दिव्य कृपेचे स्तोत्र

प्रत्येक युगात, प्रभूने आपल्या भक्तांना उचलून धरले आहे आणि नेहमी आपल्या प्रतिष्ठेचे रक्षण केले आहे. त्याने दुष्ट हर्नाकाशाचा नाश केला आणि प्रह्लादाला वाचवले. त्याने गर्विष्ठ आणि निंदकांना पाठ फिरवली, पण नामदेवाला आपल्या समोर ठेवले. सेवक नानक म्हणतात, जो अशाप्रकारे प्रभूची सेवा करतो, तो शेवटी मुक्त होतो.

दुःख हे औषध आहे आणि सुख हा रोग आहे, कारण जिथे सुख आहे तिथे प्रभूची इच्छा नसते. तू निर्माता आहेस, कर्ता आहेस; मी काहीच नाही. जेव्हा मी काही करण्याचा प्रयत्न करतो, तेव्हा ते होत नाही.

मी तुझ्या सर्वव्यापी सर्वशक्तिमान निर्माणशक्तीला बळी जातो. तुझी मर्यादा जाणता येत नाही.

जातींमध्ये प्रकाश आहे आणि प्रकाशामध्ये जाती आहेत; तू तुझ्या सामर्थ्याने आणि बळाने व्याप्त आहेस. तू खरा प्रभू आणि स्वामी आहेस, सर्वांनी स्तुती केली आहे; जो तुझी स्तुती करतो तो संसार-सागर पार करतो. नानक म्हणतात, निर्मात्याचे कार्य असे आहे की, त्याला जे काही करायचे आहे ते तो करतच राहतो.

प्रभूच्या द्वाराशी, राग आसा, पहिला मेहल, एक सार्वभौम निर्माता देव, सत्य गुरुच्या कृपेने.

तुझे ते दार काय आहे, आणि ते घर काय आहे, जिथे तू बसून सर्वांची काळजी घेतोस? तुझी वाद्ये आणि ध्वनी अगणित आहेत, आणि तुझे संगीतकारही असेच आहेत. तुझे किती राग आणि सुर आहेत, जे अप्सरा गातात? तुझी स्तुती करणारे गायक किती आहेत? वारा, पाणी आणि अग्नी तुझी स्तुती करतात; न्यायाधीश तुझ्या दाराशी गातो. लेखन करणारे देवदूत, चित आणि गुप्त, जे जाणतात आणि लिहितात, आणि जे नीतीचा न्याय करतात, ते तुझी स्तुती करतात.

शिव, ब्रह्मा आणि देवी, सदा अलंकृत आणि सुंदर, तुझी स्तुती करतात. इंद्र, आपल्या सिंहासनावर बसून, तुझ्या दाराशी देवांसह तुझी स्तुती करतो. सिद्ध खोल ध्यानात तुझी स्तुती करतात; संत चिंतनात तुझी स्तुती करतात. ब्रह्मचारी, सत्यवादी आणि संतुष्ट लोक तुझी स्तुती करतात; निर्भय योद्धे तुझी स्तुती करतात. वेदांचे पारायण करणारे पंडित, चारही वेदांसह, युगानुयुगे तुझी स्तुती करतात.

मन मोहून टाकणाऱ्या मोहक सुंदरी तुझी स्तुती करतात; स्वर्ग, पृथ्वी आणि पाताळ तुझी स्तुती करतात. तुझ्याद्वारे निर्मित रत्ने आणि अडुसष्ट पवित्र तीर्थस्थाने तुझी स्तुती करतात. पराक्रमी योद्धे आणि महान वीर तुझी स्तुती करतात; सृष्टीचे चार स्रोत तुझी स्तुती करतात. तुझ्याद्वारे निर्मित आणि पालन केलेले ग्रह, सौरमंडल आणि विश्व तुझी स्तुती करतात.

जे तुला संतुष्ट करतात ते तुझी स्तुती करतात; तुझ्या प्रेमाने ओतप्रोत भक्त सर्वात गोड आहेत. असे इतरही अनेक आहेत जे तुझी स्तुती करतात, पण मला ते सर्व आठवत नाहीत; नानक त्यांच्याबद्दल काय म्हणू शकतो?

तो प्रभू, खरा स्वामी, सदैव तोच, तोच आहे; त्याचे नाव सत्य आहे. तो आहे, आणि नेहमी असेल; तो नष्ट होणार नाही. त्याने सृष्टी निर्माण केली.

त्याने माया अनेक रंगांमध्ये आणि रूपांमध्ये, अनेक प्रजातींसह निर्माण केली. तो निर्माण करतो, आणि आपल्या निर्मितीकडे पाहतो; असे आहे त्याचे वैभव. त्याला जे आवडते ते तो करतो; कोणीही त्याला आज्ञा देऊ शकत नाही. तो राजा आहे, राजांचा राजा आहे, राजांचा स्वामी आहे. नानक, त्याच्या इच्छेने जगणे म्हणजे शांतीने जगणे होय.

प्रत्येकजण तुला महान म्हणतो. पण तू किती महान आहेस? फक्त तुलाच पाहिले जाऊ शकते. तुझी किंमत अंदाज करता येत नाही, किंवा वर्णन करता येत नाही. जे तुझे वर्णन करतात ते तुझ्यात मग्न होतात.

माझा प्रभू आणि गुरू महान आहे, गंभीर आणि सखोल, गुणांनी परिपूर्ण आहे. तू किती महान आणि विशाल आहेस हे कोणालाही माहीत नाही.

सर्व बुद्धी एकत्र आल्या तरी एकच बुद्धी निर्माण होते. सर्व अंदाज एकत्र आले तरी एकच अंदाज गाठता येतो. आध्यात्मिक गुरू, ध्यानी आणि गुरूंचे गुरू देखील तुझ्या महानतेचा अणुमात्र वर्णन करू शकत नाहीत.

सर्व सत्ये, सर्व तपश्चर्या, सर्व सत्कर्मे आणि सिद्धांचे व आध्यात्मिक गुरूंचे मोठेपण— हे सर्व तुझ्याशिवाय प्राप्त होऊ शकत नाही. ती फक्त तुझ्या कृपेनेच मिळतात; ती रोखून ठेवता येत नाहीत.

गरीब वक्ता काय करू शकतो? तुझ्या स्तुतीचे भांडार ओसंडून वाहत आहे. ज्याला तू देतोस, तो काय करू शकतो? नानक, प्रभू हा सर्वांचा सत्य आलिंगन करणारा आहे.

तुझ्या नामाचा जप करून मी जगतो; जेव्हा मी तुला विसरतो, तेव्हा मी मरतो. तुझे सत्य नाम जपणे कठीण आहे. सत्य नामाची भूक लागली तर ती भूक माझ्या सर्व वेदना खाऊन टाकते.

मग मी तुला का विसरू, हे माझ्या आई? सत्य प्रभू आणि स्वामी, त्याच्या सत्य नावासह.

सत्य नाम हे महानतेचे एक धान्य आहे. ज्यांनी त्याचे वर्णन करण्याचा प्रयत्न केला ते सर्व थकले आणि त्याचे मूल्य शोधू शकले नाहीत. सर्वांनी एकत्र येऊन वर्णन करण्याचा प्रयत्न केला तरी प्रभू वाढत नाही किंवा कमी होत नाही.

तो मरण पावत नाही, ना त्याला कोणते दुःख आहे. तो देत राहतो, आणि त्याच्या देणग्या कधीच थांबत नाहीत. हा त्याचा गुण आहे; दुसरा नाही. तो कधीही दुसरा नव्हता, आणि कधीही दुसरा होणार नाही.

तू स्वतः जितका महान आहेस, तितकीच तुझी देणगी आहे. तू दिवस निर्माण केला आणि नंतर रात्र. जे आपल्या प्रभू आणि स्वामीला विसरतात ते नीच जन्माचे आहेत. नावाशिवाय, नानक, ते बहिष्कृत आहेत.

हे प्रभूच्या नम्र सेवका, हे सत्य गुरो, हे पवित्र पुरुषा, मी गुरूला ही प्रार्थना करतो. मी एक किडा, एक कीटक आहे; मी सत्य गुरूचा आश्रय घेतो. मला तुझी कृपा दे, आणि प्रभूचे नाव मला प्रकट कर.

हे माझ्या मित्रा, माझ्या दिव्य गुरो, प्रभूचे नाव मला प्रकट कर. गुरूच्या शिकवणुकीद्वारे, नाम हे माझ्या जीवनाचे सोबती आहे; प्रभूची कीर्तन ही माझी उपजीविका आहे.

प्रभूचे नम्र सेवक महान आणि गौरवशाली नशीब घेऊन आले आहेत; त्यांना प्रभूवर श्रद्धा आणि तहान आहे. जेव्हा त्यांना प्रभूचे नाव मिळते, तेव्हा ते तृप्त होतात; पवित्र संघात सामील होऊन, त्यांचे गुण प्रकाशित होतात.

ज्यांना प्रभूच्या नामाचा आस्वाद मिळत नाही ते दुर्दैवी आहेत आणि मृत्यूच्या अधिकारात पडतात. जे सत्य गुरू आणि पवित्र संघाच्या आश्रयाला येत नाहीत— त्यांचे जीवन शापित आहे, आणि त्यांचे जगणे शापित आहे.

ज्यांना प्रभूच्या पवित्र सेवकाची, सत्य गुरूची संगत मिळते, त्यांच्या कपाळावर असे नशीब अगदी सुरुवातीपासून लिहिलेले असते. धन्य, धन्य आहे पवित्र संघ, जिथे प्रभूचा सार प्राप्त होतो. त्यांच्यात सामील होऊन, सेवक नानक, नाम प्रकट होते.

हे मना, तू कशाला काळजी व चिंता करतोस, जेव्हा प्रिय प्रभू स्वतः तुझा पुरवठादार आहे? त्याने खडकांमध्ये आणि दगडांमध्ये जीव निर्माण केले, आणि त्यांच्या अन्नाचा पुरवठा त्यांच्यासमोर ठेवला.

हे माझ्या प्रभू, पवित्र संतसमागमाने माणूस तरतो. गुरुकृपेने सर्वोच्च स्थान प्राप्त होते; कोरडे लाकूड पुन्हा हिरवे होते.

आई, वडील, लोक, मुले आणि जोडीदार— कोणीही कोणाचे नाही. प्रत्येक प्राण्याला प्रभू अन्नधान्य देतो; हे मना, तू का भितोस?

पक्षी आपल्या पिलांना मागे सोडून शेकडो मैल दूर उडतो. त्यांना कोण खाऊ घालते, कोण अन्न देते? मनात प्रभूचे चिंतन कर.

नऊ ऐश्वर्ये आणि अठरा अलौकिक शक्ती सर्व प्रभूच्या हाताच्या तळव्यात आहेत. दास नानक समर्पित आहे, समर्पित आहे, सदासर्वकाळ तुला समर्पित आहे; तुझ्या मर्यादा ओळखता येत नाहीत.

राग आसा, चौथा मेहल, सो पुरख, एक सार्वत्रिक निर्माता देव, सत्य गुरूच्या कृपेने.

तो पूर्णपणे निर्मळ प्रभू, निर्मळ दैवी सत्ता, अगम्य, अथांग आणि अनंत आहे. सर्व तुझे ध्यान करतात, सर्व तुझे ध्यान करतात, हे खऱ्या निर्मात्या प्रभू. सर्व प्राणी तुझे आहेत; तू सर्व आत्म्यांचा दाता आहेस. संतांनो, प्रभूचे चिंतन करा; तो सर्व दुःखांचा नाश करणारा आहे. प्रभू स्वतःच स्वामी आहे, आणि प्रभू स्वतःच सेवक आहे; गरीब नानक म्हणजे काय, एक सामान्य प्राणी?

तू प्रत्येक हृदयात आहेस, सर्वत्र व्यापून आहेस; एक दैवी सत्ता सर्वांमध्ये व्याप्त आहे. काही दाते आहेत, काही भिकारी आहेत; सर्व तुझ्या अद्भुत लीला आहेत. तू स्वतः दाता आहेस, आणि तू स्वतः भोक्ता आहेस; तुझ्याशिवाय मला दुसरे कोणी माहीत नाही. तू सर्वोच्च प्रभू आहेस, अनंत आणि अमर्याद; तुझे कोणते गुण मी वर्णन करू आणि सांगू? जे तुझी सेवा करतात, जे तुझी सेवा करतात— दास नानक त्यांना समर्पित आहे.

जे प्रभूचे ध्यान करतात, जे तुझे ध्यान करतात, हे प्रभू, ते सर्वकाळ शांत असतात. ते मुक्त होतात, ते मुक्त होतात, जे प्रभूचे ध्यान करतात; त्यांच्या मृत्यूचा फास तुटतो. जे निर्भय प्रभूचे, निर्भय प्रभूचे ध्यान करतात, ते सर्व भयापासून मुक्त होतात. जे माझ्या प्रभूची सेवा करतात, जे माझ्या प्रभूची सेवा करतात, ते प्रभूच्या रूपात विलीन होतात. धन्य, धन्य ते आहेत जे प्रभूचे ध्यान करतात; दास नानक त्यांना समर्पित आहे.

तुझी भक्ती, तुझी भक्ती हीच संपत्ती आहे; ती अनंतानंत भरलेली आहे. तुझे भक्त, तुझे भक्त तुझी स्तुती करतात, हे प्रभू, अगणित, अंतहीन मार्गांनी. ते अगणित, अगणित प्रकारची उपासना करतात, हे प्रभू; ते तप करतात आणि अखंड जप करतात. ते अगणित, अगणित धर्मग्रंथ आणि शास्त्रे अभ्यासतात; ते सहा विधी करतात. ते भक्त, ते भक्त चांगले आहेत, हे दास नानक, जे माझ्या प्रभू देवाला प्रिय आहेत.

तू आदिम पुरुष, अनंत निर्माता आहेस; तुझ्यासमान दुसरे कोणी नाही. तू सर्व युगांत समान आहेस, सदैव तोच आहेस; तू अपरिवर्तनीय निर्माता आहेस. तुला जे आवडते तेच घडते; जे काही घडते ते तू स्वतः करतोस. तू स्वतः संपूर्ण विश्व निर्माण केलेस; तू स्वतः ते नष्ट करून पुन्हा आपल्यात विलीन करशील. दास नानक सर्वज्ञात्या निर्मात्याच्या गौरवाचे गाणे गातो.

तू खरा निर्माता आहेस, माझा प्रभू आणि स्वामी. तुला जे आवडते तेच घडते; तू जे देतोस ते मी प्राप्त करतो.

सर्व काही तुझे आहे; सर्व तुझेच ध्यान करतात. तू ज्याच्यावर कृपा करतोस तो नामरूपी रत्न प्राप्त करतो. गुरुमुखाला ते मिळते, तर स्वेच्छाचारी मनमुख ते गमावतो. तू स्वतः वेगळे करतोस, आणि तू स्वतः एकत्र करतोस.

तू जीवनाची नदी आहेस; सर्व तुझ्यात आहेत. तुझ्याशिवाय दुसरे कोणी नाही. सर्व प्राणी आणि जीव ही तुझी लीला आहेत. ते भेटतात आणि विभक्त होतात, आणि तुझ्या इच्छेने पुन्हा एकत्र होतात.

तू ज्याला जाणू देतोस, तो तुला ओळखतो. तो सदैव प्रभूच्या गुणांचे वर्णन करतो. जो प्रभूची सेवा करतो त्याला शांती मिळते, आणि तो सहजपणे प्रभूच्या नामात विलीन होतो.

तू स्वतः निर्माता आहेस; जे काही घडते ते तुझ्यामुळे. तुझ्याशिवाय दुसरे कोणी नाही. तू निर्माण करतोस, आणि तुझ्या निर्मितीकडे पाहतोस; तुला सर्व माहीत आहे. दास नानक, गुरुमुख होऊन, प्रकट झालेल्या प्रभूची जाणीव करून घेतो आणि त्याला पाहतो.

त्या सरोवरात त्यांनी आपली घरे बांधली; त्यांनी अग्नी आणि पाणी हे आपले मूलभूत घटक बनवले. सांसारिक आसक्तीचा कमळ फुलतो; त्यांचे पाय हलत नाहीत. मी त्यांना तेथे बुडताना पाहतो.

हे मना, तू मूर्ख मना, तू एका प्रभूचे स्मरण करीत नाहीस. प्रभूला विसरल्याने तुझे सद्गुण क्षीण होतात.

मी ब्रह्मचारी नाही, सत्यवादी नाही, किंवा विद्वान नाही; मी एक मूर्ख, अज्ञानी मूर्ख आहे, आणि हे आयुष्य वाया गेले आहे. नानक प्रार्थना करतो, मी ज्यांनी तुला कधी विसरले नाही अशांचा आश्रय घेतो.

हे मानवी शरीर तुला एक संधी म्हणून दिले गेले आहे—हे विश्वप्रभूला भेटण्याची तुझी संधी आहे. इतर कार्ये तुला काही उपयोगाची नाहीत. म्हणून संतांचा संग धर, आणि केवळ प्रभूच्या नामाचे ध्यान कर.

भयंकर संसारसागर पार करण्यासाठी स्वतःला तयार कर. तुझे आयुष्य मायेच्या प्रेमात वाया जात आहे.

मी जप, तप, आत्मसंयम किंवा धार्मिकता आचरली नाही. मी संतांची सेवा केली नाही, हे प्रभूराजा. नानक म्हणतो, मी क्षुद्र कृत्यांचा आहे. मी तुझा आश्रय घेतो; कृपया माझा मान राख.

हे प्रभो, मला तुझे संरक्षण दे, आणि माझ्या मनाच्या इच्छा पूर्ण कर. माझे मन तुझ्या चरणांशी जोडलेले राहू दे. मला तुझा स्वतःचा समजून पालन कर.

हे प्रभो, माझ्या सर्व शत्रूंचा नाश कर. माझा हात धरून मला वाचव. माझे कुटुंब शांतीने राहू दे, आणि माझे सर्व सेवक व शिष्य, हे निर्मात्या प्रभो.

तुझ्या हाताने मला संरक्षण दे. आज माझ्या सर्व शत्रूंचा नाश कर. माझ्या आशा पूर्ण कर, आणि तुझ्या भक्तिपूजेची माझी तहान कायम राहू दे.

तुला सोडून मी दुसऱ्याचे ध्यान करणार नाही. मी जे आशीर्वाद मागतो, ते तुझ्यापासून मिळवतो. माझे सेवक व शिष्य वाचव, आणि माझ्या शत्रूंचा एकेक करून नाश कर.

माझा हात धरून मला वाचव. मृत्यूचे भय दूर कर. नेहमी माझा आधार हो. हे श्री असिधुजा, मला संरक्षण दे.

हे तारका प्रभो, मला वाचव. हे प्रभू आणि स्वामी, माझा प्रेमळ आधार हो. हे दीनांच्या मित्रा, शत्रूंच्या नाशका, तू चौदा लोकांचा प्रभू आहेस.

काळाच्या सामर्थ्याने ब्रह्मदेव शरीरधारी झाला. काळाच्या सामर्थ्याने शिवाने अवतार घेतला. काळाच्या सामर्थ्याने विष्णू प्रकट झाला. काळाचे सर्व नाट्य घडते.

त्या काळाने योगी शिव बनविला गेला; त्या काळाने वैदिक राजा ब्रह्मदेव बनविला गेला. त्या काळाने सर्व लोक निर्माण केले गेले. त्या काळाला मी नमन करतो.

त्या काळाने संपूर्ण विश्व निर्माण केले गेले; देव, दानव आणि यक्ष निर्माण झाले. आदि ते अंतपर्यंत, एकच अवतार—त्याला माझा गुरू समज.

माझा नमस्कार त्या एकट्याला आहे, ज्याने स्वतः सर्व लोकांना निर्माण केले. त्याने आपल्या सेवकांना सद्गुण आणि शांती दिली, आणि शत्रूंना एका क्षणात नष्ट केले.

तो प्रत्येक हृदयाचे आंतरिक रहस्य जाणतो. तो चांगल्या आणि वाईट यांच्या वेदना ओळखतो. मुंगीपासून हत्तीपर्यंत सर्वजण त्याच्या कृपादृष्टीने आशीर्वादित आहेत.

तो संतांच्या वेदनेने दु:खी होतो आणि पवित्रांच्या आनंदाने आनंदित होतो. तो प्रत्येकाची वेदना ओळखतो आणि प्रत्येक हृदयाचे रहस्य जाणतो.

हे निर्मात्या, जेव्हा तू निर्माण करतोस, तेव्हा लोकांना विपुल प्रमाणात शरीरे मिळतात. जेव्हा तू मागे घेतोस, तेव्हा सर्व शरीरे तुझ्यामध्ये विलीन होतात.

सृष्टीत जितके चेहरे आहेत, तितके प्रत्येक आपल्या आकलनानुसार बोलतो. तू सर्वांपेक्षा वेगळा आहेस; वेद, शास्त्रे आणि विद्वान तुझे रहस्य जाणतात.

निराकार, निर्दोष, निरासक्त; आद्य, अगम्य, अनादी, अजन्मा. मूर्ख त्याचे रहस्य वर्णन करण्याचा प्रयत्न करतो, पण वेदांनाही त्याचे गुपित सापडत नाही.

जे त्याला दगड मानतात ते महामूर्ख आहेत; त्यांना त्याचे रहस्य माहीत नाही. ते शिवाला शाश्वत प्रभु म्हणतात, पण निराकाराचे गुप्त रहस्य त्यांना समजत नाही.

जितकी बुद्धी आहेत तितक्या वेगवेगळ्या प्रकारे ते तुझे वर्णन करतात. तुझा विस्तार जाणता येत नाही. तू सुरुवातीला विश्व कसे निर्माण केलेस?

एक रूप, अतुलनीय सुंदर; तो भिकारी आणि राजा होतो. त्याने अंडज, जरायुज आणि स्वेदज निर्माण केले, आणि नंतर पृथ्वीज प्रजाती निर्माण केल्या.

कधी तो विस्तारून राजा होतो; कधी संकोचून केवळ तपस्वी होतो. तो संपूर्ण सृष्टी दाखवतो, अद्भुत आणि विस्मयकारक. तो आद्य, आदिम पुरुष, स्वयंभू आहे.

आता, कृपया माझे रक्षण कर. तुझ्या शीखांचे रक्षण कर आणि दुष्टांचा नाश कर. सर्व दुष्कर्मी जे गोंधळ निर्माण करतात — युद्धात सर्व म्लेच्छांचा नाश कर.

हे असिधुजा, जे तुझ्या शरणागतीला येतात, त्यांचे शत्रू वेदनेने मरतात. जो मनुष्य तुझ्या चरणी आपले पाऊल ठेवतो — तू त्याचे सर्व संकटे दूर करतोस.

कलियुगात जो कोणी एकदाही तुझे ध्यान करतो — मृत्यू त्याच्याजवळ येत नाही. तो सर्व संकटांपासून संरक्षित असतो, आणि अशुभ शकुन त्वरित दूर होतात.

ज्याच्यावर तू कृपादृष्टी टाकतोस, त्याची वेदना क्षणार्धात दूर होते. सर्व संपत्ती आणि आध्यात्मिक शक्ती त्याच्या घरी येतात, आणि कोणताही शत्रू त्याच्यावर वाईट सावली टाकू शकत नाही.

जे तुझे एकदाही स्मरण करतात ते मृत्यूच्या पाशापासून वाचतात. जो मनुष्य तुझे नाव उच्चारतो तो दारिद्र्य, शत्रू आणि पापांपासून मुक्त होतो.

हे खड्गकेतो, मी तुझा आश्रय इच्छितो. माझा हात धरून मला वाचव. सर्वत्र माझा आधार हो आणि शत्रू व पापांपासून मला वाचव.

मी तुझ्या पायांचा आधार घेतल्यापासून, कोणीही माझ्या डोळ्यांत डोळे घालू शकले नाही. राम, रहीम, पुराणे, कुराण— ते अनेक गोष्टी सांगतात, पण मी दुसरे काही मानत नाही. स्मृती, शास्त्रे आणि वेद अनेक रहस्ये सांगतात, पण मी फक्त एकच जाणतो. हे श्री असिपानी, तुझ्या कृपेने मी बोललो नाही; हे सर्व तूच बोललास.

इतर सर्व दारे सोडून, मी तुझे दार धरले आहे. हे गोविंदा, तुझा हात धरण्याचा हा सन्मान आहे, तुझा सेवक.

आनंद उगवला आहे, हे माते, कारण मला सत्गुरू सापडले आहेत.

सहज सुलभतेने मला सत्गुरू सापडले आहेत; माझे मन आनंदाने स्पंदित होत आहे.

रागांचे रत्न आपल्या कुटुंबांसह शबदाचे गायन करण्यासाठी आले आहेत.

भगवंताचा शबद गा, जो मनात स्थिर झाला आहे.

नानक म्हणतात, आनंद उगवला आहे, कारण मला सत्गुरू सापडले आहेत.

हे माझ्या मना, नेहमी प्रभूसोबत राहा. प्रभूसोबत राहा, हे माझ्या मना, आणि सर्व दुःखे विसरली जातील. तो तुला आपला म्हणून स्वीकारेल, आणि तुझी सर्व कामे सुटतील. प्रभू स्वामी सर्वशक्तिमान आहे; तू त्याला मनातून का विसरशील? नानक म्हणतात, हे माझ्या मना, नेहमी प्रभूसोबत राहा.

हे सत्य प्रभू आणि स्वामी, तुझ्या घरात काय नाही? सर्व काही तुझ्या घरात आहे; फक्त तेच प्राप्त करतात, ज्यांना तू देतोस. नेहमी प्रभूची स्तुती करा आणि गौरव करा; नाम मनात वास करू द्या. ज्यांच्या मनात नाम वास करते, त्यांच्यामध्ये शब्दाचे अनेक आवाज गुंजतात. नानक म्हणतात, हे सत्य प्रभू आणि स्वामी, तुझ्या घरात काय नाही?

सत्य नाम हा माझा एकमेव आधार आहे. सत्य नाम हा माझा आधार आहे; त्याने माझी सर्व भूक नाहीशी केली आहे.

शांती व सुख मनात वास करण्यासाठी आली आहेत; त्याने माझ्या सर्व इच्छा पूर्ण केल्या आहेत.

मी सदैव गुरूंना बलिदान आहे, ज्यांनी मला या महान देणग्या दिल्या.

नानक म्हणतात, ऐका हे संतांनो, शबदावर प्रेम करा. सत्य नाम हा माझा एकमेव आधार आहे.

त्या धन्य घरात पाच प्राथमिक ध्वनी गुंजतात. त्या धन्य घरात शब्द गुंजतो; प्रभूने तेथे आपली शक्ती ओतली आहे. पाच राक्षस वश केले जातात, आणि यमराज मारला जातो. ज्यांचे असे पूर्वनियत भाग्य आहे, ते प्रभूच्या नामाशी जोडले जातात. नानक म्हणतात, त्या घरात शांती आहे, आणि अनाहत ध्वनी गुंजतो.

आनंदाचे गीत ऐका, हे भाग्यवंतांनो; तुमच्या सर्व इच्छा पूर्ण होतील.

परब्रह्म प्रभू सापडला आहे; तुमच्या सर्व चिंता संपल्या आहेत.

दुःखे, रोग आणि पीडा नाहीशा झाल्या आहेत, खऱ्या बाणीचे श्रवण करताच.

संत आणि मित्र परिपूर्ण गुरू जाणून आनंदाने भरलेले आहेत.

जे ऐकतात ते शुद्ध होतात, आणि जे उच्चारतात ते पवित्र होतात; सत्गुरू सर्वत्र व्यापलेले आहेत.

नानक प्रार्थना करतात, गुरूंचे चरण धरून, अनाहत नादाचा कर्णा निनादतो.

थाळीत तीन वस्तू ठेवल्या आहेत: सत्य, संतोष आणि चिंतन.

त्यात अमृतरूपी नाम, जे सर्वांचा आधार आहे, तेही ठेवले आहे.

जो ते खातो आणि उपभोगतो, तो मुक्त होतो. हा खजिना सोडता येत नाही; तो सदा हृदयात जपून ठेवा.

भगवंताचे चरण धरून अंधकारमय संसार-सागर पार केला जातो. नानक, सर्वकाही हे भगवंताचेच प्रकटीकरण आहे.

मला तुझ्या सृष्टीची किंमत माहित नाही; तू मला योग्य केले आहे. मी नालायक आहे; माझ्यात अजिबात गुण नाही. तू स्वतःच माझ्यावर दया केली आहे. तुझ्या कृपेने आणि दयाळूपणे, मला खरा गुरू, माझा मित्र भेटला आहे. नानक, जेव्हा मला नाम मिळते, तेव्हा मी जगतो; माझे शरीर आणि मन हिरवे आणि ताजे होते.

तिथे तू सामर्थ्यवान आहेस, जिथे दुसरा कोणी नाही.

तिथे गर्भाच्या अग्नीत तू माझे रक्षण केलेस.

तुझे नाम ऐकून यमदूत मागे हटतात.

गुरूंच्या शबदाद्वारे भयंकर, अगाध संसार-सागर तरून जातो.

ज्यांना तहान लागते ते अमृत पितात.

कलियुगाच्या या अंधकारमय युगात, विश्वाच्या स्वामीची गौरवगाथा गाणे हेच एकमेव पुण्यकर्म आहे.

तू सर्वांवर दयाळू आहेस; प्रत्येक श्वासावर तुझे लक्ष आहे.

तुझ्याकडे येणारा कोणीही रिक्तहस्ते परत जात नाही.

अंतरात गुरूंची आराधना करा; जिभेने गुरूंच्या नामाचा जप करा.

डोळ्यांनी सत्गुरूंचे दर्शन घ्या; कानांनी गुरूंच्या नामाचे श्रवण करा.

सत्गुरूंशी एकरूप झालेल्यांना भगवंताच्या दरबारात स्थान मिळते.

नानक म्हणतात, ज्याच्यावर तो आपली कृपा करू इच्छितो, त्याला ही देणगी मिळते.

जगात असे लोक सर्वश्रेष्ठ म्हणून ओळखले जातात; अशी माणसे फारच दुर्मिळ आहेत.

भगवंत स्वतः रक्षणकर्ता आहे; त्याने मला वाचवले आहे.

त्याने मला गुरूंच्या चरणी ठेवले आणि माझी कामे सिद्धीस नेली.

तो स्वतः दयाळू झाला; त्याने मला विसरले नाही. संतांच्या संगतीत मी भयंकर संसार-सागर तरून गेलो आहे.

निंदक आणि दुष्ट शत्रू क्षणार्धात नष्ट झाले.

नानक, स्वामी भगवंताच्या आधाराने मन स्थिर राहते.

त्याचे ध्यानात स्मरण केल्याने शांती येते आणि सर्व वेदना दूर होतात.