সত্সংগ

সত্সংগ শব্দটো ‘সত্য’ আৰু ‘সংগ’ৰ সংযোগ – অৰ্থাৎ সত্যৰ সৈতে সংগতি। ৰবিদাসীয়া পৰম্পৰাত ই এক পবিত্ৰ সভা য’ত ভক্তই একত্ৰ হৈ শবদ (পবিত্ৰ স্তোত্ৰ) গায় আৰু দিব্য জ্ঞানৰ আলোচনা কৰে।

গুৰু ৰবিদাস জীয়ে কৈছে যে পবিত্ৰ সন্তসকলৰ সংগত কটোৱা এটা মুহূর্তই এজন ব্যক্তিৰ জীৱন উন্নত কৰিব পাৰে। সত্সংগক তেওঁ আধ্যাত্মিক শুদ্ধিৰ এক শক্তিশালী মাধ্যম বুলি গণ্য কৰিছিল।

সত্সংগত অংশগ্ৰহণকাৰীয়ে শবদ গোৱাৰ লগতে গুৰুৰ বাণীৰ ওপৰত আলোচনা কৰে। এই অনুশীলনে বিবেক শুদ্ধ কৰে আৰু বিশ্বাস দৃঢ় কৰে, যিটো ৰবিদাসীয়া জীৱনশৈলীৰ মূলভাগ।

নিয়মীয়া সত্সংগই ব্যক্তিক অহংকাৰ আৰু মায়াৰ পৰা মুক্ত হ’বলৈ সহায় কৰে। ই এক সামূহিক আধ্যাত্মিক শক্তি সৃষ্টি কৰে যিয়ে ভক্তসকলক পৰস্পৰৰ সহায়ত ঈশ্বৰৰ নিকটৱৰ্তী কৰে।