ഗുരു ഗോവിന്ദ് ദൗ ഖഡേ

ഇത് ഭഗവാൻ ശ്യാമിന്റെ (ഖാടൂ ശ്യാം) സ്തുതിയും മഹിമയും വർണ്ണിക്കുന്ന നാൽപ്പത് ശ്ലോകങ്ങളുള്ള ഒരു ഭക്തിഗീതമാണ്. ഇത് പാരായണം ചെയ്യുന്നത് ഭക്തർക്ക് സുഖസമ്പത്തും രോഗശമനവും മനോരഥസിദ്ധിയും ലഭിക്കുമെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.

ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ബാല്യകാല ലീലകളും ദിവ്യകർമ്മങ്ങളും വാഴ്ത്തുന്ന നാൽപ്പത് ശ്ലോകങ്ങളുള്ള ഒരു ഭക്തിഗീതമാണിത്. ഇത് പാരായണം ചെയ്യുന്നവർക്ക് ഐശ്വര്യവും മനോരഥസിദ്ധിയും ലഭിക്കുമെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.

വിഷ്ണുവിന്റെയും കൃഷ്ണന്റെയും വിവിധ നാമങ്ങളെ ജപിച്ച്, ജീവിതത്തിലെ സകല ദുഃഖങ്ങളും ശമിപ്പിക്കാൻ പ്രാർത്ഥിക്കുന്ന എട്ട് ശ്ലോകങ്ങളുള്ള ഒരു ഭക്തി ഗീതം.

ഭഗവാൻ അച്യുതന്റെ (വിഷ്ണുവിന്റെ) എട്ട് ശ്ലോകങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഒരു സ്തോത്രമാണിത്. രാമകൃഷ്ണാവതാരങ്ങളുടെ മഹത്വവും ദിവ്യകഥകളും ഭക്തിയോടെ വർണിക്കുന്നു.

ഈ ദോഹ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത്, മറ്റുള്ളവരിലെ കുറ്റങ്ങൾ കാണാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ ആരും തന്നെ മോശമല്ലെന്ന് കണ്ടെത്തുമെന്നും, സ്വന്തം ഹൃദയത്തിലേക്ക് നോക്കിയാൽ ഞാനാണ് ഏറ്റവും മോശമെന്ന് മനസ്സിലാകുമെന്നുമാണ്.

കബീറിന്റെ പ്രസിദ്ധമായ ഒരു ദോഹയാണിത്. മറ്റുള്ളവരെ തണുപ്പിക്കുന്ന (ശാന്തമാക്കുന്ന) വാക്കുകൾ സംസാരിക്കുന്നവൻ താനും ശാന്തനാകുന്നു എന്ന സന്ദേശമാണ് ഇതിലുള്ളത്.

ഇന്ന് ചെയ്യേണ്ട കാര്യം നാളെയിലേക്ക് മാറ്റരുത് എന്ന ലളിതവും ശക്തവുമായ ഉപദേശമാണ് ഈ ദോഹ. ഓരോ നിമിഷവും അനിശ്ചിതത്വം നിറഞ്ഞതാണെന്നും അതിനാൽ പ്രവർത്തിക്കാൻ താമസിക്കരുതെന്നും ഇത് ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.

എല്ലാം സമയത്തിന് സംഭവിക്കും എന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ഭക്തി കവിത. തോട്ടക്കാരൻ നൂറു കുടം വെള്ളം നനച്ചാലും ഫലം ഋതുവിൽ മാത്രമേ ലഭിക്കൂ എന്ന ഉപമയിലൂടെ ക്ഷമയുടെ മൂല്യം വ്യക്തമാക്കുന്നു.

കബീറിന്റെ ഈ ദോഹ പ്രേമത്തിന്റെ മഹത്വം വിളിച്ചോതുന്നു. പുസ്തകപഠനം കൊണ്ട് ആരും പണ്ഡിതനാകുന്നില്ല; പ്രേമത്തിന്റെ രണ്ടര അക്ഷരം പഠിച്ചവൻ മാത്രമാണ് യഥാർത്ഥ പണ്ഡിതൻ എന്ന് ഇത് ഉപദേശിക്കുന്നു.

ജീവിതത്തിന്റെ ദ്വന്ദ്വങ്ങൾക്കിടയിൽ മനുഷ്യൻ അരയ്ക്കപ്പെടുന്ന അവസ്ഥയെ ചക്കിയുടെ ചിത്രത്തിലൂടെ വ്യക്തമാക്കുന്ന കബീറിന്റെ പ്രസിദ്ധമായ ദോഹ.