ରକ୍ଷା ପ୍ରାର୍ଥନା (ଭଜନ)
ଏହା ଏକ ଭକ୍ତି ଗୀତ ଯେଉଁଥିରେ ଭକ୍ତ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ନିକଟରେ ନିଜର ଓ ପରିବାରର ସୁରକ୍ଷା, ମନୋବାଞ୍ଛା ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ବିନାଶ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଛନ୍ତି। ଏଥିରେ ଭକ୍ତିର ପିଆସ ବଜାୟ ରଖିବାକୁ ମଧ୍ୟ ଅନୁରୋଧ କରାଯାଇଛି।
ଶ୍ଲୋକଗୁଡ଼ିକ
କବିଙ୍କ ବଚନ: ଏକ ବିନତି ଚଉପଈ।
ଶ୍ଲୋକ 1
ତୁମେ ହାତ ଦେଇ ମୋର ରକ୍ଷା କର, ମୋ ମନର ଇଚ୍ଛା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ।
ଶ୍ଲୋକ 2
ତେବେ ମୋ ମନ ତୁମ ଚରଣରେ ରହୁ, ମୋତେ ନିଜର ଜାଣି ପାଳନ କର।।୧।।
ଶ୍ଲୋକ 3
ଆମେ ସମସ୍ତେ ଦୁଷ୍ଟ, ତୁମେ ଆମ ପଛରେ ଆସ, ନିଜ ହାତ ଦେଇ ଆମକୁ ବଞ୍ଚାଅ।
ଶ୍ଲୋକ 4
ମୋ ପରିବାର ସୁଖରେ ବାସ କରୁ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ସେବକ ଓ ଶିଷ୍ୟ, ହେ କର୍ତ୍ତା।।୨।।
ଶ୍ଲୋକ 5
ମୋତେ ନିଜ ହାତ ଦେଇ ରକ୍ଷା କର, ଆଜ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ସଂହାର କର।
ଶ୍ଲୋକ 6
ମୋ ଆଶା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ, ଏବଂ ତୁମ ଭଜନର ପିପାସା ରହୁ।।୩।।
ଶ୍ଲୋକ 7
ତୁମେ ଆମର ଆଶ୍ରୟ, ଦୁଷ୍ଟ ଓ ପାପୀମାନଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କର।
ଶ୍ଲୋକ 8
ନିଜ ହାତ ଦେଇ ମୋତେ ବଞ୍ଚାଅ, ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କୁ କଣ୍ଟା ଓ ବିଷ ଦ୍ୱାରା ଆଘାତ କର।।୪।।
ଶ୍ଲୋକ 9
ଯେଉଁଠାରେ ଯେଉଁଠାରେ ତୁମେ ପଦାର୍ପଣ କର, ସେଠାରେ ସବୁବେଳେ ଆମର ରକ୍ଷା କର।
ଶ୍ଲୋକ 10
ପରମ ହାତ ଦେଇ ଆମକୁ ବଞ୍ଚାଅ, ଆଜ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କର।।୫।।
ଶ୍ଲୋକ 11
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
ପ୍ରତିଦିନ କିମ୍ବା ଶୁଭ ତିଥିରେ
ବ୍ରାହ୍ମ ମୁହୂର୍ତ୍ତ କିମ୍ବା ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟ
ଘିଅ ଦୀପ, ଧୂପ, ତାଜା ଫୁଲ ଓ ନୈବେଦ୍ୟ
- ମାନସିକ ଶାନ୍ତି, ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଉନ୍ନତି ଓ ସକାରାତ୍ମକ ଶକ୍ତି
ପୃଷ୍ଠଭୂମି
ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନା ଦଶମ ଗ୍ରନ୍ଥର ଅଂଶ, ଯାହା ପାରମ୍ପରିକ ଭାବେ ଦଶମ ଗୁରୁ ଗୋବିନ୍ଦ ସିଂହଙ୍କୁ ଆରୋପିତ। ଏହା ପ୍ରାୟତଃ ଶିଖ ପରିବାର ଓ ଧାର୍ମିକ ସମାବେଶରେ ବିପଦ ଏଡ଼ାଇବା, ନକାରାତ୍ମକତା ଦୂର କରିବା ଏବଂ ଗୁରୁଙ୍କ କୃପା ଆହ୍ୱାନ କରିବା ପାଇଁ ଦୈନିକ ପ୍ରାର୍ଥନା ରୂପେ ପାଠ କରାଯାଏ। 'ଚୌପାଇ' ଶବ୍ଦ ଚାରି ପଂକ୍ତିର ପଦ୍ୟ ଛନ୍ଦକୁ ସୂଚାଏ, ଏବଂ 'କବିୟୋଚ ବେନତୀ'ର ଅର୍ଥ 'କବିଙ୍କ ନିବେଦନ' (ଗୁରୁଙ୍କୁ ହିଁ କବି ରୂପେ ବୁଝାଏ)। ଦିବ୍ୟ ଯତ୍ନ ପାଇଁ ଏହାର ସରଳ ଅଥଚ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନିବେଦନ ଏହାକୁ ପ୍ରିୟ କରେ। ଦଶମ ଗ୍ରନ୍ଥରେ ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନା ଚରିତ୍ରୋପାଖ୍ୟାନ ସଂଗ୍ରହର ଶେଷରେ (ଚରିତ୍ର କ୍ରମାଙ୍କ ୪୦୪) ରଖାଯାଇଛି ଏବଂ ଅଙ୍ଗ ୧୩୮୬–୧୩୮୮ ରେ ଲିପିବଦ୍ଧ।
ଏହି ପାଠ ବିଷୟରେ
ରଚୟିତା: Guru Gobind Singh Ji · Sikh Guru (Tenth of the Ten) · 1666–1708 CE, Punjab & beyond
The tenth and last human Sikh Guru, who founded the Khalsa order in 1699 and composed hymns of valor and devotion including the Jaap Sahib and Chaupai Sahib, later compiled in the Dasam Granth. Before his passing, he declared the Guru Granth Sahib to be the eternal Guru of the Sikhs.
Guru Gobind Singh Jiଙ୍କ ଅଧିକ ରଚନା
ଆପଣ କଣ ଜାଣନ୍ତି?
ଲେଖକ ଓ ଉତ୍ସ
ଏହି ଚଉପାଇଗୁଡ଼ିକ 'ବଜ୍ରଙ୍ଗ ବାଣ' ସ୍ତୋତ୍ରର ଅଂଶ, ଯାହା ହନୁମାନଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ରଚିତ। ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସନ୍ଥ ତୁଳସୀଦାସଙ୍କ ରଚନା ବୋଲି ବିବେଚନା କରାଯାଏ, କିନ୍ତୁ ଏହାର ପ୍ରକୃତ ଲେଖକ ନିଶ୍ଚିତ ନୁହେଁ।
ଛନ୍ଦ ଓ ଶୈଳୀ
'ଚଉପାଇ' ଛନ୍ଦରେ ଲିଖିତ ଏହି ପଦ୍ୟଗୁଡ଼ିକର ପ୍ରତି ଧାଡ଼ିରେ ୧୬ ମାତ୍ରା ରହିଥାଏ। ଏହା ବ୍ରଜଭାଷାର ଏକ ଲୋକପ୍ରିୟ ଛନ୍ଦ, ଯାହା ସରଳତାର ସହିତ ଗଭୀର ଭକ୍ତି ଭାବ ପ୍ରକାଶ କରେ।
ପ୍ରାର୍ଥନାର ମୂଳସାର
ଏହି ଶ୍ଲୋକଗୁଡ଼ିକରେ ଭକ୍ତ ହନୁମାନଙ୍କୁ ନିଜ ହାତ ରଖି ରକ୍ଷା କରିବାକୁ, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଧ୍ୱଂସ କରିବାକୁ, ଏବଂ ଭକ୍ତିର ପିପାସା ପୂରଣ କରିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରୁଛନ୍ତି। 'ଆପ ହାଥ୍ ଦୈ' (ଆପଣ ହାତ ଦେଇ) ବାକ୍ୟାଂଶ ବାରମ୍ବାର ଆସି ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଆଶ୍ରୟକୁ ସୂଚିତ କରେ।
ସାଂସ୍କୃତିକ ଗୁରୁତ୍ୱ
'ବଜ୍ରଙ୍ଗ ବାଣ' ପାଠ କଲେ ହନୁମାନ ସଙ୍କଟରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ ରହିଛି। ଏହା ବିଶେଷକରି ଶତ୍ରୁଭୟ, ରୋଗ ଓ ବାଧାବିଘ୍ନ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ପଠନ କରାଯାଏ।
ବିଶେଷ ଶବ୍ଦ
'କବିଯୋ' (କବି) ବୋଲି ଉଲ୍ଲେଖ କବି ନିଜେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଥିବା ସୂଚିତ କରେ। 'ସେବକ ସିଖ' ଓ 'ପରିବାର' ଭଳି ଶବ୍ଦ ସାମୂହିକ ଭକ୍ତି ଓ ପାରିବାରିକ ସୁରକ୍ଷାର ଭାବନାକୁ ପ୍ରତିଫଳିତ କରେ।
Guru Gobind Singh Ji
ଶਿଖ ଧର୍ମ ରୁ ଅଧିକ
ସବୁ ଦେଖନ୍ତୁସମ୍ପର୍କିତ ଶିକ୍ଷା
ସେହି ଶିକ୍ଷା, ବିଭିନ୍ନ ପରମ୍ପରାରେ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ