কীৰাত

গুৰু ৰবিদাস জীৰ শিক্ষাত ‘কীৰাত’ অৰ্থাৎ নিজ হাতেৰে সৎ উপায়ত জীৱিকা অৰ্জন কৰা প্ৰত্যক্ষ ভক্তিৰ এক ৰূপ। তেওঁ জোতা সিজোৱা বৃত্তিক আধ্যাত্মিক সাধনাৰ মৰ্যাদা দিছিল, যিয়ে শ্ৰম আৰু উপাসনাক একাকাৰ কৰি দেখুৱাইছিল।

তেওঁ নিজে জোতা নিৰ্মাণ কৰি চলিছিল আৰু এই কামক গৌৰৱ আৰু প্ৰেমেৰে কৰিছিল। এই উদাহৰণে প্ৰমাণ কৰে যে কোনো বৃত্তিয়েই নীচ নহয়, যদি তাক নিষ্ঠা আৰু ভক্তিৰে কৰা হয়।

ভক্তি আন্দোলনে সাধাৰণতে শ্ৰমক পৱিত্ৰ বুলি কৈছিল, কিন্তু গুৰু ৰবিদাস জীয়ে এই ধাৰণাক চৰম সীমালৈ লৈ গৈছিল – তেওঁ নিজৰ হাতেৰে কৰা কামক প্ৰত্যক্ষ উপাসনাৰ সমান গণ্য কৰিছিল।

তেওঁৰ শিক্ষাই জাতি-বৰ্ণৰ ভেদাভেদ ভাঙি পেলাইছিল, কাৰণ তেওঁ নিজে নিম্ন জাতিৰ বুলি গণ্য কৰা জোতা সিজোৱা বৃত্তি কৰিও উচ্চ আধ্যাত্মিক স্থান লাভ কৰিছিল। এই শিক্ষাই সমাজত শ্ৰমিকসকলক সন্মান দিয়াৰ পথ প্ৰশস্ত কৰিছিল।

আজিও ৰবিদাসী সম্প্ৰদায়ত সৎ শ্ৰমক পূজাৰ সমান গণ্য কৰা হয়। গুৰু ৰবিদাস জীৰ জীৱনৰ পৰা শিকা এই পাঠে শ্ৰমিকসকলক নিজৰ কামত গৌৰৱ অনুভৱ কৰাত সহায় কৰে।