ஈஷாவாஸ்ய உபநிடதம்

அந்தப் பரம்பொருள் (அதுவே) பூரணமானது; இந்த வெளிப்படும் பிரபஞ்சமும் பூரணமானது. பூரணத்திலிருந்தே பூரணம் எழுகிறது. பூரணத்திலிருந்து பூரணத்தை எடுத்த பின்னும் பூரணமே எஞ்சுகிறது. ஓம். சாந்தி, சாந்தி, சாந்தி.

இவ்வுலகில் நகர்ந்தபடியும் மாறிக்கொண்டும் இருக்கும் அனைத்தும், ஈசனால் (ஈஷா) சூழப்பட்டும் ஊடுருவப்பட்டும் உள்ளன. துறவினாலும் பற்றின்மையினாலும் உன் உண்மையான ஆத்மாவைக் காத்து அனுபவி. எவருடைய செல்வத்தையும் விரும்பாதே.

இவ்வுலகில் தன்னலமற்ற, தர்மமான செயல்களைச் செய்தபடியே நூறு ஆண்டுகள் முழு ஆயுளுடன் வாழ விரும்ப வேண்டும். உன்னைப் போன்ற மனிதனுக்கு, செயல் ஆன்மாவைப் பற்றிக்கொள்ளாமலும் கறைபடுத்தாமலும் இருக்கும் வழி இதைத் தவிர வேறு இல்லை.

ஒளியற்றவை, மகிழ்ச்சியற்றவை, அசுர இயல்பு கொண்டவை அவ்வுலகங்கள்; ஆன்மீக இருளால் சூழப்பட்டவை. உள்ளிருக்கும் தெய்வீக ஆத்மாவைப் புறக்கணித்து, தம் ஆத்மாவையே அழித்துக்கொள்பவர்கள் மரணத்திற்குப் பின் அங்கே செல்கின்றனர்.

ஆத்மா அசையாதது; ஆயினும் ஒன்றேயானது; மனத்தைவிட வேகமானது. இந்திரியங்களான தேவர்களால் அதனை ஒருபோதும் மிஞ்ச முடியாது, ஏனெனில் அது அவற்றுக்கு முன்னால் செல்கிறது. நிலையாக இருந்தபடியே, ஓடும் மற்றவற்றையெல்லாம் அது மிஞ்சுகிறது. அதிலேயே பிரபஞ்சப் பிராணனான மாதரிஸ்வன் அனைத்துச் செயல்களையும் உயிரையும் தாங்குகிறது.

அது நகர்கிறது, நகரவுமில்லை. அது வெகு தொலைவில் உள்ளது, ஆயினும் மிக அருகிலும் உள்ளது. இவை அனைத்தின் உள்ளேயும் உள்ளது, இவை அனைத்தின் வெளியேயும் உள்ளது.

தன்னுள் எல்லா உயிர்களையும் காணவும், எல்லா உயிர்களுள்ளும் ஆத்மாவைக் காணவும் வல்ல ஞானி, எதன் மீதும் இனி வெறுப்பையோ, வெறுப்புணர்ச்சியையோ, அந்நியமாதலையோ கொள்வதில்லை.

உண்மையை அறிந்த ஞானிக்கு எல்லா உயிர்களும் ஆத்மாவாகவே ஆகிவிட்டனவோ, அந்த ஒருமையை எங்கும் காணும் அவருக்கு என்ன மயக்கம், என்ன துக்கம் இருக்க முடியும்?

அவன், அதுவே ஆத்மா, எங்கும் நிறைந்தவன், ஒளிவீசுபவன், உடலற்றவன், காயமற்றவன், நரம்பற்றவன், தூய்மையானவன், பாவத்தால் தீண்டப்படாதவன். தரிசி, சிந்திப்பவன், எல்லையைக் கடந்தவன், சுயம்புவாக இருப்பவன் — நித்திய காலங்களுக்கும் பொருட்களுக்கும் உரிய கடமைகளை முறையாகப் பகிர்ந்தளித்தவன்.

அறியாமையை (ஞானமற்ற வெறும் உலகியல் செயலை) வழிபடுபவர்கள் இருளான இருளில் நுழைகின்றனர். நடைமுறை உணர்தலின்றி வெறும் கோட்பாட்டு அறிவில் மட்டும் ஈடுபடுபவர்கள் அதைவிட ஆழமான இருளில் நுழைகின்றனர்.

ஞானத்தால் (வித்யை) ஒரு பயன் கிடைக்கிறது; செயலால் (அவித்யை) வேறொன்று கிடைக்கிறது என்று கூறுவர். இவ்வுண்மையைப் போதித்து எங்களுக்கு விளக்கிய ஞானிகளிடமிருந்து இவ்வாறே நாங்கள் கேட்டிருக்கிறோம்.

வித்யையையும் (ஞானம்) தர்மச் செயலையும் (அவித்யை) ஒன்றாக அறிபவன், தர்மச் செயலின் வழியாக மரணத்தைக் கடக்கிறான்; ஆன்மீக ஞானத்தின் வழியாக அமிர்தத்தை அடைகிறான்.

அவ்யக்த மூலகாரணத்தை மட்டும் வழிபடுபவர்கள் இருளான இருளில் நுழைகின்றனர். வெளிப்பட்ட படைப்புப் பொருட்களில் மட்டும் மகிழ்பவர்கள் அதைவிட ஆழமான இருளில் நுழைகின்றனர்.

வெளிப்பட்டதன் (சம்பவம்) மூலம் ஒரு பயன் கிடைக்கிறது; அவ்யக்தத்தின் (அசம்பவம்) மூலம் வேறொன்று கிடைக்கிறது என்று அவர்கள் அறிவிக்கின்றனர். இதை எங்களுக்கு வெளிப்படுத்திய உறுதியான ஞானிகளிடமிருந்து இவ்வாறே கேட்டிருக்கிறோம்.

வெளிப்படும் படைப்பையும், அழியக்கூடிய அழிவையும் ஒன்றாக அறிபவன், அழியக்கூடியதன் மூலம் மரணத்தின் சிதைவைக் கடந்து, அழிவற்ற மூலத்தின் மூலம் நித்திய வாழ்வை அடைகிறான்.

பரம சத்தியத்தின் முகம், உலகியல் மாயையின் ஒளிமிக்க பொன் பாத்திரத்தால் மறைக்கப்பட்டுள்ளது. அனைத்தையும் தாங்கும் சூரியனே (பூஷன்), சத்தியத்திலும் தர்மத்திலும் அர்ப்பணிக்கப்பட்ட நான் அந்த உண்மையைக் காணும்படி அதனைத் திறந்தருள்க!

ஓ பூஷனே, ஒரே பயணியே, நீதியை வழங்குபவனே, சூரியனே, பிரஜாபதியின் மைந்தனே! உன் கண்ணைக் கூசும் கதிர்களை விலக்கி, உன் தீவிர ஒளியைத் திரட்டுக. உன் மிக மங்கலமான, அருள்நிறைந்த திருவுருவை நான் காண்கிறேன். சூரியனுக்குள் வசிக்கும் அந்தப் பரம புருஷன் — அவன் நானே ஆவேன் (சோஹமஸ்மி)!

என் உயிர்ப்பான பிராணன் எங்கும் நிறைந்த அழியா பிராணனில் ஒன்றிணையட்டும்; இந்த மரண உடல் சாம்பலாகட்டும். ஓம்! ஓ மனமே, சங்கல்பத்தைச் செயல்படுத்துபவனே, நினைவுகூர்! செய்தவற்றை நினைவுகூர்! ஓ மனமே, நினைவுகூர்! உன் செயல்களை நினைவுகூர்!

ஓ அக்னியே, தெய்வீக ஒளியே, எங்கள் எல்லா வழிகளையும் செயல்களையும் அறிந்தவனே! நேர்மையான, தர்மமான வழியின் வழியாக நிலையான ஆன்மீகச் செல்வத்தை நோக்கி எங்களை வழிநடத்துக. கோணலான, இழிவான பாவம் அனைத்தையும் எங்களிடமிருந்து நீக்குக. பக்தியுடன் மீண்டும் மீண்டும் உச்சரிக்கப்படும் எங்கள் ஆழ்ந்த வணக்கச் சொற்களை உனக்குச் சமர்ப்பிக்கிறோம்.