ৰবিদাসিয়া আৰতি

এই আৰতি গুৰু ৰবিদাস জীৰ দ্বাৰা ৰচিত, যি ভক্তি আন্দোলনৰ এগৰাকী প্ৰখ্যাত সন্ত আছিল। তেওঁৰ ৰচনাসমূহ গুৰু গ্ৰন্থ সাহিবতো সংৰক্ষিত।

‘নাম তেৰো আৰতি মাঝন ম্হোৰা’ত গুৰু ৰবিদাস জীয়ে ঈশ্বৰৰ পবিত্ৰ নামকেই প্ৰদীপ, তেল, বাতি আৰু পদ্মৰ নৈবেদ্য হিচাপে কল্পনা কৰিছে। ই আত্মাৰ পোহৰেৰে নিৰাকাৰ দিব্যতাৰ উপাসনাৰ এক অনন্য ৰূপ।

ৰবিদাসিয়া সম্প্ৰদায়ত এই আৰতি সন্ধ্যাৰ সময়ত গোৱা হয়, যি ভক্তসকলৰ বাবে এক পবিত্ৰ আৰু নিয়মিত প্ৰাৰ্থনা। ইয়াক প্ৰায়ে মন্দিৰ বা ঘৰৰ বেদীত সামূহিকভাৱে কৰা হয়।

প্ৰদীপ, তেল আৰু বাতিৰ উল্লেখেৰে গুৰু ৰবিদাস জীয়ে বাহ্যিক সামগ্ৰীৰ পৰিৱৰ্তে আধ্যাত্মিক জ্ঞান আৰু ভক্তিকেই প্ৰধান নৈবেদ্য হিচাপে গুৰুত্ব দিছে। এই আৰতি ভক্তিৰ অন্তৰ্মুখী ৰূপক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।

ৰবিদাসিয়া পৰম্পৰাত এই আৰতি অতি পৱিত্ৰ বুলি গণ্য কৰা হয়, কিয়নো ই গুৰু ৰবিদাস জীৰ পোনপটীয়া ৰচনা। ই ভক্তসকলক ঈশ্বৰৰ নামৰ শক্তিৰ কথা স্মৰণ কৰাই দিয়ে আৰু দৈনন্দিন জীৱনত আধ্যাত্মিকতাৰ অনুশীলনত সহায় কৰে।