গুৰু তেগ বাহাদুৰ জীৰ শ্বহীদতা

গুৰু তেগ বাহাদুৰ জীক ১৬৭৫ চনৰ ১১ নৱেম্বৰত দিল্লীৰ চান্দনী চকত মুগল সম্ৰাট ঔৰংগজেৱৰ আদেশত ৰাজহুৱাভাৱে শিৰশ্ছেদ কৰা হৈছিল। এই দিনটো শিখ ধৰ্মত ‘শ্বহীদী দিৱস’ হিচাপে পালন কৰা হয়।

কাশ্মীৰী পণ্ডিতসকলক জোৰপূৰ্বক ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিবলৈ বাধ্য কৰাৰ বিৰুদ্ধে থিয় দি গুৰু তেগ বাহাদুৰ জীয়ে নিজৰ প্ৰাণ বলিদান দিছিল। সেয়ে তেওঁক ‘হিন্দ দি চাদৰ’ অৰ্থাৎ ‘ভাৰতৰ ঢাল’ বুলি সন্মানিত কৰা হয়, কাৰণ তেওঁ ধৰ্মীয় স্বাধীনতা ৰক্ষাৰ বাবে নিজকে বলি দিছিল।

কিংবদন্তি অনুসৰি, কাশ্মীৰী পণ্ডিতসকলৰ এটা দলে গুৰু তেগ বাহাদুৰ জীৰ ওচৰত উপস্থিত হৈ তেওঁলোকৰ ধৰ্মীয় নিপীড়নৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ সহায় বিচাৰিছিল। গুৰুজীয়ে তেওঁলোকক আশ্বাস দিছিল যে তেওঁ নিজৰ প্ৰাণ দি হলেও তেওঁলোকৰ ধৰ্ম ৰক্ষা কৰিব।

গুৰু তেগ বাহাদুৰ জীৰ বলিদানে শিখ সম্প্ৰদায়ক একত্ৰিত কৰিছিল আৰু ধৰ্মীয় স্বাধীনতাৰ বাবে সংগ্ৰামৰ প্ৰতীক হৈ পৰিছিল। তেওঁৰ পুত্ৰ গুৰু গোবিন্দ সিং জীয়ে পিছত খালছা পন্থ স্থাপন কৰি শিখসকলক সামৰিক আৰু আধ্যাত্মিক শক্তি প্ৰদান কৰিছিল।