गुरु नानक देव जी

हा एक भक्तीपर दोहा आहे ज्यात गुरूची महत्ता सांगितली आहे. गुरू आणि देव (गोविंद) दोघेही समोर उभे असताना, गुरूच्या पाया पडावे असे यात म्हटले आहे, कारण गुरूनेच देवाची ओळख करून दिली.

शीख अरदास ही सामूहिक प्रार्थना असून ती गुरु गोबिंद सिंह यांच्या 'वार श्री भगौती जी की' ने सुरू होते आणि सर्वांच्या कल्याणासाठीच्या प्रार्थनेने संपते.

जपजी साहिब हा शीख धर्माचा मूलभूत प्रार्थनागीत आहे जो एका परमेश्वराच्या स्वरूपाचे वर्णन करतो आणि सत्य जीवन कसे जगावे हे सांगतो. जगभरातील अनेक शीख लोक सकाळच्या प्रार्थनेत याचे पठण करतात.

हा आनंदाचा पवित्र भजन आहे, जो शीख धर्माचे तिसरे गुरू, गुरू अमर दास यांनी रचला आहे. खऱ्या गुरूशी जोडले जाण्याने आणि दैवी उपस्थितीची जाणीव होण्याने मिळणाऱ्या गाढ आनंदाचा उत्सव आहे. शीख धर्मातील ही एक प्रमुख प्रार्थना आहे, जी आध्यात्मिक शांती आणि आनंद आणण्यासाठी म्हटली जाते.

ही एक शीख भक्तिपर कविता आहे (शबद), ज्यामध्ये गुरूच्या चरणांवर प्रेम करून, त्यांच्या नामस्मरणाने भवसागर तरून जाण्याची आणि परमेश्वराची कृपा होऊन आशा पूर्ण होण्याची भावन व्यक्त केली आहे.

या संग्रहात शीख परंपरेतील पवित्र स्तोत्रे एकत्र केली आहेत, जी एका शाश्वत परमेश्वराची स्तुती करतात आणि भक्ती, दैवी संरक्षण आणि गुरुच्या कृपेचा उत्सव साजरा करतात.

कीर्तन सोहिला हे गुरू ग्रंथ साहिबातील (अंग १२–१३) पाच शबदांचे शीखांचे रात्रीचे प्रार्थना-स्तोत्र आहे; झोपण्याच्या वेळी आणि अंत्यसंस्काराच्या प्रसंगी ते गायले जाते.

दशम ग्रंथातील दहा सवैये, जे गुरू गोबिंद सिंह यांना श्रेय दिलेले आहेत; ते शिकवतात की प्रेमळ भक्तीशिवाय कर्मकांड, सत्ता आणि तपश्चर्या यांना फारसा अर्थ नाही.

आनंद साहिब हा शिख धर्माचे तिसरे गुरू, गुरू अमर दास यांनी रचलेला पवित्र आनंदाचा भजन आहे. हे खऱ्या गुरूच्या भेटीचा अत्यानंद आणि दैवी भक्तीत सापडणाऱ्या शाश्वत शांतीचा उत्सव साजरे करते.

गुरु नानक यांनी रचलेला, गुरु ग्रंथ साहिबच्या अंग १ वरील शीख धर्माचा मूलमंत्र: एक सृष्टिकर्ता, सत्य नाम, निर्भय, निर्वैर, कालातीत, अजन्मा.