ਕੀਰਤ
ਇਮਾਨਦਾਰ ਮਿਹਨਤ ਨੂੰ ਦਿਵਯ ਸੇਵਾ ਵਜੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨਾ
ਗੁਰੂ ਰવੀਦਾਸਸ ਜੀ ਨੇ ਸਿਖਾઇਆ ਕਿ ਇਮানਦਾਰ ਮਿਹਨਤ (ਕੀਰਤ) ਰਾਹੀਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਜੀਵਿਕਾ ਕਮਾਉਣਾ ਸਿੱਧੀ ਪੂਜਾ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ।
ਗੁਰੂ ਰविदास ਜੀ ਨੇ ਗਰਵ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਜੁੱਤੀ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਪੇਸ਼ਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਬਿਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਕੰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ?
ਕੀਰਤ ਦਾ ਅਰਥ
ਗੁਰੂ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਅਨੁਸਾਰ, 'ਕੀਰਤ' ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਰੋਜ਼ੀ ਕਮਾਉਣਾ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਆਰਥਿਕ ਕਿਰਿਆ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਪੂਜਾ ਦਾ ਇੱਕ ਰੂਪ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਰ ਕੰਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਜੋਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗੁਰੂ ਦਾ ਆਪਣਾ ਉਦਾਹਰਨ
ਗੁਰੂ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਜੁੱਤੀ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਪੇਸ਼ਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਸੰਤ ਸਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਿਖਾਇਆ ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਕੰਮ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ 'ਨੀਵਾਂ' ਸਮਝਿਆ ਜਾਵੇ, ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਾਤ-ਪਾਤ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ
ਗੁਰੂ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਦਾ ਕੀਰਤ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਜਾਤ-ਆਧਾਰਿਤ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਇਨਕਲਾਬੀ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਸਾਬਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਛੋਟਾ ਜਾਂ ਵੱਡਾ ਨਹੀਂ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਸਗੋਂ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਅਤੇ ਮਿਹਨਤ ਹੀ ਅਸਲੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਾ ਪੈਮਾਨਾ ਹੈ।
ਦਿਵਯ ਸੇਵਾ ਵਜੋਂ ਕੰਮ
ਗੁਰੂ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿੱਚ, ਕੀਰਤ ਨੂੰ 'ਦਿਵਯ ਸੇਵਾ' ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਕੰਮ ਸਿੱਧੀ ਪੂਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗਰਵ ਅਤੇ ਭਗਤੀ
ਗੁਰੂ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੇਸ਼ੇ 'ਤੇ ਗਰਵ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜੀਵਨ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਪ੍ਰਮਾਣ ਹੈ ਕਿ ਸੱਚੀ ਭਗਤੀ ਲਈ ਮੰਦਰ ਜਾਂ ਮਸਜਿਦ ਜਾਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਪੂਜਾ ਹੈ।
Guru Ravidas Ji
ਰਵਿਦਾਸੀਆ ਧਰਮ ਤੋਂ ਹੋਰ
ਸੰਬੰਧਿਤ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ
ਉਹੀ ਸਿੱਖਿਆ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦੀ