බාබා දීප් සිංඝ්

බාබා දීප් සිංඝ් යනු සික් ධර්මයේ ගෞරවයට පාත්‍ර වූ රණශූරයෙක් හා විද්වතෙකි. ඔහු 1682 දී පංජාබ් කලාපයේ උපත ලැබූ බව බොහෝ කථාවල සඳහන් වේ. කුඩා කල සිටම ගුරු ගෝවින්ද් සිංඝ්ගේ ඉගැන්වීම් අනුගමනය කළ ඔහු සික් ධර්ම ග්‍රන්ථ පිටපත් කිරීමට දායක විය. ඔහු 'ගුරු ග්‍රන්ථ් සාහිබ්' ශුද්ධ ග්‍රන්ථයේ පිටපත් කිහිපයක් ලියා තැබූ බව පැවසේ. මේ නිසා ඔහු සික් ඉතිහාසයේ ශාස්ත්‍රීය දායකත්වය සඳහා ද සිහිපත් කෙරේ.

අහමඩ් ෂා දුරානි නම් ඇෆ්ගනි ආක්‍රමණිකයා 18 වන සියවසේදී පංජාබයට ඇතුළු වූ විට, ඔහු සික්වරුන්ගේ ශුද්ධ ස්ථානය වන ස්වර්ණ මන්දිරයට (හරිමන්දිර් සාහිබ්) පහර දෙන බවට තර්ජනය කළේය. එකල බාබා දීප් සිංඝ් වයස අවුරුදු 75ක් පමණ විය. බොහෝ කථාන්තරවලට අනුව, ඔහු සිය ගෝලයන් පිරිසක් රැගෙන මන්දිරය ආරක්ෂා කිරීමට පිටත් විය. ගමන අතරතුර ඔහුට සතුරු හමුදා හමු වූ අතර, දැඩි සටනක් ඇති විය.

සටනේදී බාබා දීප් සිංඝ්ගේ හිස කඳෙන් වෙන් විය. එහෙත්, ඔහු තවමත් ජීවතුන් අතර සිටින බවට විශ්වාසයක් උන්වහන්සේ තුළ විය. සමහර ප්‍රභේදවලට අනුව, ඔහු තම කපා දැමූ හිස එක් අතකින් ගෙන, අනෙක් අතින් කඩුව දැල්වූවේය. ඔහු සතුරන්ට එරෙහිව සටන් කරමින් ස්වර්ණ මන්දිරය දෙසට ගමන් කළේය. තවත් කථාවලට අනුව, ඔහු තම හිස උඩට විසි කර එය නැවත හිස මත තබාගෙන සටන් කළේය. මෙම ආශ්චර්යමත් සිදුවීම ඔහුගේ අධිමානුෂික භක්තිය පෙන්වීමක් ලෙස සැලකේ.

අවසානයේදී, බාබා දීප් සිංඝ් ස්වර්ණ මන්දිරයේ ගේට්ටුව අසලට ළඟා විය. එහිදී ඔහු බිම වැටී මිය ගිය නමුත්, ඔහුගේ අවසාන ඉලක්කය වූ මන්දිරයේ භූමියට ඇතුළු වීමට හැකි විය. මෙම ස්ථානය පසුව 'ශහීද් ගන්ජ්' ලෙස හැඳින්වේ. සික් සම්ප්‍රදායේ මෙම සිද්ධිය භක්තිය හා පරිත්‍යාගයේ උච්චතම අවස්ථාවක් ලෙස සැලකේ.

සෑම වසරකම සික් බැතිමතුන් බාබා දීප් සිංඝ්ගේ ශහීදි දිනය අනුස්මරණය කරති. ඔහුගේ කතාව ධර්මය වෙනුවෙන් කැපවීමේ සහ නිර්භීතත්වයේ සංකේතයක් ලෙස පවතී. උන්වහන්සේගේ නම අදටත් සික්වරුන් අතර ගෞරවයෙන් උච්චාරණය කෙරේ.