মন চাংগা তো কঠৌতি মেইন গঙ্গা

গুৰু ৰবিদাস জীৰ এই শিক্ষাই বাহ্যিক ৰীতিৰ ওপৰত আভ্যন্তৰীণ পৱিত্ৰতাৰ গুৰুত্ব দাঙি ধৰে। তেওঁ কৈছে যে শুদ্ধ মনেই প্ৰকৃত তীৰ্থ।

“মন চাংগা তো কঠৌতি মেইন গঙ্গা” – অৰ্থাৎ যদি মন শুদ্ধ, তেন্তে এটা সৰু কাঠৰ পাত্ৰৰ পানীও গঙ্গাৰ সমান পৱিত্ৰ। এই পংক্তিটো গুৰু ৰবিদাস জীৰ বাণীৰ এক মূল স্তম্ভ।

গুৰু ৰবিদাস জীয়ে শাৰীৰিক তীৰ্থযাত্ৰাৰ পৰিৱৰ্তে মনৰ শুদ্ধিকৰণক অধিক গুৰুত্ব দিছিল। তেওঁৰ মতে, ঘৃণা, লোভ আৰু অহংকাৰ ত্যাগ কৰিলেই ভক্তিয়ে সাৰ্থক হয়।

প্ৰকৃত উপাসনা হৈছে হৃদয়ৰ পৰা অহা ভক্তি, বাহ্যিক আচাৰ-অনুষ্ঠান নহয়। এই শিক্ষাই ৰবিদাসী পৰম্পৰাত আভ্যন্তৰীণ পৱিত্ৰতাক সৰ্বোচ্চ স্থান দিয়ে।

এই শিক্ষাই জাতি-বৰ্ণ নিৰ্বিশেষে সকলোৰে বাবে সমানভাৱে প্ৰযোজ্য, কিয়নো আভ্যন্তৰীণ পৱিত্ৰতা কাৰো বাহ্যিক পৰিচয়ৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ নকৰে। গুৰু ৰবিদাস জীয়ে সামাজিক সমতাৰ বাবেও এই বাণী প্ৰচাৰ কৰিছিল।