ക്ഷമയുടെ പ്രാധാന്യം

കബീർ എന്ന സന്യാസി കവിയുടെ രചനകളാണ് ഇവ. ആദ്യത്തേത് ജീവിതത്തിന്റെ അർത്ഥത്തെക്കുറിച്ചും, തുടർന്നുള്ള ഗാനം ശരീരത്തെ ഒരു മെലിഞ്ഞ വസ്ത്രമായി ഉപമിച്ച് ദൈവനാമത്താൽ വർണ്ണിക്കപ്പെടുന്നതിനെക്കുറിച്ചും പറയുന്നു.

ഈ ദോഹയിൽ, കബീർ ദൈവത്തെ അന്വേഷിക്കുന്നവനോട് പറയുന്നു: ദൈവം ക്ഷേത്രത്തിലോ മസ്ജിദിലോ കാശിയിലോ കൈലാസത്തിലോ അല്ല, മറിച്ച് നിങ്ങളുടെ ഓരോ ശ്വാസത്തിലും ഉണ്ട്.

കബീറിന്റെ പ്രസിദ്ധമായ ഒരു ദോഹയാണിത്. മറ്റുള്ളവരെ തണുപ്പിക്കുന്ന (ശാന്തമാക്കുന്ന) വാക്കുകൾ സംസാരിക്കുന്നവൻ താനും ശാന്തനാകുന്നു എന്ന സന്ദേശമാണ് ഇതിലുള്ളത്.

ഈ ദോഹ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത്, മറ്റുള്ളവരിലെ കുറ്റങ്ങൾ കാണാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ ആരും തന്നെ മോശമല്ലെന്ന് കണ്ടെത്തുമെന്നും, സ്വന്തം ഹൃദയത്തിലേക്ക് നോക്കിയാൽ ഞാനാണ് ഏറ്റവും മോശമെന്ന് മനസ്സിലാകുമെന്നുമാണ്.

ഇന്ന് ചെയ്യേണ്ട കാര്യം നാളെയിലേക്ക് മാറ്റരുത് എന്ന ലളിതവും ശക്തവുമായ ഉപദേശമാണ് ഈ ദോഹ. ഓരോ നിമിഷവും അനിശ്ചിതത്വം നിറഞ്ഞതാണെന്നും അതിനാൽ പ്രവർത്തിക്കാൻ താമസിക്കരുതെന്നും ഇത് ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.

കബീറിന്റെ ഈ ദോഹ പ്രേമത്തിന്റെ മഹത്വം വിളിച്ചോതുന്നു. പുസ്തകപഠനം കൊണ്ട് ആരും പണ്ഡിതനാകുന്നില്ല; പ്രേമത്തിന്റെ രണ്ടര അക്ഷരം പഠിച്ചവൻ മാത്രമാണ് യഥാർത്ഥ പണ്ഡിതൻ എന്ന് ഇത് ഉപദേശിക്കുന്നു.

ജീവിതത്തിന്റെ ദ്വന്ദ്വങ്ങൾക്കിടയിൽ മനുഷ്യൻ അരയ്ക്കപ്പെടുന്ന അവസ്ഥയെ ചക്കിയുടെ ചിത്രത്തിലൂടെ വ്യക്തമാക്കുന്ന കബീറിന്റെ പ്രസിദ്ധമായ ദോഹ.

കബീറിന്റെ ഈ ദോഹ എല്ലാവരുടെയും നന്മ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരു സാർവത്രിക പ്രാർത്ഥനയാണ്, അതിൽ അദ്ദേഹം ആരോടും വിരോധമോ അടുപ്പമോ ഇല്ലെന്ന് പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു.

മനസ്സ് മരിക്കുന്നില്ല, ശരീരം മരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; ആശയും തൃഷ്ണയും ഒരിക്കലും അവസാനിക്കുന്നില്ല എന്ന കബീറിന്റെ ആത്മീയ സത്യമാണ് ഈ ദോഹയിലൂടെ വ്യക്തമാക്കുന്നത്.

ശരീരത്തെ ഒരു നേർത്ത തുണിയായി ഉപമിച്ചുകൊണ്ട്, ആത്മീയ സാധനയിലൂടെ എങ്ങനെ ഈ ശരീരത്തെ നിർമ്മലമായി നിലനിർത്താം എന്ന് വിശദീകരിക്കുന്ന കബീറിന്റെ പ്രസിദ്ധമായ ഭജനമാണിത്.