ಖಾಲ್ಸಾದ ಸ್ಥಾಪನೆ

1699ರ ವೈಶಾಖಿ ಹಬ್ಬದಂದು ಆನಂದಪುರ ಸಾಹಿಬ್ನಲ್ಲಿ ಗುರು ಗೋಬಿಂದ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರು ಖಾಲ್ಸಾ ಪಂಥವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ಈ ಘಟನೆ ಸಿಖ್ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ ತಿರುವು.

ಗುರುಗಳು ತಲೆ ಅರ್ಪಿಸಲು ಕರೆ ನೀಡಿದಾಗ ಮುಂದೆ ಬಂದ ಐದು ಜನರು – ದಯಾ ರಾಮ್, ಧರಮ್ ದಾಸ್, ಮೊಹ್ಕಮ್ ಚಂದ್, ಸಾಹಿಬ್ ಚಂದ್ ಮತ್ತು ಹಿಮ್ಮತ್ ರಾಯ್. ಇವರೇ ಖಾಲ್ಸಾದ ಮೊದಲ ಸದಸ್ಯರು ಮತ್ತು ನಂತರ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಭಾಯಿ ದಯಾ ಸಿಂಗ್, ಭಾಯಿ ಧರಮ್ ಸಿಂಗ್, ಭಾಯಿ ಮೊಹ್ಕಮ್ ಸಿಂಗ್, ಭಾಯಿ ಸಾಹಿಬ್ ಸಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಭಾಯಿ ಹಿಮ್ಮತ್ ಸಿಂಗ್ ಎಂದು ಹೆಸರಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು.

ಗುರು ಗೋಬಿಂದ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರು ಪಂಜ್ ಪ್ಯಾರೆಗಳಿಗೆ ಖಂಡಾ ಬಾಟಾ (ಉಕ್ಕಿನ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಕತ್ತಿಯಿಂದ ಕಲಕಿದ ಸಿಹಿ ನೀರು) ನೀಡಿ ದೀಕ್ಷೆ ನೀಡಿದರು. ನಂತರ ಅವರೇ ಪಂಜ್ ಪ್ಯಾರೆಗಳಿಂದ ತಮಗೂ ಅದೇ ಅಮೃತ್ ನೀಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಗುರು ಮತ್ತು ಶಿಷ್ಯರ ನಡುವಿನ ಸಮಾನತೆಯನ್ನು ಸಾರಿದರು.

ಖಾಲ್ಸಾ ಸಿಖ್ಖರು ಐದು ಕಕಾರಗಳನ್ನು (ಪಂಚ ಕಕಾರ್) ಧರಿಸಬೇಕು – ಕೇಶ್ (ಉದ್ದ ಕೂದಲು), ಕಂಘಾ (ಮರದ ಬಾಚಣಿಗೆ), ಕಡಾ (ಉಕ್ಕಿನ ಕಡಗ), ಕಿರ್ಪಾನ್ (ಕತ್ತಿ) ಮತ್ತು ಕಚೇರಾ (ವಿಶೇಷ ಚಡ್ಡಿ). ಇವು ಖಾಲ್ಸಾ ಗುರುತಿನ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗಗಳು.

'ಖಾಲ್ಸಾ' ಎಂದರೆ 'ಶುದ್ಧ' ಅಥವಾ 'ಸಾರ್ವಭೌಮ'. ಗುರು ಗೋಬಿಂದ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರು ಈ ಸಮುದಾಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಸಿಖ್ಖರು ಯಾವುದೇ ಜಾತಿ, ಧರ್ಮ ಅಥವಾ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸ್ಥಾನಮಾನವನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ಸಮಾನರಾಗಿ ಒಂದಾಗಬೇಕೆಂದು ಘೋಷಿಸಿದರು.