कबियोवाच बेंती चोपाई

यो सिख धर्मको सबैभन्दा आधारभूत मन्त्र हो जसले परमात्माको एक रूपको वर्णन गर्दछ। यो गुरु ग्रन्थ साहिबको सुरुवातमा आउँछ।

यो सिखहरूको अर्दास हो, जुन सिखहरूद्वारा जमघटमा गाइने औपचारिक प्रार्थना हो। यो 'वार श्री भगउती जी की' नामक रचनाबाट सुरु हुन्छ जुन दशौं गुरु, गुरु गोबिन्द सिंहद्वारा रचित मानिन्छ। यसले सुरक्षाको लागि दिव्य तरवारलाई आह्वान गर्दछ र त्यसपछि दश गुरुहरू, सहिदहरूलाई सम्झँदै तथा सिख समुदाय (खालसा) र समस्त मानवताका लागि आशीर्वाद माग्दै सामुदायिक प्रार्थनाको रूपमा जारी रहन्छ।

यो एक भक्तिपूर्ण दोहा हो जसले गुरुलाई भगवानभन्दा पनि माथि राखेको छ, किनकि गुरुले नै भगवानको दर्शन गराउँछन्।

यो गुरु गोबिन्द सिंहद्वारा रचित एक सिख भक्ति रचना हो। यसमा परमात्मा (अकाल पुरख) को गुणगान गरिएको छ, जसलाई कुनै रूप, रंग, जात, वा नामले बाँध्न सकिँदैन।

यो पवित्र गुरबानी भजनहरूको सङ्ग्रह हो, जसमा परमात्माको महिमा, गुरुको शिक्षा र भक्तिको मार्गको वर्णन गरिएको छ। यी भजनहरू सिख धर्मका मुख्य ग्रन्थहरूबाट लिइएका हुन्।

यो दसम ग्रन्थबाट लिइएको दस स्वय्याहरूको समूह हो, जसमा साँचो भक्तिको महिमा र बाह्य आडम्बरहरूको निरर्थकताबारे बताइएको छ।

यो गुरु नानक देव जी द्वारा रचित एक पवित्र प्रार्थना हो जसले एक परमेश्वरको महिमा, सत्यको मार्ग, र गुरुको महत्व बताउँछ। यो सिख धर्मको सबैभन्दा महत्वपूर्ण र दैनिक पढिने भजन हो।

यो सिक्खहरूको साँझको प्रार्थना हो, जसमा परमेश्वरको स्तुति गरिन्छ र उहाँको कृपाको लागि प्रार्थना गरिन्छ। यसलाई 'कीर्तन सोहिला' पनि भनिन्छ।

यो गुरु अमर दासद्वारा रचित पवित्र भजन हो जसले आनन्द (परम आनन्द) र परमात्मासँगको एकताको अनुभूति गराउँछ। यसले सतगुरुको महिमा र हरिनामको जप गर्ने मार्गदर्शन गर्दछ।

यो प्रार्थनाको एक भजन हो जसलाई 'आनन्द साहिब' भनिन्छ। यसले परमात्माको स्मरण र सद्गुरुको कृपाबाट मिल्ने खुशी र शान्तिको वर्णन गर्दछ।