সীক ধৰ্মৰ সপ্তম আৰু অষ্টম গুৰু

ছীক ধৰ্মত দহগৰাকী আধ্যাত্মিক গুৰু আছে, যি সকলে মানুহক প্ৰেম, দয়া আৰু সেৱাৰ পথ দেখুৱাই গৈছে। এই পৰম্পৰাৰ সপ্তম গুৰু আছিল গুৰু হৰ ৰায়। তেওঁ আছিল অত্যন্ত দয়ালু আৰু প্ৰকৃতিপ্ৰেমী। তেওঁ কেৱল মানুহেই নহয়, পশু-পক্ষী আৰু গছ-লতিকাৰ প্ৰতিও গভীৰ মৰম দেখুৱাইছিল। তেওঁ নিজৰ জীৱনকালত এটা ঔষধি উদ্ভিদৰ বাগিচাও তৈয়াৰ কৰিছিল, য'ৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা বনৌষধিৰে তেওঁ দুখীয়া আৰু ৰোগীসকলক বিনামূল্যে চিকিৎসা কৰিছিল। তেওঁৰ এই দয়া আৰু মানৱ সেৱাৰ আদৰ্শ আজও মানুহৰ মাজত জীয়াই আছে। গুৰু হৰ ৰায়ৰ পিছত তেওঁৰ কনিষ্ঠ পুত্ৰ গুৰু হৰ কৃষ্ণ ছীক ধৰ্মৰ অষ্টম গুৰু হিচাপে দায়িত্ব লয়। যেতিয়া তেও তেওঁৰ গুৰুত্বপূর্ণ দায়িত্ব লৈছিল, তেতিয়া তেওঁৰ বয়স আছিল অতি কম, মাত্ৰ আঠ বছৰ। অতি কম বয়সতে তেওঁ গভীৰ জ্ঞান আৰু আধ্যাত্মিকতাৰ পৰিচয় দিছিল। তেওঁৰ সংক্ষিপ্ত নেতৃত্বৰ কালছোৱাত তেওঁ দিল্লীত দুখীয়া আৰু ৰোগীসকলক সেৱা আগবঢ়াইছিল, বিশেষকৈ সেই সময়ত প্ৰাদুৰ্ভাৱ হোৱা বসন্ত ৰোগত আক্ৰান্ত লোকসকলক সুস্থ কৰিবলৈ বহু কাম কৰিছিল। সেয়েহে তেওঁক মানুহে বৰ শ্রদ্ধা কৰে। বৰ কম বয়সতে, মাত্ৰ আঠ বছৰ বয়সত, তেওঁ ইহলীলা সম্বৰণ কৰে। যদিও তেওঁলোকৰ জীৱনকাল বেছি দীঘলীয়া নাছিল, তথাপিও গুৰু হৰ ৰায় আৰু গুৰু হৰ কৃষ্ণৰ শিক্ষা আৰু ত্যাগ ছীক ধৰ্মৰ ইতিহাসত চিৰদিনৰ বাবে অমৰ হৈ ৰৈছে।