Bharat Devotion
Embroidered artwork for শিখ ধৰ্মৰ মূল মন্ত্ৰ (মূল মন্ত্ৰ): Embroidered Khanda emblem with a saffron Nishan Sahib flag and marigolds at sunrise

শিখ ধৰ্মৰ মূল মন্ত্ৰ (মূল মন্ত্ৰ)

শিখ ধৰ্মৰ মূল মন্ত্ৰ (মূল মন্ত্ৰ)

এইটো শিখ ধৰ্মৰ মূল প্ৰাৰ্থনাৰ প্ৰথম অংশ, যি ঈশ্বৰৰ প্ৰধান গুণাৱলী বৰ্ণনা কৰে। ইয়াক ‘মূল মন্ত্ৰ’ বুলি জনা যায়, আৰু ই শিখ ধৰ্মৰ আধ্যাত্মিক দৰ্শনৰ আধাৰ।

পদসমূহ

ওঁ সতি নামু কৰতা পুৰখু নিৰভউ নিৰৱৈৰু অকাল মূৰতি অজূনী সৈভং গুৰ প্ৰসাদি
Ik Onkar Sat Naam Karta Purakh Nirbhau Nirvair Akaal Moorat Ajoonee Saibhang Gur Parsaad

Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)

Auspicious Day

Daily or auspicious lunar days (Ekadashi, Purnima, Pradosham)

Best Time (Muhurta)

Brahma Muhurta (4:00 AM – 6:00 AM) or Evening Dusk (Sandhya)

Sacred Offerings

Ghee lamp (Deepa), Incense (Dhoopa), Fresh flowers & Water offering

Spiritual Benefits (Phalashruti)
  • Peace of mind, spiritual upliftment, and harmonious energy in the home

পৃষ্ঠভূমি

এই শাৰীটো শিখ ধৰ্মৰ পবিত্ৰ গ্ৰন্থ গুৰু গ্ৰন্থ চাহিবৰ আৰম্ভণিৰ অংশ। ইয়াক ‘মূল মন্ত্ৰ’ বুলি কোৱা হয়, যি শিখ ধৰ্মৰ মূল বিশ্বাসবোৰক একত্ৰিত কৰি দাঙি ধৰে। গুৰু নানক দেৱে এই মন্ত্ৰ ৰচনা কৰা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়, আৰু ইয়াক প্ৰতি দিনা প্ৰাৰ্থনাৰ সময়ত বা ধ্যানৰ সময়ত উচ্চাৰণ কৰা হয়। এই মন্ত্ৰই ঈশ্বৰৰ একত্ব, সত্য, নিঃভয়, আৰু নিত্যতাৰ ধাৰণা প্ৰতিষ্ঠা কৰে।

এই পাঠৰ বিষয়ে

ৰচক: Guru Nanak Dev Ji · Sikh Guru (First of the Ten) · 1469–1539 CE, Punjab

The founder of Sikhism and the first of the Ten Sikh Gurus, born in Talwandi (present-day Nankana Sahib, Pakistan). He undertook long journeys (Udasis) across South Asia and beyond to share his teachings on the oneness of God and the equality of all people, and composed hymns later included in the Guru Granth Sahib.

আপুনি জানেনে?

মূল মন্ত্ৰৰ পৰিচয়

এই শাৰীকেইটা হৈছে গুৰু গ্ৰন্থ ছাহিবৰ আৰম্ভণিৰ 'মূল মন্ত্ৰ'। ই গুৰু নানক দেব জী ৰচিত ‘জপজী ছাহিব’ৰ প্ৰথম অংশ। ইয়াত ঈশ্বৰৰ ১৩টা গুণ বা বিশেষণ বৰ্ণনা কৰা হৈছে, যিয়ে শিখ ধৰ্মৰ মূল দৰ্শনক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।

‘ੴ’ (এক ওঙ্কাৰ)-ৰ অৰ্থ

এই চিহ্নটো শিখ ধৰ্মৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰতীক। ‘ੴ’ অৰ্থাৎ ‘এক ওঙ্কাৰ’—ঈশ্বৰ এক আৰু অদ্বিতীয়। ই হিন্দু ধৰ্মৰ ‘ওঁ’ ধ্বনিৰ পৰা পৃথক; ইয়াত ঈশ্বৰৰ একত্ব আৰং সৰ্বব্যাপকতাক বুজোৱা হৈছে।

‘সতিনামু’ আৰু ‘কৰ্তা পুৰখু’

‘সতিনামু’ অৰ্থাৎ সত্য নাম—ঈশ্বৰৰ নাম সত্য। ‘কৰ্তা পুৰখু’ অৰ্থাৎ সৃষ্টিকৰ্তা পুৰুষ। ইয়াৰ দ্বাৰা বুজোৱা হৈছে যে ঈশ্বৰেই সৃষ্টিকৰ্তা, স্থায়ী আৰু চিৰন্তন।

‘নিৰ্ভৌ’ আৰু ‘নিৰ্বৈৰু’

‘নিৰ্ভৌ’ অৰ্থাৎ নিঃশঙ্ক—ঈশ্বৰ কাৰো ভয়ত নাথাকে। ‘নিৰ্বৈৰু’ অৰ্থাৎ নিৰ্বৈৰ—তেওঁৰ কোনো শত্ৰু নাই। এই দুটা গুণে ঈশ্বৰৰ নিৰপেক্ষতা আৰু শান্তিময় স্বভাৱ প্ৰকাশ কৰে।

‘অকাল মূৰতি’ আৰু ‘অজূনী’

‘অকাল মূৰতি’ অৰ্থাৎ মৃত্যুহীন মূৰ্তি—ঈশ্বৰৰ কোনো শেষ নাই। ‘অজূনী’ অৰ্থাৎ জন্মৰহিত—তেওঁৰ কোনো জন্ম বা মৃত্যু নাই। ‘সৈভং’ অৰ্থাৎ স্বয়ম্ভূ—তেওঁ নিজেই নিজৰ অস্তিত্বৰ কাৰণ। শেষত ‘গুৰ প্ৰসাদি’ অৰ্থাৎ গুৰুৰ কৃপাত এই জ্ঞান লাভ কৰা যায়।

Guru Nanak Dev Jiৰ সম্পূৰ্ণ স্তুতি আৰু পাঠ

Guru Nanak Dev Ji

Guru Nanak Dev Jiৰ সকলো চাওক →

শিখ ধৰ্মৰ পৰা অধিক

সকলো চাওক