জাপু চাহিব
এইটো হৈছে গুৰু গোবিন্দ সিঙৰ দ্বাৰা ৰচিত এক স্তুতি, য'ত সৃষ্টিকৰ্তাৰ অসীম গুণ আৰু স্বৰূপৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
পদসমূহ
এক সত্য পৰমেশ্বৰ, সতগুৰুৰ কৃপাত।
শ্লোক 1
শ্ৰী ৱাহিগুৰু জীৰ জয়।
শ্লোক 2
জপ।
শ্লোক 3
শ্ৰী মুখৱাক পাটিচাহী ১০।
শ্লোক 4
ছপৈ ছন্দ, তোমাৰ কৃপাত।
শ্লোক 5
যাৰ কোনো চিহ্ন, বৰ্ণ, জাতি বা পাতি নাই; যাৰ ৰূপ, ৰং, ৰেখা বা ভেশ কোনেও ক’ব নোৱাৰে; তেওঁ অচল, নিৰ্ভয়, প্ৰকাশময় আৰু অপৰিমেয়। তেওঁ কোটি কোটি ইন্দ্ৰ আৰু ইন্দ্ৰাণী, ৰজা আৰু ৰাণীৰো অধিক। ত্ৰিভুবনৰ অধিপতি, দেৱ, নৰ, অসুৰ সকলোৱে ‘নেতি নেতি’ কৈ তেওঁক বৰ্ণনা কৰে। ভাল বুদ্ধিৰে তেওঁৰ সকলো নাম কেনেকৈ ক’ব পাৰি? (১)
শ্লোক 6
ভুজংগ প্ৰয়াত ছন্দ।
শ্লোক 7
তোমাক নমস্কাৰ, হে কালাতীত, কৃপালু, নিৰাকাৰ, অনুপম, নিৰ্ভেশ, অলেখ, অকায়, অজাত, অভঞ্জ, অনাম, অজিত, অভীত, অনাদি, অনন্ত, সৰ্বকাল, সৰ্বদয়ালু, সৰ্বৰূপ, সৰ্বপালক, সৰ্বকৰ্তা, সৰ্বহৰ্তা, যোগীশ্বৰ, ভোগীশ্বৰ আদি অসংখ্য নামেৰে প্ৰণাম।
শ্লোক 8
চাচৰী ছন্দ, তোমাৰ কৃপাত।
শ্লোক 9
তুমি নিৰাকাৰ, অনুপম, অজ, অভূত, অলেখ, অভেখ, অনাম, অকাম, অজিত, অভীত, অনাদি, অনন্ত, অগম্য, অলোক, অশোক, অকৰ্ম, অভ্ৰম, অবাহ, অগাহ, অদ্বিতীয় আদিৰূপে পৰিচিত।
শ্লোক 10
ভুজংগ প্ৰয়াত ছন্দ।
শ্লোক 11
সকলোৰে মাণ্য, নিধান, দেৱৰ দেৱ, কালৰ কাল, সৰ্বপালক, সৰ্বগমন, সৰ্বভৱন, অনঙ্গী, নিঃসঙ্গী, প্ৰমথ, ভানু, চন্দ্ৰ, গীত, তান, নৃত্য, নাদ, পান, বাদ, অনাম, সৰ্বসৰূপী, প্ৰভঙ্গী, সৰ্ববিভূতি, নিষ্কলঙ্ক, ৰাজৰাজেশ্বৰ, যোগীশ্বৰ, শস্ত্ৰপাণি, অস্ত্ৰমাণি, পৰমজ্ঞাতা, লোকমাতা, অভেখী, অভ্ৰমী, অভোগী, অভুক্ত, যোগীশ্বৰ, নিত্য নাৰায়ণ, ক্ৰূৰকৰ্ম, প্ৰেত অপ্ৰেত দেৱ, ৰোগহৰ্তা, ৰাগৰূপী, শাহ, ভূপ, দান, মান, ৰোগ, স্নান, মন্ত্ৰ, যন্ত্ৰ, ইষ্ট, তন্ত্ৰ, সচ্চিদানন্দ, সৰ্বনাশী, অনুপম, সৰ্বনিবাসী, সিদ্ধদা, বুদ্ধদা, বৃদ্ধকৰ্তা, অধো উৰ্ধ্ব অৰ্ধ অঘৌঘহৰ্তা, পৰমেশ্বৰ, প্ৰোচপাল, সিদ্ধদাতা দয়ালু, অছেদী, অভেদী, অনাম, অকাম, সৰ্বজয়ী, সৰ্বধাম।
শ্লোক 12
তেৰা জোৰু ॥ চাচৰী ছন্দ ॥
শ্লোক 13
তুমি জলত, তুমি স্থলত, তুমি নিৰ্ভয়, তুমি অভেদ, তুমি প্ৰভু, তুমি অজ, তুমি আদেশহীন, তুমি ভেশহীন।
শ্লোক 14
ভুজংগ প্ৰয়াত ছন্দ।
শ্লোক 15
অগাধ, অবাধ, আনন্দীসৰূপ, সৰ্বমাণ্য, সৰ্বনিধান, নৃনাথ, প্ৰমথ, অগঞ্জ, অভঞ্জ, অকাল, অপাল, সৰ্বদেশ, সৰ্বভেশ, ৰাজৰাজ, সাজসাজ, শাহশাহ, মাহমাহ, গীতগীত, প্ৰীতপ্ৰীত, ৰোষৰোষ, শোষশোষ, সৰ্বৰোগ, সৰ্বভোগ, সৰ্বজীত, সৰ্বভীত, সৰ্বজ্ঞান, পৰমতান, সৰ্বমন্ত্ৰ, সৰ্বযন্ত্ৰ, সৰ্বদৃশ্য, সৰ্বকৃশ্য, সৰ্বৰংগ, ত্ৰিভঙ্গী অনঙ্গ, জীৱজীৱ, বীজবীজ, অখিজ্জ অভিজ্জ, সৰ্বপ্ৰসিজ্জ, কৃপালু সৰূপ, কুকৰ্মনাশী, সদা সৰ্বদা ঋদ্ধি সিদ্ধি নিবাসী।
শ্লোক 16
চৰপট ছন্দ, তোমাৰ কৃপাত।
শ্লোক 17
অমৃতকৰ্ম, অমৃতধৰ্ম, অখলযোগ, অচলভোগ, অচলৰাজ, অটলসাজ, অখলধৰ্ম, অলক্ষকৰ্ম, সৰ্বদাতা, সৰ্বজ্ঞাতা, সৰ্বভানু, সৰ্বমান, সৰ্বপ্ৰাণ, সৰ্বত্ৰাণ, সৰ্বভুক্তা, সৰ্বযুক্তা, সৰ্বদেৱ, সৰ্বভেৱ, সৰ্বকাল, সৰ্বপাল।
শ্লোক 18
ৰূৱাল ছন্দ, তোমাৰ কৃপাত।
শ্লোক 19
তুমি আদিৰূপ, অনাদি মূৰ্তি, অজন্মা পুৰুষ, অপাৰ, সৰ্বমান, ত্ৰিমান দেৱ, অভেদ্য, উদাৰ, সৰ্বপালক, সৰ্বঘালক, সৰ্বকালৰো কাল। যাৰ কোনো নাম, জাতি, ৰূপ, ৰং, ৰেখা নাই; তেওঁ সৰ্বত্ৰ বিৰাজমান। তেওঁ আদি পুৰুষ, উদাৰ মূৰ্তি, অজোনী, অসীম। তেওঁ দেশ-ভেশ, ৰূপ-ৰেখা-ৰাগহীন। তেওঁ নাম-কামহীন, কিন্তু সৰ্বমান, সৰ্বত্ৰ মান্য। এক মূৰ্তি অশেষ ৰূপে খেলে, অন্তত পুনৰ এক। তেওঁ দেৱ-ভেৱ, বেদ-কিতাবৰো অগোচৰ। তেওঁ জন্ম-মৃত্যুহীন, গৰ্বগঞ্জন, দুষ্টভঞ্জন, মুক্তিদায়ক। তেওঁ অংগহীন, অভংগ, অনাত্ম, কিন্তু সৰ্বলায়ক, সৰ্বঘায়ক, সৰ্বপ্ৰতিপাল। তেওঁ সৰ্বগন্তা, সৰ্বহন্তা, সৰ্বতকৈ অভেখ। তেওঁৰ ৰূপ-ৰং-ৰেখা শাস্ত্ৰ-বেদ-পুৰাণে ‘নেতি’ বুলি কয়।
শ্লোক 20
মধুভাৰ ছন্দ, তোমাৰ কৃপাত।
শ্লোক 21
গুণগণ উদাৰ, মহিমা অপাৰ, আসন অভংগ, উপমা অনঙ্গ, অনভৱ প্ৰকাশ, নিশি দিন অনাস, আজান বাহু, সাহান সাহু, ৰাজান ৰাজ, ভানান ভান, দেৱান দেৱ, উপমা মহান, ইন্দ্ৰান ইন্দ্ৰ, বালান বাল, ৰংকান ৰংক, কালান কাল, অনভূত অংগ, আভা অভংগ, গতি মিতি অপাৰ, গুণগণ উদাৰ, মুনিগণ প্ৰণাম, নিৰ্ভয় নৃকাম, অতি দ্যুতি প্ৰচণ্ড, মিতি গতি অখণ্ড, আলিস্য কৰ্ম, আদৃশ্য ধৰ্ম, সৰ্বভৰণাঢ্য, অনডণ্ড বাঢ্য।
শ্লোক 22
চাচৰী ছন্দ, তোমাৰ কৃপাত।
শ্লোক 23
তুমি গোবিন্দ, মুকুন্দ, উদাৰ, অপাৰ, হৰি, কৰি, নৃনাম, অকাম।
শ্লোক 24
ভুজংগ প্ৰয়াত ছন্দ।
শ্লোক 25
তুমি শত্ৰুচক্ৰৰ কৰ্তা, হৰ্তা, দাতা, জ্ঞানী; চতুৰ্চক্ৰৰ অধিপতি, পালক, কাল, পাশ, বাস, মান্য, দান্য।
শ্লোক 26
চাচৰী ছন্দ।
শ্লোক 27
তুমি শত্ৰু নহয়, মিত্ৰ নহয়, ভ্ৰম নহয়, ভয় নহয়; কৰ্ম নহয়, দেহ নহয়; তুমি অজনমা, অজাত; তুমি চিত্ৰ নহয়, মিত্ৰ নহয়; তুমি পৰ, পৱিত্ৰ; তুমি পৃথিৱীৰ পতি, নহলে অধিপতি নহয়; তুমি অদৃশ্য, অকৃশ।
শ্লোক 28
ভগৱতী ছন্দ, তোমাৰ কৃপাত কথিতে।
শ্লোক 29
এই অংশত প্ৰভুৰ বহু গুণ আৰু নাম প্ৰশ্নৰূপে বৰ্ণনা কৰা হৈছে। তেওঁ অছেদ্য, অভেদ্য, অগঞ্জ, অভঞ্জ, অগম্য, সৰ্বত্ৰ বিৰাজমান, সৰ্বৰূপ, সৰ্বশক্তিমান, সৰ্বদাতা, সৰ্বপালক, সৰ্বনাশক, আদি-অনাদি, অনঙ্গী, অনাম, ত্ৰিভঙ্গী, ত্ৰিকাম, ত্ৰিবৰ্গ, ত্ৰিবাধ, অগাধ, অনুপ, সৰ্বানুৰাগী, সৰ্বসাজ, সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ, সৰ্বপ্ৰভু আদি।
শ্লোক 30
চাচৰী ছন্দ।
শ্লোক 31
তুমি অভংগ, অনংগ, অভেখ, অলেখ, অভ্ৰম, অকৰ্ম, অনাদি, যুগাদি, অজয়, অবয়, অভূত, অধূত, অনাস, উদাস, অধন্ধ, অনবন্ধ, অভক্ত, বিৰক্ত, অনাস, প্ৰকাশ, নিচিন্ত, সুনিন্ত, অলিখিত, অদৃশ্য, অলেখ, অভেখ, অঢাহ, অগাহ, অসম্ভ, অগম্ভ, অনীল, অনাদি, অনিত্য, সু নিত্য, অজাত, অজাদি।
শ্লোক 32
চৰপট ছন্দ, তোমাৰ কৃপাত।
শ্লোক 33
তুমি সৰ্বনাশক, সৰ্বগামী, সৰ্বখ্যাত, সৰ্বজ্ঞ, সৰ্বহৰ্তা, সৰ্বকৰ্তা, সৰ্বপ্ৰাণ, সৰ্বত্ৰাণ, সৰ্বকৰ্ম, সৰ্বধৰ্ম, সৰ্বযুক্ত, সৰ্বমুক্ত।
শ্লোক 34
ৰসাৱল ছন্দ, তোমাৰ কৃপাত।
শ্লোক 35
নৰকনাশক, সদা প্ৰকাশিত, অনঙ্গ সৰূপ, অভংগ বিভূতি, প্ৰমথৰো প্ৰমথ, সদা সৰ্বসঙ্গী, অগাধ সৰূপ, নৃবাধ বিভূতি, অনঙ্গী অনাম, ত্ৰিভঙ্গী ত্ৰিকাম, নৃভঙ্গী সৰূপ, সৰ্বঙ্গী অনুপ, নাতি-পুত্ৰ নাই, শত্ৰু-মিত্ৰ নাই, পিতৃ-মাতৃ নাই, জাতি-পাতি নাই, নৃশক সমান, অমিতো অমীক, সদাই প্ৰভা, অজেয় অজা।
শ্লোক 36
ভগৱতী ছন্দ, তোমাৰ কৃপাত।
শ্লোক 37
তুমি প্ৰকাশিত, উপস্থিত, সদা শান্তি, সমস্ত বাক্য, চাহিব (প্ৰভু) দিমাগ, সুন্দৰ প্ৰদীপ, পূৰ্ণ কৰুণাময়, ৰিজিক দাতা, ৰোজী দাতা, কৰুণাময় কামাল, সুন্দৰ জামাল, শক্ৰৰাজ ধ্বংসকাৰী, দৰিদ্ৰৰ প্ৰতি দয়ালু, প্ৰতিদ্বন্দ্বী ভঞ্জন, ভয় আৰু চিন্তা নাশক, কলঙ্ক নাশক, সৰ্ব নিবাস, অগঞ্জ গনীম, ৰজা ৰহীম, সৰ্ব ভাষা, চাহিব (প্ৰভু) কিৰাণ, নৰক নাশক, বেহেস্ত নিবাস, সৰ্ব গমন, সদা গতি, সম্পূৰ্ণ বিবেক, সমস্ত প্ৰিয়, পৰম ঈশ, সমস্ত অধিপতি, অদেশ অলেখ, সদা অভেখ, পৃথিৱীৰ অধিকাৰী, অমীক ইমা, কৰুণাময় কামাল, সৌন্দৰ্য্য সাহস, অচল প্ৰকাশ, অমিত সুগন্ধ, অজব সৰূপ, অমিত বিভূতি, অমিত পসা, আত্ম প্ৰভা, অচল অনঙ্গ, অমিত অভংগ।
শ্লোক 38
মধুভাৰ ছন্দ, তোমাৰ কৃপাত।
শ্লোক 39
মুনি মনে প্ৰণাম, গুণীগণে নিত্য, শত্ৰুদমন, হৰি নৰ ধ্বংসকাৰী, অগণন প্ৰণাম, মুনি মনে ছালাম, হৰি নৰ অখণ্ড, শ্ৰেষ্ঠ নৰ অমণ্ড, অনভৱ অনাস, মুনি মনে প্ৰকাশ, গুণীগণ প্ৰণাম, জল-স্থল সদা, অছেদ্য অংগ, আসন অভংগ, উপমা অপাৰ, গতি-মিতি উদাৰ, জল-স্থল অমণ্ড, দিশা-বিদিশা অভণ্ড, জল-স্থল মহন্ত, দিশা-বিদিশা অনন্ত, অনভৱ অনাস, ধৃতিধৰ ধুৰাস, আজান বাহু, এক সদা, ওঁকাৰ আদি, কথনী অনাদি, দুষ্ট খণ্ডন খিয়াল, গুৰু বৰ অকাল, ঘৰে ঘৰে প্ৰণাম, চিত্ত-চৰণ নাম, অছেদ্য গাত, অজেয় নহয় বাত, অজঞ্জ গাত, অনৰঞ্জ বাত, অটুট ভাণ্ডাৰ, অন্ঠট অপাৰ, আডীঠ ধৰ্ম, অতি ঢীঠ কৰ্ম, অণবৰ্ণ অনন্ত, দাতা মহন্ত।
শ্লোক 40
হৰিবোলমনা ছন্দ, তোমাৰ কৃপাত।
শ্লোক 41
তুমি কৰুণাৰ আধাৰ, শত্ৰু ধ্বংসকাৰী, দুষ্ট খণ্ডন, মহিমাৰ ভূষণ, জগতৰ পতি, পৰমেশ্বৰ, কলিৰ কাৰণ, সৰ্বৰোধক, ধৃতৰ ধৰ, জগতৰ কৰ্তা, মনৰ মান্য, জগতৰ জ্ঞানী, সৰ্বভৰণকাৰী, সৰ্বকৰ্মকাৰী, সৰ্বপাশী, সৰ্বনাশী, কৰুণাকৰ, বিশ্বম্ভৰ, সৰ্বেশ্বৰ, জগতেশ্বৰ, ব্ৰহ্মাণ্ডৰ অধিকাৰী, দুষ্ট খণ্ডন, পৰতে পৰ, কৰুণাকৰ, অজপা জপ, অথপা থপ, অকৃতা কৃত, অমৃতা মৃত, অমৃতা মৃত, কৰণা কৃত, অকৃতা কৃত, ধৰণী ধৃত, অমিতেশ্বৰ, পৰমেশ্বৰ, অকৃতা কৃত, অমৃতা মৃত, অজবা কৃত, অমৃতা অমৃত, নৰ নায়ক, দুষ্ট ঘায়ক, বিশ্বম্ভৰ, কৰুণালয়, নৃপ নায়ক, সৰ্বপ্ৰাপক, ভৱ ভঞ্জন, শত্ৰু গঞ্জন, ৰিপু তাপন, জপ জাপন, অকলঙ্ককৃত, সৰ্বকৃত, কৰ্তা কৰ, হৰ্তা হৰি, পৰমাত্মা, সৰ্বাত্মা, আত্মবশ, যশৰ যশ।
শ্লোক 42
ভুজংগ প্ৰয়াত ছন্দ।
শ্লোক 43
তোমাক নমস্কাৰ, হে সূৰ্য, হে চন্দ্ৰ, হে ৰাজ, হে ইন্দ্ৰ, হে অন্ধকাৰ, হে তেজ, হে বৃন্দ, হে বীজ, হে ৰাজস, তামস, সান্ত ৰূপ, হে পৰম তত্ত্ব, অতত্ত্ব সৰূপ, হে যোগ, হে জ্ঞান, হে মন্ত্ৰ, হে ধ্যান, হে যুদ্ধ, হে জ্ঞান, হে ভোজ, হে পান, হে কলহ কৰ্তা, হে সান্ত ৰূপ, হে ইন্দ্ৰ, অনাদি বিভূতি, কলঙ্কহীন ৰূপ, অলঙ্কাৰ অলঙ্কৃত, হে আশা, হে বাংক, অভংগী সৰূপ, অনঙ্গী অনাম, ত্ৰিভঙ্গী ত্ৰিকাল, অনঙ্গী অকাম।
শ্লোক 44
এক অক্ষৰী ছন্দ।
শ্লোক 45
তুমি অজয়, অলয়, অভয়, অবয়, অভূত, অজ, অনাশ, আকাশ, অগঞ্জ, অভঞ্জ, অলক্ষ, অভক্ষ, অকাল, দয়ালু, অলেখ, অভেখ, অনাম, অকাম, অগাহ, অঢাহ, অনাথ, প্ৰমথ, অজন্মা, অমনী, ৰাগহীন, ৰংহীন, ৰূপহীন, ৰেখহীন, অকৰ্ম, অভ্ৰম, অগঞ্জে, অলেখে।
শ্লোক 46
ভুজংগ প্ৰয়াত ছন্দ।
শ্লোক 47
তোমাৰ প্ৰণাম, সমস্ত প্ৰণাশ, অগঞ্জ অনাম, সমস্ত নিবাস, নৃকাম বিভূতি, সমস্ত সৰূপ, কুকৰ্ম নাশী, সুধৰ্ম বিভূতি, সদা সচ্চিদানন্দ, শত্ৰু নাশী, কৰুণাময় কৰ্তা, সমস্ত নিবাসী, অজাইব বিভূতি, গজাইব গনীম, হৰি কৰি, কৰীম ৰহীম, চত্ৰচক্ৰৱৰ্তী, চত্ৰচক্ৰভুক্ত, স্বয়ম্ভু সুভ, সৰ্বদা সৰ্বযুক্ত, দুৰ্ভিক্ষ নাশী, দয়ালু সৰূপ, সদা অংগসঙ্গে, অভংগ বিভূতি।
শ্লোক 48
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
Daily or auspicious lunar days (Ekadashi, Purnima, Pradosham)
Brahma Muhurta (4:00 AM – 6:00 AM) or Evening Dusk (Sandhya)
Ghee lamp (Deepa), Incense (Dhoopa), Fresh flowers & Water offering
- Peace of mind, spiritual upliftment, and harmonious energy in the home
পৃষ্ঠভূমি
জাপু চাহিব শিখ ধৰ্মৰ প্ৰাৰ্থনাৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংগ, যি দশম গ্ৰন্থৰ অন্তৰ্গত। গুৰু গোবিন্দ সিঙে ৰচনা কৰা এই স্তুতি পৰম্পৰাগতভাৱে প্ৰতি দিনা ভক্তিৰে পাঠ কৰা হয়, বিশেষকৈ কেশগড় চাহিব আৰু অন্যান্য শিখ স্থানসমূহত।
এই পাঠৰ বিষয়ে
ৰচক: Guru Gobind Singh Ji · Sikh Guru (Tenth of the Ten) · 1666–1708 CE, Punjab & beyond
The tenth and last human Sikh Guru, who founded the Khalsa order in 1699 and composed hymns of valor and devotion including the Jaap Sahib and Chaupai Sahib, later compiled in the Dasam Granth. Before his passing, he declared the Guru Granth Sahib to be the eternal Guru of the Sikhs.
Guru Gobind Singh Jiৰ অধিক ৰচনা
আপুনি জানেনে?
লেখক
শ্ৰী গুৰু গোবিন্দ সিংহ জী (১০ম শিখ গুৰু) ৰচিত জাপু সাহিব দশম গ্ৰন্থৰ অন্তৰ্গত। ই নিতনেমৰ অংশ হিচাপে প্ৰতি দিনা পুৱা পাঠ কৰা হয়।
ছন্দ আৰু ভাষা
এই স্তোত্ৰত ১৯৯টা শ্লোক বিভিন্ন ছন্দত লিখা হৈছে, যেনে: ছপাই, ভুজংগ প্ৰয়াত, চাচৰী, চৰপট, আদি। ইয়াত সংস্কৃত, হিন্দী, ফাৰ্চী, পঞ্জাবী আৰু অন্যান্য ভাষাৰ শব্দ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে, যিয়ে শিখ বিশ্বদৃষ্টিভংগীৰ উদাৰতা প্ৰকাশ কৰে।
দৰ্শনগত বৈশিষ্ট্য
জাপু সাহিবত ঈশ্বৰৰ নিৰ্গুণ, অৰূপ, অকাল, আৰু সৰ্বব্যাপী ৰূপৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে। 'নেতি নেতি' (ই নহয়, সেই নহয়) পদ্ধতিৰে তেওঁৰ অকথ্য গুণসমূহ বুজাবলৈ চেষ্টা কৰা হৈছে। বহু ঠাইত 'নমস্তে' (নমস্কাৰ) আৰু 'হেঁ' (তুমি) শব্দ ব্যৱহাৰ কৰি ভক্তিময় ভাৱ প্ৰকাশ কৰা হৈছে।
গুৰুত্ব আৰু প্ৰভাৱ
এই স্তোত্ৰটো শিখ নিতনেমৰ দ্বিতীয় অংশ। জপু জী সাহিবৰ পিছত এই স্তোত্ৰ পাঠ কৰা হয়। ইয়াক 'জাপু' বোলা হয় কাৰণ ইয়াত ঈশ্বৰৰ জাপ (স্মৰণ) কৰা হয়। ই শিখসকলক আধ্যাত্মিক শক্তি আৰু শান্তি প্ৰদান কৰে।
স্বতন্ত্ৰতা
জাপু সাহিবত সমগ্ৰ বিশ্বৰ ধৰ্মগ্ৰন্থৰ পৰা ধাৰ কৰা ঈশ্বৰৰ নামসমূহ সংকলিত হৈছে। শিখ ধৰ্মই সকলো ধৰ্মৰ প্ৰতি সন্মান প্ৰদৰ্শন কৰে। এই স্তোত্ৰত 'অকাল' (কালাতীত) আৰু 'সৰ্ব' (সব) শব্দবোৰ বিশেষভাৱে গুৰুত্বপূৰ্ণ।
Guru Gobind Singh Ji
শিখ ধৰ্মৰ পৰা অধিক
সকলো চাওকসম্পৰ্কিত শিক্ষা
একেই শিক্ষা, বিভিন্ন পৰম্পৰাত প্ৰতিধ্বনিত