੰਪਰਾ ਅਨੁਸਾਰ ਗਣੇਸ਼ ਨੂੰ ਦੂਰਵਾ ਘਾਹ ਦੀਆਂ 21 ਪੱਤੀਆਂ ਅਰਪਿਤ ਕਰਨੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ, ਇੱਕ ਠੰਢੀ ਅਰਪਣਾ ਜਿਸਨੂੰ ਭਗਤ ਨਿਮਰਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਵਿਸ਼ੇ ਅਨੁਸਾਰ ਬ੍ਰਾਊਜ਼ ਕਰੋ