සාහිබ්සාදේවරුන්ගේ ශහීදත්වය

ගුරු ගෝවින්ද් සිං (1666-1708) සික් ආගමේ දසවන ගුරුවරයා විය. ඔහුට පුතුන් සිව් දෙනෙක් සිටියහ: අජිත් සිං, ජුජාර් සිං, සොරාවර් සිං සහ ෆතේ සිං. මොවුන් සාහිබ්සාදේ (කුමාරවරු) ලෙස හැඳින්වේ. එකල මෝගල් අධිරාජ්යය සික් ජනතාවට දැඩි පීඩා කළේය. ගුරු ගෝවින්ද් සිං අනන්ග්පූර්හිදී මෝගල් හමුදාවට එරෙහිව සටන් කළ නමුත් අවසානයේ ඔහුට චම්කෞර් නම් කුඩා බලකොටුවකට පසුබැසීමට සිදු විය.

1705 දෙසැම්බර් මාසයේදී විශාල මෝගල් හමුදාවක් චම්කෞර් බලකොටුව වට කළේය. ගුරු ගෝවින්ද් සිං සහ ඔහුගේ පුතුන් ඇතුළු සික් රණශූරයන් 40ක් පමණ පමණක් සිටියහ. ඔවුන් දහස් ගණනක් වූ සතුරු හමුදාවට එරෙහිව සටන් කළහ. අජිත් සිං (වයස 18) සහ ජුජාර් සිං (වයස 14) යන වැඩිමහල් පුතුන් දෙදෙනා මෙම සටනේදී පියාගේ අනුමැතිය ඇතිව පිටතට ගොස් සටන් කරමින් වීර මරණයක් ලැබූහ. ඔවුන්ගේ ධෛර්යය සික් ඉතිහාසයේ සදා සිහිපත් වේ.

කුඩා පුතුන් දෙදෙනා වන සොරාවර් සිං (වයස 9) සහ ෆතේ සිං (වයස 7) ගුරු ගෝවින්ද් සිං සමග සිටියහ. එක් පුරාවෘත්තයකට අනුව ග ඔවුන ද ඔවුන්ගේ ආච්චි ද ගුරුගේ පවුලේ සේවිකාවක් වන ගංගු නම් බ්රාහ්මණයා විසින් අල්ලා ගන්නා ලදී. ගංගු ඔවුන්ව සිර්හින්ද්හි මූගල් ආණ්ඩුකාර විසාර් ඛාන් වෙත භාර දුණ්නේය. විසාර් ඛාන් කුඩා පුතුන් දෙදෙනාට ඉස්ලාම් ආගම වැලඳ ගැනීමෙට හෝ ආමළ කරන ලෙස බල කළේය. ඔවුන් එය ප්රතික්ෂේප කිරීම නිසා ඔවුන් මරණයට පත් කරන ලදී.

කුඩා කුමාරවරුන්ට ඔවුන්ගේ වයස ට හරිත ව ැති ධෛර්යය සහ දේවභක්තිය සික් ප්රජාව තුළ අසමසම ගෞරවයක් ලබා දී ඇත.ඔවුන් බිත්තියකට තල්ලු කර ගොේ ගඩු කරනු ලැබූ බවට පැරණි සික් ග්රන්ථවල සඳහන් වේ. මෙම සිදුවීමට ප්රාදේශීය ව්යතිරේක ඇති අතර, සමහර ප්රදේශවල ඔවුන්ව ජීවතුන් අතර වළල ල කරන ලදැයි කියැවේ. නමුත් ප්රධාන කථාන්තරය වන්නේ ඔවුන් ඉස්ලාම් ආගම වැළඳ ගැනීම ප්රතික්ෂේප කර හින්දු බෞද්ධ සහ සික් ඉගැන්වීම් වන ආගමික නිදහස සහ පීඩාවට එරෙහිව සිටීමේ ධර්මය වෙනුවෙන් දිවි පුදා ගැනීමයි.

සාහිබ්සාදේවරුන්ගේ පූිතෘත්වය සික් ජාතියේ අභිමානය හා වීරත්වයේ සංකේතයක් ලෙස පවතී. සොම කාලීන සික් පන්සල්වල ඔවුන්ගේ බ්තිපූය ් ෙදක්න ලෙසුන. ඔවුන් ඈීවිතය පිදා ගැනීමෙන් පෙන්වන්නේ ආගමික නිදහස හා මානව ගාවය වෙනුවෙන් දිවි පුදා ගැනීමේ උතුම් පරමාදර්ශයයි. බොහෝ සික්වරු ඔවුන්ගේ නම් තම උුඩාව තබා නත්තල් වැනි උත්සව අාරවලදී පවා ඔවුන්ගේ බලි දීම සිහිපති.

අද දක්වාම සාහිබ්සාදේවරුන්ගේ කතාව ලොව පුරා සික්වරුන්ට ආදර්ශයක් ලෙස පවතී. චම්කෞර් සටනේදී ඔවුන් දැක්වූ ධෛර්යය සහ සිර්හින්ද්හිදී ඔවුන් දැක්වූ අධිෂ්ඨානය නීති විරෝධී අධිකාරයට එරෙහිව සටන් කිරීමේ වැදගත්කම ඉගවා දෙයි. ඔවුන්ගේ හයිමාලයාකාරී බලි දීම සික් ප්රජාවට පමණක් නොව, සියලු මනුෂ්ය වර්ගයාටම ආගමික නිදහස සහ යුක්තිය උදෙසා කැප වීමේ උතුම් ආදර්ශයක් ලෙස සැලකේ.