ସାହିବଜାଦାଙ୍କ ଶହୀଦି

ଗୁରୁ ଗୋବିନ୍ଦ ସିଂହଙ୍କ ଚାରି ପୁତ୍ର, ସାହିବଜାଦା, ସିଖ ଧର୍ମ ଇତିହାସରେ ଶହୀଦ ଓ ବଳିଦାନର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପ୍ରତୀକ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଦୁଇ ବଡ଼ ପୁତ୍ର, ଅଜିତ ସିଂହ ଓ ଜୁଝାର ସିଂହ, ୧୭୦୫ ମସିହାରେ ଚମକୌର ଯୁଦ୍ଧରେ ବୀରତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଯୁଦ୍ଧ କରି ଶହୀଦ ହୋଇଥିଲେ। ସେହି ଯୁଦ୍ଧରେ ଗୁରୁ ଗୋବିନ୍ଦ ସିଂହ ଓ କିଛି ସିଖ ଯୋଦ୍ଧା ଅତି କମ ସଂଖ୍ୟାରେ ଥିବାବେଳେ ମୋଗଲ ସେନାର ବହୁ ବଡ଼ ସୈନ୍ୟବାହିନୀ ସହ ଲଢ଼ିଥିଲେ। ସାହିବଜାଦାଙ୍କ ସାହସ ଓ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ ସେହି ଯୁଦ୍ଧରେ ଅବିସ୍ମରଣୀୟ। ଅନ୍ୟପକ୍ଷରେ, ଦୁଇ ଛୋଟ ପୁତ୍ର, ଜୋରାବର ସିଂହ ଓ ଫତେହ ସିଂହ, ଯେଉଁମାନେ ମାତ୍ର ୯ ଓ ୭ ବର୍ଷ ବୟସର ଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ମୋଗଲ ସେନା ଧରି ନେଇ ସିରହିନ୍ଦ ନଗରୀରେ ଉପସ୍ଥାପିତ କରାଯାଇଥିଲା। ସେଠାରେ ସିରହିନ୍ଦର ଶାସକ, ୱଜିର ଖାନ, ସେମାନଙ୍କୁ ଇସଲାମ ଧର୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିବା ପାଇଁ ବାଧ୍ୟ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଦୁଇ ଛୋଟ ଶିଶୁ ନିଜ ଧର୍ମ ପ୍ରତି ଅଟଳ ରହି ଇସଲାମ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ମନା କରିଦେଇଥିଲେ। ଫଳରେ, ସେମାନଙ୍କୁ ଜୀବନ୍ତ କାନ୍ଥରେ ଚୁନ ଦେଇ ହତ୍ୟା କରାଯାଇଥିଲା। ଏହି ଘଟଣା ସିଖ ଇତିହାସରେ ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମର୍ମନ୍ତୁଦ ଓ ପ୍ରେରଣାଦାୟକ ଅଧ୍ୟାୟ। କିଛି ବିବରଣୀରେ ଭିନ୍ନତା ଥାଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ସମସ୍ତ ବିବରଣୀରେ ସାହିବଜାଦାଙ୍କ ଅଟଳ ସାହସ ଓ ଧାର୍ମିକ ବିଶ୍ୱାସ ପ୍ରତି ସମର୍ପଣ ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦିଆଯାଏ। ସେମାନଙ୍କ ବଳିଦାନ ଆଜି ବି ସିଖ ସମ୍ପ୍ରଦାୟରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଗର୍ବର ବିଷୟ। ପ୍ରତିବର୍ଷ, ଡିସେମ୍ବର ମାସରେ, ସିଖ ଲୋକେ 'ସାହିବଜାଦା ଶହୀଦ ସପ୍ତାହ' ପାଳନ କରି ସେମାନଙ୍କ ବଳିଦାନକୁ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି। ଏହି କାହାଣୀ କେବଳ ସିଖମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନୁହେଁ, ବରଂ ସମସ୍ତ ମାନବଜାତି ପାଇଁ ଧର୍ମ, ନ୍ୟାୟ ଓ ସତ୍ୟ ପାଇଁ ବଳିଦାନର ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥାଏ।