গুৰুদ্বাৰা বাংলা চাহিব
গুৰু হৰ কিষাণ জীৰ পৱিত্ৰ হাভেলী আৰু আৰোগ্যকাৰী সৰোবৰ
গুৰুদ্বাৰা বাংলা চাহিব ১৭ শতিকাৰ ৰজা জয় সিংহৰ ঐতিহাসিক বাসভৱন আছিল, য'ত শিখসকলৰ অষ্টম গুৰু 'বাল গুৰু' শ্ৰী গুৰু হৰ কিষাণ জীয়ে বসন্ত আৰু কলেৰা মহামাৰীৰ সময়ত অনন্ত কৰুণা প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। গুৰুজীয়ে কুঁৱাৰ পানী পবিত্ৰ অমৃতলৈ ৰূপান্তৰ কৰি পীড়িত লোকসকলক আৰোগ্য কৰি তুলিছিল। ভক্তসকলে এই সৰোবৰৰ পবিত্ৰ জল পান কৰি ৰোগমুক্ত হয় আৰু অহৰহ গুৰবাণী কীৰ্তন তথা সেৱাত নিমগ্ন হয়।
দ্ৰুত ভক্তি-নিৰ্দেশিকা (এক দৃষ্টিত)
- •ই কি: অষ্টম শিখ গুৰু, গুৰু হৰকৃষণ সাহিব জী ('বাল গুৰু')ৰ স্মৃতিত নিৰ্মিত শ্ৰেষ্ঠ ঐতিহাসিক তীৰ্থস্থান। এবাৰ আম্বেৰৰ ৰজা জয় সিংহৰ ৰাজকীয় বাংলো আছিল, যিটো তৰুণ গুৰুৱে বসন্ত আৰু কলেৰা মহামাৰীৰ সময়ত অলৌকিক কৃপা প্ৰকাশ কৰা আৰোগ্যৰ আশ্ৰয়স্থলত ৰূপান্তৰিত হৈছিল।
- •কিয় দৰ্শন / জপ: আধ্যাত্মিক আৰু শাৰীৰিক ৰোগৰ পৰা আৰোগ্য লাভ কৰিবলৈ, নেতিবাচক কৰ্মৰ চিহ্ন নিৰ্মূল কৰিবলৈ আৰু অন্তৰৰ শান্তি অনুভৱ কৰিবলৈ। গুৰু হৰকৃষণ জীৰ পবিত্ৰ স্মৰণ ("দিঠে সব দুখ জায়ে") জপিলে সকলো দুখ দূৰ হয় আৰু অজ্ঞতা বিদূৰিত হয়।
- •কেতিয়া যাব: প্ৰতিদিনে 24 ঘণ্টা খোলা। অমৃত বেলা (ৰাতি 3:30 বজাৰ পৰা 6:00 বজালৈ)ত পৰিৱেশ অতি শান্ত। শুভ তাৰিখসমূহৰ ভিতৰত আছে গুৰু হৰকৃষণ জীৰ প্ৰকাশ গুৰুপুৰব (জুলাই/আগষ্ট), বৈশাখী (এপ্ৰিলৰ মাজভাগ) আৰু দীৱালী / বন্দী ছোৰ দিৱস (অক্টোবৰ/নৱেম্বৰ)।
- •ক'ত: ভাৰতৰ মধ্য নতুন দিল্লীত, কনাট প্লেচৰ (অশোক ৰোড) ওচৰত অৱস্থিত। সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা উচ্চতা: 216 মিটাৰ। ওচৰৰ মেট্ৰো ষ্টেচন: শিৱাজী ষ্টেডিয়াম / পটেল চক।
- •কেনেকৈ (বিধি আৰু নিয়ম):
- •পোছাক আৰু মূৰ ঢাকা: তীৰ্থযাত্ৰীসকলে মূৰ এখন ওৰণি বা ৰুমাল দি ঢাকিব লাগে আৰু চৰণ অমৃতৰ পানীৰ নালাত হাত-ভৰি ধোৱাৰ আগতে জোড়া ঘৰত জোতা আৰু মোজা খুলিব লাগে।
- •পৰিক্ৰমা: গৰ্ভগৃহ আৰু বিশাল মাৰ্বেলেৰে মণ্ডিত সৰোৱৰৰ চাৰিওফালে ঘড়ীৰ কাঁটাৰ দিশত প্ৰদক্ষিণ কৰক।
- •সৰোৱৰ অমৃত: শ্ৰদ্ধাৰে এঁক চুমুক পান কৰক আৰু ঐতিহাসিক কুঁৱাৰ পৰা অনা পবিত্ৰ পানী (অমৃত জল) কপাল আৰু চকুত ছটিয়াওক, অন্তৰ আৰু বাহিৰৰ শুদ্ধিৰ বাবে।
- •অৰ্পণ আৰু প্ৰসাদ: শ্ৰী গুৰু গ্ৰন্থ সাহিব জীৰ সমুখত নম্ৰভাৱে মূৰ নুৱাওক, গোলকত দান দিয়ক, আৰু কাঁহীৰ হাতেৰে আশীৰ্বাদপ্ৰাপ্ত কৰাহ প্ৰসাদ লওক।
- •সেৱা আৰু লংগৰ: 24/7 লংগৰ হলত আহাৰ গ্ৰহণ কৰক বা সেৱা কৰক, বাচন-বৰ্তন ধুওক, শাক-পাচলি কাটক, বা নিৰহংকাৰী নম্ৰতাৰে ৰুটি বিতৰণ কৰক।
পবিত্ৰ উৎপত্তি আৰু পুৰাণ / শাস্ত্ৰীয় বংশপৰম্পৰা
শিখ গুৰুসকলৰ পবিত্ৰ বংশপৰম্পৰাত, 1661 খ্ৰীষ্টাব্দত দিব্য জ্যোতি শ্ৰী গুৰু হৰকৃষণ জীলৈ হস্তান্তৰিত হয়, যেতিয়া তেওঁৰ বয়স মাত্ৰ পাঁচ বছৰ আছিল। তেওঁৰ শ্ৰেষ্ঠ আধ্যাত্মিক জ্ঞান আৰু শুদ্ধ চেতনাৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধা জনাই, ভক্তসকলে প্ৰেমেৰে তেওঁক 'বাল গুৰু' (শিশু প্ৰফেট) বুলি সম্বোধন কৰিছিল। 1664 খ্ৰীষ্টাব্দত, আম্বেৰৰ মিৰ্জা ৰজা জয় সিংহ প্ৰথমৰ আমন্ত্ৰণত গুৰু হৰকৃষণ জী ঐতিহাসিক দিল্লীলৈ আহে আৰু ৰজাৰ বিশাল উপনগৰীয় প্ৰাসাদ, যিটো জয়সিংহপুৰা বাংলো নামে পৰিচিত, তাত বসবাস কৰে।
এই সময়ছোৱাত, দিল্লীত প্ৰচণ্ড বসন্ত (চেচক) আৰু কলেৰা (হৈজা)ৰ দুহাঁচ আঘাত নামি আহিল। আক্ৰান্ত দৰিদ্ৰ, নিঃস্ব আৰু দুখ-কষ্টত থকা জনতা ঔষধ আৰু আশ্ৰয়বিহীন হৈ পৰিল। দিব্য সহানুভূতিত উদ্বুদ্ধ হৈ, গুৰু হৰকৃষণ জীয়ে প্ৰাসাদটোক আধ্যাত্মিক আৰু শাৰীৰিক সান্ত্বনাৰ এক বিশাল মুকলি ঔষধালয়লৈ ৰূপান্তৰিত কৰে। তৰুণ গুৰুয়ে ব্যক্তিগতভাৱে অস্পৃশ্য আৰু ৰোগাক্ৰান্তসকলৰ সেৱা কৰিছিল, তেওঁলোকৰ ঘা ধুইছিল, আহাৰ দিছিল আৰু ভাঙি পৰা হৃদয়ক সান্ত্বনা দিছিল। তেওঁ প্ৰাসাদৰ কুঁৱাৰ পৰা তোলা তাজা ভূগৰ্ভস্থ পানীক গুৰবাণী আৰু দিব্য সংকল্প (দৃষ্টি)ৰ শক্তিৰে পবিত্ৰ কৰিছিল আৰু সেই পানী ৰোগীসকলৰ মাজত বিতৰণ কৰিছিল। অলৌকিকভাৱে, এই পবিত্ৰ পানী গ্ৰহণ কৰা সকলোৱে প্ৰাণঘাতী সংক্ৰমণৰ পৰা আৰোগ্য লাভ কৰিছিল।
জগতৰ দুখ নিজৰ নশ্বৰ দেহত গ্ৰহণ কৰিবলৈ, কোমল আঠ বছৰীয়া গুৰুয়ে প্ৰাণঘাতী বসন্তৰ জ্বৰত আক্ৰান্ত হ'ল। নিজৰ ব্যক্তিগত শাৰীৰিক ৰক্ষাৰ বাবে আধ্যাত্মিক শক্তি ব্যৱহাৰ কৰাৰ সলনি, তেওঁ শান্তভাৱে দিব্য ইচ্ছা (হুকম)ৰ আগত আত্মসমৰ্পণ কৰিলে, ঐতিহাসিক ঘোষণা "বাবা বকালে" উচ্চাৰণ কৰি (নবম গুৰু হিচাপে নিজৰ জেঠাদেউতা শ্ৰী গুৰু তেগ বাহাদুৰ জীক প্ৰকাশ কৰি), যমুনাৰ পাৰত তেওঁৰ পবিত্ৰ জ্যোতি শাশ্বত জ্যোতি (জ্যোতি জ্যোত)ত বিলীন হোৱাৰ আগতে। তেওঁৰ প্ৰয়াণৰ পিছত, ৰজা জয় সিংহে ৰাজকীয় বাংলোটো এক পবিত্ৰ তীৰ্থস্থানলৈ ৰূপান্তৰিত কৰে আৰু পবিত্ৰ কৰা কুঁৱাটোৰ ওপৰত এটা বিশাল পুখুৰী নিৰ্মাণ কৰে, গুৰুদ্বাৰা বাংলা সাহিবক দিব্য কৃপাৰ এক শাশ্বত ক্ষেত্ৰ হিচাপে প্ৰতিষ্ঠিত কৰি।
পবিত্ৰ তীৰ্থস্থান আৰু স্থানসমূহ
সাধু, সাধক আৰু ঐতিহাসিক বংশপৰম্পৰা
- •শ্ৰী গুৰু হৰকৃষণ জী (1656–1664 খ্ৰীষ্টাব্দ): অষ্টম সাৰ্বভৌম গুৰু, যিজনে নিজৰ কৰুণাময় উপস্থিতিৰে এই মাটিক পবিত্ৰ কৰিছিল, জাগতিক দুখক দিব্য অমৃতত ৰূপান্তৰিত কৰিছিল আৰু শ্ৰেষ্ঠ আত্মত্যাগৰ জৰিয়তে মানৱজাতিৰ প্ৰতি নিজৰ প্ৰেম সীল মাৰিছিল।
- •মিৰ্জা ৰজা জয় সিংহ প্ৰথম (1611–1667 খ্ৰীষ্টাব্দ): আম্বেৰৰ বিখ্যাত ৰজা আৰু মুঘল সেনাপতি, যিজনে গভীৰ ভক্তিৰে নিজৰ প্ৰাসাদ গুৰুক দান কৰিছিল আৰু পবিত্ৰ কুঁৱাটো সংৰক্ষণৰ আৰম্ভণি কৰিছিল।
- •বাবা বাঘেল সিংহ ধালিৱাল (1730–1802 খ্ৰীষ্টাব্দ): কৰোৰ সিংঘিয়া মিছলৰ কিংবদন্তীয়া শিখ সেনাপতি, যিজনে 1783 খ্ৰীষ্টাব্দত দিল্লী জয় কৰিছিল আৰু বাংলা সাহিব, শীশ গঞ্জ আৰু ৰকাব গঞ্জত ঐতিহাসিক গুৰুদ্বাৰাৰ গাঁথনি আৰু সৰোৱৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল।
- •সৰ্দাৰ ভগত সিংহ আৰু দিল্লী শিখ গুৰুদ্বাৰা প্ৰবন্ধক কমিটি (আধুনিক যুগ): সোণালী গুম্বজ, মাৰ্বেলৰ স্তম্ভ শাৰী, বহুতল চিকিৎসালয় আৰু ৰোগ-নিৰ্ণয় কেন্দ্ৰ পুনৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল, যিয়ে আৰোগ্যৰ শাশ্বত আত্মাক মূৰ্ত কৰে।
পবিত্ৰ কীৰ্তন আৰু ধ্যান
দশম গুৰু, শ্ৰী গুৰু গোবিন্দ সিংহ জীয়ে শ্ৰী চণ্ডী দী ৱাৰৰ আৰম্ভণি শ্লোকত ৰচনা কৰিছিল আৰু দৈনিক শিখ অৰদাসত সংৰক্ষিত হৈ আছে:
ਸ੍ਰੀ ਹਰਿਕ੍ਰਿਸਨ ਧਿਆਈਐ ਜਿਸੁ ਡਿਠੇ ਸਭਿ ਦੁਖਿ ਜਾਇ ॥
একাগ্ৰ ভক্তিৰে মহিমান্বিত গুৰু হৰকৃষণৰ ধ্যান কৰক,
যাঁৰ পবিত্ৰ দৰ্শনৰ একমাত্ৰ শক্তিত সকলো দুখ, শোক আৰু ৰোগ চিৰদিনৰ বাবে বিলীন হয়।
— শ্ৰী দশম গ্ৰন্থ / শিখ অৰদাস
আপুনি জানেনে?
The shrine's grand Sarovar is supplied by the very same sweet water well that Guru Har Krishan Ji consecrated in 1664 to eradicate the Delhi epidemics.
Devotees from across the globe take home bottles of 'Amrit Jal' from Bangla Sahib, holding deep faith in its miraculous curative properties for chronic illnesses.
The site was originally called 'Jaisinghpura Palace' before being venerated as 'Bangla Sahib' ('The Sacred Bungalow').
During the 1783 conquest of Delhi, Sikh General Baba Baghel Singh oversaw the construction of this Gurdwara along with eight other historic Sikh sites in the Mughal capital.
Bangla Sahib operates one of India's largest charitable kitchens and a modern ultra-low-cost diagnostic hospital right on its premises, serving humanity round the clock.
Guru Har Krishan Ji
শিখ ধৰ্মৰ পৰা অধিক
সম্পৰ্কিত শিক্ষা
একেই শিক্ষা, বিভিন্ন পৰম্পৰাত প্ৰতিধ্বনিত