සික් රෙහාත් මර්යාදා

සික් ආගමේ නිල ආචාර ධර්ම පද්ධතිය වන රෙහාත් මර්යාදා යනු සික් ප්‍රජාවගේ ආගමික හා සාමාජික ජීවිතය මෙහෙයවන නීති හා සම්මුති එකතුවකි. මෙය 1945 දී අමෘතසර්හි පැවති සර්ව පක්ෂ සික් සමුළුවේදී සම්මත කරන ලද අතර, එතැන් සිට සික් ආගමේ ප්‍රධාන ආධාරක ග්‍රන්ථයක් ලෙස පිළිගැනී. රෙහාත් මර්යාදා හි අරමුණ සික් ප්‍රජාව තුළ එකමුතු භාවිතාවක් සහ සාමූහික අනන්යතාවයක් පවත්වා ගැනීමයි. විවිධ කලාපවල සික්වරුන් අතර ඇති වෙනස්කම් සැලකිල්ලට ගනිමින්, මෙම සංග්‍රහය සියලු සික්වරුන් සඳහා පොදු මාර්ගෝපදේශයක් සපයයි. රෙහාත් මර්යාදා හි ප්‍රධාන මූලධර්ම කිහිපයක් ඇත. එයින් ප්‍රථමයා වන්නේ 'පන්ජ් කකාර්' නම් පස් සීනාම් හෝ ඇඳවන පන්ජ කකාර් නම් ඇත. මෙමවා ඇතුළ ල: කේස් (නො නපාවා තඇවන කෙස්), කංඝා (දර ලෙස පැළඳෙන කුඩා පනාව), කරා (යකඩ වළලලය), කචා (ිය ත ඇදුවන තරම් කෙටි අධෝවස්ත්‍රය) සහ කිර්පාන් (පවිත්ර කඩුවක්). මෙම වස්තු සික් ආගමේ අනන්යතාව හා ෙභකටිය නිරූපණය කරන අතර, ඒවා පැළඳීම සියලු සික්වරුන්ට අනිවාර්ය වේ. රෙහාත් මර්යාදා අනුව සික්වරුන් දිනපතා පාන්දිරම නැගිටිය යුතු අතර, ස්නානය කර ගුරු ග්‍රන්ථ සාහිබ්ගේ හි භජන කළ යුතුය. මීට අමතරව, ඔවුන් උදේට සහ සවසට පාඨ කියවිය යුතු අතර, 'අර්දාස්' නමින් හැඳින්වෙන යාච්ඤාවක් කළ යුතුය. සික් ප්‍රජාවේ පන්ති් ඇතුළ ජීවිතේ හිඳ, රෙහාත් මර්යාදා පවසන්නේ ඔවුන් මත්පැන්, දුම්කොළ හා අනෙකුත් මත්ද්‍රව්යවලින් වැළකිය යුතු බවයි. විවාහයේදී 'ආනන්ද් කාරජ්' නම් උත්සවය පැවැත්වීම අනිවාර්ය වේ. තවද, සික්වරුන් ගුරුවානක් නම් සාමූහික මුළුතකෝට (ගුරුද්වාරා) පැමිණීමෙන් සහා එහි සේවය කිරීමෙන් ධ්‍රඪත විය යුතුය. රෙහාත් මර්යාදා යය තවද සික් ප්‍රජාවේ ්‍රධත තාව මත පදනම් වූ ජීවිතයක් ගැන අවධාරණය කරයි. එනම්, දෙවියන් ගේ නාමය (වාහිගුරු) තුළින් ධ්‍යාන කිරීම හා සත්‍යය, ඉවසීම, දයාව වැනි ගුණාංග වැඩීමයි. සමස්තයක් ලෙස, රෙහාත් මර්යාදා සික් ප්‍රජාවට එකමුතු භාවිතාවක් සහ පොදු අනන්යතාවයක් ලබා දෙන අතර, ඔවුන්ගේ ආගමික ජීවිතය හා සාමාජික සබ්‍බඳතා නියාමනය කරන ප්‍රධාන පද්ධතියක් ලෙස ක්‍රියා කරයි. කාලයත් සමඟ සමහර කලාපීය වෙනස්කම් ඇති වුවද, එය සික්වරුන් අතර එකමුතුකම රක්ෂණීමෙන් ප්‍රධත කාර්යක් ඉසුරු කරයි.