ऐसी लगी लगन
এই ৰচনাখন শ্ৰীকৃষ্ণৰ প্ৰতি ভক্তৰ গভীৰ অনুৰক্তি আৰু মীৰা বাইৰ অটল ভক্তিৰ কাহিনী সন্নিৱিষ্ট কৰা এক ভক্তিমূলক ভজন। ইয়াত ভক্তিৰ বলিদান আৰু প্ৰেমৰ মহিমা ব্যক্ত কৰা হৈছে।
পদসমূহ
সেইখনেই আচল চকু যিখনে শ্যামৰ দৰ্শন কৰে, আৰু সেইখনেই শিৰ যি প্ৰভুৰ চৰণত বন্দনা কৰে। মিছা কথাত ব্যস্ত থকা মুখখন অসাৰ, মুখ সেইখনেহে যিখনে হৰি নাম স্মৰণ কৰে।
শ্লোক 1
হাতৰ শোভা হীৰা-মণিৰে নহয়, হাত সেইখনেহে যিখনে ভগৱানৰ পূজা কৰে। মৃত্যুৰ পিছতো এই জগতত সেই জীৱৰ নাম অমৰ হৈ ৰহে, যিয়ে প্ৰভুৰ প্ৰেমত নিজৰ জীৱনবলিদান দিয়ে।
শ্লোক 2
মীৰাৰ এনে এক প্ৰেম লাগিল যে তেওঁ মগ্ন হৈ পৰিল আৰু গলি গলি ঘুৰি হৰিৰ গুণ গান কৰিবলৈ ধৰিলে। প্ৰসাদত লালিত-পালিত হৈও তেওঁ যোগিনী হৈ ওলাই গ'ল আৰু ৰাণী মীৰা বলিয়া বুলি জনাজাত হ'ল।
শ্লোক 3
কোনেও বাধা নিদিলে, কোনেও প্ৰতিবাদ নকৰিলে; মীৰাই গোবিন্দ-গোপালৰ নাম গান কৰিবলৈ ধৰিলে।
শ্লোক 4
সাত্বিকসকলৰ সংগ্ৰহত বহি আৰু মোহনৰ ৰঙেৰে ৰঞ্জিত হৈ, মীৰাই নিজৰ প্ৰিয়তম প্ৰভুক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ ধৰিলে। তেওঁ গলি গলি ঘুৰি হৰিৰ গুণ গান কৰিবলৈ ধৰিলে।
শ্লোক 5
মীৰাৰ এনে এক প্ৰেম লাগিল যে তেওঁ মগ্ন হৈ পৰিল আৰু গলি গলি ঘুৰি হৰিৰ গুণ গান কৰিবলৈ ধৰিলে। প্ৰসাদত লালিত-পালিত হৈও তেওঁ যোগিনী হৈ ওলাই গ'ল আৰু ৰাণী মীৰা বলিয়া বুলি জনাজাত হ'ল।
শ্লোক 6
ৰাণায়ে যেতিয়া বিষ দিলে, তেওঁ তাক অমৃত বুলি পান কৰিলে; মীৰা নামৰ নদীখন সাগৰত বিলীন হ'বলৈ ধৰিলে।
শ্লোক 7
লাখ লাখ দুখ সহিও তেওঁ মুখত 'গোবিন্দ' বুলি উচ্চাৰণ কৰিলে; মীৰাই গোবিন্দ-গোপাল গোৱাবলৈ ধৰিলে আৰু গলি গলি ঘুৰি হৰিৰ গুণ গান কৰিবলৈ ধৰিলে।
শ্লোক 8
মীৰাৰ এনে এক প্ৰেম লাগিল যে তেওঁ মগ্ন হৈ পৰিল আৰু গলি গলি ঘুৰি হৰিৰ গুণ গান কৰিবলৈ ধৰিলে। প্ৰসাদত লালিত-পালিত হৈও তেওঁ যোগিনী হৈ ওলাই গ'ল আৰু ৰাণী মীৰা বলিয়া বুলি জনাজাত হ'ল।
শ্লোক 9
মীৰাৰ এনে এক প্ৰেম লাগিল যে তেওঁ মগ্ন হৈ পৰিল; মীৰাৰ এনে এক প্ৰেম লাগিল যে তেওঁ মগ্ন হৈ পৰিল।
শ্লোক 10
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
Wednesday (Budhwar), Thursday (Guruwar) & Ekadashi
Early Morning (Brahma Muhurta) or Sandhya (Twilight)
Tulsi leaves, Butter (Makhan), Mishri, Yellow flowers & Chandan
- Awakening of pure divine love (Prema Bhakti), mental joy, and freedom from anxiety
পৃষ্ঠভূমি
এই ভক্তিমূলক ৰচনাখন ভাৰতীয় বৈষ্ণৱ পৰম্পৰাৰ অন্তৰ্গত। প্ৰথম খণ্ডত শ্ৰীকৃষ্ণৰ প্ৰতি থকা অনুৰক্তিৰ কথা কোৱা হৈছে, য’ত দেহৰ প্ৰতিটো অংগ আৰু ভোগৰ বস্তুবোৰ তেওঁৰে অৰ্পণ কৰাৰ কথা উল্লেখ আছে। দ্বিতীয় খণ্ডটো ষোড়শ শতিকাৰ ভক্তা মীৰা বাইৰ জীৱন আৰু তেওঁৰ কৃষ্ণৰ প্ৰতি থকা অটল ভক্তিৰ কাহিনীৰ ওপৰত আধাৰিত। এই ৰচনাখন সাধাৰণতে ভজনসমূহত বা কৃষ্ণভক্তিৰ অনুষ্ঠানত গোৱা হয়।
আপুনি জানেনে?
মীৰা বাঈৰ পৰিচয়
মীৰা বাঈ ষোড়শ শতিকাৰ এগৰাকী ৰাজপুত ৰাজকুমাৰী আছিল, যি কৃষ্ণৰ প্ৰতি তীব্ৰ ভক্তিৰ বাবে বিখ্যাত। তেওঁ ৰাজপ্ৰাসাদ ত্যাগ কৰি এগৰাকী সন্ন্যাসিনী হৈ পথে পথে কৃষ্ণৰ গুণগান গাবলৈ ধৰিলে।
বিষ পাণৰ ঘটনা
মীৰাৰ ভক্তিত ক্ষুব্ধ হৈ তেওঁৰ স্বামীৰ পৰিয়ালে তেওঁক বিষ দিছিল, কিন্তু মীৰাই তাক অমৃত বুলি গণ্য কৰিছিল। এই ঘটনাই তেওঁৰ অটল বিশ্বাস আৰু ভগৱানৰ ওপৰত সম্পূৰ্ণ আত্মসমৰ্পণক প্ৰতিফলিত কৰে।
মীৰাৰ দীৱানী অৱস্থা
ভক্তিত মত্ত হৈ মীৰাক “দীৱানী” (পাগলী) বুলি কোৱা হৈছিল। তেওঁ মহলত ডাঙৰ হৈও এগৰাকী যোগিনী হৈ পৰিছিল, আৰু সংসাৰৰ বন্ধন ত্যাগ কৰি কেৱল কৃষ্ণৰ প্ৰেমত মগ্ন হৈছিল।
প্ৰথম শ্লোকৰ শিক্ষা
প্ৰথম শ্লোকত ভক্তৰ শাৰীৰিক অংগসমূহৰ সঠিক ব্যৱহাৰৰ বিষয়ে কোৱা হৈছে: চকুৱে কেৱল শ্যাম (কৃষ্ণ)ৰ দৰ্শন কৰা উচিত, মূৰে প্ৰভুৰ চৰণত প্ৰণাম কৰা উচিত, আৰু মুখে হৰিনাম স্মৰণ কৰা উচিত। এইটো ভক্তিৰ বাবে এক শাৰীৰিক নিষ্ঠাৰ আদৰ্শ।
হাতৰ শোভা
দ্বিতীয় শ্লোকত কোৱা হৈছে যে হাতৰ প্ৰকৃত শোভা হীৰা-মণিৰে নহয়, বৰং ভগৱানৰ পূজা কৰাৰ দ্বাৰা হয়। এই শিক্ষাই বাহ্যিক সম্পদতকৈ আধ্যাত্মিক কাৰ্যৰ শ্ৰেষ্ঠত্ব বুজায়।
Krishna
হিন্দু ধৰ্মৰ পৰা অধিক
সকলো চাওকসম্পৰ্কিত শিক্ষা
একেই শিক্ষা, বিভিন্ন পৰম্পৰাত প্ৰতিধ্বনিত
