ඛාල්සා ආරම්භය

1699 වසරේ වයිසාඛි උත්සව දිනයේදී (අප්රේල් 13 හෝ 14) ගුරු ගෝබින්ද් සිං විසින් ඛාල්සා සහෝදරත්වය ආරම්භ කරන ලදී. මෙය සික් ඉතිහාසයේ වැදගත්ම සන්ධිස්ථානයක් ලෙස සැලකේ.

ගුරුවරයාගේ ඉල්ලීමට ප්රතිචාර දැක්වූ පස් දෙනා වූයේ දයා රාම් (ලාහෝරයේ), මොහිමත් චන්ද්, ධර්ම දාස්, හිම්මත් රායි සහ සාහිබ් චන්ද් ය. ඔවුන් පසුව 'පංජ් ප්යාරේ' (පස් ආදරණීයයන්) ලෙස හැඳින්විණි.

ගුරු ගෝබින්ද් සිං විසින් මෙම පස් දෙනාට අමෘත (සීනි සහිත ජලය) පානය කරවා ඔවුන්ව ඛාල්සා බවට පත් කළේය. පසුව ඔවුන් විසින්ම ගුරුවරයාට ද අමෘත පානය කරවා ඔහුව ඛාල්සා බවට පත් කළහ. මෙමගින් ගුරු සහ ශිෂ්ය අතර සමානාත්මතාවය අවධාරණය කෙරිණි.

ඛාල්සා සාමාජිකයන් පස් කේ ලෙස හැඳින්වෙන බාහිර සංකේත පැළඳිය යුතුය: කේෂ් (නොකැපූ හිසකෙස්), කංඝා (ලී පනාව), කච්ඡේ (යට ඇඳුම), කරා (යකඩ වළල්ල) සහ කිර්පාන් (කඩුව). මේවා ඇදහිල්ල, පිරිසිදුකම, ස්වයං විනය සහ ආරක්ෂාව සංකේතවත් කරයි.

ඛාල්සා බවට පත් වූ පසු, ගුරු ගෝබින්ද් සිං විසින් සියලුම පිරිමි සිකුරුවරුන්ට 'සිං' (සිංහයා) යන නාමය ද, කාන්තාවන්ට 'කෞර්' (කුමරිය) යන නාමය ද ලබා දුන්නේය. මෙමගින් වර්ග, කුල සහ සමාජ භේද ඉවත් කර සියල්ලන් සමාන කරන ලදී.

'ඛාල්සා' යන වචනයේ අර්ථය 'පිරිසිදු' හෝ 'දෙවියන්ගේම සෙනඟ' යන්නයි. මෙම සහෝදරත්වය ආරම්භ කරන ලද්දේ අධ්යාත්මික හා ලෞකික බලය එක්සත් කරමින්, අයුක්තියට එරෙහිව සටන් කිරීමට සහ ධර්මය (ධාර්මික ජීවිතය) ආරක්ෂා කිරීමට ය.