ಗುರು ತೇಗ್ ಬಹದ್ದೂರ್

ಗುರು ತೇಗ್ ಬಹದ್ದೂರ್‌ರವರು ಸಿಖ್ ಧರ್ಮದ ಒಂಬತ್ತನೇ ಗುರು. ಅವರ ಹೆಸರು 'ಹಿಂದ್ ದಿ ಚಾದರ್' ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. 'ಹಿಂದ್ ದಿ ಚಾದರ್' ಎಂದರೆ 'ಭಾರತದ ರಕ್ಷಾಕವಚ' ಅಥವಾ 'ಭಾರತದ ಶೀಲ್ಡ್' ಎಂದರ್ಥ. ಈ ಬಿರುದನ್ನು ಅವರಿಗೆ ನೀಡಲಾಗಿದೆ ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿ ಇತರ ಧರ್ಮಗಳ ಜನರ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದರು. ಈ ಕಥೆ ಹದಿನೇಳನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ನಡೆಯಿತು, ಆಗ ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಮುಘಲ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ಆಳ್ವಿಕೆ ನಡೆಸುತ್ತಿತ್ತು.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹಿಂದೂ ಪಂಡಿತರಿಗೆ (ಪಂಡಿತರೆಂದರೆ ಸಂಸ್ಕೃತ ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕ ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಣತರಾದ ವಿದ್ವಾಂಸರು) ಮುಘಲ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ತೊಂದರೆ ಕೊಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಅವರನ್ನು ಇಸ್ಲಾಂ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಮತಾಂತರಗೊಳ್ಳುವಂತೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಲಾಯಿತು. ಅನೇಕ ಪಂಡಿತರು ತಮ್ಮ ಜೀವನ ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬದ ಭದ್ರತೆಗಾಗಿ ಭಯಪಟ್ಟರು. ಅವರು ತಮ್ಮ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ಯಾರನ್ನಾದರೂ ಸಹಾಯ ಕೇಳಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಹಲವು ಕಥೆಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಅವರು ಗುರು ತೇಗ್ ಬಹದ್ದೂರ್‌ರವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಹೋದರು. ಗುರುಗಳು ಆಗ ಪಂಜಾಬ್‌ನಲ್ಲಿ ಆನಂದಪುರ್ ಸಾಹಿಬ್ ಎಂಬ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿದ್ದರು.

ಕಾಶ್ಮೀರಿ ಪಂಡಿತರು ಗುರುಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ಸಂಕಟವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರು. ಅವರು ತಮ್ಮ ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಿಡಲು ಬಯಸಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅವರನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಮತಾಂತರಗೊಳಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಗುರು ತೇಗ್ ಬಹದ್ದೂರ್‌ರವರು ಅವರ ಮಾತನ್ನು ಆಲಿಸಿದರು. ನಂತರ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಮಗನಾದ ಗುರು ಗೋಬಿಂದ್ ಸಿಂಗ್ (ಆಗ ಅವರು ಇನ್ನೂ ಚಿಕ್ಕ ಹುಡುಗರಾಗಿದ್ದರು) ಅವರೊಂದಿಗೆ ಸಮಾಲೋಚಿಸಿದರು. ಹೆಚ್ಚಿನ ನಿರೂಪಣೆಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಗುರು ತೇಗ್ ಬಹದ್ದೂರ್‌ರವರು ಪಂಡಿತರ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ತಾವೇ ಸ್ವತಃ ಮುಂದೆ ಬರಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಅವರು ದೆಹಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ಮುಘಲ್ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಔರಂಗಜೇಬನನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಸಿದ್ಧರಾದರು.

ಗುರು ತೇಗ್ ಬಹದ್ದೂರ್‌ರವರು ದೆಹಲಿಗೆ ಬಂದಾಗ, ಅವರನ್ನು ಸೆರೆಹಿಡಿಯಲಾಯಿತು. ಔರಂಗಜೇಬನು ಅವರಿಗೆ ಎರಡು ಆಯ್ಕೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿದನು: ಒಂದೋ ಇಸ್ಲಾಂ ಧರ್ಮವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಅಥವಾ ಸಾವನ್ನು ಎದುರಿಸಿ. ಗುರುಗಳು ಧರ್ಮವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದರು. ಅವರು ತಮ್ಮ ನಿಲುವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿದರು: ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ತನ್ನ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಆಚರಿಸುವ ಹಕ್ಕನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾನೆ, ಮತ್ತು ಯಾರನ್ನೂ ಧರ್ಮಾಂತರಕ್ಕೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಬಾರದು. ಅವರನ್ನು ಚಾಂದನಿ ಚೌಕ್ ಬಳಿಯಿರುವ ಒಂದು ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಹಲವು ದಿನಗಳವರೆಗೆ ಹಿಂಸಿಸಲಾಯಿತು. ಆದರೆ ಗುರುಗಳು ತಮ್ಮ ನಿಲುವಿನಿಂದ ವಿಚಲಿತರಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ೧೬೭೫ ರಲ್ಲಿ, ಗುರು ತೇಗ್ ಬಹದ್ದೂರ್‌ರವರನ್ನು ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಶಿರಚ್ಛೇದ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಅವರ ಮರಣವು ಸಿಖ್ ಧರ್ಮದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ತಿರುವು. ಅವರ ತ್ಯಾಗವು ಧಾರ್ಮಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಒಂದು ಸಾಹಸಕಾರ್ಯವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅವರು 'ಹಿಂದ್ ದಿ ಚಾದರ್' ಎಂಬ ಬಿರುದನ್ನು ಪಡೆದರು ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಜೀವನವನ್ನು ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿ ಹಿಂದೂಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಧರ್ಮಗಳ ಜನರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದರು. ಅವರ ಮರಣದ ನಂತರ, ಅವರ ದೇಹವನ್ನು ಅವರ ಶಿಷ್ಯರು ಗೌರವದಿಂದ ಸಂಸ್ಕರಿಸಿದರು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅವರ ಮರಣದ ಸ್ಥಳವಾದ ದೆಹಲಿಯ 'ಗುರುದ್ವಾರಾ ಸಿಸ್ ಗಂಜ್ ಸಾಹಿಬ್' ಈಗ ಒಂದು ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳವಾಗಿದೆ.

ಈ ಕಥೆಯು ಸಿಖ್ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಭಾರತದಾದ್ಯಂತ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಗುರು ತೇಗ್ ಬಹದ್ದೂರ್‌ರವರ ತ್ಯಾಗವು ಧರ್ಮದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಒಂದು ಸ್ಮರಣೀಯ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿದೆ. ಅವರು ತಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ತೋರಿಸಿದರು, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಆಚರಿಸುವ ಹಕ್ಕನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಯಾರೂ ಅದನ್ನು ಅಪಹರಿಸಬಾರದು. ಅವರ ಹೆಸರು ಇಂದಿಗೂ ಜನರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಜೀವಂತವಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಅವರ ಬಲಿದಾನವನ್ನು ಪ್ರತಿವರ್ಷ ಸಿಖ್ ಸಮುದಾಯವು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಸ್ಮರಿಸುತ್ತದೆ.