When is the best time and day to chant ଗୁରୁ ବାଣୀ ସଂକଳନ: ଭକ୍ତି, ଶରଣ ଓ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ମହିମା?

It is traditionally most auspicious to recite during ବ୍ରାହ୍ମ ମୁହୂର୍ତ୍ତ କିମ୍ବା ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟ, especially on ପ୍ରତିଦିନ କିମ୍ବା ଶୁଭ ତିଥିରେ. Traditional offerings include ଘିଅ ଦୀପ, ଧୂପ, ତାଜା ଫୁଲ ଓ ନୈବେଦ୍ୟ.

What are the benefits of regularly chanting ଗୁରୁ ବାଣୀ ସଂକଳନ: ଭକ୍ତି, ଶରଣ ଓ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ମହିମା?

According to sacred tradition, regular recitation brings: ମାନସିକ ଶାନ୍ତି, ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଉନ୍ନତି ଓ ସକାରାତ୍ମକ ଶକ୍ତି.

ବାଣୀମାନ ଗୁରୁ ନାନକ ଦେବ ଜୀ ଗୁରୁ ଅମରଦାସ ଜୀ ଗୁରୁ ରାମଦାସ ଜୀ ଗୁରୁ ଅର୍ଜନ ଦେବ ଜୀ ଗୁରୁ ଗୋବିନ୍ଦ ସିଂଘ ଜୀ ସନ୍ତ ନାମଦେବ

ଗୁରୁ ବାଣୀ ସଂକଳନ

Q: ଆନନ୍ଦ ସାହିବ (ପଦ ୭୫–୮୦)

ଗୁରୁ ଅମରଦାସଙ୍କ ରଚିତ 'ଆନନ୍ଦ ସାହିବ' (ଆନନ୍ଦର ଗୀତ) ସତ୍ଗୁରୁଙ୍କୁ ଭେଟିବାର ଆନନ୍ଦ ଓ ଦିବ୍ୟ ଉପଲବ୍ଧିରୁ ଆସୁଥିବା ଅନ୍ତଃଶାନ୍ତିକୁ ଉଦ୍ଯାପନ କରେ। ଏହା ଶିଖ ବିବାହ ସମାରୋହ (ଆନନ୍ଦ କାରଜ) ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉତ୍ସବ ସମାବେଶରେ ପାରମ୍ପରିକ ଭାବେ ପାଠ କରାଯାଏ।

ଭକ୍ତି, ଶରଣ ଓ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ମହିମା

ଏହା ଶ୍ରୀ ଗୁରୁ ଗ୍ରନ୍ଥ ସାହିବରୁ ସଙ୍କଳିତ ଭଜନ ଓ ଶବଦମାନଙ୍କର ଏକ ସଂକଳନ, ଯାହା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଗୁଣଗାନ, ଭକ୍ତିର ମାର୍ଗ ଏବଂ ମାନବ ଜୀବନର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ବିଷୟରେ ଶିକ୍ଷା ଦିଏ ।

ଶ୍ଲୋକଗୁଡ଼ିକ

ହରି ଜୁଗୁ ଜୁଗୁ ଭଗତ ଉପାଇଆ ପୈଜ ରଖଦା ଆଇଆ ରାମ ରାଜେ ହରଣାଖସୁ ଦୁସଟୁ ହରି ମାରିଆ ପ୍ରହଲାଦୁ ତରାଇଆ ଅହଂକାରୀଆ ନିଂଦକା ପିଠି ଦେଇ ନାମଦେଉ ମୁଖି ଲାଇଆ ଜନ ନାନକ ଐସା ହରି ସେଵିଆ ଅଂତି ଲଏ ଛଡାଇଆ ୪୧୩୨୦

Har jug jug bhagat upaiya paij rakhda aaya Ram raaje Harnakhas dusht Har maariya Prahlaad taraaiya Ahankaariya nindka pith deyi Namdeo mukh laaiya Jan Nanak aisa Har seviya ant laye chhadaaiya

ହରି ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଗରେ ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରତିଷ୍ଠା ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଆସିଛନ୍ତି, ଯେପରି ରାମଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରାଜ୍ୟରେ। ସେ ଦୁଷ୍ଟ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁକୁ ମାରି ପ୍ରହ୍ଲାଦକୁ ଉଦ୍ଧାର କଲେ। ସେ ଅହଂକାରୀ ଓ ନିନ୍ଦକମାନଙ୍କୁ ପିଠି ଦେଖାଇ ନାମଦେବଙ୍କୁ ଆପଣାର ମୁଖ ସହିତ ଲଗାଇଲେ। ହେ ନାନକ, ଯେଉଁମାନେ ଏପରି ହରିଙ୍କୁ ସେବା କରନ୍ତି, ସେ ଶେଷରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରି ନିଅନ୍ତି। ||୪||୧୩||୨୦||

ଶ୍ଲୋକ 1

ସଲୋକୁ ମଃ 1 ଦୁଖୁ ଦାରୂ ସୁଖୁ ରୋଗୁ ଭଇଆ ଜା ସୁଖୁ ତାମି ନ ହୋଈ ତୂଂ କରତା କରଣା ମୈ ନାହୀ ଜା ହଉ କରୀ ନ ହୋଈ ୧

Salok Mahalla 1 Dukh daaru sukh rog bhaiya ja sukh taam na hoyee Tu karta karna main naahi ja hau kari na hoyee

ଦୁଃଖ ହେଉଛି ଔଷଧ ଏବଂ ସୁଖ ହେଉଛି ରୋଗ; ଯେତେବେଳେ ସୁଖ ମିଳେ, ତା’ପରେ ଆଉ ଦୁଃଖ ରହେ ନାହିଁ। ତୁମେ ସ୍ରଷ୍ଟା, ତୁମେ ସବୁକିଛି କରିପାର; ମୁଁ କିଛି ନୁହେଁ; ଯଦି ମୁଁ କିଛି କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରେ, ତାହା ହୁଏ ନାହିଁ। ||୧||

ଶ୍ଲୋକ 2

ବଲିହାରୀ କୁଦରତି ଵସିଆ ତେରା ଅଂତୁ ନ ଜାଈ ଲଖିଆ ୧ ରହାଉ

Balihaari kudrat vasiya Tera ant na jaayi lakhiya (Rahaao)

ମୁଁ ତୁମର ସୃଷ୍ଟି ଶକ୍ତି ଉପରେ ବଳିଦାନ ଦିଏ। ତୁମର ସୀମା ଜାଣି ହୁଏ ନାହିଁ। ||୧|| ରହାଉ ||

ଶ୍ଲୋକ 3

ଜାତି ମହି ଜୋତି ଜୋତି ମହି ଜାତା ଅକଲ କଲା ଭରପୂରି ରହିଆ ତୂଂ ସଚା ସାହିବୁ ସିଫତି ସୁଆଲ୍ହ୍ହିଉ ଜିନି କୀତୀ ସୋ ପାରି ପଇଆ କହୁ ନାନକ କରତେ କୀଆ ବାତା ଜୋ କିଛୁ କରଣା ସୁ କରି ରହିଆ ୨

Jaat meh jot jot meh jaata akal kala bharpoor rehiya Tu sacha sahib sifat suaalhyo jin keeti so paar paiya Kaho Nanak karte keeya baata jo kichh karna so kar rehiya

ଜାତି ଭିତରେ ଜ୍ୟୋତି ଅଛି, ଜ୍ୟୋତି ଭିତରେ ଜାତି ଅଛି; ତୁମେ ଅତୁଟ ଶକ୍ତି ଓ କଳାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ। ତୁମେ ସତ୍ୟ ସ୍ୱାମୀ, ତୁମର ପ୍ରଶଂସା ମଧୁର ଅଟେ; ଯେ ଏହି ପ୍ରଶଂସା କରେ, ସେ ପାର ହୋଇଯାଏ। ହେ ନାନକ, ସ୍ରଷ୍ଟାଙ୍କ କଥା କୁହ; ଯାହା କରିବାର ଅଛି, ସେ ତାହା କରୁଛନ୍ତି। ||୨||

ଶ୍ଲୋକ 4

ସୋ ଦରୁ ରାଗୁ ଆସା ମହଲା 1 ଓଁ ସତିଗୁର ପ୍ରସାଦି

So dar raag aasa mahalla 1 Ik Onkaar Satgur prasaad

ସେହି ଦ୍ୱାର, ରାଗ ଆସା, ପ୍ରଥମ ମହଲା, ଏକ ଓଁକାର, ସତଗୁରୁଙ୍କ କୃପାରୁ।

ଶ୍ଲୋକ 5

ସୋ ଦରୁ ତେରା କେହା ସୋ ଘରୁ କେହା ଜିତୁ ବହି ସରବ ସମାଲେ ଵାଜେ ତେରେ ନାଦ ଅନେକ ଅସଂଖା କେତେ ତେରେ ଵାଵଣହାରେ କେତେ ତେରେ ରାଗ ପରୀ ସିଉ କହୀଅହି କେତେ ତେରେ ଗାଵଣହାରେ ଗାଵନି ତୁଧନୋ ପଵଣୁ ପାଣୀ ବୈସଂତରୁ ଗାଵୈ ରାଜା ଧରମୁ ଦୁଆରେ ଗାଵନି ତୁଧନୋ ଚିତୁ ଗୁପତୁ ଲିଖି ଜାଣନି ଲିଖି ଲିଖି ଧରମୁ ବୀଚାରେ

So dar tera keha so ghar keha jit beh sarab smaale Vaaje tere naad anek asankha kete tere vaavanhaare Kete tere raag pari syon kahiyeh kete tere gaavanhaare Gaavan tudhno pavan paani baisantar gaave raja dharam duaare Gaavan tudhno chit gupat likh jaanan likh likh dharam beechaare

ସେହି ତୁମର ଦ୍ୱାର କେମିତି? ସେହି ଘର କେମିତି ଯେଉଁଠାରେ ବସି ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କର ଯତ୍ନ ନିଅ? ତୁମର ଅଗଣିତ ଧ୍ୱନି ବାଜୁଛି, ଅସଂଖ୍ୟ ତୁମର ବାଦ୍ୟକାର। ତୁମର କେତେ ରାଗ ଓ ପରୀମାନଙ୍କ ସହିତ ଗାନ କରାଯାଏ, କେତେ ତୁମର ଗାୟକ। ବାୟୁ, ଜଳ, ଅଗ୍ନି ତୁମକୁ ଗାନ କରନ୍ତି; ଧର୍ମରାଜ ତୁମର ଦ୍ୱାରରେ ଗାନ କରନ୍ତି। ଚିତ୍ର ଓ ଗୁପ୍ତ ତୁମକୁ ଗାନ କରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଲେଖି ଜାଣନ୍ତି, ଲେଖି ଲେଖି ଧର୍ମର ବିଚାର କରନ୍ତି।

ଶ୍ଲୋକ 6

ଗାଵନି ତୁଧନୋ ଈସରୁ ବ୍ରହମା ଦେଵୀ ସୋହନି ତେରେ ସଦା ସଵାରେ ଗାଵନି ତୁଧନୋ ଇଂଦ୍ର ଇଂଦ୍ରାସଣି ବୈଠେ ଦେଵତିଆ ଦରି ନାଲେ ଗାଵନି ତୁଧନୋ ସିଧ ସମାଧୀ ଅଂଦରି ଗାଵନି ତୁଧନୋ ସାଧ ବୀଚାରେ ଗାଵନି ତୁଧନୋ ଜତୀ ସତୀ ସଂତୋଖୀ ଗାଵନି ତୁଧନୋ ଵୀର କରାରେ ଗାଵନି ତୁଧନୋ ପଂଡିତ ପଡ଼ନି ରଖୀସୁର ଜୁଗୁ ଜୁଗୁ ଵେଦା ନାଲେ

Gaavan tudhno Eesar Brahma Devi sohan tere sada savaare Gaavan tudhno Indr indraasan baithe devtiya dar naale Gaavan tudhno sidh samaadhi andar gaavan tudhno saadh beechaare Gaavan tudhno jati sati santokhi gaavan tudhno veer karaare Gaavan tudhno pandit padan rakheesur jug jug veda naale

ଈଶ୍ୱର, ବ୍ରହ୍ମା, ଦେବୀ ତୁମକୁ ଗାନ କରନ୍ତି; ତୁମେ ସଦା ସଜ୍ଜିତ। ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ସିଂହାସନରେ ବସି ତୁମକୁ ଗାନ କରନ୍ତି, ଦେବତାମାନେ ତୁମ ଦ୍ୱାରରେ। ସିଦ୍ଧମାନେ ସମାଧିରେ ତୁମକୁ ଗାନ କରନ୍ତି, ସାଧୁମାନେ ଚିନ୍ତନରେ। ଜତୀ, ସତୀ, ସନ୍ତୋଷୀ ତୁମକୁ ଗାନ କରନ୍ତି; ବୀରମାନେ ତୁମକୁ ଗାନ କରନ୍ତି। ପଣ୍ଡିତମାନେ ବେଦପାଠ କରି ତୁମକୁ ଗାନ କରନ୍ତି, ଯୁଗ ଯୁଗ ଧରି।

ଶ୍ଲୋକ 7

ଗାଵନି ତୁଧନୋ ମୋହଣୀଆ ମନୁ ମୋହନି ସୁରଗୁ ମଛୁ ପଇଆଲେ ଗାଵନି ତୁଧନୋ ରତନ ଉପାଏ ତେରେ ଅଠସଠି ତୀରଥ ନାଲେ ଗାଵନି ତୁଧନୋ ଜୋଧ ମହାବଲ ସୂରା ଗାଵନି ତୁଧନୋ ଖାଣୀ ଚାରେ ଗାଵନି ତୁଧନୋ ଖଂଡ ମଂଡଲ ବ୍ରହମଂଡା କରି କରି ରଖେ ତେରେ ଧାରେ

Gaavan tudhno mohneeya man mohan surag machh paiyaale Gaavan tudhno ratan upaaye tere athsath teerath naale Gaavan tudhno jodh mahaabal soora gaavan tudhno khaani chaare Gaavan tudhno khand mandal brahmanda kar kar rakhe tere dhaare

ମୋହିନୀମାନେ ତୁମକୁ ଗାନ କରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ମନକୁ ମୋହିତ କରନ୍ତି; ସ୍ୱର୍ଗ, ମର୍ତ୍ତ୍ୟ, ପାତାଳ। ତୁମର ସୃଷ୍ଟି ରତ୍ନମାନେ ତୁମକୁ ଗାନ କରନ୍ତି; ଅଠଷଠି ତୀର୍ଥ ମଧ୍ୟ। ଯୋଦ୍ଧା, ମହାବଳୀ, ବୀରମାନେ ତୁମକୁ ଗାନ କରନ୍ତି; ଚାରି ଖାଣି (ଜନ୍ମ ପ୍ରକାର) ତୁମକୁ ଗାନ କରନ୍ତି। ଖଣ୍ଡ, ମଣ୍ଡଳ, ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ତୁମକୁ ଗାନ କରନ୍ତି; ତୁମେ ସୃଷ୍ଟି କରି ଧାରଣ କରିଛ।

ଶ୍ଲୋକ 8

ସେଈ ତୁଧନୋ ଗାଵନି ଜୋ ତୁଧୁ ଭାଵନି ରତେ ତେରେ ଭଗତ ରସାଲେ ହୋରି କେତେ ତୁଧନୋ ଗାଵନି ସେ ମୈ ଚିତି ନ ଆଵନି ନାନକୁ କିଆ ବୀଚାରେ

Se-ee tudhno gaavan jo tudh bhaavan rate tere bhagat rasaale Hor kete tudhno gaavan se main chit na aavan Nanak kya beechaare

କେବଳ ସେମାନେ ତୁମକୁ ଗାନ କରନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ ତୁମଠାରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ; ତୁମର ରସମୟ ଭକ୍ତମାନେ ଅନୁରକ୍ତ। ଆଉ କେତେ ଜଣ ତୁମକୁ ଗାନ କରନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ ମୋର ମନକୁ ଆସନ୍ତି ନାହିଁ; ନାନକ କ’ଣ ବିଚାର କରିବେ?

ଶ୍ଲୋକ 9

ସୋଈ ସୋଈ ସଦା ସଚୁ ସାହିବୁ ସାଚା ସାଚୀ ନାଈ ହୈ ଭୀ ହୋସୀ ଜାଇ ନ ଜାସୀ ରଚନା ଜିନି ରଚାଈ

So-ee so-ee sada sach sahib saacha saachi naayi Hai bhee hosi jaaye na jaasi rachna jin rachaayi

ସେହି ପ୍ରଭୁ ସବୁବେଳେ ସତ୍ୟ; ସ୍ୱାମୀ ସତ୍ୟ, ତାଙ୍କର ନାମ ସତ୍ୟ। ସେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଅଛନ୍ତି, ଭବିଷ୍ୟତରେ ରହିବେ; ଯାଆନ୍ତି ନାହିଁ; ଯିଏ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି।

ଶ୍ଲୋକ 10

ରଂଗୀ ରଂଗୀ ଭାତୀ କରି କରି ଜିନସୀ ମାଇଆ ଜିନି ଉପାଈ କରି କରି ଦେଖୈ କୀତା ଆପଣା ଜିଉ ତିସ ଦୀ ଵଡିଆଈ ଜୋ ତିସୁ ଭାଵୈ ସୋଈ କରସୀ ଫିରି ହୁକମୁ ନ କରଣା ଜାଈ ସୋ ପାତିସାହୁ ସାହା ପତିସାହିବୁ ନାନକ ରହଣୁ ରଜାଈ ୧

Rangee rangee bhaatee kar kar jinsee maaiya jin upaayi Kar kar dekhe keeta aapna jyo tis dee vadiyaayi Jo tis bhaave so-ee karsi phir hukam na karna jaayi So paatsaaho saaha patsahib Nanak rehan rajaayi

ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗ, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର, ବିଭିନ୍ନ ଜାତି ସୃଷ୍ଟି କରି ମାୟା ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି। ସେ ନିଜ ସୃଷ୍ଟିକୁ ଦେଖନ୍ତି; ଯେପରି ତାଙ୍କର ମହିମା। ସେ ଯାହା ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି, ତାହା ହିଁ କରନ୍ତି; ତା’ପରେ ଆଉ କୌଣସି ଆଦେଶ ଦିଆଯାଇ ପାରେ ନାହିଁ। ସେ ରାଜା, ରାଜାମାନଙ୍କର ରାଜା, ପ୍ରଭୁ; ହେ ନାନକ, ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ ଥିବା ଶାନ୍ତି। ||୧||

ଶ୍ଲୋକ 11

ଆସା ମହଲା 1 ସୁଣି ଵଡା ଆଖୈ ସଭୁ କୋଇ କେଵଡୁ ଵଡା ଡୀଠା ହୋଇ କୀମତି ପାଇ ନ କହିଆ ଜାଇ କହଣୈ ଵାଲେ ତେରେ ରହେ ସମାଇ ୧

Aasa Mahalla 1 Sun vada aakhe sabh koye Kevad vada deetha hoye Keemat paaye na kaheya jaaye Kahne vaale tere rahe samaaye

ଆସା ମହଲା ୧। ସମସ୍ତେ ତୁମକୁ ଶୁଣି ମହାନ୍ ବୋଲି କହନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ତୁମେ କେତେ ବଡ଼, ତାହା ଦେଖିବା କଷ୍ଟ। ତୁମର ମୂଲ୍ୟ ପାଇ ହୁଏ ନାହିଁ, କୁହାଯାଇ ପାରେ ନାହିଁ। ଯେଉଁମାନେ କହନ୍ତି, ସେମାନେ ତୁମଠାରେ ଲୀନ ହୋଇଯାଆନ୍ତି। ||୧||

ଶ୍ଲୋକ 12

ଵଡେ ମେରେ ସାହିବା ଗହିର ଗଂଭୀରା ଗୁଣୀ ଗହୀରା କୋଇ ନ ଜାଣୈ ତେରା କେତା କେଵଡୁ ଚୀରା ୧ ରହାଉ

Vade mere sahiba gahir gambheera guni gaheera Koye na jaane tera keta kevad cheera (Rahaao)

ମୋର ସ୍ୱାମୀ ଅତି ମହାନ, ଗଭୀର ଓ ଗୁଣମୟ। କେହି ଜାଣି ନାହିଁ ତୁମେ କେତେ ବଡ଼ ଓ କେତେ ବୟସ୍କ। ||୧|| ରହାଉ ||

ଶ୍ଲୋକ 13

ସଭି ସୁରତୀ ମିଲି ସୁରତି କମାଈ ସଭ କୀମତି ମିଲି କୀମତି ପାଈ ଗିଆନୀ ଧିଆନୀ ଗୁର ଗୁରହାଈ କହଣୁ ନ ଜାଈ ତେରୀ ତିଲୁ ଵଡିଆଈ ୨

Sabh surti mil surat kamaayi Sabh keemat mil keemat paayi Gyaani dhyaani gur gurhaayi Kahan na jaayi teri til vadiyaayi

ସମସ୍ତ ବୁଦ୍ଧି ମିଶି ବୁଦ୍ଧି ପ୍ରୟୋଗ କରନ୍ତି; ସମସ୍ତ ମୂଲ୍ୟ ମିଶି ମୂଲ୍ୟ ପାଆନ୍ତି। ଜ୍ଞାନୀ, ଧ୍ୟାନୀ, ଗୁରୁମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁମର ତିଳ ପରିମାଣ ମହିମା କହିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ||୨||

ଶ୍ଲୋକ 14

ସଭି ସତ ସଭି ତପ ସଭି ଚଂଗିଆଈଆ ସିଧା ପୁରଖା କୀଆ ଵଡିଆଈଆ ତୁଧୁ ଵିଣୁ ସିଧୀ କିନୈ ନ ପାଈଆ କରମି ମିଲୈ ନାହୀ ଠାକି ରହାଈଆ ୩

Sabh sat sabh tap sabh changyaayeeya Sidha purkha keeya vadiyaayeeya Tudh vin sidhee kinai na paayeeya Karam milai naahi thaak rehaayeeya

ସମସ୍ତ ସତ୍ୟ, ସମସ୍ତ ତପସ୍ୟା, ସମସ୍ତ ଭଲତା; ସିଦ୍ଧ ପୁରୁଷମାନଙ୍କର ମହିମା। ତୁମ ବିନା କେହି ସିଦ୍ଧି ପାଇ ନାହାନ୍ତି। କୃପା ଦ୍ୱାରା ମିଳେ, ରୋକି ରଖାଯାଇ ପାରେ ନାହିଁ। ||୩||

ଶ୍ଲୋକ 15

ଆଖଣ ଵାଲା କିଆ ଵେଚାରା ସିଫତୀ ଭରେ ତେରେ ଭଂଡାରା ଜିସୁ ତୂ ଦେହି ତିସୈ କିଆ ଚାରା ନାନକ ସଚୁ ସଵାରଣହାରା ୪୨

Aakhan vaala kya vechaara Siftee bhare tere bhandaara Jis tu dehe tisai kya chaara Nanak sach savaaranhaara

କହିବା ବ୍ୟକ୍ତି କ’ଣ କରିବ? ତୁମର ଭଣ୍ଡାର ପ୍ରଶଂସାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ। ଯାହାକୁ ତୁମେ ଦିଅ, ସେ କ’ଣ କରିବ? ହେ ନାନକ, ସତ୍ୟ ସଜାଉଥିବା ତୁମେ। ||୪||୨||

ଶ୍ଲୋକ 16

ଆସା ମହଲା 1 ଆଖା ଜୀଵା ଵିସରୈ ମରି ଜାଉ ଆଖଣି ଅଉଖା ସାଚା ନାଉ ସାଚେ ନାମ କୀ ଲାଗୈ ଭୂଖ ଉତୁ ଭୂଖୈ ଖାଇ ଚଲୀଅହି ଦୂଖ ୧

Aasa Mahalla 1 Aakha jeeva visrai mar jaao Aakhan aukha saacha naao Saache naam kee laagai bhookh Ut bhookhai khaaye chaliyeh dookh

ଆସା ମହଲା ୧। ତୁମକୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ମୁଁ ବଞ୍ଚେ; ବିସ୍ମୃତ ହେଲେ ମୁଁ ମରିଯାଏ। ସତ୍ୟ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା କଠିନ। ସତ୍ୟ ନାମର ଭୋକ ଲାଗେ; ସେହି ଭୋକରେ ସବୁ ଦୁଃଖ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ। ||୧||

ଶ୍ଲୋକ 17

ସୋ କିଉ ଵିସରୈ ମେରୀ ମାଇ ସାଚା ସାହିବୁ ସାଚୈ ନାଇ ୧ ରହାଉ

So kyo visrai meri maaye Saacha sahib saachai naaye (Rahaao)

ହେ ମୋର ମା, ତେବେ ସେ କାହିଁକି ଭୁଲିଯା? ସତ୍ୟ ସ୍ୱାମୀ, ସତ୍ୟ ନାମ। ||୧|| ରହାଉ ||

ଶ୍ଲୋକ 18

ସାଚେ ନାମ କୀ ତିଲୁ ଵଡିଆଈ ଆଖି ଥକେ କୀମତି ନହୀ ପାଈ ଜେ ସଭି ମିଲି କୈ ଆଖଣ ପାହି ଵଡା ନ ହୋଵୈ ଘାଟି ନ ଜାଇ ୨

Saache naam kee til vadiyaayi Aakh thake keemat nahi paayi Je sabh mil kai aakhan paahi Vada na hovai ghaat na jaaye

ସତ୍ୟ ନାମର ତିଳ ପରିମାଣ ମହିମା; କହି କହି ଥକି ଯାଏ, ମୂଲ୍ୟ ପାଏ ନାହିଁ। ଯଦି ସମସ୍ତେ ମିଶି କହିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, ତା’ହେଲେ ସେ ବଡ଼ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ କିମ୍ବା କମ୍ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ। ||୨||

ଶ୍ଲୋକ 19

ନା ଓହୁ ମରୈ ନ ହୋଵୈ ସୋଗୁ ଦେଦା ରହୈ ନ ଚୂକୈ ଭୋଗୁ ଗୁଣୁ ଏହୋ ହୋରୁ ନାହୀ କୋଇ ନା କୋ ହୋଆ ନା କୋ ହୋଇ ୩

Na oh marai na hovai sog Deda rahai na chookai bhog Gun eho hor naahi koye Na ko ho-aa na ko hoye

ସେ ମରନ୍ତି ନାହିଁ କିମ୍ବା ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଶୋକ ହୁଏ ନାହିଁ। ସେ ଦେଇଚାଲନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଭୋଗ ଶେଷ ହୁଏ ନାହିଁ। ଏହି ଗୁଣ ଛଡ଼ା ଆଉ କିଛି ନାହିଁ। କେହି ଜନ୍ମ ହୋଇନାହିଁ, କେହି ହେବ ନାହିଁ। ||୩||

ଶ୍ଲୋକ 20

ଜେଵଡୁ ଆପି ତେଵଡ ତେରୀ ଦାତି ଜିନି ଦିନୁ କରି କୈ କୀତୀ ରାତି ଖସମୁ ଵିସାରହି ତେ କମଜାତି ନାନକ ନାଵୈ ବାଝୁ ସନାତି ୪୩

Jevad aap tevad teri daat Jin din kar kai keeti raat Khasam visaareh te kamjaat Nanak naavai baajh sanaat

ଯେତେ ବଡ଼ ତୁମେ, ସେତେ ବଡ଼ ତୁମର ଦାନ। ଯିଏ ଦିନ ସୃଷ୍ଟି କରି ରାତି କରିଛନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଭୁଲନ୍ତି, ସେମାନେ ନିମ୍ନ। ହେ ନାନକ, ନାମ ବିନା ସବୁ ଅସାର। ||୪||୩||

ଶ୍ଲୋକ 21

ରାଗୁ ଗୂଜରୀ ମହଲା 4 ହରି କେ ଜନ ସତିଗୁର ସତପୁରଖା ବିନଉ କରଉ ଗୁର ପାସି ହମ କୀରେ କିରମ ସତିଗୁର ସରଣାଈ କରି ଦଇଆ ନାମୁ ପରଗାସି ୧

Raag Goojree Mahalla 4 Har ke jan satgur satpurkha bin-o karau gur paas Ham keere kiram satgur sarnaayi kar daya naam pargaas

ରାଗ ଗୁଜରୀ, ମହଲା ୪। ହେ ହରିଙ୍କ ଭକ୍ତ, ସତଗୁରୁ, ସତ୍ୟ ପୁରୁଷ, ମୁଁ ଗୁରୁଙ୍କ ନିକଟରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରେ। ମୁଁ କୀଟ, ପୋକ; ହେ ସତଗୁରୁ, ତୁମର ଶରଣ ନିଅ; ଦୟା କରି ମୋତେ ନାମ ପ୍ରକାଶ କର। ||୧||

ଶ୍ଲୋକ 22

ମେରେ ମୀତ ଗୁରଦେଵ ମୋ କଉ ରାମ ନାମୁ ପରଗାସି ଗୁରମତି ନାମୁ ମେରା ପ୍ରାନ ସଖାଈ ହରି କୀରତି ହମରୀ ରହରାସି ୧ ରହାଉ

Mere meet gurdev mo kau Ram naam pargaas Gurmat naam mera praan sakhaayi Har keerat hamree rehraas (Rahaao)

ହେ ମୋର ବନ୍ଧୁ, ଗୁରୁଦେବ, ମୋତେ ରାମ ନାମ ପ୍ରକାଶ କର। ଗୁରୁଙ୍କ ଶିକ୍ଷାରେ ନାମ ମୋର ପ୍ରାଣ ସଖା; ହରିଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତନ ମୋର ଅଧାର। ||୧|| ରହାଉ ||

ଶ୍ଲୋକ 23

ହରି ଜନ କେ ଵଡ ଭାଗ ଵଡେରେ ଜିନ ହରି ହରି ସରଧା ହରି ପିଆସ ହରି ହରି ନାମୁ ମିଲୈ ତ୍ରିପତାସହି ମିଲି ସଂଗତି ଗୁଣ ପରଗାସି ୨

Har jan ke vad bhaag vadere jin Har Har sardha Har pyaas Har Har naam milai triptaaseh mil sangat gun pargaas

ହରିଙ୍କ ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ଅତି ମହାନ ଭାଗ୍ୟ, ଯେଉଁମାନଙ୍କର ହରି ହରି ପ୍ରତି ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ପିପାସା। ଯେତେବେଳେ ହରି ହରି ନାମ ମିଳେ, ସେମାନେ ତୃପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି; ସଙ୍ଗତିରେ ମିଶି ଗୁଣ ପ୍ରକାଶ ପାଏ। ||୨||

ଶ୍ଲୋକ 24

ଜିନ ହରି ହରି ହରି ରସୁ ନାମୁ ନ ପାଇଆ ତେ ଭାଗହୀଣ ଜମ ପାସି ଜୋ ସତିଗୁର ସରଣି ସଂଗତି ନହୀ ଆଏ ଧ୍ରିଗୁ ଜୀଵେ ଧ୍ରିଗୁ ଜୀଵାସି ୩

Jin Har Har Har ras naam na paaiya te bhaagheen jam paas Jo satgur saran sangat nahi aaye dhrig jeeve dhrig jeevaas

ଯେଉଁମାନେ ହରି ହରି ରସ ନାମ ପାଇ ନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ଭାଗ୍ୟହୀନ, ଯମଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ସତଗୁରୁଙ୍କ ଶରଣ, ସଙ୍ଗତିରେ ଆସନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କ ଜୀବନ ଧିକ୍, ଧିକ୍। ||୩||

ଶ୍ଲୋକ 25

ଜିନ ହରି ଜନ ସତିଗୁର ସଂଗତି ପାଈ ତିନ ଧୁରି ମସତକି ଲିଖିଆ ଲିଖାସି ଧନୁ ଧଂନୁ ସତସଂଗତି ଜିତୁ ହରି ରସୁ ପାଇଆ ମିଲି ଜନ ନାନକ ନାମୁ ପରଗାସି ୪୪

Jin Har Jan Satgur Sangat Paayi Tin Dhur Mastak Likhiya Likhaas. Dhan Dhann Satsangat Jit Har Ras Paaya Mil Jan Nanak Naam Pargaas. (4)(4)

ଯେଉଁମାନେ ହରିଙ୍କ ଭକ୍ତ, ସତଗୁରୁଙ୍କ ସଙ୍ଗତି ପାଇଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ କପାଳରେ ପୂର୍ବରୁ ଲେଖା ଲେଖାଯାଇଛି। ଧନ୍ୟ, ଧନ୍ୟ ସତସଙ୍ଗ, ଯେଉଁଥିରେ ହରି ରସ ମିଳେ; ନାନକଙ୍କ ସହିତ ମିଶି ନାମ ପ୍ରକାଶ ପାଏ। ||୪||୪||

ଶ୍ଲୋକ 26

ରାଗୁ ଗୂଜରୀ ମହଲା 5 କାହେ ରେ ମନ ଚିତଵହି ଉଦମୁ ଜା ଆହରି ହରି ଜୀଉ ପରିଆ ସୈଲ ପଥର ମହି ଜଂତ ଉପାଏ ତା କା ରିଜକୁ ଆଗୈ କରି ଧରିଆ ୧

Raag Goojri Mahla 5. Kaahe Re Man Chitvahi Udam Jaa Aahar Har Jeeo Pariya. Sail Pathar Mah Jant Upaaye Taa Kaa Rijak Aagai Kar Dhariya. (1)

ରାଗ ଗୁଜରୀ, ମହଲା ୫। ହେ ମନ, କାହିଁକି ତୁ ପରିଶ୍ରମର ଚିନ୍ତା କରୁଛୁ, ଯେତେବେଳେ ହରି ପ୍ରଭୁ ସହାୟ ଅଟନ୍ତି? ସେ ପଥର ଓ ପର୍ବତରେ ଜୀବ ଉତ୍ପନ୍ନ କରନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ଆଗରୁ ରଖିଛନ୍ତି। ||୧||

ଶ୍ଲୋକ 27

ମେରେ ମାଧଉ ଜୀ ସତସଂଗତି ମିଲେ ସୁ ତରିଆ ଗୁର ପରସାଦି ପରମ ପଦୁ ପାଇଆ ସୂକେ କାସଟ ହରିଆ ୧ ରହାଉ

Mere Maadho Jee Satsangat Mile Su Tariya. Gur Parsaad Param Pad Paaya Sooke Kaasat Hariya. (1) Rahaao.

ହେ ମୋର ପ୍ରଭୁ, ସତସଙ୍ଗତିରେ ମିଳିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପାର ହୋଇଯାଏ। ଗୁରୁଙ୍କ କୃପାରେ ପରମ ପଦ ପାଇଲା; ଶୁଷ୍କ କାଠ ସବୁଜ ହୋଇଗଲା। ||୧|| ରହାଉ ||

ଶ୍ଲୋକ 28

ଜନନି ପିତା ଲୋକ ସୁତ ବନିତା କୋଇ ନ କିସ କୀ ଧରିଆ ସିରି ସିରି ରିଜକୁ ସଂବାହେ ଠାକୁରୁ କାହେ ମନ ଭଉ କରିଆ ୨

Janan Pita Lok Sut Banita Koi Na Kis Kee Dhariya. Sir Sir Rijak Sambahe Thaakur Kaahe Man Bhau Kariya. (2)

ମାତା, ପିତା, ଲୋକ, ପୁତ୍ର, ସ୍ତ୍ରୀ – କେହି କାହାର ନୁହେଁ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ମୁଣ୍ଡର ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରଭୁ ନିଜେ ଯୋଗାନ୍ତି; ହେ ମନ, କାହିଁକି ଭୟ କରୁଛୁ? ||୨||

ଶ୍ଲୋକ 29

ଊଡେ ଊଡି ଆଵୈ ସୈ କୋସା ତିସୁ ପାଛୈ ବଚରେ ଛରିଆ ତିନ କଵଣୁ ଖଲାଵୈ କଵଣୁ ଚୁଗାଵୈ ମନ ମହି ସିମରନୁ କରିଆ ୩

Oode Ood Aavai Sai Kosa Tis Paachhai Bachre Chhariya. Tin Kavan Khalaavai Kavan Chugaavai Man Mah Simran Kariya. (3)

ଶହ ଶହ ମାଇଲ ଦୂରରୁ ଉଡ଼ି ଆସେ, ତା’ ପଛରେ ଛୁଆମାନେ ଛାଡ଼ି ହୋଇଯାଆନ୍ତି। କିଏ ସେମାନଙ୍କୁ ଖାଇବାକୁ ଦିଏ, କିଏ ଚୁଗାଏ? ମନରେ ତାହାର ସ୍ମରଣ କର। ||୩||

ଶ୍ଲୋକ 30

ସଭି ନିଧାନ ଦସ ଅସଟ ସିଧାନ ଠାକୁର କର ତଲ ଧରିଆ ଜନ ନାନକ ବଲି ବଲି ସଦ ବଲି ଜାଈଐ ତେରା ଅଂତୁ ନ ପାରାଵରିଆ ୪୫

Sabh Nidhaan Das Asat Sidhaan Thaakur Kar Tal Dhariya. Jan Nanak Bal Bal Sad Bal Jaaiye Tera Ant Na Paaraavariya. (4)(5)

ନଅ ନିଧାନ, ଅଠର ପ୍ରକାର ସିଦ୍ଧି – ସବୁ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ହାତ ତଳେ ଅଛି। ହେ ନାନକ, ମୁଁ ବଳି, ବଳି, ସଦା ବଳି ଯାଉଛି; ତୁମର ସୀମା କିମ୍ବା ପାର ନାହିଁ। ||୪||୫||

ଶ୍ଲୋକ 31

ରାଗୁ ଆସା ମହଲା 4 ସୋ ପୁରଖୁ ଓଁ ସତିଗୁର ପ୍ରସାଦି

Raag Aasa Mahla 4 So Purakh Ik Onkaar Satgur Parsaad.

ରାଗ ଆସା, ମହଲା ୪, ସୋ ପୁରଖ, ଏକ ଓଁକାର, ସତଗୁରୁଙ୍କ କୃପାରୁ।

ଶ୍ଲୋକ 32

ସୋ ପୁରଖୁ ନିରଂଜନୁ ହରି ପୁରଖୁ ନିରଂଜନୁ ହରି ଅଗମା ଅଗମ ଅପାରା ସଭି ଧିଆଵହି ସଭି ଧିଆଵହି ତୁଧୁ ଜୀ ହରି ସଚେ ସିରଜଣହାରା ସଭି ଜୀଅ ତୁମାରେ ଜୀ ତୂଂ ଜୀଆ କା ଦାତାରା ହରି ଧିଆଵହୁ ସଂତହୁ ଜୀ ସଭି ଦୂଖ ଵିସାରଣହାରା ହରି ଆପେ ଠାକୁରୁ ହରି ଆପେ ସେଵକୁ ଜୀ କିଆ ନାନକ ଜଂତ ଵିଚାରା ୧

So Purakh Niranjan Har Purakh Niranjan Har Agma Agam Apaara. Sabh Dhyaavahi Sabh Dhyaavahi Tudh Jee Har Sache Sirjanhaara. Sabh Jeea Tumaare Jee Toon Jeean Kaa Daataara. Har Dhyaavahu Santahu Jee Sabh Dookh Visaaranhaara. Har Aape Thaakur Har Aape Sevak Jee Kya Nanak Jant Vichaara. (1)

ସେ ପୁରୁଷ, ନିରଞ୍ଜନ, ହରି ପୁରୁଷ, ନିରଞ୍ଜନ, ହରି ଅଗମ, ଅପାର। ସମସ୍ତେ ତୁମକୁ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ହେ ସତ୍ୟ ସ୍ରଷ୍ଟା। ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ତୁମର; ହେ, ତୁମେ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଦାତା। ହେ ସନ୍ଥଗଣ, ହରିଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କର, ଯିଏ ସବୁ ଦୁଃଖ ଦୂର କରନ୍ତି। ହରି ନିଜେ ପ୍ରଭୁ, ହରି ନିଜେ ସେବକ; ହେ ନାନକ, ଜୀବ କ’ଣ ବିଚାର କରେ? ||୧||

ଶ୍ଲୋକ 33

ତୂଂ ଘଟ ଘଟ ଅଂତରି ସରବ ନିରଂତରି ଜୀ ହରି ଏକୋ ପୁରଖୁ ସମାଣା ଇକି ଦାତେ ଇକି ଭେଖାରୀ ଜୀ ସଭି ତେରେ ଚୋଜ ଵିଡାଣା ତୂଂ ଆପେ ଦାତା ଆପେ ଭୁଗତା ଜୀ ହଉ ତୁଧୁ ବିନୁ ଅଵରୁ ନ ଜାଣା ତୂଂ ପାରବ୍ରହମୁ ବେଅଂତୁ ବେଅଂତୁ ଜୀ ତେରେ କିଆ ଗୁଣ ଆଖି ଵଖାଣା ଜୋ ସେଵହି ଜୋ ସେଵହି ତୁଧୁ ଜୀ ଜନୁ ନାନକୁ ତିନ କୁରବାଣା ୨

Toon Ghat Ghat Antar Sarab Nirantar Jee Har Eko Purakh Samaana. Ik Daate Ik Bhekhaari Jee Sabh Tere Choj Vidaana. Toon Aape Daata Aape Bhugta Jee Hau Tudh Bin Avar Na Jaana. Toon Paarbrahm Beant Beant Jee Tere Kya Gun Aakh Vakhaana. Jo Sevahi Jo Sevahi Tudh Jee Jan Nanak Tin Kurbaana. (2)

ତୁମେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ହୃଦୟରେ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ; ହେ, ହରି ଏକ ପୁରୁଷ ସର୍ବତ୍ର ବ୍ୟାପ୍ତ। କେହି ଦାତା, କେହି ଭିକାରୀ; ହେ, ସବୁ ତୁମର ଅଦ୍ଭୁତ ଖେଳ। ତୁମେ ନିଜେ ଦାତା, ନିଜେ ଭୋକ୍ତା; ହେ, ତୁମ ବିନା ମୁଁ ଆଉ କିଛି ଜାଣେ ନାହିଁ। ତୁମେ ପରବ୍ରହ୍ମ, ଅନନ୍ତ, ଅନନ୍ତ; ହେ, ତୁମର କି ଗୁଣ କହି ଦେଖାଇବି? ଯେଉଁମାନେ ତୁମକୁ ସେବା କରନ୍ତି, ହେ, ନାନକ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବଳିଦାନ ଦିଏ। ||୨||

ଶ୍ଲୋକ 34

ହରି ଧିଆଵହି ହରି ଧିଆଵହି ତୁଧୁ ଜୀ ସେ ଜନ ଜୁଗ ମହି ସୁଖଵାସୀ ସେ ମୁକତୁ ସେ ମୁକତୁ ଭଏ ଜିନ ହରି ଧିଆଇଆ ଜୀ ତିନ ତୂଟୀ ଜମ କୀ ଫାସୀ ଜିନ ନିରଭଉ ଜିନ ହରି ନିରଭଉ ଧିଆଇଆ ଜୀ ତିନ କା ଭଉ ସଭୁ ଗଵାସୀ ଜିନ ସେଵିଆ ଜିନ ସେଵିଆ ମେରା ହରି ଜୀ ତେ ହରି ହରି ରୂପି ସମାସୀ ସେ ଧଂନୁ ସେ ଧଂନୁ ଜିନ ହରି ଧିଆଇଆ ଜୀ ଜନୁ ନାନକୁ ତିନ ବଲି ଜାସୀ ୩

Har Dhyaavahi Har Dhyaavahi Tudh Jee Se Jan Jug Mah Sukhvaasi. Se Mukat Se Mukat Bhaye Jin Har Dhyaaya Jee Tin Tooti Jam Kee Phaasi. Jin Nirbhau Jin Har Nirbhau Dhyaaya Jee Tin Kaa Bhau Sabh Gavaasi. Jin Seviya Jin Seviya Mera Har Jee Te Har Har Roop Samaasi. Se Dhann Se Dhann Jin Har Dhyaaya Jee Jan Nanak Tin Bal Jaasi. (3)

ଯେଉଁମାନେ ତୁମକୁ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ହେ, ସେମାନେ ଯୁଗରେ ସୁଖୀ। ସେମାନେ ମୁକ୍ତ, ମୁକ୍ତ; ଯେଉଁମାନେ ହରିଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ, ହେ, ସେମାନଙ୍କର ଯମର ଫାଶ ଛିଣ୍ଡିଗଲା। ଯେଉଁମାନେ ନିର୍ଭୟ ହରିଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ, ହେ, ସେମାନଙ୍କର ସବୁ ଭୟ ଚାଲିଗଲା। ଯେଉଁମାନେ ମୋର ହରିଙ୍କୁ ସେବା କଲେ, ହେ, ସେମାନେ ହରି ହରି ରୂପରେ ଲୀନ ହୋଇଗଲେ। ସେମାନେ ଧନ୍ୟ, ଧନ୍ୟ; ଯେଉଁମାନେ ହରିଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ; ହେ, ନାନକ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବଳିଦାନ ଦିଏ। ||୩||

ଶ୍ଲୋକ 35

ତେରୀ ଭଗତି ତେରୀ ଭଗତି ଭଂଡାର ଜୀ ଭରେ ବିଅଂତ ବେଅଂତା ତେରେ ଭଗତ ତେରେ ଭଗତ ସଲାହନି ତୁଧୁ ଜୀ ହରି ଅନିକ ଅନେକ ଅନଂତା ତେରୀ ଅନିକ ତେରୀ ଅନିକ କରହି ହରି ପୂଜା ଜୀ ତପୁ ତାପହି ଜପହି ବେଅଂତା ତେରେ ଅନେକ ତେରେ ଅନେକ ପଡ଼ହି ବହୁ ସିମ୍ରିତି ସାସତ ଜୀ କରି କିରିଆ ଖଟୁ କରମ କରଂତା ସେ ଭଗତ ସେ ଭଗତ ଭଲେ ଜନ ନାନକ ଜୀ ଜୋ ଭାଵହି ମେରେ ହରି ଭଗଵଂତା ୪

Teri Bhagat Teri Bhagat Bhandaar Jee Bhare Beant Beanta. Tere Bhagat Tere Bhagat Salaahan Tudh Jee Har Anik Anek Ananta. Teri Anik Teri Anik Karahi Har Pooja Jee Tap Taapahi Japahi Beanta. Tere Anek Tere Anek Padahi Bahu Simrit Saasat Jee Kar Kiriya Khat Karam Karanta. Se Bhagat Se Bhagat Bhale Jan Nanak Jee Jo Bhaavahi Mere Har Bhagwanta. (4)

ତୁମର ଭକ୍ତିର ଭଣ୍ଡାର, ହେ, ଅସୀମ, ଅନନ୍ତ। ତୁମର ଭକ୍ତମାନେ ତୁମର ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ହେ, ଅନେକ, ଅଗଣିତ। ତୁମର ଅନେକ, ହେ, ଅନେକ ପୂଜା କରନ୍ତି, ତପସ୍ୟା କରନ୍ତି, ଜପ କରନ୍ତି। ତୁମର ଅନେକ, ହେ, ଅନେକ ସ୍ମୃତି, ଶାସ୍ତ୍ର, କ୍ରିୟା, ଷଟ୍କର୍ମ ପଢ଼ନ୍ତି। ସେହି ଭକ୍ତ, ସେହି ଭକ୍ତ ଉତ୍ତମ, ହେ ନାନକ, ଯେଉଁମାନେ ମୋର ଭଗବାନଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ। ||୪||

ଶ୍ଲୋକ 36

ତୂଂ ଆଦି ପୁରଖୁ ଅପରଂପରୁ କରତା ଜୀ ତୁଧୁ ଜେଵଡୁ ଅଵରୁ ନ କୋଈ ତୂଂ ଜୁଗୁ ଜୁଗୁ ଏକୋ ସଦା ସଦା ତୂଂ ଏକୋ ଜୀ ତୂଂ ନିହଚଲୁ କରତା ସୋଈ ତୁଧୁ ଆପେ ଭାଵୈ ସୋଈ ଵରତୈ ଜୀ ତୂଂ ଆପେ କରହି ସୁ ହୋଈ ତୁଧୁ ଆପେ ସ୍ରିସଟି ସଭ ଉପାଈ ଜୀ ତୁଧୁ ଆପେ ସିରଜି ସଭ ଗୋଈ ଜନୁ ନାନକୁ ଗୁଣ ଗାଵୈ କରତେ କେ ଜୀ ଜୋ ସଭସୈ କା ଜାଣୋଈ ୫୧

Toon Aad Purakh Aprampar Karta Jee Tudh Jevad Avar Na Koi. Toon Jug Jug Eko Sada Sada Toon Eko Jee Toon Nihchal Karta Soi. Tudh Aape Bhaavai Soi Vartai Jee Toon Aape Karahi Su Hoi. Tudh Aape Srist Sabh Upaayi Jee Tudh Aape Siraj Sabh Goi. Jan Nanak Gun Gaavai Karte Ke Jee Jo Sabhsai Kaa Jaanoi. (5)(1)

ତୁମେ ଆଦି ପୁରୁଷ, ଅପରମ୍ପର, ସ୍ରଷ୍ଟା; ହେ, ତୁମ ସମାନ ଆଉ କେହି ନାହିଁ। ତୁମେ ଯୁଗ ଯୁଗ ଏକ, ସବୁବେଳେ ଏକ; ହେ, ତୁମେ ଅଟଳ, ସ୍ରଷ୍ଟା, ସେହି। ତୁମେ ଯାହା ପସନ୍ଦ କର, ତାହା ହୁଏ; ହେ, ତୁମେ ଯାହା କର, ତାହା ହୁଏ। ତୁମେ ନିଜେ ସମଗ୍ର ସୃଷ୍ଟି ସୃଷ୍ଟି କର; ହେ, ତୁମେ ନିଜେ ସୃଷ୍ଟି କରି ସବୁକୁ ଗୋପନ କର। ହେ ନାନକ, ସ୍ରଷ୍ଟାଙ୍କ ଗୁଣ ଗାନ କରେ, ଯିଏ ସବୁ ଜାଣନ୍ତି। ||୫||୧||

ଶ୍ଲୋକ 37

ଆସା ମହଲା 4 ତୂଂ କରତା ସଚିଆରୁ ମୈଡା ସାଂଈ ଜୋ ତଉ ଭାଵୈ ସୋଈ ଥୀସୀ ଜୋ ତୂଂ ଦେହି ସୋଈ ହଉ ପାଈ ୧ ରହାଉ

Aasa Mahla 4. Toon Karta Sachiyaar Maida Saaee. Jo Tau Bhaavai Soi Theesi Jo Toon Deh Soi Hau Paayi. (1) Rahaao.

ଆସା ମହଲା ୪। ହେ ସ୍ରଷ୍ଟା, ସତ୍ୟ, ମୋର ସ୍ୱାମୀ। ତୁମେ ଯାହା ପସନ୍ଦ କର, ତାହା ହେବ; ତୁମେ ଯାହା ଦିଅ, ମୁଁ ତାହା ପାଏ। ||୧|| ରହାଉ ||

ଶ୍ଲୋକ 38

ସଭ ତେରୀ ତୂଂ ସଭନୀ ଧିଆଇଆ ଜିସ ନୋ କ୍ରିପା କରହି ତିନି ନାମ ରତନୁ ପାଇଆ ଗୁରମୁଖି ଲାଧା ମନମୁଖି ଗଵାଇଆ ତୁଧୁ ଆପି ଵିଛୋଡ଼ିଆ ଆପି ମିଲାଇଆ ୧

Sabh Teri Toon Sabhni Dhyaaya. Jis No Kripa Karahi Tin Naam Ratan Paaya. Gurmukh Laadha Manmukh Gavaaya. Tudh Aap Vichhodiya Aap Milaaya. (1)

ସବୁ ତୁମର; ତୁମେ ସବୁଠାରେ ଧ୍ୟାନ କରାଯାଅ। ଯାହାକୁ ତୁମେ କୃପା କର, ସେ ନାମ ରତ୍ନ ପାଏ। ଗୁରୁମୁଖ ପାଏ, ମନମୁଖ ହରାଏ। ତୁମେ ନିଜେ ବିଛିନ୍ନ କର, ନିଜେ ମିଳାଅ। ||୧||

ଶ୍ଲୋକ 39

ତୂଂ ଦରୀଆଉ ସଭ ତୁଝ ହୀ ମାହି ତୁଝ ବିନୁ ଦୂଜା କୋଈ ନାହି ଜୀଅ ଜଂତ ସଭି ତେରା ଖେଲୁ ଵିଜୋଗି ମିଲି ଵିଛୁଡ଼ିଆ ସଂଜୋଗୀ ମେଲୁ ୨

Toon Dariyaao Sabh Tujh Hee Maah. Tujh Bin Dooja Koi Naah. Jeea Jant Sabh Tera Khel. Vijog Mil Vichhudya Sanjogi Mel. (2)

ତୁମେ ନଦୀ; ସବୁ ତୁମଠାରେ ଅଛି। ତୁମ ବିନା ଆଉ କେହି ନାହିଁ। ସବୁ ପ୍ରାଣୀ ତୁମର ଖେଳ। ବିୟୋଗରେ ମିଳିଯାଆନ୍ତି, ସଂଯୋଗରେ ବିଛୁଡ଼ିଯାଆନ୍ତି। ||୨||

ଶ୍ଲୋକ 40

ଜିସ ନୋ ତୂ ଜାଣାଇହି ସୋଈ ଜନୁ ଜାଣୈ ହରି ଗୁଣ ସଦ ହୀ ଆଖି ଵଖାଣୈ ଜିନି ହରି ସେଵିଆ ତିନି ସୁଖୁ ପାଇଆ ସହଜେ ହୀ ହରି ନାମି ସମାଇଆ ୩

Jis No Too Jaanaaeh Soi Jan Jaanai. Har Gun Sad Hee Aakh Vakhaanai. Jin Har Seviya Tin Sukh Paaya. Sehje Hee Har Naam Samaaya. (3)

ଯାହାକୁ ତୁମେ ଜଣାଅ, ସେ ଜାଣେ। ସେ ସବୁବେଳେ ହରିଙ୍କ ଗୁଣ କହି ଦେଖାଏ। ଯେ ହରିଙ୍କୁ ସେବା କରେ, ସେ ସୁଖ ପାଏ; ସହଜରେ ହରି ନାମରେ ଲୀନ ହୁଏ। ||୩||

ଶ୍ଲୋକ 41

ତୂ ଆପେ କରତା ତେରା କୀଆ ସଭୁ ହୋଇ ତୁଧୁ ବିନୁ ଦୂଜା ଅଵରୁ ନ କୋଇ ତୂ କରି କରି ଵେଖହି ଜାଣହି ସୋଇ ଜନ ନାନକ ଗୁରମୁଖି ପରଗଟୁ ହୋଇ ୪୨

Too Aape Karta Tera Keeya Sabh Hoe. Tudh Bin Dooja Avar Na Koe. Too Kar Kar Vekhah Jaanah Soe. Jan Nanak Gurmukh Pargat Hoe. (4)(2)

ତୁମେ ନିଜେ ସ୍ରଷ୍ଟା; ତୁମର କୃତ ସବୁ ହୁଏ। ତୁମ ବିନା ଆଉ କେହି ନାହିଁ। ତୁମେ ସୃଷ୍ଟି କରି ଦେଖ, ଜାଣ। ହେ ନାନକ, ଗୁରୁମୁଖ ହୋଇ ସେ ପ୍ରକାଶ ପାଏ। ||୪||୨||

ଶ୍ଲୋକ 42

ଆସା ମହଲା 1 ତିତୁ ସରଵରଡ଼ୈ ଭଈଲେ ନିଵାସା ପାଣୀ ପାଵକୁ ତିନହି କୀଆ ପଂକଜୁ ମୋହ ପଗୁ ନହୀ ଚାଲୈ ହମ ଦେଖା ତହ ଡୂବୀଅଲେ ୧

Aasa Mahla 1. Tit Sarvaradai Bhaeele Nivaasa Paani Paavak Tineh Keeya. Pankaj Moh Pag Nahi Chaalai Ham Dekha Tah Doobeeale. (1)

ଆସା ମହଲା ୧। ସେହି ହ୍ରଦରେ ବାସ କରୁଥିଲେ; ପାଣି ଓ ଅଗ୍ନି ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି ହେଲା। ପଦ୍ମରେ ମୋହ, ପାଦ ଚାଲେ ନାହିଁ; ମୁଁ ଦେଖେ, ସେଠାରେ ଡୁବିଯାଆନ୍ତି। ||୧||

ଶ୍ଲୋକ 43

ମନ ଏକୁ ନ ଚେତସି ମୂଡ଼ ମନା ହରି ବିସରତ ତେରେ ଗୁଣ ଗଲିଆ ୧ ରହାଉ

Man Ek Na Chetas Mood Mana. Har Bisrat Tere Gun Galiya. (1) Rahaao.

ହେ ମୂର୍ଖ ମନ, ତୁମେ ଏକମାତ୍ରକୁ ଚିନ୍ତା କର ନାହିଁ। ହରିଙ୍କୁ ଭୁଲିବାରୁ ତୁମର ଗୁଣ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ। ||୧|| ରହାଉ ||

ଶ୍ଲୋକ 44

ନା ହଉ ଜତୀ ସତୀ ନହୀ ପଡ଼ିଆ ମୂରଖ ମୁଗଧା ଜନମୁ ଭଇଆ ପ୍ରଣଵତି ନାନକ ତିନ କୀ ସରଣା ଜିନ ତୂ ନାହୀ ଵୀସରିଆ ୨୩

Naa Hau Jati Sati Nahi Padiya Moorakh Mugdha Janam Bhaiya. Pranvat Nanak Tin Kee Sarna Jin Too Naahi Veesriya. (2)(3)

ମୁଁ ଜତୀ ନୁହେଁ, ସତୀ ନୁହେଁ, ପଢ଼ିଲି ନାହିଁ; ମୂର୍ଖ, ମୂଢ଼ ଜନ୍ମ ହେଲି। ହେ ନାନକ, ପ୍ରାର୍ଥନା କରେ, ସେମାନଙ୍କ ଶରଣ ନିଅ, ଯେଉଁମାନେ ତୁମକୁ ଭୁଲନ୍ତି ନାହିଁ। ||୨||୩||

ଶ୍ଲୋକ 45

ଆସା ମହଲା 5 ଭଈ ପରାପତି ମାନୁଖ ଦେହୁରୀଆ ଗୋବିଂଦ ମିଲଣ କୀ ଇହ ତେରୀ ବରୀଆ ଅଵରି କାଜ ତେରୈ କିତୈ ନ କାମ ମିଲୁ ସାଧସଂଗତି ଭଜୁ କେଵଲ ନାମ ୧

Aasa Mahla 5. Bhaee Paraapat Maanukh Dehuriya. Gobind Milan Kee Eh Teri Bariya. Avar Kaaj Terai Kitai Na Kaam. Mil Saadhsangat Bhaj Keval Naam. (1)

ଆସା ମହଲା ୫। ମାନବ ଦେହ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଛି। ହେ, ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ମିଳିବାର ଏହା ତୁମର ସମୟ। ତୁମର ଅନ୍ୟ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ କାମରେ ଆସେ ନାହିଁ। ସାଧୁସଙ୍ଗତିରେ ମିଳ, କେବଳ ନାମ ଭଜ। ||୧||

ଶ୍ଲୋକ 46

ସରଂଜାମି ଲାଗୁ ଭଵଜଲ ତରନ କୈ ଜନମୁ ବ୍ରିଥା ଜାତ ରଂଗି ମାଇଆ କୈ ୧ ରହାଉ

Saranjaam Laag Bhavjal Taran Kai. Janam Britha Jaat Rang Maaya Kai. (1) Rahaao.

ଭବସାଗର ପାର ହେବା ପାଇଁ ସାଧନ ଲଗାଅ। ମାୟାର ରଙ୍ଗରେ ଜନ୍ମ ବୃଥା ଯାଉଛି। ||୧|| ରହାଉ ||

ଶ୍ଲୋକ 47

ଜପୁ ତପୁ ସଂଜମୁ ଧରମୁ ନ କମାଇଆ ସେଵା ସାଧ ନ ଜାନିଆ ହରି ରାଇଆ କହୁ ନାନକ ହମ ନୀଚ କରଂମା ସରଣି ପରେ କୀ ରାଖହୁ ସରମା ୨୪

Jap Tap Sanjam Dharam Na Kamaaya. Seva Saadh Na Jaaniya Har Raaya. Kahu Nanak Ham Neech Karamma. Saran Pare Kee Raakhahu Sarma. (2)(4)

ମୁଁ ଜପ, ତପ, ସଂଯମ, ଧର୍ମ କମାଇ ନାହିଁ। ହେ ରାଜା ହରି, ମୁଁ ସାଧୁଙ୍କ ସେବା ଜାଣି ନାହିଁ। ହେ ନାନକ, କୁହ, ମୁଁ ନୀଚ କର୍ମ; ଶରଣ ପଡ଼ିଛି, ମୋର ଲଜ୍ଜା ରକ୍ଷା କର। ||୨||୪||

ଶ୍ଲୋକ 48

କବ୍ଯୋ ବାଚ ବେନତୀ ଚୌପଈ ହମରୀ କରୋ ହାଥ ଦୈ ରଛା ପୂରନ ହୋଇ ଚିତ କୀ ଇଛା ତଵ ଚରନନ ମନ ରହୈ ହମାରା ଅପନା ଜାନ କରୋ ପ୍ରତିପାରା ୩୭୭

Kabyo Baach Benti. Chaupai. Hamree Karo Haath Dai Rachha. Pooran Hoe Chit Kee Ichha. Tav Charnan Man Rahai Hamaara. Apna Jaan Karo Pratipaara. (377)

କବ୍ୟ ବାକ୍ୟ ବିନତୀ। ଚଉପଈ। ମୋତେ ହାତ ଦେଇ ରକ୍ଷା କର। ମୋର ମନର ଇଚ୍ଛା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ। ମୋର ମନ ତୁମର ଚରଣରେ ରହୁ। ମୋତେ ନିଜର ଜାଣି ପାଳନ କର। ||୩୭୭||

ଶ୍ଲୋକ 49

ହମରେ ଦୁସଟ ସଭୈ ତୁମ ଘାଵହୁ ଆପୁ ହାଥ ଦୈ ମୋହି ବଚାଵହୁ ସୁଖୀ ବସୈ ମୋରୋ ପରିଵାରା ସେଵକ ସିଖ୍ଯ ସଭୈ କରତାରା ୩୭୮

Hamre Dust Sabhai Tum Ghaavahu. Aap Haath Dai Mohi Bachaavahu. Sukhee Basai Moro Parivaara. Sevak Sikhya Sabhai Kartaara. (378)

ମୋର ସବୁ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ତୁମେ ମାର। ମୋତେ ହାତ ଦେଇ ରକ୍ଷା କର। ମୋର ପରିବାର ସୁଖରେ ବଞ୍ଚୁ। ହେ କର୍ତ୍ତା, ମୋର ସବୁ ସେବକ ଓ ଶିଷ୍ୟ। ||୩୭୮||

ଶ୍ଲୋକ 50

ମୋ ରଛା ନିଜୁ କର ଦୈ କରିଯୈ ସଭ ବୈରିନ କୌ ଆଜ ସଂଘରିଯୈ ପୂରନ ହୋଇ ହମାରୀ ଆସା ତୋରି ଭଜନ କୀ ରହୈ ପିଯାସା ୩୭୯

Mo rachha nij kar dai kariyai Sabh bairin kau aaj sanghariyai Pooran hoi hamaari aasa Tori bhajan kee rahai piyaasa

ମୋତେ ନିଜ ହାତ ଦେଇ ରକ୍ଷା କର। ସବୁ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଆଜି ସଂହାର କର। ମୋର ଆଶା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ। ତୋ ଭଜନର ପିପାସା ରହୁ। ||୩୭୯||

ଶ୍ଲୋକ 51

ତୁମହି ଛାଡି କୋଈ ଅଵର ନ ଧ୍ଯାଊ ଜୋ ବର ଚାହୌ ସୁ ତୁମ ତେ ପାଊ ସେଵକ ସିଖ୍ଯ ହମାରେ ତାରିଯହି ଚୁନ ଚୁନ ସତ୍ରୁ ହମାରେ ମାରିଯହି ୩_80

Tumahi chhaad koyi avar na dhyaaoon Jo bar chaahon su tum te paaoon Sevak sikhya hamaare taariyahi Chun chun satru hamaare maariyahi

ତୁମକୁ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବି ନାହିଁ। ଯାହା ବର ଚାହେଁ, ତାହା ତୁମଠାରୁ ପାଏ। ମୋର ସେବକ ଓ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କର। ମୋର ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଚୟନ କରି ମାର। ||୩_80||

ଶ୍ଲୋକ 52

ଆପୁ ହାଥ ଦୈ ମୁଝୈ ଉବରିଯୈ ମରନ କାଲ କା ତ୍ରାସ ନିଵରିଯୈ ହୂଜୋ ସଦା ହମାରେ ପଛା ସ୍ରୀ ଅସିଧୁଜ ଜୂ କରିଯହୁ ରଛା ୩_81

Aap haath dai mujhai ubariyai Maran kaal ka traas nivariyai Hoojo sada hamaare pachha Sree asidhuj joo kariyahu rachha

ମୋତେ ହାତ ଦେଇ ଉଦ୍ଧାର କର। ମୃତ୍ୟୁର ଭୟ ଦୂର କର। ସବୁବେଳେ ମୋର ପଛରେ ରୁହ। ହେ ଶ୍ରୀ ଅସିଧୁଜ (ତରବାରୀ ଧାରୀ), ରକ୍ଷା କର। ||୩_81||

ଶ୍ଲୋକ 53

ରାଖି ଲେହୁ ମୁହି ରାଖନହାରେ ସାହିବ ସଂତ ସହାଇ ପିଯାରେ ଦୀନବଂଧୁ ଦୁସଟନ କେ ହଂତା ତୁମ ହୋ ପୁରୀ ଚତୁରଦସ କଂତା ୩_82

Raakh lehu muhi raakhanhaare Saahib sant sahaayi piyaare Deenbandhu dushtan ke hanta Tum ho puree chaturdas kanta

ହେ ରକ୍ଷାକାରୀ, ମୋତେ ରକ୍ଷା କର। ହେ ପ୍ରିୟ ସ୍ୱାମୀ, ସନ୍ଥ ସହାୟ। ହେ ଦୀନବନ୍ଧୁ, ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କର ହନ୍ତା। ତୁମେ ଚଉଦ ଭୁବନର ସ୍ୱାମୀ। ||୩_82||

ଶ୍ଲୋକ 54

କାଲ ପାଇ ବ୍ରହମା ବପୁ ଧରା କାଲ ପାଇ ସିଵ ଜୂ ଅଵତରା କାଲ ପାଇ କରି ବିସନ ପ୍ରକାସା ସକଲ କାଲ କା କୀଯା ତମାସା ୩_83

Kaal paayi brahma bapu dhara Kaal paayi siv joo avtara Kaal paayi kari bisan prakaasa Sakal kaal ka keeya tamaasa

ମୃତ୍ୟୁ (କାଳ) ଆସି ବ୍ରହ୍ମା ରୂପ ଧାରଣ କଲା। ମୃତ୍ୟୁ ଆସି ଶିବ ଅବତାର ହେଲେ। ମୃତ୍ୟୁ ଆସି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶ କଲା। ସମସ୍ତ ମୃତ୍ୟୁର ତାମସା (ଖେଳ) ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହୁଏ। ||୩_83||

ଶ୍ଲୋକ 55

ଜଵନ କାଲ ଜୋଗୀ ସିଵ କୀଯୋ ବେଦ ରାଜ ବ୍ରହମା ଜୂ ଥୀଯୋ ଜଵନ କାଲ ସଭ ଲୋକ ସଵାରା ନମସକାର ହୈ ତାହି ହମାରା ୩_84

Javan kaal jogee siv keeyo Bed raaj brahma joo theeyo Javan kaal sabh lok savaara Namaskaar hai taahi hamaara

ଯେଉଁ ମୃତ୍ୟୁ ଯୋଗୀ ଶିବଙ୍କୁ କଲା, ବେଦରାଜ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କଲା। ଯେଉଁ ମୃତ୍ୟୁ ସବୁ ଲୋକ ସଜାଏ, ତାଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ। ||୩_84||

ଶ୍ଲୋକ 56

ଜଵନ କାଲ ସଭ ଜଗତ ବନାଯୋ ଦେଵ ଦୈତ ଜଛନ ଉପଜାଯୋ ଆଦି ଅଂତି ଏକୈ ଅଵତାରା ସୋଈ ଗୁରୂ ସମଝିଯହୁ ହମାରା ୩_85

Javan kaal sabh jagat banaayo Dev dait jachhan upjaayo Aadi anti ekai avtaara Soyee guroo samajhiyahu hamaara

ଯେଉଁ ମୃତ୍ୟୁ ସମଗ୍ର ଜଗତ ସୃଷ୍ଟି କଲା, ଦେବ, ଦାନବ, ଯକ୍ଷ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲା। ଆଦି ଓ ଅନ୍ତରେ ଏକ ଅବତାର; ସେହି ଗୁରୁ ବୋଲି ବୁଝ। ||୩_85||

ଶ୍ଲୋକ 57

ନମସକାର ତିସ ହୀ କୋ ହମାରୀ ସକଲ ପ୍ରଜା ଜିନ ଆପ ସଵାରୀ ସିଵକନ କୋ ସିଵଗୁନ ସୁଖ ଦୀଯୋ ସତ୍ରୁନ କୋ ପଲ ମୋ ବଧ କୀଯୋ ୩_86

Namaskaar tis hee ko hamaaree Sakal praja jin aap savaaree Sivkan ko sivgun sukh deeyo Satrun ko pal mo badh keeyo

ତାଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ। ଯିଏ ନିଜେ ସମସ୍ତ ପ୍ରଜା ସଜାଇଛନ୍ତି। ସେବକମାନଙ୍କୁ ଶିବଗୁଣ (କଲ୍ୟାଣ) ସୁଖ ଦିଅନ୍ତି, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ପଳ ମଧ୍ୟରେ ବଧ କରନ୍ତି। ||୩_86||

ଶ୍ଲୋକ 58

ଘଟ ଘଟ କେ ଅଂତର କୀ ଜାନତ ଭଲେ ବୁରେ କୀ ପୀର ପଛାନତ ଚୀଟୀ ତେ କୁଂଚର ଅସଥୂଲା ସଭ ପର କ୍ରିପା ଦ୍ରିସଟି କରି ଫୂଲା ୩_87

Ghat ghat ke antar kee jaanat Bhale bure kee peer pachhaanat Cheetee te kunchar asthoola Sabh par kripa dristi kari phoola

ପ୍ରତ୍ୟେକ ହୃଦୟର ଭିତର ଜାଣନ୍ତି। ଭଲ ଓ ମନ୍ଦର ପୀଡ଼ା ଚିହ୍ନନ୍ତି। ପିମ୍ପୁଡ଼ି ଠାରୁ ହାତୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ କୃପା ଦୃଷ୍ଟି କରି ଫୁଲିଯାଆନ୍ତି। ||୩_87||

ଶ୍ଲୋକ 59

ସଂତନ ଦୁଖ ପାଏ ତେ ଦୁଖୀ ସୁଖ ପାଏ ସାଧନ କେ ସୁଖୀ ଏକ ଏକ କୀ ପୀର ପଛାନୈ ଘଟ ଘଟ କେ ପଟ ପଟ କୀ ଜାନୈ ୩_88

Santan dukh paaye te dukhee Sukh paaye saadhan ke sukhee Ek ek kee peer pachhaanai Ghat ghat ke pat pat kee jaanai

ସନ୍ଥମାନେ ଦୁଃଖ ପାଇଲେ ସେ ଦୁଃଖୀ; ସାଧୁମାନେ ସୁଖ ପାଇଲେ ସେ ସୁଖୀ। ପ୍ରତ୍ୟେକର ପୀଡ଼ା ଚିହ୍ନନ୍ତି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ହୃଦୟର ପଟ ପଟ ଜାଣନ୍ତି। ||୩_88||

ଶ୍ଲୋକ 60

ଜବ ଉଦକରଖ କରା କରତାରା ପ୍ରଜା ଧରତ ତବ ଦେହ ଅପାରା ଜବ ଆକରଖ କରତ ହୋ କବହୂଂ ତୁମ ମୈ ମିଲତ ଦେହ ଧର ସଭହୂଂ ୩_89

Jab udkarkh kara kartaara Praja dharat tab deh apaara Jab aakarkh karat ho kabhoon Tum mai milat deh dhar sabh-hoon

ଯେତେବେଳେ ହେ କର୍ତ୍ତା, ତୁମେ ଉତ୍କର୍ଷ (ବୃଦ୍ଧି) କର, ସେତେବେଳେ ପ୍ରଜା ଅପାର ଦେହ ଧାରଣ କରେ। ଯେତେବେଳେ ତୁମେ କେବେ ଆକର୍ଷଣ (ସଂକୁଚିତ) କର, ସମସ୍ତ ଦେହ ତୁମଠାରେ ମିଳିଯାଏ। ||୩_89||

ଶ୍ଲୋକ 61

ଜେତେ ବଦନ ସ୍ରିସଟି ସଭ ଧାରୈ ଆପୁ ଆପୁନୀ ବୂଝି ଉଚାରୈ ତୁମ ସଭ ହୀ ତେ ରହତ ନିରାଲମ ଜାନତ ବେଦ ଭେଦ ଅରୁ ଆଲମ ୩୯୦

Jete badan sristi sabh dhaarai Aap aapuni boojh uchaarai Tum sabh hee te rahat niraalam Jaanat bed bhed aru aalam

ଯେତେ ମୁଖ ସୃଷ୍ଟିରେ ଧାରଣ କରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ନିଜ ବୁଦ୍ଧି ଅନୁସାରେ କହେ। ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ପୃଥକ, ନିରାଳମ; ବେଦ, ଭେଦ ଓ ଆଲମ (ଜଗତ) ଜାଣ। ||୩୯୦||

ଶ୍ଲୋକ 62

ନିରଂକାର ନ୍ରିବିକାର ନ୍ରିଲଂଭ ଆଦି ଅନୀଲ ଅନାଦି ଅସଂଭ ତା କା ମୂଡ଼ ଉଚାରତ ଭେଦା ଜା କୋ ଭେଵ ନ ପାଵତ ବେଦା ୩୯୧

Nirankaar nribikaar nrilambh Aadi aneel anaadi asambh Taa ka moodh uchaarat bheda Jaa ko bhev na paavat beda

ନିରଙ୍କାର, ନିର୍ବିକାର, ନିରଲମ୍ବ (ଆଶ୍ରୟହୀନ); ଆଦି, ଅନୀଲ, ଅନାଦି, ଅସମ୍ଭ। ମୂର୍ଖମାନେ ତାଙ୍କର ଭେଦ କହନ୍ତି; ଯାହାର ଭେଦ ବେଦ ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ। ||୩୯୧||

ଶ୍ଲୋକ 63

ତା କୌ କରି ପାହନ ଅନୁମାନତ ମହା ମୂଡ଼ କଛୁ ଭେଦ ନ ଜାନତ ମହାଦେଵ କୌ କହତ ସଦା ସିଵ ନିରଂକାର କା ଚୀନତ ନହି ଭିଵ ୩୯୨

Taa kau kari paahan anumaanat Maha moodh kachhu bhed na jaanat Mahaadev kau kahat sada siv Nirankaar ka cheenat nahi bhiv

ତାଙ୍କୁ ପଥର ବୋଲି ମଣନ୍ତି; ମହାମୂର୍ଖ, କିଛି ଭେଦ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ। ମହାଦେବଙ୍କୁ ସଦାଶିବ କହନ୍ତି; ନିରଙ୍କାରଙ୍କର ଭିତ୍ତି ବୁଝନ୍ତି ନାହିଁ। ||୩୯୨||

ଶ୍ଲୋକ 64

ଆପୁ ଆପୁନୀ ବୁଧି ହୈ ଜେତୀ ବରନତ ଭିଂନ ଭିଂନ ତୁହି ତେତୀ ତୁମରା ଲଖା ନ ଜାଇ ପସାରା କିହ ବିଧି ସଜା ପ୍ରଥମ ସଂସାରା ୩୯୩

Aap aapuni budhi hai jetee Barnat bhinn bhinn tuhi tetee Tumra lakha na jaayi pasaara Kih bidhi saja pratham sansaara

ଯେତେ ପ୍ରକାର ବୁଦ୍ଧି ଅଛି, ସେତେ ପ୍ରକାର ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଭାବରେ ତୁମକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ। ତୁମର ବିସ୍ତାର ଜାଣି ହୁଏ ନାହିଁ; କେଉଁ ପ୍ରକାରେ ପ୍ରଥମ ସଂସାର ସୃଷ୍ଟି ହେଲା? ||୩୯୩||

ଶ୍ଲୋକ 65

ଏକୈ ରୂପ ଅନୂପ ସରୂପା ରଂକ ଭଯୋ ରାଵ କହୀ ଭୂପା ଅଂଡଜ ଜେରଜ ସେତଜ କୀନୀ ଉତଭୁଜ ଖାନି ବହୁରି ରଚି ଦୀନୀ ୩୯୪

Ekai roop anoop saroopa Rank bhayo raav kahee bhoopa Andaj jeraj setaj keenee Utbhuj khaani bahuri rachi deenee

ଏକ ରୂପ, ଅନୁପମ ସରୂପ; ଭିକାରୀ ହୋଇଗଲା, ରାଜା ହୋଇଗଲା, କୌଣସି ରାଜା। ଅଣ୍ଡଜ, ଜେରଜ, ସେତଜ (ଘର୍ମଜ) ସୃଷ୍ଟି କଲା; ଏବଂ ଉତ୍ଭୁଜ (ଉଦ୍ଭିଦ) ଖାଣି ପୁନଃ ସୃଷ୍ଟି କଲା। ||୩୯୪||

ଶ୍ଲୋକ 66

କହୂଂ ଫୂଲି ରାଜା ହ୍ଵୈ ବୈଠା କହୂଂ ସିମଟି ଭଯୋ ସଂକର ଇକୈଠା ସଗରୀ ସ୍ରିସଟି ଦିଖାଇ ଅଚଂଭଵ ଆଦି ଜୁଗାଦି ସରୂପ ସୁଯଂଭଵ ୩୯୫

Kahoon phooli raaja hvai baitha Kahoon simati bhayo sankar ikaiytha Sagree sristi dikhaayi achambhav Aadi jugaadi saroop suyambhav

କେଉଁଠାରେ ଫୁଲି ରାଜା ହୋଇ ବସେ; କେଉଁଠାରେ ସଂକୁଚିତ ହୋଇ ସଙ୍କର (ଶିବ) ହୋଇଗଲା, ଏକତ୍ର। ସମଗ୍ର ସୃଷ୍ଟି ଦେଖାଇ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ; ଆଦି ଯୁଗାଦି ସରୂପ, ସ୍ୱୟମ୍ଭୂ। ||୩୯୫||

ଶ୍ଲୋକ 67

ଅବ ରଛା ମେରୀ ତୁମ କରୋ ସିଖ୍ଯ ଉବାରି ଅସିଖ୍ଯ ସଂଘରୋ ଦୁସଟ ଜିତେ ଉଠଵତ ଉତପାତା ସକଲ ମଲେଛ କରୋ ରଣ ଘାତା ୩୯_6

Ab rachha meree tum karo Sikhya ubaari asikhya sangharo Dusht jite uthwat utpaata Sakal malechh karo ran ghaata

ଏବେ ମୋର ରକ୍ଷା ତୁମେ କର। ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କର, ଅଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସଂହାର କର। ଯେତେ ଦୁଷ୍ଟ ଉପଦ୍ରବ ଉଠାନ୍ତି, ସମସ୍ତ ମ୍ଲେଚ୍ଛମାନଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ବଧ କର। ||୩_96||

ଶ୍ଲୋକ 68

ଜେ ଅସିଧୁଜ ତଵ ସରନୀ ପରେ ତିନ କେ ଦୁସଟ ଦୁଖିତ ହ୍ଵୈ ମରେ ପୁରଖ ଜଵନ ପଗୁ ପରେ ତିହାରେ ତିନ କେ ତୁମ ସଂକଟ ସଭ ଟାରେ ୩୯୭

Je asidhuj tav sarnee pare Tin ke dusht dukhit hvai mare Purakh javan pagu pare tihaare Tin ke tum sankat sabh taare

ଯେଉଁମାନେ ହେ ଅସିଧୁଜ, ତୁମର ଶରଣରେ ପଡ଼ନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୁଃଖୀ ହୋଇ ମରନ୍ତି। ହେ ପୁରୁଷ, ଯାହାର ପାଦ ତୁମର ପଡ଼େ, ତାହାର ତୁମେ ସବୁ ସଙ୍କଟ ଦୂର କର। ||୩୯୭||

ଶ୍ଲୋକ 69

ଜୋ କଲି କୌ ଇକ ବାର ଧିଐହୈ ତା କେ କାଲ ନିକଟି ନହି ଐହୈ ରଛା ହୋଇ ତାହି ସଭ କାଲା ଦୁସଟ ଅରିସଟ ଟରୈଂ ତତକାଲା ୩୯_8

Jo kali kau ik baar dhiai-hai Taa ke kaal nikati nahi aihai Rachha hoi taahi sabh kaala Dusht arisht tarain tatkaala

ଯେ କଳି (ଯୁଗ)ରେ ଥରେ ଧ୍ୟାନ କରେ, ତା’ ନିକଟକୁ ମୃତ୍ୟୁ ଆସେ ନାହିଁ। ତାହାର ସବୁ କାଳଠାରୁ ରକ୍ଷା ହୁଏ; ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଆରିଷ୍ଟ (ଅମଙ୍ଗଳ) ତତ୍କାଳ ଦୂର ହୁଏ। ||୩_98||

ଶ୍ଲୋକ 70

କ୍ରିପା ଦ୍ରିସଟି ତନ ଜାହି ନିହରିହୋ ତା କେ ତାପ ତନକ ମହି ହରିହୋ ରିଧି ସିଧି ଘର ମୋ ସଭ ହୋଈ ଦୁସଟ ଛାହ ଛ୍ଵୈ ସକୈ ନ କୋଈ ୩୯୯

Kripa dristi tan jaahi nihariho Taa ke taap tanak mahi hariho Ridhi sidhi ghar mo sabh hoyee Dusht chhaah chhvai sakai na koyee

ତୁମେ ଯାହାକୁ କୃପା ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖ, ତା’ର ତାପ (ବ୍ୟଥା) ତନକ (କ୍ଷଣ) ମଧ୍ୟରେ ହରଣ କର। ତା’ର ଘରେ ସବୁ ଋଦ୍ଧି ଓ ସିଦ୍ଧି ହୁଏ; କୌଣସି ଦୁଷ୍ଟ ଛାୟା ମଧ୍ୟ ଛୁଇଁ ପାରେ ନାହିଁ। ||୩୯୯||

ଶ୍ଲୋକ 71

ଏକ ବାର ଜିନ ତୁମୈ ସଂଭାରା କାଲ ଫାସ ତେ ତାହି ଉବାରା ଜିନ ନର ନାମ ତିହାରୋ କହା ଦାରିଦ ଦୁସଟ ଦୋଖ ତେ ରହା ୪୦୦

Ek baar jin tumai sambhaara Kaal phaas te taahi ubaara Jin nar naam tihaaro kaha Daariad dusht dokh te raha

ଯେ ଥରେ ତୁମକୁ ସ୍ମରଣ କଲା, ତାକୁ ମୃତ୍ୟୁ ଫାଶରୁ ଉଦ୍ଧାର କଲ। ଯେ ତୁମର ନାମ କହିଲା, ସେ ଦାରିଦ୍ର, ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଦୋଷରୁ ରହିଲା। ||୪୦୦||

ଶ୍ଲୋକ 72

ଖଡ଼ଗକେତୁ ମୈ ସରନି ତିହାରୀ ଆପୁ ହାଥ ଦୈ ଲେହୁ ଉବାରୀ ସରବ ଠୌର ମୋ ହୋହୁ ସହାଈ ଦୁସଟ ଦୋଖ ତେ ଲେହୁ ବଚାଈ ୪୦୧

Khadagketu mai sarani tihaaree Aap haath dai lehu ubaaree Sarab thaur mo hohu sahaayee Dusht dokh te lehu bachaayee

ହେ ଖଡ୍ଗକେତୁ (ତରବାରୀ ଧାରୀ), ମୁଁ ତୁମର ଶରଣରେ। ମୋତେ ହାତ ଦେଇ ଉଦ୍ଧାର କର। ସବୁ ସ୍ଥାନରେ ମୋର ସହାୟ ହୁଅ। ମୋତେ ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଦୋଷରୁ ରକ୍ଷା କର। ||୪୦୧||

ଶ୍ଲୋକ 73

ସ୍ଵୈଯା ପାଂଇ ଗହେ ଜବ ତେ ତୁମରେ ତବ ତେ କୋଊ ଆଂଖ ତରେ ନହୀ ଆନଯୋ ରାମ ରହୀମ ପୁରାନ କୁରାନ ଅନେକ କହୈଂ ମତ ଏକ ନ ମାନଯୋ ସିଂମ୍ରିତି ସାସତ୍ର ବେଦ ସଭୈ ବହୁ ଭେଦ କହୈ ହମ ଏକ ନ ଜାନଯୋ ସ୍ରୀ ଅସିପାନ କ୍ରିପା ତୁମରୀ କରି ମୈ ନ କହଯୋ ସଭ ତୋହି ବଖାନଯୋ ୮_6୩

Svaiyaa Paanyi gahe jab te tumre tab te ko-oo aankh tare nahee aanyo Raam raheem puraan kuraan anek kahain mat ek na maanyo Sinmriti saastra bed sabhai bahu bhed kahai ham ek na jaanyo Sree asipaan kripa tumree kari mai na kahyo sabh tohi bakhaanyo

ସ୍ୱୟଂ। ଯେବେ ମୁଁ ତୁମର ପାଦ ଧରିଛି, ସେବେଠାରୁ କୌଣସି ଶତ୍ରୁ ମୋତେ ଆଖି ତଳେ ଦେଖି ପାରି ନାହିଁ। ରାମ, ରହୀମ, ପୁରାଣ, କୁରାନ ଅନେକ କହନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଗୋଟିଏ ମତ ମାନିଲି ନାହିଁ। ସ୍ମୃତି, ଶାସ୍ତ୍ର, ବେଦ ସବୁ ଅନେକ ଭେଦ କହନ୍ତି, ମୁଁ ଗୋଟିଏ ଜାଣିଲି ନାହିଁ। ହେ ଶ୍ରୀ ଅସିପାଣି (ଖଡ୍ଗଧାରୀ), ତୁମର କୃପା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଯାହା କହି ନାହିଁ, ସବୁ ତୁମଠାରୁ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଲା। ||୮_63||

ଶ୍ଲୋକ 74

ଦୋହରା ସଗଲ ଦୁଆର କଉ ଛାଡି କୈ ଗହଯୋ ତୁହାରୋ ଦୁଆର ବାଂହି ଗହେ କୀ ଲାଜ ଅସି ଗୋବିଂଦ ଦାସ ତୁହାର ୮_6୪

Dohraa Sagal duaar kau chhaadi kai gahyo tuhaaro duaar Baanhi gahe kee laaj asi gobind daas tuhaar

ଦୋହରା। ସବୁ ଦ୍ୱାର ଛାଡ଼ି ତୁମର ଦ୍ୱାର ଧରିଛି। ହେ ଗୋବିନ୍ଦ, ବାହୁ ଧରିବାର ଲଜ୍ଜା, ତୁମର ଦାସ। ||୮_64||

ଶ୍ଲୋକ 75

ରାମକଲୀ ମହଲା 3 ଅନଂଦୁ ଓଁ ସତିଗୁର ପ୍ରସାଦି ଅନଂଦୁ ଭଇଆ ମେରୀ ମାଏ ସତିଗୁରୂ ମୈ ପାଇଆ ସତିଗୁରୁ ତ ପାଇଆ ସହଜ ସେତୀ ମନି ଵଜୀଆ ଵାଧାଈଆ ରାଗ ରତନ ପରଵାର ପରୀଆ ସବଦ ଗାଵଣ ଆଈଆ ସବଦୋ ତ ଗାଵହୁ ହରୀ କେରା ମନି ଜିନୀ ଵସାଇଆ କହୈ ନାନକୁ ଅନଂଦୁ ହୋଆ ସତିଗୁରୂ ମୈ ପାଇଆ ୧

Ramkali Mehla 3 Anand Ek Onkar Satgur Parsad || Anand Bhaya Meri Maye Satguroo Main Paya || Satgur Ta Paya Sahaj Seti Man Vajiya Vadhaiya || Raag Ratan Parwar Pariya Shabad Gavan Aaiya || Shabdo Ta Gavoh Hari Kera Man Jini Vasaya || Kahai Nanak Anand Hoya Satguroo Main Paya ||1||

ହେ ମାତା, ଆନନ୍ଦ ଆସିଛି, କାରଣ ମୁଁ ସତ୍‌ଗୁରୁଙ୍କୁ ପାଇଛି।

ମୁଁ ସତ୍‌ଗୁରୁଙ୍କୁ ସହଜ ସ୍ୱଭାବରେ ପାଇଛି; ମୋ ମନ ଆନନ୍ଦରେ ସ୍ପନ୍ଦିତ ହେଉଛି।

ରାଗମାନଙ୍କର ରତ୍ନସମୂହ ନିଜ ପରିବାର ସହିତ ଶବଦର ବାଣୀ ଗାଇବାକୁ ଆସିଛନ୍ତି।

ମନରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଶବଦ ଗାନ କର।

ନାନକ କହନ୍ତି, ଆନନ୍ଦ ଆସିଛି, କାରଣ ମୁଁ ସତ୍‌ଗୁରୁଙ୍କୁ ପାଇଛି।

ଶ୍ଲୋକ 76

ଏ ମନ ମେରିଆ ତୂ ସଦା ରହୁ ହରି ନାଲେ ହରି ନାଲି ରହୁ ତୂ ମଂନ ମେରେ ଦୂଖ ସଭି ଵିସାରଣା ଅଂଗୀକାରୁ ଓହୁ କରେ ତେରା କାରଜ ସଭି ସଵାରଣା ସଭନା ଗଲା ସମରଥୁ ସୁଆମୀ ସୋ କିଉ ମନହୁ ଵିସାରେ କହୈ ନାନକୁ ମଂନ ମେରେ ସଦା ରହୁ ହରି ନାଲେ ୨

Eh Man Meriya Tu Sada Rahu Har Naale || Har Naal Rahu Tu Mann Mere Dookh Sabh Visarna || Angeekaar Oh Kare Tera Kaaraj Sabh Savarna || Sabhna Gala Samrath Suami So Kiyo Manoh Visaare || Kahai Nanak Mann Mere Sada Rahu Har Naale ||2||

ହେ ମୋର ମନ, ତୁ ସବୁବେଳେ ହରିଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ରୁହ। ହରିଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ରୁହ, ହେ ମୋର ମନ, ଏଥିରେ ସବୁ ଦୁଃଖ ଭୁଲିଯାଅ। ସେ ତୁମକୁ ସ୍ୱୀକାର କରିବେ, ତୁମର ସବୁ କାର୍ଯ୍ୟ ସଜାଇବେ। ସବୁ ବିଷୟରେ ସମର୍ଥ ସ୍ୱାମୀ; ତାଙ୍କୁ କାହିଁକି ମନରୁ ଭୁଲିବ? ନାନକ କହନ୍ତି, ହେ ମୋର ମନ, ସବୁବେଳେ ହରିଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ରୁହ। ||୨||

ଶ୍ଲୋକ 77

ସାଚେ ସାହିବା କିଆ ନାହୀ ଘରି ତେରୈ ଘରି ତ ତେରୈ ସଭୁ କିଛୁ ହୈ ଜିସୁ ଦେହି ସୁ ପାଵଏ ସଦା ସିଫତି ସଲାହ ତେରୀ ନାମୁ ମନି ଵସାଵଏ ନାମୁ ଜିନ କୈ ମନି ଵସିଆ ଵାଜେ ସବଦ ଘନେରେ କହୈ ନାନକୁ ସଚେ ସାହିବ କିଆ ନାହୀ ଘରି ତେରୈ ୩

Saache Sahiba Kya Naahi Ghar Terai || Ghar Ta Terai Sabh Kichh Hai Jis Deh So Paav-e || Sada Sifat Salaah Teri Naam Man Vasav-e || Naam Jin Kai Man Vasiya Vaaje Shabad Ghanere || Kahai Nanak Sache Sahib Kya Naahi Ghar Terai ||3||

ହେ ସତ୍ୟ ସ୍ୱାମୀ, ତୁମର ଘରେ କ’ଣ ନାହିଁ? ତୁମର ଘରେ ସବୁକିଛି ଅଛି; ଯାହାକୁ ଦିଅ, ସେ ପାଏ। ସବୁବେଳେ ତୁମର ସିଫତି ଓ ସଲାହ; ନାମ ମନରେ ବସାଏ। ଯେଉଁମାନଙ୍କ ମନରେ ନାମ ବସେ, ସେମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ଅନେକ ଶବ୍ଦ ବାଜେ। ନାନକ କହନ୍ତି, ହେ ସତ୍ୟ ସ୍ୱାମୀ, ତୁମର ଘରେ କ’ଣ ନାହିଁ? ||୩||

ଶ୍ଲୋକ 78

ସାଚା ନାମୁ ମେରା ଆଧାରୋ ସାଚୁ ନାମୁ ଅଧାରୁ ମେରା ଜିନି ଭୁଖା ସଭି ଗଵାଈଆ କରି ସାଂତି ସୁଖ ମନି ଆଇ ଵସିଆ ଜିନି ଇଛା ସଭି ପୁଜାଈଆ ସଦା କୁରବାଣୁ କୀତା ଗୁରୂ ଵିଟହୁ ଜିସ ଦୀଆ ଏହି ଵଡିଆଈଆ କହୈ ନାନକୁ ସୁଣହୁ ସଂତହୁ ସବଦି ଧରହୁ ପିଆରୋ ସାଚା ନାମୁ ମେରା ଆଧାରୋ ୪

Saacha Naam Mera Aadharo || Saach Naam Adhar Mera Jin Bhukha Sabh Gavaiya || Kar Shaant Sukh Man Aai Vasiya Jin Ichha Sabh Pujaiya || Sada Kurbaan Keeta Guru Vitahu Jis Diya Eh Vadiaaiya || Kahai Nanak Sunahu Santahu Shabad Dharahu Pyaro || Saacha Naam Mera Aadharo ||4||

ସତ୍ୟ ନାମ ମୋର ଏକମାତ୍ର ଆଧାର। ସତ୍ୟ ନାମ ମୋର ଆଧାର; ଏହା ମୋର ସମସ୍ତ କ୍ଷୁଧା ଦୂର କରିଛି।

ଶାନ୍ତି ଓ ସୁଖ ମୋ ମନରେ ବାସ କରିବାକୁ ଆସିଛି; ଏହା ମୋର ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଛି।

ଯିଏ ମୋତେ ଏହି ମହାନ ଦାନ ଦେଇଛନ୍ତି, ସେହି ଗୁରୁଙ୍କୁ ମୁଁ ସଦା ବଳି।

ନାନକ କହନ୍ତି, ହେ ସାଧୁଗଣ, ଶୁଣ, ଶବଦକୁ ପ୍ରେମ କର। ସତ୍ୟ ନାମ ମୋର ଏକମାତ୍ର ଆଧାର।

ଶ୍ଲୋକ 79

ଵାଜେ ପଂଚ ସବଦ ତିତୁ ଘରି ସଭାଗୈ ଘରି ସଭାଗୈ ସବଦ ଵାଜେ କଲା ଜିତୁ ଘରି ଧାରୀଆ ପଂଚ ଦୂତ ତୁଧୁ ଵସି କୀତେ କାଲୁ କଂଟକୁ ମାରିଆ ଧୁରି କରମି ପାଇଆ ତୁଧୁ ଜିନ କଉ ସି ନାମି ହରି କୈ ଲାଗେ କହୈ ନାନକୁ ତହ ସୁଖୁ ହୋଆ ତିତୁ ଘରି ଅନହଦ ଵାଜେ ୫

Vaaje Panch Shabad Tit Ghar Sabhagai || Ghar Sabhagai Shabad Vaaje Kala Jit Ghar Dhaariya || Panch Doot Tudh Vas Keete Kaal Kantak Maariya || Dhur Karam Paya Tudh Jin Kau Si Naam Har Kai Laage || Kahai Nanak Tah Sukh Hoya Tit Ghar Anhad Vaaje ||5||

ପାଞ୍ଚ ଶବ୍ଦ ବାଜେ ସେହି ଭାଗ୍ୟବାନ ଘରେ। ଭାଗ୍ୟବାନ ଘରେ ଶବ୍ଦ ବାଜେ, ଯେଉଁ ଘରେ କଳା ଧାରିତ। ପାଞ୍ଚ ଦୁତଙ୍କୁ ତୁମ ବଶରେ କଲ, ମୃତ୍ୟୁ କଣ୍ଟକକୁ ମାରିଲ। ଯେଉଁମାନେ ପୂର୍ବ କର୍ମରୁ ପାଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ହରି ନାମରେ ଲାଗିଲେ। ନାନକ କହନ୍ତି, ସେଠାରେ ସୁଖ ହେଲା; ସେହି ଘରେ ଅନାହତ ଧ୍ୱନି ବାଜିଲା। ||୫||

ଶ୍ଲୋକ 80

ଅନଦୁ ସୁଣହୁ ଵଡଭାଗୀହୋ ସଗଲ ମନୋରଥ ପୂରେ ପାରବ୍ରହମୁ ପ୍ରଭୁ ପାଇଆ ଉତରେ ସଗଲ ଵିସୂରେ ଦୂଖ ରୋଗ ସଂତାପ ଉତରେ ସୁଣୀ ସଚୀ ବାଣୀ ସଂତ ସାଜନ ଭଏ ସରସେ ପୂରେ ଗୁର ତେ ଜାଣୀ ସୁଣତେ ପୁନୀତ କହତେ ପଵିତୁ ସତିଗୁରୁ ରହିଆ ଭରପୂରେ ବିନଵଂତି ନାନକୁ ଗୁର ଚରଣ ଲାଗେ ଵାଜେ ଅନହଦ ତୂରେ ୪୦୧

Anad Sunahu Vadbhagiho Sagal Manorath Poore || Parbrahm Prabh Paya Utre Sagal Visoore || Dookh Rog Santaap Utre Suni Sachi Baani || Sant Saajan Bhaye Sarse Poore Gur Te Jaani || Sunte Puneet Kahte Pavit Satgur Rahiya Bharpoore || Binvant Nanak Gur Charan Laage Vaaje Anhad Toore ||40||1||

ହେ ଭାଗ୍ୟବାନ, ଆନନ୍ଦର ଗୀତ ଶୁଣ; ତୁମ୍ଭର ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହେବ।

ପରମ ପ୍ରଭୁ ପରମେଶ୍ୱର ମିଳିଲେ; ତୁମ୍ଭର ସମସ୍ତ ଚିନ୍ତା ଶେଷ ହେଲା।

ସତ୍ୟ ବାଣୀ ଶୁଣିବାରୁ ଦୁଃଖ, ରୋଗ ଓ ପୀଡ଼ା ଦୂର ହେଲା।

ସାଧୁ ଓ ବନ୍ଧୁମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଜାଣି ଆନନ୍ଦରେ ମଗ୍ନ।

ଯେଉଁମାନେ ଏହା ଶୁଣନ୍ତି ସେମାନେ ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଏହା ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି ସେମାନେ ପାବନ ହୁଅନ୍ତି; ସତ୍‌ଗୁରୁ ସର୍ବତ୍ର ବ୍ୟାପ୍ତ।

ନାନକ ଗୁରୁଙ୍କ ଚରଣ ଧରି ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି; ଅନାହତ ନାଦର ତୂରୀ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ ହୁଏ।

ଶ୍ଲୋକ 81

ମୁଂଦାଵଣୀ ମହଲା 5 ଥାଲ ଵିଚି ତିଂନି ଵସତୂ ପଈଓ ସତୁ ସଂତୋଖୁ ଵୀଚାରୋ ଅଂମ୍ରିତ ନାମୁ ଠାକୁର କା ପଇଓ ଜିସ କା ସଭସୁ ଅଧାରୋ ଜେ କୋ ଖାଵୈ ଜେ କୋ ଭୁଂଚୈ ତିସ କା ହୋଇ ଉଧାରୋ ଏହ ଵସତୁ ତଜୀ ନହ ଜାଈ ନିତ ନିତ ରଖୁ ଉରି ଧାରୋ ତମ ସଂସାରୁ ଚରନ ଲଗି ତରୀଐ ସଭୁ ନାନକ ବ୍ରହମ ପସାରୋ ୧

Mundavni Mehla 5 || Thaal Vich Tinn Vastu Payiyo Sat Santokh Veecharo || Amrit Naam Thakur Ka Payiyo Jis Ka Sabhas Adhaaro || Je Ko Khaavai Je Ko Bhunchai Tis Ka Hoye Udhaaro || Eh Vastu Taji Nah Jaai Nit Nit Rakh Ur Dhaaro || Tam Sansaar Charan Lag Tariyai Sabh Nanak Brahm Pasaaro ||1||

ଥାଳରେ ତିନୋଟି ବସ୍ତୁ ରଖାଯାଇଛି: ସତ୍ୟ, ସନ୍ତୋଷ ଓ ବିଚାର।

ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଅମୃତ ନାମ ମଧ୍ୟ ସେଥିରେ ରଖାଯାଇଛି, ଯାହା ସମସ୍ତଙ୍କର ଆଧାର।

ଯିଏ ଏହା ଖାଏ ଓ ଉପଭୋଗ କରେ ସେ ମୁକ୍ତ ହୁଏ। ଏହି ଭଣ୍ଡାର ପରିତ୍ୟାଗ କରାଯାଇପାରିବ ନାହିଁ; ଏହାକୁ ସଦା ହୃଦୟରେ ସ୍ଥାପନ କରି ରଖ।

ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଚରଣ ଧରି ଅନ୍ଧକାର ଭବସାଗର ପାର ହୁଏ। ନାନକ କହନ୍ତି, ସବୁକିଛି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରକାଶ।

ଶ୍ଲୋକ 82

ସଲୋକ ମହଲା 5 ତେରା କୀତା ଜାତୋ ନାହୀ ମୈନୋ ଜୋଗୁ କୀତୋଈ ମୈ ନିରଗୁଣିଆରେ କୋ ଗୁଣୁ ନାହୀ ଆପେ ତରସୁ ପଇଓଈ ତରସୁ ପଇଆ ମିହରାମତି ହୋଈ ସତିଗୁରୁ ସଜଣୁ ମିଲିଆ ନାନକ ନାମୁ ମିଲୈ ତାଂ ଜୀଵାଂ ତନୁ ମନୁ ଥୀଵୈ ହରିଆ ୧

Salok Mehla 5 || Tera Keeta Jaato Naahi Maino Jog Keetoyi || Main Nirguniyare Ko Gun Naahi Aape Taras Payeoyi || Taras Paya Mehraamat Hoyi Satgur Sajan Milya || Nanak Naam Milai Taan Jeevaan Tan Man Theevai Hariya ||1||

ଶ୍ଲୋକ ମହଲା ୫। ତୁମେ ଯାହା କର, ତାହା ମୁଁ ଜାଣି ନାହିଁ; ତୁମେ ମୋତେ ଯୋଗ୍ୟ କରିଛ। ମୁଁ ନିର୍ଗୁଣ, ମୋର କୌଣସି ଗୁଣ ନାହିଁ; ତୁମେ ନିଜେ ଦୟା କଲ। ଦୟା ହେଲା, ମିହରମତ୍ (କୃପା) ହେଲା; ସତଗୁରୁ ବନ୍ଧୁ ମିଳିଲେ। ହେ ନାନକ, ନାମ ମିଳିଲେ ଜୀଇଁବି; ତନୁ ମନ ସବୁଜ ହୋଇଯିବ। ||୧||

ଶ୍ଲୋକ 83

ପଉଡ଼ୀ ତିଥୈ ତୂ ସମରଥୁ ଜିଥୈ କୋଇ ନାହି ଓଥୈ ତେରୀ ରଖ ଅଗନୀ ଉଦର ମାହି ସୁଣି କୈ ଜମ କେ ଦୂତ ନାଇ ତେରୈ ଛଡି ଜାହି ଭଉଜଲୁ ବିଖମୁ ଅସଗାହୁ ଗୁର ସବଦୀ ପାରି ପାହି ଜିନ କଉ ଲଗୀ ପିଆସ ଅଂମ୍ରିତୁ ସେଇ ଖାହି କଲି ମହି ଏହୋ ପୁଂନୁ ଗୁଣ ଗୋଵିଂଦ ଗାହି ସଭସୈ ନୋ କିରପାଲୁ ସମ୍ହ୍ହାଲେ ସାହି ସାହି ବିରଥା କୋଇ ନ ଜାଇ ଜି ଆଵୈ ତୁଧୁ ଆହି ୯

Pauri || Tithai Tu Samrath Jithai Koye Naahi || Othai Teri Rakh Agni Udar Maahi || Sun Kai Jam Ke Doot Naai Terai Chhad Jaahi || Bhavjal Bikham Asgaahu Gur Shabadi Paar Paahi || Jin Kau Lagi Pyaas Amrit Seyi Khaahi || Kal Mah Eho Punn Gun Gobind Gaahi || Sabhsai No Kirpaal Samhaale Saah Saahi || Birtha Koye Na Jaai Ji Aavai Tudh Aahi ||9||

ତୁମେ ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ, ଯେଉଁଠି ଆଉ କେହି ନାହିଁ।

ସେଠାରେ ତୁମେ ଗର୍ଭର ଅଗ୍ନିରେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରିଛ।

ତୁମ ନାମ ଶୁଣି ମୃତ୍ୟୁର ଦୂତମାନେ ପଛକୁ ହଟନ୍ତି।

ଗୁରୁଙ୍କ ଶବଦର ବାଣୀ ଦ୍ୱାରା ଭୟଙ୍କର, ଅଗାଧ ଭବସାଗର ପାର ହୁଏ।

ଯେଉଁମାନେ ପିପାସା ଅନୁଭବ କରନ୍ତି ସେମାନେ ଅମୃତ ପାନ କରନ୍ତି।

ଏହି କଳିଯୁଗର ଅନ୍ଧକାରରେ ଏହା ହିଁ ଏକମାତ୍ର ପୁଣ୍ୟ କର୍ମ — ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ପ୍ରଭୁଙ୍କ ମହିମା ଗାନ।

ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରତି କୃପାଳୁ; ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶ୍ୱାସକୁ ତୁମେ ଦେଖ।

ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଥିବା କେହି ଖାଲି ହାତରେ ଫେରନ୍ତି ନାହିଁ।

ଶ୍ଲୋକ 84

ରାଗୁ ଗୂଜରୀ ଵାର ମହଲା 5 ଓଁ ସତିଗୁର ପ୍ରସାଦି ସଲୋକୁ ମଃ 5 ଅଂତରି ଗୁରୁ ଆରାଧଣା ଜିହଵା ଜପି ଗୁର ନାଉ ନେତ୍ରୀ ସତିଗୁରୁ ପେଖଣା ସ୍ରଵଣୀ ସୁନଣା ଗୁର ନାଉ ସତିଗୁର ସେତୀ ରତିଆ ଦରଗହ ପାଈଐ ଠାଉ କହୁ ନାନକ କିରପା କରେ ଜିସ ନୋ ଏହ ଵଥୁ ଦେଇ ଜଗ ମହି ଉତମ କାଢୀଅହି ଵିରଲେ କେଈ କେଇ ୧

Raag Goojri Vaar Mehla 5 Ek Onkar Satgur Parsad || Salok M: 5 || Antar Gur Aaraadhna Jihva Jap Gur Naao || Netri Satgur Pekhna Sravni Sun-na Gur Naao || Satgur Seti Ratiya Dargah Paayiyai Thaao || Kaho Nanak Kirpa Kare Jis No Eh Vath Deyi || Jag Mah Utam Kaadhiyah Virle Keyi Keyi ||1||

ଭିତରେ ଗୁରୁଙ୍କ ଉପାସନା କର; ଜିହ୍ୱାରେ ଗୁରୁଙ୍କ ନାମ ଜପ କର।

ଆଖିରେ ସତ୍‌ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦେଖ; କାନରେ ଗୁରୁଙ୍କ ନାମ ଶୁଣ।

ଯେଉଁମାନେ ସତ୍‌ଗୁରୁଙ୍କ ସହ ସମନ୍ୱିତ ସେମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦରବାରରେ ସ୍ଥାନ ପାଆନ୍ତି।

ନାନକ କହନ୍ତି, ଯାହାଙ୍କ ଉପରେ ସେ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି କୃପା ବର୍ଷାନ୍ତି; ସେମାନେ ଏହି ଦାନ ପାଆନ୍ତି।

ସେମାନେ ଜଗତରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ ହୁଅନ୍ତି; ଏପରି ଆତ୍ମା ଅତି ବିରଳ।

ଶ୍ଲୋକ 85

ମଃ 5 ରଖେ ରଖଣହାରି ଆପି ଉବାରିଅନୁ ଗୁର କୀ ପୈରୀ ପାଇ କାଜ ସଵାରିଅନୁ ହୋଆ ଆପି ଦଇଆଲୁ ମନହୁ ନ ଵିସାରିଅନୁ ସାଧ ଜନା କୈ ସଂଗି ଭଵଜଲୁ ତାରିଅନୁ ସାକତ ନିଂଦକ ଦୁସଟ ଖିନ ମାହି ବିଦାରିଅନୁ ତିସୁ ସାହିବ କୀ ଟେକ ନାନକ ମନୈ ମାହି ଜିସୁ ସିମରତ ସୁଖୁ ହୋଇ ସଗଲେ ଦୂଖ ଜାହି ୨

M: 5 || Rakhe Rakhanhaar Aap Ubariyan || Gur Ki Pairi Paai Kaaj Savariyan || Hoya Aap Dayaal Manoh Na Visariyan || Saadh Jana Kai Sang Bhavjal Taariyan || Saakat Nindak Dusht Khin Maahi Bidariyan || Tis Sahib Ki Tek Nanak Manai Maahi || Jis Simrat Sukh Hoye Sagale Dookh Jaahi ||2||

ପ୍ରଭୁ ନିଜେ ରକ୍ଷକ; ସେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରିଛନ୍ତି।

ସେ ମୋତେ ଗୁରୁଙ୍କ ଚରଣରେ ସ୍ଥାପିତ କରି ମୋର କାର୍ଯ୍ୟ ସମାଧାନ କଲେ।

ସେ କୃପାଳୁ ହେଲେ; ମୋତେ ଭୁଲିଲେ ନାହିଁ। ସାଧୁମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ମୁଁ ଭୟଙ୍କର ଭବସାଗର ପାର ହେଲି।

ନିନ୍ଦାକାରୀ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ଶତ୍ରୁମାନେ ଏକ କ୍ଷଣରେ ବିନଷ୍ଟ ହେଲେ।

ନାନକ କହନ୍ତି, ପ୍ରଭୁ ମାଲିକଙ୍କ ଆଧାରରେ ମନ ସ୍ଥିର ହୁଏ।

ତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନରେ ସ୍ମରଣ କଲେ ଶାନ୍ତି ଆସେ ଓ ସମସ୍ତ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦୂର ହୁଏ।

ଶ୍ଲୋକ 86

Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)

Auspicious Day

ପ୍ରତିଦିନ କିମ୍ବା ଶୁଭ ତିଥିରେ

Best Time (Muhurta)

ବ୍ରାହ୍ମ ମୁହୂର୍ତ୍ତ କିମ୍ବା ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟ

Sacred Offerings

ଘିଅ ଦୀପ, ଧୂପ, ତାଜା ଫୁଲ ଓ ନୈବେଦ୍ୟ

Spiritual Benefits (Phalashruti)

ମାନସିକ ଶାନ୍ତି, ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଉନ୍ନତି ଓ ସକାରାତ୍ମକ ଶକ୍ତି

ପୃଷ୍ଠଭୂମି

ଏହି ପବିତ୍ର ପାଠ୍ୟଟି ଶ୍ରୀ ଗୁରୁ ଗ୍ରନ୍ଥ ସାହିବ ରୁ ସଂଗୃହୀତ ହୋଇଛି, ଯାହା ସିଖ ଧର୍ମର ମୁଖ୍ୟ ଧର୍ମଗ୍ରନ୍ଥ । ଏଥିରେ ବିଭିନ୍ନ ଗୁରୁ (ମହଲା ୧, ୩, ୪, ୫) ଓ ଭଗତମାନଙ୍କର ବାଣୀ ଅଛି । ଏହାକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା, ଧ୍ୟାନ ଓ ଗୁରୁବାଣୀ ଶ୍ରବଣ ସମୟରେ ପାଠ କରାଯାଏ । ଏହା ଭଗବାନଙ୍କ ମହିମା, ଭକ୍ତିର ମହତ୍ତ୍ୱ ଓ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତି ସମର୍ପଣ ଭାବ ପ୍ରକାଶ କରେ ।

ଏହି ପାଠ ବିଷୟରେ

ରଚୟିତା: Guru Nanak Dev Ji · Sikh Guru (First of the Ten) · 1469–1539 CE, Punjab

The founder of Sikhism and the first of the Ten Sikh Gurus, born in Talwandi (present-day Nankana Sahib, Pakistan). He undertook long journeys (Udasis) across South Asia and beyond to share his teachings on the oneness of God and the equality of all people, and composed hymns later included in the Guru Granth Sahib.

Guru Nanak Dev Jiଙ୍କ ଅଧିକ ରଚନା

ଜପୁଜୀ ସାହିବ ଗୁରୁ ଗ୍ରନ୍ଥ ସାହିବର ପବିତ୍ର ସ୍ତୋତ୍ର ମୂଳ ମନ୍ତ୍ର

ଆପଣ କଣ ଜାଣନ୍ତି?

ଏକାଧିକ ଗୁରୁ ରଚୟିତା

ଏହି ପଦଗୁଡ଼ିକ ଗୁରୁ ଗ୍ରନ୍ଥ ସାହିବ ଓ ଦଶମ ଗ୍ରନ୍ଥରୁ ଆସିଛି ଏବଂ ଏଥିରେ ଗୁରୁ ନାନକ (ମହଲା ୧), ଗୁରୁ ଅମରଦାସ (ମହଲା ୩), ଗୁରୁ ରାମଦାସ (ମହଲା ୪), ଗୁରୁ ଅର୍ଜୁନ (ମହଲା ୫) ଓ ଗୁରୁ ଗୋବିନ୍ଦ ସିଂହଙ୍କ ରଚନା ଅଛି। ପ୍ରତ୍ୟେକ ବିଭାଗ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ରାଗ ଓ ମହଲା (ରଚୟିତା କ୍ରମାଙ୍କ) ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ, ଯାହା ଶିଖ ଶାସ୍ତ୍ରର ସଂରଚନାକୁ ପ୍ରତିଫଳିତ କରେ।

ଦଶମ ଗ୍ରନ୍ଥ ଅଂଶ (ପଦ ୪୮–୭୪)

ପଦ ୪୮ରୁ ୭୨ ହେଉଛି କବିୟୋ ବାଚ ବେନତୀ ଚୌପାଈ, ଏକ ପ୍ରାର୍ଥନା ଯାହା ପ୍ରଭୁଙ୍କ ରକ୍ଷା ପାଇଁ, ଦଶମ ଗ୍ରନ୍ଥର ଚରିତ୍ରୋପାଖ୍ୟାନ ବିଭାଗରୁ ନିଆଯାଇଛି ଏବଂ ପାରମ୍ପରିକ ଭାବେ ଗୁରୁ ଗୋବିନ୍ଦ ସିଂହଙ୍କୁ ଆରୋପିତ। ଏହାକୁ ସମାପନ କରୁଥିବା ସବୈଯା ଓ ଦୋହରା (ପଦ ୭୩–୭୪) ଚୌବିସ ଅବତାର ବିଭାଗର ରାମ ଅବତାର ଅଂଶରୁ ନିଆଯାଇଛି।

ଆନନ୍ଦ ସାହିବ (ପଦ ୭୫–୮୦)

ଗୁରୁ ଅମରଦାସଙ୍କ ରଚିତ 'ଆନନ୍ଦ ସାହିବ' (ଆନନ୍ଦର ଗୀତ) ସତ୍‌ଗୁରୁଙ୍କୁ ଭେଟିବାର ଆନନ୍ଦ ଓ ଦିବ୍ୟ ଉପଲବ୍ଧିରୁ ଆସୁଥିବା ଅନ୍ତଃଶାନ୍ତିକୁ ଉଦ୍‌ଯାପନ କରେ। ଏହା ଶିଖ ବିବାହ ସମାରୋହ (ଆନନ୍ଦ କାରଜ) ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉତ୍ସବ ସମାବେଶରେ ପାରମ୍ପରିକ ଭାବେ ପାଠ କରାଯାଏ।

ସୋ ପୁରଖ ଧ୍ୟାନ (ପଦ ୩୧–୩୬)

ଗୁରୁ ରାମଦାସଙ୍କ ଏହି ରଚନା 'ସୋ ପୁରଖ' (ସେହି ଆଦି ସତ୍ତା) ନାମରେ ପରିଚିତ, ଏବଂ ଅତୁଳନୀୟ, ନିରାକାର ସ୍ରଷ୍ଟାଙ୍କ ଉପରେ ଧ୍ୟାନମୟ ସ୍ତୋତ୍ର। ଏହା ଦର୍ଶାଏ ଯେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀରେ ସେହି ଦିବ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତି ବାସ କରେ, ଏବଂ ହୃଦୟର ଭକ୍ତି ଜନ୍ମ-ମୃତ୍ୟୁ ଚକ୍ରରୁ ମୁକ୍ତି ଦିଏ।

ମୁଣ୍ଡାବଣୀ ମୋହର (ପଦ ୮୧)

ଗୁରୁ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ 'ମୁଣ୍ଡାବଣୀ' (ମୋହର ପଦ) ଗୁରୁ ଗ୍ରନ୍ଥ ସାହିବ ସମାପ୍ତ କରେ। ଏହା ତିନି ଗୁଣ — ସତ୍ୟ (ସତ୍), ସନ୍ତୋଷ (ସନ୍ତୋଖ) ଓ ଚିନ୍ତନ (ବିଚାର) — ଗଣନା କରେ ଏବଂ ଘୋଷଣା କରେ ଯେ ଦିବ୍ୟ ନାମ (ଅମୃତ ନାମ) ସମସ୍ତଙ୍କର ପ୍ରକୃତ ଆଧାର। ଏହି ପଦ ଭବସାଗର ପାର ହେବାରେ ଗୁରୁଙ୍କ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ବୋଲି ଶିଖ ମୂଳ ଶିକ୍ଷାକୁ ଦୃଢ଼ କରେ।

ସୁରକ୍ଷା ଓ ବିରୋଧାଭାସ (ପଦ ୦–୨)

ଆରମ୍ଭର ପଂକ୍ତିମାନେ ଦାନବ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁରୁ ଭକ୍ତ ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କ ଉଦ୍ଧାର ଓ ନାମଦେବଙ୍କ ଉନ୍ନୟନର କାହାଣୀ ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ। ଗୁରୁ ନାନକଙ୍କ ସଲୋକ ଏହି ବିରୋଧାଭାସକୁ ଉପସ୍ଥାପନ କରେ ଯେ ଦୁଃଖ ଔଷଧ (ଦୁଖ ଦାରୁ) ଓ ସାଂସାରିକ ସୁଖ ରୋଗ (ସୁଖ ରୋଗୁ) ହୋଇପାରେ, ଏବଂ ପରମ ସତ୍ୟ ଭାବେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଇଚ୍ଛାକୁ ସ୍ୱୀକାର କରିବା ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ କରେ।

#Rehras Sahib #Nitnem #Evening Prayer #Guru Granth Sahib #Dasam Granth

Guru Nanak Dev Jiଙ୍କ ସମ୍පୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ତୁତି ଓ ପାଠ

Guru Nanak Dev Ji

Guru Nanak Dev Jiଙ୍କ ସବୁ ଦେଖନ୍ତୁ →

ମନ୍ତ୍ର

ମୂଳ ମନ୍ତ୍ର

ଗୁରୁ ଗ୍ରନ୍ଥ ସାହିବର ଅଙ୍ଗ 1ରେ ଥିବା ଗୁରୁ ନାନକଙ୍କ ରଚିତ ମୂଳ ମନ୍ତ୍ର, ଯାହା ସିଖ ଧର୍ମର ମୂଳ ବିଶ୍ୱାସ-ସୂତ୍ର: ଏକ ସ୍ରଷ୍ଟା, ସତ୍ୟ ନାମ, ନିର୍ଭୟ, ବୈରହୀନ, କାଳାତୀତ ଓ ଅଜନ୍ମା।

1 verse

ବାଣୀମାନ

ଆନନ୍ଦ ସାହିବ

ଏହା ଗୁରୁ ଅମର ଦାସଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ ଏକ ପବିତ୍ର ଭଜନ, ଯେଉଁଥିରେ ସତ୍ ଗୁରୁଙ୍କୁ ପାଇବାର ଆନନ୍ଦ ଏବଂ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ନାମରେ ମନ ଲଗାଇବାର ମହତ୍ତ୍ୱ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି।

7 verses

ବାଣୀମାନ

ଆନନ୍ଦ ସାହିବ (ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ — 40 ପଉଡ଼ି)

ଏହା ଗୁରୁ ଗ୍ରନ୍ଥ ସାହିବର ଏକ ପବିତ୍ର ଭଜନ, ଯାହା ଆନନ୍ଦ ଓ ପରମାତ୍ମାଙ୍କ ସହ ଏକତାକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ। ଏହା ପଢ଼ିବା ଦ୍ୱାରା ମନକୁ ଶାନ୍ତି ମିଳେ।

41 verses

ଶବଦ

ସିଖ ଆର୍ଦାସ

ସିଖ ଆର୍ଦାସ, ଏକ ସମବେତ ପ୍ରାର୍ଥନା, ଯାହା ଗୁରୁ ଗୋବିନ୍ଦ ସିଂହଙ୍କ ‘ବାର ଶ୍ରୀ ଭଗଉତୀ ଜୀ କୀ’ ସହିତ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କ କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ସମାପ୍ତ ହୁଏ।

15 verses

ଶਿଖ ଧର୍ମ ରୁ ଅଧିକ

ସବୁ ଦେଖନ୍ତୁ

ଜପୁଜୀ ସାହିବ

ଏହା ଗୁରୁ ନାନକ ଦେବଜୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ ଏକ ପବିତ୍ର ପ୍ରାର୍ଥନା, ଯାହା ଏକ ଈଶ୍ୱର, ସତ୍ ନାମର ମହିମା ଏବଂ ସତ୍ୟ ଓ ନମ୍ରତାର ପଥ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ ଦିଏ।

40 verses

ରକ୍ଷା ପ୍ରାର୍ଥନା (ଭଜନ)

ଏହା ଏକ ଭକ୍ତି ଗୀତ ଯେଉଁଥିରେ ଭକ୍ତ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ନିକଟରେ ନିଜର ଓ ପରିବାରର ସୁରକ୍ଷା, ମନୋବାଞ୍ଛା ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ବିନାଶ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଛନ୍ତି। ଏଥିରେ ଭକ୍ତିର ପିଆସ ବଜାୟ ରଖିବାକୁ ମଧ୍ୟ ଅନୁରୋଧ କରାଯାଇଛି।

11 verses

ଶ୍ରୀ ଜାପୁ ସାହିବ

ଜାପ ସାହିବ ଦଶମ ଗ୍ରନ୍ଥରେ ଥିବା ଗୁରୁ ଗୋବିନ୍ଦ ସିଂହଙ୍କ ୧୯୯ ପଦର ପ୍ରଭାତ ବାଣୀ, ଯାହା ନିରାକାର ଓ ଅକାଳ ସ୍ରଷ୍ଟାଙ୍କୁ ଅନେକ ନାମରେ ସ୍ତୁତି କରେ।

48 verses

ଗୁରୁ ଗ୍ରନ୍ଥ ସାହିବର ପବିତ୍ର ସ୍ତୋତ୍ର

ଗୁରୁ ଗ୍ରନ୍ଥ ସାହିବର ଆଙ୍ଗ ୧୨–୧୩ରୁ ଆସିଥିବା ଶିଖ ରାତ୍ରି ପ୍ରାର୍ଥନାର ପାଞ୍ଚ ଶବଦ, ଯାହା ଶୋଉବା ସମୟରେ ଓ ଅନ୍ତିମ ସଂସ୍କାରରେ ଗାଯାଏ।

30 verses

ତଵ ପ୍ରସାଦି ସଵୟେ

ଦଶମ ଗ୍ରନ୍ଥର ଦଶଟି ସବୈୟା, ଯାହା ଗୁରୁ ଗୋବିନ୍ଦ ସିଂହଙ୍କ ରଚନା ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ। ଏଗୁଡ଼ିକ ଶିକ୍ଷା ଦିଏ ଯେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତି ପ୍ରେମପୂର୍ଣ୍ଣ ଭକ୍ତି ବିନା ଆଚାର, ଶକ୍ତି ଓ ତପସ୍ୟାର କୌଣସି ମୂଲ୍ୟ ନାହିଁ।

11 verses

ରାଖେ ରାଖଣହାର

ଗୁରୁ ଅର୍ଜନ ଦେବଙ୍କ ଗୁଜରୀ ଶ୍ଲୋକ (ଅଙ୍ଗ ୫୧୭), ଯାହା ରହରାସ ସାହିବରେ ମଧ୍ୟ ପାଠ କରାଯାଏ: ରକ୍ଷକ ପ୍ରଭୁ ନିଜ ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି ଏବଂ ନିନ୍ଦକମାନଙ୍କୁ ବିନାଶ କରନ୍ତି।

4 verses

ସମ୍ପର୍କିତ ଶିକ୍ଷା

ସେହି ଶିକ୍ଷା, ବିଭିନ୍ନ ପରମ୍ପରାରେ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ

ଶਿଖ ଧର୍ମରାଖେ ରାଖଣହାର ଶਿଖ ଧର୍ମରକ୍ଷା ପ୍ରାର୍ଥନା (ଭଜନ)ଶਿଖ ଧର୍ମଜପୁଜୀ ସାହିବ ଶਿଖ ଧର୍ମଗୁରୁ ଗ୍ରନ୍ଥ ସାହିବର ପବିତ୍ର ସ୍ତୋତ୍ର ଶਿଖ ଧର୍ମସିଖ ଆର୍ଦାସ