ଗୁରୁ ଗୋବିନ୍ଦ ଦୌ ଖଡେ
ଏହା ଏକ ଭକ୍ତିମୂଳକ ଦୋହା, ଯେଉଁଥିରେ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଭଗବାନ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନ ଦିଆଯାଇଛି। ଏହା ଶିକ୍ଷା ଦିଏ ଯେ ଗୁରୁଙ୍କ କୃପାରୁ ହିଁ ଭଗବାନଙ୍କ ଦର୍ଶନ ମିଳିଥାଏ।
ଶ୍ଲୋକଗୁଡ଼ିକ
ଗୁରୁ ଏବଂ ଭଗବାନ ଉଭୟ ମୋ ସାମ୍ନାରେ ଠିଆ ହୋଇଛନ୍ତି, ମୁଁ ପ୍ରଥମେ କାହାର ପାଦରେ ପ୍ରଣାମ କରିବି? ମହିମା ହେଉ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଯେ ମୋତେ ଭଗବାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ କଲେ।
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
ବୁଧବାର, ଗୁରୁବାର ଓ ଏକାଦଶୀ
ପ୍ରାତଃକାଳ କିମ୍ବା ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟ
ତୁଳସୀ ପତ୍ର, ଲହୁଣୀ, ମିଶ୍ରି ଓ ହଳଦିଆ ଫୁଲ
- ନିର୍ମଳ ଭକ୍ତି, ପରମାନନ୍ଦ ଓ ଚିନ୍ତା ମୁକ୍ତି
ପୃଷ୍ଠଭୂମି
ଏହି ଦୋହାଟି ଉତ୍ତର ଭାରତର ଭକ୍ତି ଓ ସନ୍ତ ପରମ୍ପରାର ଏକ ସୁପରିଚିତ ପଦ, ଯାହା ଗୁରୁଙ୍କ ସମ୍ମାନରେ ପ୍ରାୟତଃ ଶିଖ ଓ ହିନ୍ଦୁ ଭକ୍ତି ପରିବେଶରେ ପଠିତ ହୁଏ। ଏହାକୁ ପାରମ୍ପରିକ ଭାବେ ପନ୍ଦରଶ ଶତାବ୍ଦୀର କବି-ସନ୍ଥ କବୀରଙ୍କୁ ଶ୍ରେୟ ଦିଆଯାଏ, ଯଦିଓ ଏହାର ସଠିକ୍ ଉତ୍ପତ୍ତି ଏକ ବୃହତ୍ତର ମୌଖିକ ଓ ସାହିତ୍ୟିକ ଐତିହ୍ୟର ଅଂଶ। ଏହି ପଦଟି ପ୍ରବଚନ, କୀର୍ତ୍ତନ ଓ ଦୈନିକ ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଶିକ୍ଷକଙ୍କ ପରମ ମହତ୍ତ୍ୱ ପ୍ରକାଶ କରିବା ପାଇଁ ସାଧାରଣତଃ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ, ଯାହାଙ୍କୁ ଦିବ୍ୟତାର ପ୍ରକାଶକ ଭାବେ ଦେଖାଯାଏ। ଏହି ଦୋହାଟି କବୀର ଦୋହାବଳୀ (ଦୋହା 1) ସଂକଳନରେ ଲିପିବଦ୍ଧ ଅଛି ଏବଂ ଗୁରୁ ଗ୍ରନ୍ଥ ସାହିବର ବ୍ୟାପକ ଭକ୍ତି ପରମ୍ପରାର ଅଂଶ ଭାବେ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମାନିତ।
ଏହି ପାଠ ବିଷୟରେ
ରଚୟିତା: Sant Kabir · Medieval Nirguna Bhakti Poet-Saint · 15th century, Varanasi
A mystic poet and weaver by trade from Varanasi, whose blunt, image-rich couplets (dohas) rejected ritualism and caste distinctions in favor of direct, formless (nirguna) devotion. His verses are revered across Hindu, Sikh (many appear in the Guru Granth Sahib), and Sufi-influenced traditions alike.
ଆପଣ କଣ ଜାଣନ୍ତି?
ଲେଖକ
ଏହି ଦୋହା ଭକ୍ତ କବି କବୀରଙ୍କ ରଚନା, ଯିଏ ୧୫ଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଜୀବନ ବିତାଇଥିଲେ। କବୀର ହିନ୍ଦୁ ଓ ଇସଲାମ ଧର୍ମର ମିଶ୍ରଣରେ ଗୁରୁଙ୍କ ମହତ୍ତ୍ୱ ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଇଥିଲେ।
ଅର୍ଥ
ଏହି ପଦରେ କବୀର କହିଛନ୍ତି ଯେ ଯଦି ଗୁରୁ ଓ ଭଗବାନ (ଗୋବିନ୍ଦ) ଦୁହେଁ ଠିଆ ହୋଇଥାନ୍ତେ, ତେବେ ସେ ପ୍ରଥମେ ଗୁରୁଙ୍କ ପାଦ ଛୁଇଁବେ, କାରଣ ଗୁରୁ ହିଁ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଦେଖାଇଛନ୍ତି।
ଭକ୍ତି ପରମ୍ପରା
ଏହା ଭାରତୀୟ ଭକ୍ତି ଆନ୍ଦୋଳନର ଏକ ମୂଳ ବିଚାର – ଗୁରୁ ଭଗବାନଙ୍କ ଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, କାରଣ ସେ ମୋକ୍ଷର ପଥ ଦେଖାନ୍ତି। କବୀର ଏହାକୁ ଏକ ସରଳ ଦୋହା (ଦୁଇ ଧାଡ଼ିର ଛନ୍ଦ) ମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି।
ଭାଷା
ଏହି ପଦଟି ହିନ୍ଦୀର ଏକ ପୁରାତନ ରୂପ ‘ସାଧୁକ୍କଡ଼ି’ ଭାଷାରେ ରଚିତ, ଯାହା ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ସହଜବୋଧ୍ୟ ଥିଲା। ‘ବଲିହାରୀ’ ଶବ୍ଦଟି ଗଭୀର ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ କୃତଜ୍ଞତା ପ୍ରକାଶ କରେ।
ପ୍ରଭାବ
ଏହି ଦୋହା ଭାରତୀୟ ସଂସ୍କୃତିରେ ଏତେ ଲୋକପ୍ରିୟ ଯେ ଏହାକୁ ଗୁରୁଙ୍କ ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନାରେ ପ୍ରାୟ ସବୁ ଭକ୍ତି ସଭାରେ ଗାନ କରାଯାଏ। ଏହା ଗୁରୁ-ଶିଷ୍ୟ ସମ୍ପର୍କର ମୂଳ ମନ୍ତ୍ର ପାଲଟିଛି।
Krishna
କବୀର ପନ୍ଥ ରୁ ଅଧିକ
ସବୁ ଦେଖନ୍ତୁସମ୍ପର୍କିତ ଶିକ୍ଷା
ସେହି ଶିକ୍ଷା, ବିଭିନ୍ନ ପରମ୍ପରାରେ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ