गुरुर्गोविन्दौ द्वावपि स्थितौ
अयं दोहः गुरोः महत्त्वं शिक्षयति यत् गुरुः शिष्याय परमेश्वरदर्शनार्थं मार्गं दर्शयति। गुरोः अनुग्रहं विना ईश्वरप्राप्तिः दुर्लभा इति भावः।
पद्यानि
गुरुः गोविन्दः च द्वौ अपि सामने स्थितौ, कस्य पादौ प्रथमं नमामि? गुरोरेव जयः, येन गोविन्दः साक्षात् मम प्राप्तितः।
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
बुधवासरः गुरुवासरः एकादशी च
प्रातःकाले सन्ध्याकाले च
तुलसीदलानि, नवनीतं, खण्डशर्करा, पीतपुष्पं च
- पराभक्तिः, परमानन्दः, शोकनिवृत्तिः
पृष्ठभूमिः
भारतीय आध्यात्मिक परम्परायाम् अयं प्रसिद्धः श्लोकः गुरोः महत्त्वं वर्णयति। संतकबीरादिभिः रचितेषु दोहासु अस्य समावेशः भवति। प्रायः गुरुपूर्णिमापर्वणि अथवा गुरुस्मरणकाले एतत् पठ्यते, यत्र गुरोः महिमा गोविन्दादपि अधिका उच्यते।
अस्य पाठस्य विषये
रचयिता: Sant Kabir · Medieval Nirguna Bhakti Poet-Saint · 15th century, Varanasi
A mystic poet and weaver by trade from Varanasi, whose blunt, image-rich couplets (dohas) rejected ritualism and caste distinctions in favor of direct, formless (nirguna) devotion. His verses are revered across Hindu, Sikh (many appear in the Guru Granth Sahib), and Sufi-influenced traditions alike.
Sant Kabir स्य अन्ये रचनाः
ज्ञातव्य-विशेषः
रचयिता
एषः दोहः कबीरदासेन रचितः। कबीरः पञ्चदशशताब्द्यां भक्तिकाव्यस्य प्रमुखः कविः आसीत्।
छन्दः
अयं दोहः अर्धसमवृत्तछन्दसि लिखितः। दोहे प्रथमे पादे १३ मात्राः, द्वितीये ११ मात्राः भवन्ति।
अर्थः
अत्र गुरोः महत्त्वं गोविन्दादपि अधिकं दर्शितम्। गुरुः एव भगवतः साक्षात्कारं कारयति।
परम्परा
एषः दोहः भक्तिपरम्परायां गुरुवन्दनाय प्रसिद्धः। अनेन गुरोः निरुपाधिकं श्रेष्ठत्वं प्रतिपादितम्।
Krishna
कबीरपन्थःतः अधिकम्
सर्वं पश्यतसम्बद्धशिक्षाः
सैव शिक्षा, विविधपरम्परासु प्रतिध्वनिता