ଶ୍ରୀ ଜାପୁ ସାହିବ
ଜାପ ସାହିବ ଦଶମ ଗ୍ରନ୍ଥରେ ଥିବା ଗୁରୁ ଗୋବିନ୍ଦ ସିଂହଙ୍କ ୧୯୯ ପଦର ପ୍ରଭାତ ବାଣୀ, ଯାହା ନିରାକାର ଓ ଅକାଳ ସ୍ରଷ୍ଟାଙ୍କୁ ଅନେକ ନାମରେ ସ୍ତୁତି କରେ।
ଶ୍ଲୋକଗୁଡ଼ିକ
ଏକ ଓଁକାର, ସତଗୁରୁଙ୍କ କୃପାରୁ।
ଶ୍ଲୋକ 1
ଶ୍ରୀ ବାହିଗୁରୁ ଜୀଙ୍କ ବିଜୟ ହେଉ।
ଶ୍ଲୋକ 2
ଜାପ (ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନାମ ଜପ)।
ଶ୍ଲୋକ 3
ଶ୍ରୀ ମୁଖବାକ୍ ପାତିଶାହୀ ୧୦ (ଦଶମ ଗୁରୁଙ୍କ ବାଣୀ)।
ଶ୍ଲୋକ 4
ଛପଇ ଛନ୍ଦ, ତୋହର କୃପାରୁ।
ଶ୍ଲୋକ 5
ଚକ୍ର, ଚିହ୍ନ, ବର୍ଣ୍ଣ, ଜାତି ବା ବଂଶ ଯାଙ୍କର ନାହିଁ; କେହି ତାଙ୍କ ରୂପ, ରଙ୍ଗ ବା ଆକୃତି କହି ପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
ସେ ଅଚଳ ମୂର୍ତ୍ତି, ଅନୁଭବାତୀତ ପ୍ରକାଶ ଓ ଅମିତ ତେଜ; କୋଟି କୋଟି ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସମ୍ରାଟମାନଙ୍କର ଅଧିପତି ରୂପେ ଗଣିତ ହୁଏ।
ତ୍ରିଲୋକର ଅଧିପତି, ଦେବତା, ମନୁଷ୍ୟ, ଅସୁର, ଏପରିକି ତୃଣ ଓ ବନ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ବିଷୟରେ 'ନେତି ନେତି' (ଏହା ନୁହେଁ, ଏହା ନୁହେଁ) କହନ୍ତି। ସୁବୁଦ୍ଧି ସହିତ ମଣିଷ ତାଙ୍କ ନାମ ଓ କର୍ମର ଉଚ୍ଚାରଣ କରେ।
ଶ୍ଲୋକ 6
ଭୁଜଙ୍ଗ ପ୍ରଯାତ ଛନ୍ଦ।
ଶ୍ଲୋକ 7
ଅକାଳ, କୃପାଳୁ, ଅରୂପ, ଅନୂପଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ;
ବସ୍ତ୍ର, ଲେଖ, ଶରୀର ଓ ଜନ୍ମର ଅତୀତ ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ;
ଅନ୍ତ, ଭଙ୍ଗ, ନାମ ଓ ସ୍ଥାନର ଅତୀତ; କର୍ମ, ପୁଣ୍ୟ, ନାମ ଓ ଧାମର ଅତୀତ ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ;
ଅଜୀତ, ଅଭୀତ, ଅପାର, ଅଗାଧଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ;
ନିର୍ମଳ, ଅନାଦି, ଅଛେଦ୍ୟ ଓ ଗଭୀରଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ;
ଅନନ୍ତ, ଅଭଞ୍ଜ, ଉଦାର ଓ ଅପାରଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ;
ଏକ ଓ ଅନେକ, ଅଜନ୍ମା, ପରାତ୍ପର; କର୍ମ ଓ ଭ୍ରମର ଅତୀତ, ସ୍ଥାନ ଓ ବେଶର ଅତୀତ;
ଅନାମ, ନିଷ୍କାମ, ଅନାଧାର, ଅନାହତଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ;
ଖ୍ୟାତ, ଅଜନ୍ମା, ଅଦୃଶ୍ୟ, ଶୋକହୀନ; ରାଗହୀନ, ଅସ୍ଥାପିତ, ତ୍ରିଧା-ନିଧି, ଅସୃଷ୍ଟ;
ଭୋକ୍ତା, ଯୋଗୀ, ବର୍ଣ୍ଣହୀନ, ଅବିନାଶୀ;
ଅଗମ୍ୟ, ଆନନ୍ଦମୟ, ଜଳରେ ଏକ, ଆଶ୍ରୟହୀନ;
ଅଜନ୍ମା, ଅପତିତ, ଅଦ୍ଭୁତ, ବିସ୍ମୟକର; ଅଳଙ୍କାରହୀନ, ବସ୍ତ୍ରହୀନ, ଅନିକେତନ, ଅବର୍ଣ୍ଣନୀୟ;
ସର୍ବ-ସଂହାରକ, ସର୍ବ-କୃପାଳୁ, ସର୍ବ-ରୂପୀ, ସର୍ବ-ରାଜା;
ସର୍ବ-ଭୋକ୍ତା, ସର୍ବ-ସ୍ଥାପକ, ସର୍ବ-ସଂହାରକ, ସର୍ବ-ପାଳକ;
ଦିବ୍ୟ, ଅଚିନ୍ତ୍ୟ, ଅଜନ୍ମା, ସୁନ୍ଦର;
ସର୍ବ-ଚାଳକ, ସର୍ବ-ଧାମ, ସର୍ବ-ରଙ୍ଗ, ସର୍ବ-ସଂହାରକ;
କାଳର ସଂହାରକ, କୃପାଳୁ, ବର୍ଣ୍ଣହୀନ, ଅମର;
ବିଜୟୀ, ସ୍ରଷ୍ଟା, ସର୍ବ-ବ୍ୟସ୍ତ, ଅବନ୍ଧ; ଅସୀମ, ଅଶୃଙ୍ଖଳ, କୃପାଳୁ, ଉଦାର;
ଅନନ୍ତ, ମହାନ, ଆସକ୍ତ, ମଙ୍ଗଳମୟ; ସର୍ବ-ଶୋଷକ, ସର୍ବ-ପୋଷକ, ସର୍ବ-କର୍ତ୍ତା, ସର୍ବ-ସଂହାରକ;
ଯୋଗୀଙ୍କ ଯୋଗୀ, ଭୋକ୍ତାଙ୍କ ଭୋକ୍ତା, ସର୍ବ-କୃପାଳୁ, ସର୍ବ-ପୋଷକ।
ଶ୍ଲୋକ 8
ଚାଚରୀ ଛନ୍ଦ, ତୋହର କୃପାରୁ।
ଶ୍ଲୋକ 9
ଆପଣ ଅରୂପ, ଅନୂପ, ଅଜନ୍ମା, ଅସୃଷ୍ଟ;
ଚିହ୍ନ, ବସ୍ତ୍ର, ନାମ ବା କାମନାହୀନ; ଆଧାର, ଭୟହୀନ, ତଥାପି ଅଜେୟ ଓ ନିର୍ଭୟ;
ତ୍ରିଧା, ନିଧି, ତ୍ରୟୀ ସମୂହ, ଅସୃଷ୍ଟ;
ନିର୍ମଳ, ଅନାଦି, ଅଜନ୍ମା, ପୁରାତନ; ଅଜନ୍ମା, ବର୍ଣ୍ଣହୀନ, ଅସୃଷ୍ଟ, ଅଳଙ୍କାରହୀନ;
ଅନ୍ତହୀନ, ଅଭଙ୍ଗ, ଅଜେୟ, ବନ୍ଧନମୁକ୍ତ;
ଅଗାଧ, ସଖା, ଅଧିକାରହୀନ, ବନ୍ଧନହୀନ;
ଅଚିନ୍ତ୍ୟ, ଅଗମ୍ୟ, କାଳାତୀତ, ଜାଲହୀନ;
ପରମ, ସ୍ଥାନହୀନ, ଅନନ୍ତ, ମହାନ; ଅସତ୍ୟ, ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟହୀନ, ଆଧାରହୀନ, ଅସମ୍ଭବ;
ଅଗମ୍ୟ, ଅଜନ୍ମା, ଅସୃଷ୍ଟ, ସ୍ପର୍ଶାତୀତ;
ଅଦୃଶ୍ୟ, ଶୋକହୀନ, କର୍ମହୀନ, ଭ୍ରମହୀନ;
ଅଜେୟ, ଅଭୟ, ଅପାର, ଅଗାଧ;
ପରିମାଣହୀନ, ନିଧି, ବହୁ, ଓ ପୁନର୍ବାର ଏକ।
ଶ୍ଲୋକ 10
ଭୁଜଙ୍ଗ ପ୍ରଯାତ ଛନ୍ଦ।
ଶ୍ଲୋକ 11
ସର୍ବ-ସମ୍ମାନିତ, ସର୍ବ-ନିଧି, ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ;
ଦେବତାଙ୍କ ଦେବ, ଅରୂପ, ଅଗମ୍ୟ;
କାଳ ସଂହାରକ, ସର୍ବ-ପୋଷକ; ସର୍ବ-ଚାଳକ, ସର୍ବ-ଧାମ;
ପ୍ରେମହୀନ, ପ୍ରଭୁହୀନ, ନିର୍ଲିପ୍ତ, ସଂହାରକ;
ସୂର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ସମ୍ମାନିତଙ୍କ ସମ୍ମାନ;
ଚନ୍ଦ୍ରମାନଙ୍କ ଚନ୍ଦ୍ର, ଗୀତର ଗୀତ, ସ୍ୱରର ସ୍ୱର;
ନୃତ୍ୟର ନୃତ୍ୟ, ଶବ୍ଦର ଶବ୍ଦ, ପାନୀୟର ପାନୀୟ, ତର୍କର ତର୍କ;
ପ୍ରେମହୀନ, ନାମହୀନ, ସର୍ବ-ରୂପୀ, ଅହଂକାର-ସଂହାରକ, ସର୍ବ-ଅଳଙ୍କୃତ;
ନିର୍ମଳ, ଦୋଷହୀନ, ରାଜାଙ୍କ ରାଜା, ପରମ ରୂପ;
ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ପରମ ଯୋଗୀ, ରାଜାଙ୍କ ରାଜା, ପରମ ଜ୍ଞାନୀ;
ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ବାହୁଧାରୀ, ପରମ ଜ୍ଞାତା, ଜଗତର ମାତା;
ଅଳଙ୍କାରହୀନ, ମୋହହୀନ, ଭୋଗ-ଅଗ୍ରହୀ, ଅତୃପ୍ତ;
ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ପରମ ଯୋଗୀ; ଉଗ୍ର କର୍ମର ଶାଶ୍ୱତ ନାରାୟଣ, ଆତ୍ମା ଓ ଅନାତ୍ମା, ସତ୍ୟ ଧର୍ମର ଦିବ୍ୟ;
ରୋଗ ନାଶକ, ରାଗର ରୂପ, ସମ୍ରାଟମାନଙ୍କ ସମ୍ରାଟ, ରାଜାମାନଙ୍କ ରାଜା;
ଦାନମାନଙ୍କ ଦାନ, ସମ୍ମାନମାନଙ୍କ ସମ୍ମାନ, ରୋଗମାନଙ୍କ ରୋଗ, ସ୍ନାନମାନଙ୍କ ସ୍ନାନ;
ମନ୍ତ୍ରମାନଙ୍କ ମନ୍ତ୍ର, ଯନ୍ତ୍ରମାନଙ୍କ ଯନ୍ତ୍ର, ପ୍ରିୟମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ତନ୍ତ୍ରମାନଙ୍କ ତନ୍ତ୍ର;
ସଦା ସତ୍ୟ-ଚେତନା-ଆନନ୍ଦ, ସର୍ବ ସଂହାରକ;
ଅତୁଳନୀୟ, ଅରୂପ, ସର୍ବରେ ବାସକାରୀ;
ସଦା ସିଦ୍ଧକାରୀ, ଜାଗ୍ରତକାରୀ, ବର୍ଦ୍ଧନକାରୀ, ତଳ, ଉପର ଓ ମଧ୍ୟରେ ପାପ ହରଣକାରୀ;
ପରମ, ଉଚ୍ଚତମ, ପରମେଶ୍ୱର, ପବିତ୍ର ପୋଷକ;
ସଦା, ସର୍ବଦା, ଶକ୍ତି ପ୍ରଦାତା, କୃପାଳୁ;
ଅକଟିତ, ଅବିଭକ୍ତ, ନାମହୀନ, କାମନାହୀନ; ସର୍ବବିଜୟୀ, ସର୍ବ-ଆଶ୍ରୟ।
ଶ୍ଲୋକ 12
ତୋହର ଶକ୍ତି, ଚାଚରୀ ଛନ୍ଦ।
ଶ୍ଲୋକ 13
ତୁମ୍ଭେ ଜଳରେ, ସ୍ଥଳରେ, ନିର୍ଭୟ, ଅଭେଦ, ପ୍ରଭୁ, ଅଜ, ଅଦେଶ, ଅଭେଷ।
ଶ୍ଲୋକ 14
ଭୁଜଙ୍ଗ ପ୍ରଯାତ ଛନ୍ଦ।
ଶ୍ଲୋକ 15
ଗହନ, ଅବାଧ, ଆନନ୍ଦମୟ ରୂପଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ;
ସର୍ବ-ସମ୍ମାନିତ, ସର୍ବ-ନିଧି; ଅନାଥ, ସଂହାରକ, ଅନନ୍ତ, ଅବିନାଶୀ;
କାଳାତୀତ, ଅପୋଷିତ, ସର୍ବ-ସ୍ଥାନ, ସର୍ବ-ବସ୍ତ୍ର;
ରାଜାଙ୍କ ରାଜା, ଅଳଙ୍କୃତଙ୍କ ଅଳଙ୍କୃତ, ଶାହାଙ୍କ ଶାହା, ମହାନଙ୍କ ମହାନ;
ଗୀତର ଗୀତ, ପ୍ରେମର ପ୍ରେମ, କ୍ରୋଧର କ୍ରୋଧ, ଶୋଷକଙ୍କ ଶୋଷକ;
ସର୍ବ ରୋଗ, ସର୍ବ ଭୋଗ, ସର୍ବ-ବିଜୟୀ, ସର୍ବ-ଭୟଙ୍କର;
ସର୍ବ ଜ୍ଞାନ, ପରମ ସ୍ୱର, ସର୍ବ ମନ୍ତ୍ର, ସର୍ବ ଯନ୍ତ୍ର;
ସର୍ବ ଦର୍ଶନ, ସର୍ବ ରୂପ, ସର୍ବ ରଙ୍ଗ, ତିନି ସ୍ଥାନେ ନମିତ (ତ୍ରିଭଙ୍ଗ), ପ୍ରେମହୀନ;
ଜୀବନର ଜୀବନ, ବୀଜର ବୀଜ, ଅଭଙ୍ଗ, ଅବିନାଶୀ, ସର୍ବ-ଶାନ୍ତ;
କୃପାଳୁ ରୂପ, ପାପକର୍ମ ସଂହାରକ;
ସର୍ବଦା, ସଦା, ସମୃଦ୍ଧି ଓ ଶକ୍ତିର ଆଶ୍ରୟ।
ଶ୍ଲୋକ 16
ଚର୍ପଟ ଛନ୍ଦ, ତୋହର କୃପାରୁ।
ଶ୍ଲୋକ 17
ଆପଣ ଅମର କର୍ମ ଓ ଅମର ଧର୍ମର, ଅଚଳ ଯୋଗର ଯୋଗୀ, ଅଚଳ ଭୋଗର ଭୋକ୍ତା;
ଅଚଳ ରାଜା, ଅଜେୟ ଅଳଙ୍କାରକାରୀ, ଅଚଳ ଧର୍ମ, ଅଗମ୍ୟ କର୍ମ;
ସର୍ବ-ଦାତା, ସର୍ବ-ଜ୍ଞାତା, ସର୍ବ-ଭୋକ୍ତା, ସର୍ବ-ସମ୍ମାନକାରୀ;
ସର୍ବ-ପ୍ରାଣ, ସର୍ବ-ରକ୍ଷକ, ସର୍ବ-ଭୋକ୍ତା, ସର୍ବ-ଯୋଗୀ;
ସର୍ବ-ଈଶ୍ୱର, ସର୍ବ-ରହସ୍ୟ, ସର୍ବ-ସଂହାରକ, ସର୍ବ-ପୋଷକ।
ଶ୍ଲୋକ 18
ରୂଆଲ ଛନ୍ଦ, ତୋହର କୃପାରୁ।
ଶ୍ଲୋକ 19
ସେ ଆଦି ରୂପ, ଅନାଦି ଶରୀର, ଅଜନ୍ମା, ଅସୀମ ସତ୍ତା; ସର୍ବ-ସମ୍ମାନିତ, ତ୍ରିଦେବ, ଅଗମ୍ୟ, ଆଦି, ଉଦାର; ସର୍ବ-ପୋଷକ, ସର୍ବ-ସଂହାରକ, ସର୍ବ-କାଳ; ଏକ ବିରାଗୀ ତପସ୍ୱୀ ରୂପରେ ସର୍ବତ୍ର ଉପସ୍ଥିତ।
ତାଙ୍କର ନାମ, ସ୍ଥାନ, ଜାତି, ରୂପ, ରଙ୍ଗ ବା ଆକୃତି ନାହିଁ; ଆଦି ସତ୍ତା, ଉଦାର ରୂପ, ଅଜନ୍ମା, ଅସୀମ ଓ ଅପରିମିତ; ଦେଶ, ଛଦ୍ମବେଶ, ରୂପ, ଆକୃତି ବା ରାଗହୀନ; ସେ ପ୍ରେମରେ ସର୍ବଦିଗରେ ସର୍ବତ୍ର ବ୍ୟାପ୍ତ।
ସେ ନାମ ଓ କାମନାହୀନ, କେଉଁଠି ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ, ତଥାପି ସର୍ବତ୍ର ସମ୍ମାନିତ; ଅନେକ ରୂପରେ ପ୍ରକଟ ଏକ ରୂପ, ଅଖେଳ୍ୟ ଖେଳ ଖେଳୁଥିବା, ଓ ଶେଷରେ ପୁନଃ ଏକ ହୁଅନ୍ତି।
ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନେ ତାଙ୍କୁ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ, ନା ବେଦ ବା ଅନ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ର; କେହି ତାଙ୍କ ରୂପ, ରଙ୍ଗ, ଜାତି ବା ବଂଶ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ।
ତାଙ୍କର ପିତା, ମାତା, ଜନ୍ମ, ମୃତ୍ୟୁ ନାହିଁ; ସେ ଚାରି-ଚକ୍ର ବିଶ୍ୱ ଓ ତିନି ଲୋକ ଚାରିପାଖେ ଘୂରନ୍ତି।
ଚୌଦ ଲୋକ ତାଙ୍କ ନାମ ଜପନ୍ତି; ଆଦି ଈଶ୍ୱର, ଅନାଦି ରୂପ, ସବୁକିଛି ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଛନ୍ତି।
ସେ ପରମ ରୂପ, ପବିତ୍ର ସ୍ୱରୂପ, ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅସୀମ ସତ୍ତା; ସେ ସମଗ୍ର ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି, ସ୍ୱୟଂଭୂ, ସ୍ରଷ୍ଟା ଓ ସଂହାରକ।
ସେ କାଳାତୀତ, ଶକ୍ତିମାନ, ଅକାଳ ସତ୍ତା, ସ୍ଥାନହୀନ; ଧର୍ମର ଆଧାର, ଭ୍ରମମୁକ୍ତ, ଅଜନ୍ମା, ଅଦୃଶ୍ୟ, ବସ୍ତ୍ରହୀନ।
ତାଙ୍କର ଅଙ୍ଗ, କାମନା, ରଙ୍ଗ, ଜାତି, ବଂଶ ବା ନାମ ନାହିଁ; ଅହଂକାର ବିନାଶକ, ଦୁଷ୍ଟର ସଂହାରକ, ମୁକ୍ତିଦାତା।
ସେ ସ୍ୱୟଂ-ରୂପ, ଅଗାଧ, ଅପ୍ରଶଂସିତ, ଏକ ନିର୍ଲିପ୍ତ ସତ୍ତା; ଅହଂକାର ଚୂର୍ଣ୍ଣକାରୀ, ସର୍ବ-ସଂହାରକ, ଆଦି ରୂପ, ଅଚଳ; ଅଙ୍ଗହୀନ, ଅବିନାଶୀ, ଅନାତ୍ମା, ଏକ ଅସୀମ ସତ୍ତା; ସର୍ବ-ଯୋଗ୍ୟ, ସର୍ବ-ସଂହାରକ, ସର୍ବ-ପୋଷକ।
ସେ ସର୍ବଗାମୀ, ସର୍ବ-ସଂହାରକ, ସର୍ବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଜ୍ଞାତ; ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ର ତାଙ୍କ ରୂପ, ରଙ୍ଗ ବା ଆକୃତି ଜାଣେ ନାହିଁ; ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବେଦ ଓ ପୁରାଣ ସର୍ବଦା ତାଙ୍କ ବିଷୟରେ 'ନେତି' କହନ୍ତି; କୋଟି ସ୍ମୃତି, ପୁରାଣ ଓ ଶାସ୍ତ୍ର ମନ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ଧରି ପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
ଶ୍ଲୋକ 20
ମଧୁଭାର ଛନ୍ଦ, ତୋହର କୃପାରୁ।
ଶ୍ଲୋକ 21
ଆପଣ ଉତ୍ତମ ଗୁଣର ଭଣ୍ଡାର, ଅସୀମ ମହିମାମୟ, ଅବିନାଶୀ ଭଙ୍ଗୀ ଓ ଅପରିମେୟ ସ୍ତୁତିମୟ;
ଅଗାଧ ଆଲୋକ, ଦିନ ରାତ୍ରି କ୍ଷୟହୀନ, ଦୀର୍ଘ ବାହୁ ବିଶିଷ୍ଟ, ସମ୍ରାଟମାନଙ୍କ ସମ୍ରାଟ;
ରାଜାମାନଙ୍କ ରାଜା, ସୂର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦେବ, ମହାନ ସ୍ତୁତିମୟ;
ଇନ୍ଦ୍ରମାନଙ୍କ ଇନ୍ଦ୍ର, ଶିଶୁମାନଙ୍କ ଶିଶୁ, ଦରିଦ୍ରମାନଙ୍କ ଦରିଦ୍ର, କାଳମାନଙ୍କ କାଳ;
ଅସାଧାରଣ ଶରୀର, ଅବିନାଶୀ ତେଜ, ଅସୀମ ଗତି ଓ ସୀମା, ଉତ୍ତମ ଗୁଣର ଭଣ୍ଡାର;
ଋଷିମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରନ୍ତି, ଭୟହୀନ ଓ କାମନାହୀନ;
ଆପଣଙ୍କ ଗୌରବ ଅତି ପ୍ରଚଣ୍ଡ, ଆପଣଙ୍କ ପରିମାଣ ଓ ଗତି ଅଛିନ୍ନ;
ଆପଣଙ୍କର ନିରାୟାସ କର୍ମ, ଅଦୃଶ୍ୟ ଧର୍ମ, ସର୍ବ ଅଳଙ୍କାରରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ଅଦଣ୍ଡିତ ଓ ବିଶାଳ।
ଶ୍ଲୋକ 22
ଚାଚରୀ ଛନ୍ଦ, ତୋହର କୃପାରୁ।
ଶ୍ଲୋକ 23
ଗୋବିନ୍ଦ, ମୁକୁନ୍ଦ, ଉଦାର, ଅପାର। ହରି, କରି, ନିର୍ନାମ, ଅକାମ।
ଶ୍ଲୋକ 24
ଭୁଜଙ୍ଗ ପ୍ରଯାତ ଛନ୍ଦ।
ଶ୍ଲୋକ 25
ଆପଣ ଜଗତର ସ୍ରଷ୍ଟା, ଜଗତର ସଂହାରକ, ଜଗତର ଦାତା, ଜଗତର ଜ୍ଞାତା;
ଜଗତ ବ୍ୟାପକ, ଜଗତ ପାଳକ, ଜଗତ ପୋଷକ, ଜଗତର କାଳ;
ଜଗତର ପାର୍ଶ୍ୱ, ଜଗତର ବାସକାରୀ, ଜଗତ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ, ଜଗତ ପ୍ରତି ଉଦାର।
ଶ୍ଲୋକ 26
ଚାଚରୀ ଛନ୍ଦ।
ଶ୍ଲୋକ 27
ତୁମ୍ଭେ ନ ଶତ୍ରୁ, ନ ମିତ୍ର, ନ ଭ୍ରମ, ନ ଭୀତି। ନ କର୍ମ, ନ କାୟ, ଅଜନ୍ମ, ଅଜ। ନ ଚିତ୍ର, ନ ମିତ୍ର, ପର, ପବିତ୍ର। ପୃଥିବୀଶ, ଅଦୀଶ, ଅଦୃଶ୍ୟ, ଅକୃଶ।
ଶ୍ଲୋକ 28
ଭଗବତୀ ଛନ୍ଦ, ତୋହର କୃପାରୁ କହିବା।
ଶ୍ଲୋକ 29
ଆପଣ ଦେଶ ଓ ଛଦ୍ମବେଶରେ ଅବିନାଶୀ, କର୍ମ ଓ ଭ୍ରମରେ ଅନ୍ତହୀନ;
ଦୁଃଖର ସୂର୍ଯ୍ୟ, ବିରକ୍ତ, ଭସ୍ମ-ଅଳଙ୍କୃତ;
ରାଜାମାନଙ୍କର ଆଲୋକ, ଧର୍ମର ଧ୍ୱଜା; ଶୋକହୀନ, ସର୍ବ-ଅଳଙ୍କୃତ;
ଜଗତର ସିଦ୍ଧି, ରାଜାଙ୍କ ରାଜା, ବ୍ରହ୍ମ ରୂପ;
ଆଦି, ଅଦେବ, ସ୍ୱୟଂ-ଅଗମ୍ୟ;
ଚିତ୍ରହୀନ, ଏକାକୀ; ଯୋଗାଣକାରୀ, କୃପାଳୁ, କ୍ଷମାଶୀଳ, ରାଜା;
କର୍ତ୍ତା, ଦାତା, ସର୍ବ-ଭୋଜୀ, ସର୍ବ-ସଂହାରକ;
ସର୍ବତ୍ର ସମ୍ମାନିତ, ସର୍ବତ୍ର ଉଦାର, ସର୍ବତ୍ର ଗତିଶୀଳ, ସର୍ବତ୍ର ବାସକାରୀ;
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦେଶ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଛଦ୍ମବେଶରେ, ସର୍ବତ୍ର ଶାସନକାରୀ;
ସର୍ବର କାଳ, ସର୍ବର ପୋଷକ, ସଂହାରକ, ଗମନକାରୀ, ଦ୍ରଷ୍ଟା;
କର୍ମୀ, ଶାସକ, ଶୋଷକ, ପୋଷକ;
ରକ୍ଷକ, ପ୍ରାଣ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦେଶ ଓ ଛଦ୍ମବେଶରେ;
ସଦା ସମ୍ମାନିତ ଓ ମହାନ, ଗୀତ ଓ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ;
ସୂର୍ଯ୍ୟ, ସମ୍ମାନ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଚନ୍ଦ୍ର; ସର୍ବ-ବକ୍ତା, ପରମ ବୋଦ୍ଧା, ପ୍ରଭୁ;
ସୁନ୍ଦର, ସର୍ବମୁଖୀ, ସଦା ଶାନ୍ତ; ଶତ୍ରୁ-ବିଜୟୀ, ଦରିଦ୍ର-ପୂଜକ, ଉଚ୍ଚ ପଦସ୍ଥ;
ନିଧି, ମହାନ ସହଚର, ଯୋଗାଣକାରୀ;
ଅସଂଖ୍ୟ ତରଙ୍ଗର, ଅଛିନ୍ନ, ଅବିନାଶୀ;
ମୂଲ୍ୟବାନ ପୁରସ୍କାର, ବିଜୟୀ; ରୂପର ସାର, ତ୍ରିବିଧ ମୁକ୍ତି, ସତ୍ୟ ଯୋଗ;
ସଦା ରୂପ, ଅଛିନ୍ନ, ଅତୁଳନୀୟ, ସର୍ବ-ବିଜୟୀ;
ସର୍ବ-ଶାନ୍ତି, ନିଷ୍କାମ, ସାର; ଗଭୀର, ଅତୁଳନୀୟ;
ଆଦି, ଅନାଦି, ପ୍ରେମହୀନ, ନାମହୀନ;
ତ୍ରିବିଧ, ଅନନ୍ତ, ମଙ୍ଗଳମୟ; ସର୍ବ-ପ୍ରେମୀ, ତ୍ରିବିଧ ଭୋଗ-ରୂପ, ଅଭଙ୍ଗ, ଅସ୍ପୃଶ୍ୟ;
ନର୍କ ସଂହାରକ, ପୃଥିବୀର ଭ୍ରମଣକାରୀ;
ତେଜର ସାର, ଶାଶ୍ୱତ; ଭୋଗର ରୂପ, ଅତୁଳନୀୟ ଯୋଗ।
ଶ୍ଲୋକ 30
ଚାଚରୀ ଛନ୍ଦ।
ଶ୍ଲୋକ 31
ଆପଣ ଅବିନାଶୀ, ପ୍ରେମହୀନ, ବସ୍ତ୍ରହୀନ, ଲେଖହୀନ;
ଭ୍ରମହୀନ, କର୍ମହୀନ, ଅନାଦି, ଯୁଗର ଆଦିରୁ;
ବିଜୟୀ, ଅଜନ୍ମା, ଅସୃଷ୍ଟ, ଅସ୍ପୃଷ୍ଟ;
କ୍ଷୟହୀନ, ବିରକ୍ତ, କର୍ମହୀନ, ବନ୍ଧନହୀନ;
ଭକ୍ତିହୀନ, ଆସକ୍ତିହୀନ, କ୍ଷୟହୀନ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ;
ଚିନ୍ତାମୁକ୍ତ, ଶୁଦ୍ଧ, ଅଲିଖିତ, ଅଦୃଶ୍ୟ; ଲେଖହୀନ, ବସ୍ତ୍ରହୀନ, ଅଗାଧ, ଗଭୀର; ଅସମ୍ଭବ, ଅଗମ୍ୟ, ନିର୍ମଳ, ଅନାଦି; ଅସ୍ଥାୟୀ, ତଥାପି ଶାଶ୍ୱତ, ଅଜନ୍ମା, ପୁରାତନ।
ଶ୍ଲୋକ 32
ଚର୍ପଟ ଛନ୍ଦ, ତୋହର କୃପାରୁ।
ଶ୍ଲୋକ 33
ସର୍ବହନ୍ତା, ସର୍ବଗନ୍ତା, ସର୍ବଖ୍ୟାତା, ସର୍ବଜ୍ଞାତା। ସର୍ବହର୍ତ୍ତା, ସର୍ବକର୍ତ୍ତା, ସର୍ବପ୍ରାଣ, ସର୍ବତ୍ରାଣ। ସର୍ବକର୍ମ, ସର୍ବଧର୍ମ, ସର୍ବଯୁକ୍ତ, ସର୍ବମୁକ୍ତ।
ଶ୍ଲୋକ 34
ରସାବଲ ଛନ୍ଦ, ତୋହର କୃପାରୁ।
ଶ୍ଲୋକ 35
ନର୍କ ସଂହାରକ, ଶାଶ୍ୱତ ଜ୍ୟୋତି, ପ୍ରେମହୀନ ରୂପ, ଅବିନାଶୀ ଅଳଙ୍କାରଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ; ଅହଂକାର ସଂହାରକ, ସର୍ବଦା ସର୍ବ ସହିତ, ଗଭୀର ରୂପ, ଅବାଧ ଅଳଙ୍କାର; ପ୍ରେମହୀନ, ନାମହୀନ, ତିନି ସ୍ଥାନେ ନମିତ, ତ୍ରିବିଧ କାମନା, ଅଖଣ୍ଡ ରୂପ, ସର୍ବାଙ୍ଗ ଅତୁଳନୀୟ।
ଆପଣଙ୍କର ନାତି, ପୁତ୍ର, ଶତ୍ରୁ, ମିତ୍ର, ପିତା, ମାତା, ଜାତି ବା ବଂଶ ନାହିଁ; ଆପଣ ଅତୁଳନୀୟ ସହଚରହୀନ, ଅଗାଧ, ସଦା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ବିଜୟୀ ଓ ଅଜନ୍ମା।
ଶ୍ଲୋକ 36
ଭଗବତୀ ଛନ୍ଦ, ତୋହର କୃପାରୁ।
ଶ୍ଲୋକ 37
ଆପଣ ପ୍ରକଟ ଓ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ, ଆମ ସମ୍ମୁଖରେ ଉପସ୍ଥିତ, ସଦା ଶାନ୍ତ, ସର୍ବ-ବାଣୀ;
ମନର ପ୍ରଭୁ, ସୁନ୍ଦର ପ୍ରଦୀପ, ପରମ ମଙ୍ଗଳକାରୀ, କୃପାଳୁ ଯୋଗାଣକାରୀ;
ଦୈନିକ ଅନ୍ନଦାତା, ସଦା ଯୋଗାଣକାରୀ, ପରମ ମଙ୍ଗଳକାରୀ, ସୁନ୍ଦରତାର ସୁନ୍ଦରତା;
କର-ବିଜୟୀ, ଦରିଦ୍ର ପୋଷକ, ଶତ୍ରୁ-ଭଞ୍ଜକ, ଭୟ ସଂହାରକ;
ମଳିନତା ସଂହାରକ, ସର୍ବର ଆଶ୍ରୟ, ଅନନ୍ତ ଶତ୍ରୁ, କୃପାଳୁ ଯୋଗାଣକାରୀ;
ସର୍ବ ଭାଷା, ବାଣୀର ପ୍ରଭୁ, ନର୍କ ସଂହାରକ, ସ୍ୱର୍ଗର ଆଶ୍ରୟ;
ସର୍ବ-ଚାଳକ, ସଦା ଗତିଶୀଳ, ବିବେକରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ସର୍ବ-ପ୍ରିୟ;
ପରମ ପ୍ରଭୁ, ସର୍ବ-ପ୍ରଭୁ, ସ୍ଥାନହୀନ ଅଲିଖିତ, ସଦା ବସ୍ତ୍ରହୀନ;
ଯୁଗର ପୃଥିବୀ, ଶ୍ରଦ୍ଧାର ଗଭୀରତା, ପରମ ମଙ୍ଗଳକାରୀ, ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟର ସାହସ;
ଅଚଳ ଆଲୋକ, ଅଗାଧ ସୁଗନ୍ଧ, ଅଦ୍ଭୁତ ରୂପ, ଅଗାଧ ଅଳଙ୍କାର;
ଅଗାଧ ବିସ୍ତାର, ସ୍ୱୟଂ-ଦ୍ୟୁତି, ଅଚଳ ପ୍ରେମହୀନ, ଅଗାଧ ଅବିନାଶୀ।
ଶ୍ଲୋକ 38
ମଧୁଭାର ଛନ୍ଦ, ତୋହର କୃପାରୁ।
ଶ୍ଲୋକ 39
ଋଷିମାନେ ମନରେ ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରନ୍ତି, ସଦା ଗୁଣର ଭଣ୍ଡାର;
ଶତ୍ରୁ-ସଂହାରକ, ଦୁଷ୍ଟ-ଦଳନକାରୀ;
ସାଧୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଣାମିତ, ଋଷିମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ଅଖଣ୍ଡ ନରପତି, ପବିତ୍ର ନରପତି;
ଅଗାଧ ତେଜ, ଋଷିମାନଙ୍କ ଆଲୋକ, ଗୁଣର ଭଣ୍ଡାର, ସଦା ଭୂମି ଓ ଜଳରେ;
ଅବିନାଶୀ ଅଙ୍ଗ, ଅଖଣ୍ଡ ଭଙ୍ଗୀ, ଅସୀମ ସ୍ତୁତି, ଉତ୍ତମ ଗତି ଓ ପରିମାଣ;
ଭୂମି ଓ ଜଳରେ, ସର୍ବ ଦିଗରେ, ମହାନ ଓ ଅନନ୍ତ;
ଅଗାଧ ତେଜ, ପୃଥିବୀର ଆଧାର, ଦୀର୍ଘ ବାହୁ, ସଦା ଏକ;
ଆଦି ଓଁ, ଅନାଦି ବାଣୀ, ଦୁଷ୍ଟ-ଭଞ୍ଜକ ଚିନ୍ତା, ଗୁରୁ ଓ କାଳାତୀତ ପ୍ରଭୁ;
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗୃହରେ ପ୍ରଣାମିତ, ଚରଣରେ ମନ, ଅବିନାଶୀ ଶରୀର, ଅଧୀନତାହୀନ;
ବନ୍ଧନହୀନ ଶରୀର, ରଙ୍ଗହୀନ ବାଣୀ, ଅଖଣ୍ଡ ନିଧି, ଅନ୍ତହୀନ ଓ ଅସୀମ;
ଅଦୃଶ୍ୟ ଧର୍ମ, ଅତି ଦୃଢ଼ କର୍ମ, ରଙ୍ଗହୀନ ଅସୀମ, ମହାନ ଦାତା।
ଶ୍ଲୋକ 40
ହରିବୋଲମନା ଛନ୍ଦ, ତୋହର କୃପାରୁ।
ଶ୍ଲୋକ 41
ଆପଣ କୃପାର ଆଶ୍ରୟ, ଶତ୍ରୁ-ସଂହାରକ, ଦୁଷ୍ଟ-ଦଳନକାରୀ, ପୃଥିବୀର ଅଳଙ୍କାର;
ଜଗତର ପ୍ରଭୁ, ପରମ ପ୍ରଭୁ, ଯୁଗର କାରଣ, ସର୍ବର ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା;
ପୃଥିବୀର ଆଧାର, ଜଗତର ସ୍ରଷ୍ଟା, ମନରେ ସମ୍ମାନିତ, ଜଗତରେ ଜ୍ଞାତ;
ସର୍ବର ଧାରକ, ସର୍ବର କର୍ତ୍ତା, ସର୍ବର ପାର୍ଶ୍ୱ, ସର୍ବର ସଂହାରକ;
କୃପାର ସାଗର, ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ପୋଷକ, ସର୍ବର ପ୍ରଭୁ, ଜଗତର ପ୍ରଭୁ;
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଅଧିପତି, ଦୁଷ୍ଟ-ଦଳନକାରୀ, ପରମର ପରମ, କୃପାର ସାଗର;
ଅଜପନୀୟ ଜପ, ଅସ୍ଥାପିତ ସ୍ଥାପନ, ଅସୃଷ୍ଟ ସୃଷ୍ଟି, ଅମର ମୃତ୍ୟୁ;
ଅମର ମୃତ୍ୟୁ, ସୃଷ୍ଟ ସୃଷ୍ଟି, ଅସୃଷ୍ଟ ସୃଷ୍ଟି, ପୃଥିବୀର ଆଧାର;
ଅନନ୍ତ ପ୍ରଭୁ, ପରମ ପ୍ରଭୁ, ଅସୃଷ୍ଟ ସୃଷ୍ଟି, ଅମର ମୃତ୍ୟୁ;
ଅଦ୍ଭୁତ ସୃଷ୍ଟି, ଅମର ମୃତ୍ୟୁ, ନରର ନେତା, ଦୁଷ୍ଟ-ସଂହାରକ;
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ପୋଷକ, କୃପାର ଆଶ୍ରୟ, ରାଜାମାନଙ୍କର ନେତା, ସର୍ବ-ପ୍ରାପ୍ତ;
ଭୟ ସଂହାରକ, ଶତ୍ରୁ-ଦଳନକାରୀ, ବିରୋଧୀ-ପୀଡ଼କ, ପାଠର ପାଠକ;
ଅପରିମେୟ କର୍ମ, ସର୍ବ-କର୍ମ, କର୍ମ କର୍ତ୍ତା, ହରଣକାରୀ ହରି;
ପରମାତ୍ମା, ସର୍ବାତ୍ମା, ସ୍ୱୟଂ-ବାସୀ, ମହିମାର ମହିମା।
ଶ୍ଲୋକ 42
ଭୁଜଙ୍ଗ ପ୍ରଯାତ ଛନ୍ଦ।
ଶ୍ଲୋକ 43
ସୂର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ରମାନଙ୍କ ଚନ୍ଦ୍ର, ରାଜାମାନଙ୍କ ରାଜା, ଇନ୍ଦ୍ରମାନଙ୍କ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ;
ଅନ୍ଧକାର, ତେଜର ତେଜ, ସେନାମାନଙ୍କ ସେନା, ବୀଜର ବୀଜଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ;
ରାଜସିକ, ତାମସିକ ଓ ଶାନ୍ତ ରୂପଙ୍କୁ; ପରମ ସତ୍ୟ ଓ ଅସତ୍ୟ ରୂପଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ;
ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ଯୋଗୀ, ଜ୍ଞାନମାନଙ୍କ ଜ୍ଞାନ, ମନ୍ତ୍ରମାନଙ୍କ ମନ୍ତ୍ର, ଧ୍ୟାନମାନଙ୍କ ଧ୍ୟାନଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ;
ଯୁଦ୍ଧମାନଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧ, ଜ୍ଞାନମାନଙ୍କ ଜ୍ଞାନ, ଭୋଜମାନଙ୍କ ଭୋଜ, ପାନୀୟମାନଙ୍କ ପାନୀୟଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ;
କଳହର କାରଣ, ଶାନ୍ତ ରୂପ, ଇନ୍ଦ୍ରମାନଙ୍କ ଇନ୍ଦ୍ର, ଅନାଦି ଅଳଙ୍କାରଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ;
ଆପଣ ମଳିନତାର ରୂପ, ଅଳଙ୍କାରମାନଙ୍କ ଅଳଙ୍କାର;
ଆଶାମାନଙ୍କ ଆଶା, ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ;
ଅବିନାଶୀ ରୂପ, ପ୍ରେମହୀନ, ନାମହୀନ;
ତିନି ସ୍ଥାନେ ନମିତ, ତ୍ରିବିଧ କାଳ, ପ୍ରେମହୀନ, କାମନାହୀନ।
ଶ୍ଲୋକ 44
ଏକ ଅକ୍ଷରୀ ଛନ୍ଦ।
ଶ୍ଲୋକ 45
ଆପଣ ଅଜେୟ, ଆଧାରହୀନ, ଭୟହୀନ, ଅଜନ୍ମା;
ଅସୃଷ୍ଟ, ଅଜନ୍ମା, କ୍ଷୟହୀନ, ଆକାଶ ପରି;
ଅନ୍ତହୀନ, ଅବିନାଶୀ, ଅଦୃଶ୍ୟ, ଅଭଙ୍ଗ;
କାଳାତୀତ, କୃପାଳୁ, ଲେଖହୀନ, ବସ୍ତ୍ରହୀନ;
ନାମହୀନ, କାମନାହୀନ, ଅଗାଧ, ଅଚଳ;
ପ୍ରଭୁହୀନ, ଅହଂକାର-ସଂହାରକ, ଜନ୍ମହୀନ, ବାଣୀହୀନ;
ରାଗହୀନ, ରଙ୍ଗହୀନ, ରୂପହୀନ, ଆକୃତିହୀନ; କର୍ମହୀନ, ଭ୍ରମହୀନ, ଅନ୍ତହୀନ, ଲେଖହୀନ।
ଶ୍ଲୋକ 46
ଭୁଜଙ୍ଗ ପ୍ରଯାତ ଛନ୍ଦ।
ଶ୍ଲୋକ 47
ସର୍ବ-ପ୍ରଣାମିତ, ସର୍ବ-ସଂହାରକ, ଅନନ୍ତ, ନାମହୀନ, ସର୍ବ-ଧାମଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ;
ନିଷ୍କାମ ଅଳଙ୍କାର, ସର୍ବ-ରୂପ, ପାପକର୍ମ ସଂହାରକ, ସତ୍ୟ ଧର୍ମର ଅଳଙ୍କାର;
ସଦା ସତ୍ୟ-ଚେତନା-ଆନନ୍ଦ, ଶତ୍ରୁ-ସଂହାରକ, ମଙ୍ଗଳକାରୀ କର୍ତ୍ତା, ସର୍ବ-ବାସୀ;
ଅଦ୍ଭୁତ ଅଳଙ୍କାର, ଚମତ୍କାର ନିଧି, ପ୍ରଭୁ, କର୍ତ୍ତା, ମଙ୍ଗଳକାରୀ, କୃପାଳୁ;
ଜଗତ ବ୍ୟାପକ, ଜଗତ ଭୋକ୍ତା, ସ୍ୱୟଂ ଅସ୍ତିତ୍ୱଶୀଳ, ମଙ୍ଗଳମୟ, ସଦା ସର୍ବ-ଯୋଗୀ;
ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ସଂହାରକ, କୃପାମୟ ରୂପ, ଚିରକାଳ ମୋ ସହିତ, ଅବିନାଶୀ ଅଳଙ୍କାର।
ଶ୍ଲୋକ 48
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
ପ୍ରତିଦିନ କିମ୍ବା ଶୁଭ ତିଥିରେ
ବ୍ରାହ୍ମ ମୁହୂର୍ତ୍ତ କିମ୍ବା ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟ
ଘିଅ ଦୀପ, ଧୂପ, ତାଜା ଫୁଲ ଓ ନୈବେଦ୍ୟ
- ମାନସିକ ଶାନ୍ତି, ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଉନ୍ନତି ଓ ସକାରାତ୍ମକ ଶକ୍ତି
ପୃଷ୍ଠଭୂମି
ଜାପ ସାହିବ ଶିଖ ଧର୍ମର ଦୈନିକ ପ୍ରାର୍ଥନା (ନିତନେମ) ର ଅଂଶ, ଯାହା ପାରମ୍ପରିକ ଭାବେ ସ୍ନାନ ପରେ ପ୍ରଭାତରେ ଶିଖମାନେ ପାଠ କରନ୍ତି। ଏହା ଶିଖଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ପବିତ୍ର ଗ୍ରନ୍ଥ ଦଶମ ଗ୍ରନ୍ଥରେ ରହିଛି ଏବଂ ଦଶମ ଶିଖ ଗୁରୁ ଗୁରୁ ଗୋବିନ୍ଦ ସିଂହ ଜୀ (୧୬୬୬–୧୭୦୮) ଙ୍କ ରଚନା ବୋଲି ମନାଯାଏ। ରଚନାରେ ବିଭିନ୍ନ କାବ୍ୟ ଛନ୍ଦ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇ ଏକ ଛନ୍ଦୋମୟ, ଧ୍ୟାନମୟ ପ୍ରବାହ ସୃଷ୍ଟି କରାଯାଇଛି, ଏବଂ ଏହାର ପଦମାନେ ଭଗବାନଙ୍କ ଅତୀତ ଓ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ସ୍ୱରୂପ ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦିଅନ୍ତି, ଯାହାକୁ ପ୍ରାୟତଃ ଅକାଳ (କାଳାତୀତ) ବା ୱାହେଗୁରୁ (ଅଦ୍ଭୁତ ପ୍ରଭୁ) ରୂପେ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଏ। ଏହା ଭକ୍ତି ଓ ସ୍ମରଣର ଏକ ରୂପ ଭାବେ ପାଠ କରାଯାଏ, ଯାହା ସାଧକକୁ ସମସ୍ତ ସାଂସାରିକ ଭେଦରୁ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେ ଦିବ୍ୟଙ୍କ ପ୍ରତି ମନୋନିବେଶ କରିବାରେ ସହାୟତା କରେ।
ଏହି ପାଠ ବିଷୟରେ
ରଚୟିତା: Guru Gobind Singh Ji · Sikh Guru (Tenth of the Ten) · 1666–1708 CE, Punjab & beyond
The tenth and last human Sikh Guru, who founded the Khalsa order in 1699 and composed hymns of valor and devotion including the Jaap Sahib and Chaupai Sahib, later compiled in the Dasam Granth. Before his passing, he declared the Guru Granth Sahib to be the eternal Guru of the Sikhs.
Guru Gobind Singh Jiଙ୍କ ଅଧିକ ରଚନା
ଆପଣ କଣ ଜାଣନ୍ତି?
ରଚୟିତା ଓ ସ୍ଥାନ
ଜାପ ସାହିବ ଦଶମ ଶିଖ ଗୁରୁ ଗୁରୁ ଗୋବିନ୍ଦ ସିଂହଙ୍କ ରଚନା ବୋଲି ଆରୋପିତ। ଏହା ଦଶମ ଗ୍ରନ୍ଥର ଆରମ୍ଭରେ ରହିଛି, ଏବଂ ଶିଖ ନିତନେମର ପ୍ରଭାତ ପ୍ରାର୍ଥନା ମଧ୍ୟରୁ ଏକ। ଖାଲସା ଦୀକ୍ଷା ସମାରୋହ, ଅମୃତ ସଞ୍ଚାରରେ ମଧ୍ୟ ଏହା ପାଠ କରାଯାଏ।
ଛନ୍ଦ ଓ ପଦ
ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରରେ ୧୯୯ଟି କ୍ରମାଙ୍କିତ ପଦ ଅଛି। ଏଗୁଡ଼ିକ ଦଶଟି ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ଛନ୍ଦରେ ରଚିତ: ଛପାଈ, ଭୁଜଙ୍ଗ ପ୍ରୟାତ, ଚାଚରୀ, ଚରପଟ, ରୁଆଲ, ମଧୁଭାର, ଭଗବତୀ, ରସାବଲ, ହରିବୋଲମନା ଏବଂ ଏକ ଅକ୍ଷରୀ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଛନ୍ଦ ପରିବର୍ତ୍ତନ ସହିତ ପାଠର ଲୟ ବଦଳିଯାଏ।
ଭାଷାର ବିସ୍ତୃତତା
ଏଥିରେ ସଂସ୍କୃତ, ବ୍ରଜ ଭାଷା, ଆରବୀ ଓ ଫାର୍ସୀ ଶବ୍ଦ ବ୍ୟବହୃତ। ଭଗବତୀ ବିଭାଗରେ, ଯେଉଁଥିରେ ଶ୍ଲୋକ ୧୫୦ ରୁ ୧୬୦ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ, ସ୍ରଷ୍ଟାଙ୍କ ପାଇଁ କରୀମ (ଦୟାଳୁ), ରହୀମ (କୃପାଳୁ), ଘନୀମ ଏବଂ ଗରିବ-ନିୱାଜ (ଦୀନର ଆଶ୍ରୟ) ଭଳି ନାମ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଛି। ଏହିପରି ସ୍ତୋତ୍ର ଅନେକ ପରମ୍ପରାର ଶବ୍ଦାବଳୀରେ ଏକ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ।
ନକାରାତ୍ମକ ସ୍ତୁତି
ଛପାଈ ଛନ୍ଦରେ ଏହା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ଏବଂ ଏହା କହେ ଯେ ସ୍ରଷ୍ଟାଙ୍କର କୌଣସି ଚିହ୍ନ, ପ୍ରତୀକ, ବର୍ଣ୍ଣ, ଜାତି ବା ବଂଶ ନାହିଁ, ଏବଂ କେହି ତାଙ୍କ ରୂପ, ଆକୃତି ବା ପରିଧାନ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ଏହି ପଦ୍ଧତି ସମଗ୍ର ସ୍ତୋତ୍ରରେ 'ଅ' ଅକ୍ଷରରେ ଆରମ୍ଭ ହେଉଥିବା ଅନେକ ଶବ୍ଦ ମାଧ୍ୟମରେ ଚାଲେ, ଯେପରି ଅକାଳ, ଅଲେଖ, ଅଭେଖ ଓ ଅଜୂନ, ଯାହାର ଅର୍ଥ ଯଥାକ୍ରମେ କାଳାତୀତ, ଅଲିଖିତ, ବସ୍ତ୍ରହୀନ ଓ ଅଜନ୍ମା।
ପ୍ରଣାମର ପୁନରାବୃତ୍ତି
ଅନେକ ଶ୍ଲୋକ 'ନମୋ' ବା 'ନମସ୍ତ୍ୱଂ' (ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ) ଶବ୍ଦରେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଏବଂ ପରେ ଦିବ୍ୟଙ୍କ ନାମ ବା ଗୁଣ ଆସେ। ଏଗୁଡ଼ିକୁ କ୍ରମାନ୍ୱୟରେ ପାଠ କରିବା ମନକୁ ଭକ୍ତିର ସ୍ଥିର ଲୟରେ ଏକତ୍ର କରେ।
ଏକ ଅକ୍ଷରୀ ପଦ
ଶ୍ଲୋକ ୧୮୯ ଓ ୧୯୦ ଏକ ଅକ୍ଷରୀ ଛନ୍ଦରେ ରଚିତ, ଯେଉଁଠି ପ୍ରତ୍ୟେକ ପଂକ୍ତି ଏକ ଶବ୍ଦ ମାତ୍ର, ଯେପରି ଅଜୟ, ଅଲୟ, ଅଭୟ ଓ ଅବୟ (ଅଜେୟ, ନିରାଧାର, ନିର୍ଭୟ)। ସ୍ତୋତ୍ର ଭୁଜଙ୍ଗ ପ୍ରୟାତ ଛନ୍ଦରେ ଶେଷ ହୁଏ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଶ୍ରୟସ୍ଥଳ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଅନ୍ତିମ ପ୍ରଣାମ ସହିତ।
Guru Gobind Singh Ji
ଶਿଖ ଧର୍ମ ରୁ ଅଧିକ
ସବୁ ଦେଖନ୍ତୁସମ୍ପର୍କିତ ଶିକ୍ଷା
ସେହି ଶିକ୍ଷା, ବିଭିନ୍ନ ପରମ୍ପରାରେ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ
