हृदयस्थ-शिवोपासना देहदेवालयश्च
इदम् अल्लमप्रभोः वचनम् अस्ति, यत्र भक्तः स्वस्य सर्वस्वं भगवति चन्नमल्लिकार्जुने समर्पयितुं प्रार्थयते।
अत्र भक्तः वदति यत् यद्यपि मम शरीरं वेदशास्त्रतर्कागमपुराणमयं भवेत्, तथापि तादृशेन आराधनेन अपि भगवतः पादधूलिः न प्राप्यते।
अस्मिन् वचने बसवण्णः विनम्रतया प्रार्थयते यत् सः कूडलसंगमदेवस्य स्वकीयगृहस्य सदस्यत्वेन गण्येत, न तु अपरिचितरूपेण।
द्वादशशताब्दीयेन सन्तेन बसवण्णेन विरचितम् इदं लघुवचनं सप्त नैतिकनिषेधान् सूचीकरोति, ये अन्तरङ्गबहिरङ्गशुद्धिं रचयन्ति कूडलसङ्गमदेवं च प्रीणयन्ति।
जगद्गुरुणा बसवण्णेन प्रणीतमिदम् अमरं कन्नडवचनं 'कायकरेव कैलासः' (कर्मैव पूजनं / कर्मैव स्वर्गः) इति उद्बोधयति। बसवण्णः शिक्षयति यत् शुद्धहृदयेन कृतं समर्पितं निःस्वार्थं कर्म एव दिव्यधाम्नः (कैलासस्य) साक्षात्कारः अस्ति।
बसवण्णस्य प्रसिद्धं वचनम्: धनिकाः शिवालयान् निर्मान्ति, दरिद्रः भक्तः तु स्वदेहमेव देवालयरूपेण अर्पयति; स्थावरं मन्दिरं नश्यति, जीवन्तः जङ्गमस्तु न नश्यति।
एतत् सूत्रसमूहं वीरशैवसम्प्रदाये गुरोः लिङ्गस्य जङ्गमस्य च परस्परसम्बन्धं तथा लिङ्गस्य त्रिविधभेदान् (इष्टलिङ्गं प्राणलिङ्गं भावलिङ्गम्) वर्णयति।