Bharat Devotion
Embroidered artwork for जपजी साहिब: Embroidered Khanda emblem with a saffron Nishan Sahib flag and marigolds at sunrise

जपजी साहिब

बाणियागुरु नानक देव जी

जपजी साहिब

जपजी साहिब हा शीख धर्माचा मूलभूत प्रार्थनागीत आहे जो एका परमेश्वराच्या स्वरूपाचे वर्णन करतो आणि सत्य जीवन कसे जगावे हे सांगतो. जगभरातील अनेक शीख लोक सकाळच्या प्रार्थनेत याचे पठण करतात.

श्लोक

ॐ सति नामु करता पुरखु निरभउ निरवैरु अकाल मूरति अजूनी सैभं गुर प्रसादि जपु आदि सचु जुगादि सचु है भी सचु नानक होसी भी सचु १
Ik Oankar Satnam Karta Purakh Nirbhau Nirvair Akal Murat Ajuni Saibhang Gur Prasadh. Jap. Aad Sach Jugaad Sach. Hai Bhee Sach Nanak Hosi Bhee Sach.

एक सार्वभौमिक निर्माता देव, सत्य नाम, निर्माता अस्तित्व, भयरहित, वैररहित, कालातीत रूप, अजन्मा, स्वयंभू, गुरुच्या कृपेने ओळखला जातो. यावर ध्यान करा: सुरुवातीला सत्य, युगानुयुगे सत्य, आताही सत्य, हे नानक, आणि नेहमीच सत्य राहील.

श्लोक 1

सोचै सोचि न होवई जे सोची लख वार चुपै चुप न होवई जे लाइ रहा लिव तार भुखिआ भुख न उतरी जे बंना पुरीआ भार सहस सिआणपा लख होहि त इक न चलै नालि किव सचिआरा होईऐ किव कूड़ै तुटै पालि हुकमि रजाई चलणा नानक लिखिआ नालि १
Sochai Soch Na Hovai Je Sochi Lakh Vaar. Chupai Chup Na Hovai Je Lai Raha Liv Taar. Bhukhiya Bhukh Na Utri Je Banna Puriya Bhaar. Sahas Sianpa Lakh Hoh Ta Ik Na Chalai Naal. Kiv Sachara Hoiai Kiv Koodai Tutai Paal. Hukam Rajai Chalna Nanak Likhiya Naal.

धार्मिक स्नानाने मन शुद्ध होत नाही, जरी माणूस लाखो वेळा स्नान करेल तरी.

मौनाने अंतरीची स्थिरता प्राप्त होत नाही, जरी माणूस गाढ चिंतनात मग्न राहिला तरी.

सांसारिक वस्तू साठवून आत्म्याची भूक शमत नाही. लाखो चतुर युक्त्या अंती कोणाबरोबर येत नाहीत.

माणूस सत्यवचनी कसा होईल? असत्याची भिंत कशी फोडली जाईल?

हे नानक, दैवी हुकमाशी सुसंगत चालून, जे अंतरी लिहिलेले आहे तसे वागण्याने.

श्लोक 2

हुकमी होवनि आकार हुकमु न कहिआ जाई हुकमी होवनि जीअ हुकमि मिलै वडिआई हुकमी उतमु नीचु हुकमि लिखि दुख सुख पाईअहि इकना हुकमी बखसीस इकि हुकमी सदा भवाईअहि हुकमै अंदरि सभु को बाहरि हुकम न कोइ नानक हुकमै जे बुझै त हउमै कहै न कोइ २
Hukmi Hovan Akaar Hukam Na Kahya Jai. Hukmi Hovan Jee Hukam Milai Vadiai. Hukmi Uttam Neech Hukam Likh Dukh Sukh Paiah. Ikna Hukmi Bakhsees Ik Hukmi Sada Bhaviah. Hukmai Andar Sabh Ko Bahar Hukam Na Koi. Nanak Hukmai Je Bujhai Ta Haumai Kahai Na Koi.

दैवी हुकमाने रूपे निर्माण होतात; हुकमाचे वर्णन करता येत नाही.

हुकमाने जीव अस्तित्वात येतात; हुकमाने मोठेपण प्राप्त होते.

हुकमाने कोणी उच्च, कोणी नीच होतात; हुकमाने वेदना व सुख नोंदवले जाते.

काहींना हुकमाने कृपा लाभते; इतर सदा जन्ममरणाच्या चक्रात भटकतात.

सर्वजण हुकमात आहेत; कोणीही हुकमाबाहेर नाही.

हे नानक, जो हुकम जाणतो, तो अहंकाराविषयी बोलत नाही.

श्लोक 3

गावै को ताणु होवै किसै ताणु गावै को दाति जाणै नीसाणु गावै को गुण वडिआईआ चार गावै को विदिआ विखमु वीचारु गावै को साजि करे तनु खेह गावै को जीअ लै फिरि देह गावै को जापै दिसै दूरि गावै को वेखै हादरा हदूरि कथना कथी न आवै तोटि कथि कथि कथी कोटी कोटि कोटि देदा दे लैदे थकि पाहि जुगा जुगंतरि खाही खाहि हुकमी हुकमु चलाए राहु नानक विगसै वेपरवाहु ३
Gavai Ko Taan Hovai Kisai Taan. Gavai Ko Daat Janai Neesaan. Gavai Ko Gun Vadiaia Chaar. Gavai Ko Vidya Vikham Vechar. Gavai Ko Saaj Kare Tan Kheh. Gavai Ko Jee Lai Phir Deh. Gavai Ko Japai Disai Door. Gavai Ko Vekhai Hadra Hadoor. Kathna Kathi Na Avai Tot. Kath Kath Kathi Koti Kot Kot. Deda De Laide Thak Paah. Juga Jugantar Khahi Khah. Hukmi Hukam Chalaye Raah. Nanak Vigsai Veparvaah.

कोणी त्याच्या सामर्थ्याचे गुणगान करतो, कारण त्याच्यात सामर्थ्य आहे; दुसरा त्याच्या दानांचे गुणगान करतो, त्याच्या खुणा जाणून.

कोणी त्याच्या गुणांचे व महानतेचे गुणगान करतो; दुसरा दैवी ज्ञान व गहन चिंतनाचे गुणगान करतो.

कोणी गातो की तो शरीर घडवतो आणि धुळीस मिळवतो; दुसरा गातो की तो प्राण घेतो आणि पुन्हा देतो.

कोणी गातो की तो दूर आहे, तरी दिसतो; दुसरा गातो की तो सदा समोर उपस्थित आहे.

त्याचे वर्णन कधी संपत नाही; कोटी कोटी लोकांनी सांगितले आहे आणि सांगत राहतात.

दाता देतो, आणि घेणारे थकतात; युगानुयुगे ते उपभोगत आणि उपभोगत राहतात.

त्याच्या हुकमाने तो मार्ग दाखवतो. हे नानक, तो आनंदमय आणि निश्चिंत आहे.

श्लोक 4

साचा साहिबु साचु नाइ भाखिआ भाउ अपारु आखहि मंगहि देहि देहि दाति करे दातारु फेरि कि अगै रखीऐ जितु दिसै दरबारु मुहौ कि बोलणु बोलीऐ जितु सुणि धरे पिआरु अंम्रित वेला सचु नाउ वडिआई वीचारु करमी आवै कपड़ा नदरी मोखु दुआरु नानक एवै जाणीऐ सभु आपे सचिआरु ४
Sacha Sahib Sach Nai Bhakhya Bhau Apaar. Aakhah Mangah Deh Deh Daat Kare Dataar. Pher Ke Agai Rakiai Jit Disai Darbaar. Muhau Ke Bolan Boliai Jit Sun Dhare Pyaar. Amrit Vela Sach Nau Vadiai Vechar. Karmi Avai Kapda Nadri Mokh Duaar. Nanak Evai Janiai Sabh Aape Sachaar.

सत्य आहे स्वामी, सत्य आहे त्याचे नाम. अनंत प्रेमाने त्याचा उच्चार करा.

ते मागतात, याचना करतात, “द्या, द्या”, आणि दाता देतो.

त्याच्यापुढे आपण काय अर्पण करू शकतो, ज्यायोगे त्याचा दरबार पाहता येईल? कोणते शब्द उच्चारावेत, ज्यामुळे तो प्रसन्न होईल?

अमृतवेळी सत्यनामाचे आणि त्याच्या महानतेचे चिंतन करा.

त्याच्या कृपेने आपल्याला सन्मानाचे वस्त्र मिळते; त्याच्या दृष्टीक्षेपाने मुक्तीचे द्वार प्राप्त होते.

हे नानक, हे जाणा: तोच एकमेव सत्य आहे.

श्लोक 5

थापिआ न जाइ कीता न होइ आपे आपि निरंजनु सोइ जिनि सेविआ तिनि पाइआ मानु नानक गावीऐ गुणी निधानु गावीऐ सुणीऐ मनि रखीऐ भाउ दुखु परहरि सुखु घरि लै जाइ गुरमुखि नादं गुरमुखि वेदं गुरमुखि रहिआ समाई गुरु ईसरु गुरु गोरखु बरमा गुरु पारबती माई जे हउ जाणा आखा नाही कहणा कथनु न जाई गुरा इक देहि बुझाई सभना जीआ का इकु दाता सो मै विसरि न जाई ५
Thapya Na Jai Kita Na Hoi. Aape Aap Niranjan Soi. Jin Sevya Tin Paaya Maan. Nanak Gaviai Guni Nidhaan. Gaviai Suniai Man Rakhiai Bhau. Dukh Parhar Sukh Ghar Lai Jai. Gurmukh Naadang Gurmukh Vedang Gurmukh Rahya Samai. Gur Eesar Gur Gorakh Barma Gur Parbati Mai. Je Hau Jana Aakha Nahi Kahna Kathan Na Jai. Gura Ik Deh Bujhai. Sabhna Jia Ka Ik Daata So Mai Visar Na Jai.

त्याला स्थापित करता येत नाही, किंवा घडवता येत नाही. तो स्वयंभू आणि निर्मळ आहे.

जो त्याची सेवा करतो त्याला सन्मान मिळतो. हे नानक, सद्गुणांच्या निधीचे गुणगान करा.

गा आणि ऐका, आणि प्रेमाने त्याला मनात स्थापित करा. तेव्हा दुःख दूर होते आणि घरात शांती येते.

गुरूंच्या द्वारे दैवी नाद आणि वेद समजतात; गुरूंद्वारे सर्वव्यापी एकाचा साक्षात्कार होतो.

गुरू शिव आहेत, गुरू गोरख आहेत, गुरू ब्रह्मा आहेत, गुरू माता पार्वती आहेत.

मी जाणले असते तर सांगू शकलो नसतो; इतके ते अवर्णनीय आहे.

गुरू माणसाला समज देतात: सर्व जीवांचा एकच दाता, त्याला मी कधीही विसरू नये.

श्लोक 6

तीरथि नावा जे तिसु भावा विणु भाणे कि नाइ करी जेती सिरठि उपाई वेखा विणु करमा कि मिलै लई मति विचि रतन जवाहर माणिक जे इक गुर की सिख सुणी गुरा इक देहि बुझाई सभना जीआ का इकु दाता सो मै विसरि न जाई ६
Teerath Naava Je Tis Bhava Vin Bhane Ke Nai Kari. Jeti Sirath Upai Vekha Vin Karma Ke Milai Lai. Mat Vich Ratan Jawahar Manik Je Ik Gur Ki Sikh Suni. Gura Ik Deh Bujhai. Sabhna Jia Ka Ik Daata So Mai Visar Na Jai.

जर तो प्रसन्न झाला तर तीर्थयात्रा सार्थक होते; त्याच्या प्रसन्नेशिवाय स्नानाचा काय उपयोग? मी त्याची केलेली संपूर्ण सृष्टी पाहतो; त्याच्या कृपेशिवाय काहीच मिळत नाही. मनात रत्ने, माणिक आणि हिरे आहेत, जर एखाद्याने गुरूचे शिक्षण ऐकले तर. गुरू एक समज देतो: सर्व आत्म्यांचा एक दाता, मी त्याला कधीही विसरू नये.

श्लोक 7

जे जुग चारे आरजा होर दसूणी होइ नवा खंडा विचि जाणीऐ नालि चलै सभु कोइ चंगा नाउ रखाइ कै जसु कीरति जगि लेइ जे तिसु नदरि न आवई त वात न पुछै के कीटा अंदरि कीटु करि दोसी दोसु धरे नानक निरगुणि गुणु करे गुणवंतिआ गुणु दे तेहा कोइ न सुझई जि तिसु गुणु कोइ करे ७
Je Jug Chare Aarja Hor Dasuni Hoi. Nava Khanda Vich Janiai Naal Chalai Sabh Koi. Changa Nau Rakhai Kai Jas Keerat Jag Lei. Je Tis Nadar Na Avai Ta Vaat Na Puchhai Ke. Keeta Andar Keet Kar Dosi Dos Dhare. Nanak Nirgun Gun Kare Gunvantia Gun De. Teha Koi Na Sujhi Ji Tis Gun Koi Kare.

चार युगे जगलो, किंवा त्याहून दहापट काळ जगलो, आणि नऊ खंडांत प्रसिद्ध झालो, आणि सर्वजण माझे अनुसरण करू लागले, आणि जगात माझे नाव व कीर्ती चांगली असली, तरी जर भगवंताची कृपादृष्टी माझ्यावर पडली नाही, तर कोणीही माझी काळजी घेणार नाही.

किड्यांमध्ये मला किडा मानले जाईल, आणि पापी लोक मला पापी मानतील.

हे नानक, भगवंत सद्गुण्यांना सद्गुण देतो आणि सद्गुणी लोकांना सद्गुण देतो. पण असा कोणी मला ठाऊक नाही जो त्याला सद्गुण देऊ शकेल.

श्लोक 8

सुणिऐ सिध पीर सुरि नाथ सुणिऐ धरति धवल आकास सुणिऐ दीप लोअ पाताल सुणिऐ पोहि न सकै कालु नानक भगता सदा विगासु सुणिऐ दूख पाप का नासु ८
Suniai Sidh Peer Sur Nath. Suniai Dharat Dhaval Aakas. Suniai Deep Loa Pataal. Suniai Poh Na Sakai Kaal. Nanak Bhagta Sada Vigas. Suniai Dookh Paap Ka Naas.

श्रवणाने सिद्ध, आध्यात्मिक गुरू, वीर आणि योगी प्राप्त होतात.

श्रवणाने पृथ्वी, तिचा आधारभूत वृषभ आणि आकाश समजते.

श्रवणाने खंड, लोक आणि पाताळ जाणले जातात.

श्रवणाने मृत्यू स्पर्श करू शकत नाही.

हे नानक, भक्त सदा आनंदात असतात. श्रवणाने दुःख आणि पाप नष्ट होतात.

श्लोक 9

सुणिऐ ईसरु बरमा इंदु सुणिऐ मुखि सालाहण मंदु सुणिऐ जोग जुगति तनि भेद सुणिऐ सासत सिम्रिति वेद नानक भगता सदा विगासु सुणिऐ दूख पाप का नासु ९
Suniai Eesar Barma Ind. Suniai Mukh Salahang Mand. Suniai Jog Jugat Tan Bhed. Suniai Saasat Simrit Ved. Nanak Bhagta Sada Vigas. Suniai Dookh Paap Ka Naas.

श्रवणाने शिव, ब्रह्मा आणि इंद्र जाणले जातात.

श्रवणाने दुष्ट लोकही स्तुती करू लागतात.

श्रवणाने योगमार्ग आणि शरीराची रहस्ये जाणली जातात.

श्रवणाने शास्त्रे, स्मृती आणि वेद समजतात.

हे नानक, भक्त सदा आनंदात असतात. श्रवणाने दुःख आणि पाप नष्ट होतात.

श्लोक 10

सुणिऐ सतु संतोखु गिआनु सुणिऐ अठसठि का इसनानु सुणिऐ पड़ि पड़ि पावहि मानु सुणिऐ लागै सहजि धिआनु नानक भगता सदा विगासु सुणिऐ दूख पाप का नासु १०
Suniai Sat Santokh Gyan. Suniai Athsaath Ka Isnaan. Suniai Pad Pad Pavah Maan. Suniai Lagai Sahaj Dhyaan. Nanak Bhagta Sada Vigas. Suniai Dookh Paap Ka Naas.

श्रवणाने सत्य, समाधान आणि दैवी ज्ञान प्राप्त होते.

श्रवणाने अडसष्ट तीर्थस्थळी स्नानाचे पुण्य मिळते.

श्रवण, वाचन व पठण यांनी सन्मान प्राप्त होतो.

श्रवणाने सहजपणे गाढ ध्यान साधते.

हे नानक, भक्त सदा आनंदात असतात. श्रवणाने दुःख आणि पाप नष्ट होतात.

श्लोक 11

सुणिऐ सरा गुणा के गाह सुणिऐ सेख पीर पातिसाह सुणिऐ अंधे पावहि राहु सुणिऐ हाथ होवै असगाहु नानक भगता सदा विगासु सुणिऐ दूख पाप का नासु ११
Suniai Sara Guna Ke Gaah. Suniai Sekh Peer Patisaah. Suniai Andhe Pavah Raah. Suniai Hath Hovai Asgaah. Nanak Bhagta Sada Vigas. Suniai Dookh Paap Ka Naas.

श्रवणाने माणूस सद्गुणांच्या सागरात खोल बुडी मारतो.

श्रवणाने आध्यात्मिक गुरू, संत आणि सम्राट जाणले जातात.

श्रवणाने आंधळ्यांनाही मार्ग सापडतो.

श्रवणाने जे अगम्य आहे ते आवाक्यात येते.

हे नानक, भक्त सदा आनंदात असतात. श्रवणाने दुःख आणि पाप नष्ट होतात.

श्लोक 12

मंने की गति कही न जाइ जे को कहै पिछै पछुताइ कागदि कलम न लिखणहारु मंने का बहि करनि वीचारु ऐसा नामु निरंजनु होइ जे को मंनि जाणै मनि कोइ १२
Manne Ki Gat Kahni Na Jai. Je Ko Kahai Pichhai Pachhutai. Kagad Kalam Na Likhanhaar. Manne Ka Bah Karan Vechar. Aisa Naam Niranjan Hoi. Je Ko Mann Janai Man Koi.

श्रद्धावानाची अवस्था वर्णन करता येत नाही.

जो कोणी ती वर्णन करण्याचा प्रयत्न करेल, तो नंतर पश्चात्ताप करेल.

ते कागद, लेखणी किंवा लेखक कोणीही टिपू शकत नाही.

फक्त श्रद्धावानच त्याचे चिंतन करू शकतो.

असे ते निर्मळ नाम आहे. जो श्रद्धेने ते मनात साक्षात्कारित करतो, तोच खरे जाणतो.

श्लोक 13

मंनै सुरति होवै मनि बुधि मंनै सगल भवण की सुधि मंनै मुहि चोटा ना खाइ मंनै जम कै साथि न जाइ ऐसा नामु निरंजनु होइ जे को मंनि जाणै मनि कोइ १३
Mannai Surat Hovai Man Budh. Mannai Sagal Bhavan Ki Sudh. Mannai Muh Chota Na Khai. Mannai Jam Kai Saath Na Jai. Aisa Naam Niranjan Hoi. Je Ko Mann Janai Man Koi.

श्रद्धेने मनाला बुद्धी आणि समज प्राप्त होते. श्रद्धेने सर्व क्षेत्रांचे सार कळते. श्रद्धेने मृत्यूचा आघात सहन करावा लागत नाही. श्रद्धेने मृत्यूच्या दूताबरोबर जावे लागत नाही. असे आहे निर्मळ नाम. जो श्रद्धेने मनात प्रत्यक्ष करतो, तो खरोखर जाणतो.

श्लोक 14

मंनै मारगि ठाक न पाइ मंनै पति सिउ परगटु जाइ मंनै मगु न चलै पंथु मंनै धरम सेती सनबंधु ऐसा नामु निरंजनु होइ जे को मंनि जाणै मनि कोइ १४
Mannai Maarag Thaak Na Pai. Mannai Pat Sio Pargat Jai. Mannai Mag Na Chalai Panth. Mannai Dharam Seti Sanbandh. Aisa Naam Niranjan Hoi. Je Ko Mann Janai Man Koi.

श्रद्धेने मार्गात अडथळा येत नाही. श्रद्धेने सन्मान व गौरवाने निघून जातो. श्रद्धेने वाईट मार्गाचे अनुसरण करत नाही. श्रद्धेने धार्मिकतेशी एकरूप होतो. असे आहे निर्मळ नाम. जो श्रद्धेने मनात प्रत्यक्ष करतो, तो खरोखर जाणतो.

श्लोक 15

मंनै पावहि मोखु दुआरु मंनै परवारै साधारु मंनै तरै तारे गुरु सिख मंनै नानक भवहि न भिख ऐसा नामु निरंजनु होइ जे को मंनि जाणै मनि कोइ १५
Mannai Pavah Mokh Duaar. Mannai Parvara Sadhaar. Mannai Tarai Tare Gur Sikh. Mannai Nanak Bhavah Na Bhikh. Aisa Naam Niranjan Hoi. Je Ko Mann Janai Man Koi.

श्रद्धेने मुक्तीचे द्वार प्राप्त होते. श्रद्धेने स्वतःचे कुटुंब व वंश वाचवले जातात. श्रद्धेने गुरू आणि शिष्य संसारसागर पार करतात. श्रद्धेने, हे नानक, ते भीक मागत फिरत नाहीत. असे आहे निर्मळ नाम. जो श्रद्धेने मनात प्रत्यक्ष करतो, तो खरोखर जाणतो.

श्लोक 16

पंच परवाण पंच परधानु पंचे पावहि दरगहि मानु पंचे सोहहि दरि राजानु पंचा का गुरु एकु धिआनु जे को कहै करै वीचारु करते कै करणै नाही सुमारु धौलु धरमु दइआ का पूतु संतोखु थापि रखिआ जिनि सूति जे को बुझै होवै सचिआरु धवलै उपरि केता भारु धरती होरु परै होरु होरु तिस ते भारु तलै कवणु जोरु जीअ जाति रंगा के नाव सभना लिखिआ वुड़ी कलाम एहु लेखा लिखि जाणै कोइ लेखा लिखिआ केता होइ केता ताणु सुआलिहु रूपु केती दाति जाणै कौणु कूतु कीता पसाउ एको कवाउ तिस ते होए लख दरीआउ कुदरति कवण कहा वीचारु वारिआ न जावा एक वार जो तुधु भावै साई भली कार तू सदा सलामति निरंकार १६
Panch Parvaan Panch Pardhaan. Panche Pavah Dargah Maan. Panche Sohah Dar Rajaan. Pancha Ka Gur Ek Dhyaan. Je Ko Kahai Kare Vechar. Karte Kai Karnai Nahi Sumaar. Dhaul Dharam Daya Ka Poot. Santokh Thap Rakhya Jin Soot. Je Ko Bujhai Hovai Sachaar. Dhavlai Upar Keta Bhaar. Dharti Hor Parai Hor Hor. Tis Te Bhaar Talai Kavan Jor. Jee Jaat Ranga Ke Naav. Sabhna Likhiya Vudi Kalaam. Ehu Lekha Likh Janai Koi. Lekha Likhiya Keta Hoi. Keta Taan Sualihu Roop. Keti Daat Janai Kaun Koot. Kita Pasau Eko Kavau. Tis Te Hoi Lakh Dariau. Kudrat Kavan Kaha Vechar. Varya Na Java Ek Vaar. Jo Tudh Bhavai Sai Bhali Kaar. Too Sada Salamat Nirankaar.

पाच स्वीकारले जातात, पाच नेते आहेत. पाच भगवंताच्या दरबारात सन्मान मिळवतात. पाच राजाच्या दारात सुंदर दिसतात. पाच एकमेव गुरूवर एकाग्र आहेत.

विचार करून चिंतन केले, तर निर्मात्याची कृती गणनेपलीकडील आहे.

धर्माचा दैवी वृषभ हा करुणेचा पुत्र आहे; संतोष हा तो धागा आहे जो सर्वांना बांधतो. जो हे समजतो, तो सत्यवान होतो.

तो वृषभ किती ओझे वाहतो! आणि त्याच्या खाली आणखी एक पृथ्वी, आणखी एक, आणि आणखी एक. हे ओझे कोणती शक्ती सावरते?

जीव, त्यांच्या जाती, रंग आणि नावे — ते सर्व निर्मात्याच्या लेखणीने नोंदवले आहेत. हा हिशेब कोण जाणू शकेल? ही नोंद किती विस्तृत आहे!

त्याचे सामर्थ्य, सौंदर्य आणि दाने किती महान आहेत? त्यांचे मोजमाप कोण करू शकेल?

एका शब्दाने त्याने सृष्टी पसरवली, आणि त्यातून असंख्य नद्या उगम पावल्या.

तुझे सामर्थ्य काय आहे? मी त्याचे वर्णन सुरू करूही शकत नाही. मी तुला एकदाही बलिदान देतो. जे तुला प्रिय आहे तेच सत्कर्म आहे. तू सदा सुरक्षित आहेस, हे निराकार!

श्लोक 17

असंख जप असंख भाउ असंख पूजा असंख तप ताउ असंख गरंथ मुखि वेद पाठ असंख जोग मनि रहहि उदास असंख भगत गुण गिआन वीचार असंख सती असंख दातार असंख सूर मुह भख सार असंख मोनि लिव लाइ तार कुदरति कवण कहा वीचारु वारिआ न जावा एक वार जो तुधु भावै साई भली कार तू सदा सलामति निरंकार १७
Asankh Jap Asankh Bhau. Asankh Pooja Asankh Tap Tau. Asankh Granth Mukh Ved Paath. Asankh Jog Man Rahah Udaas. Asankh Bhagat Gun Gyan Vechar. Asankh Sati Asankh Dataar. Asankh Soor Muh Bhakh Saar. Asankh Mon Liv Lai Taar. Kudrat Kavan Kaha Vechar. Varya Na Java Ek Vaar. Jo Tudh Bhavai Sai Bhali Kaar. Too Sada Salamat Nirankaar.

असंख्य आहेत जप, असंख्य आहे प्रेम.

असंख्य आहेत उपासना, असंख्य आहेत तप आणि तपश्चर्या.

असंख्य आहेत धर्मग्रंथ, वेदांचे पठण.

असंख्य आहेत योगी, मन विरक्त असलेले.

असंख्य आहेत भक्त, सद्गुण व ज्ञानाचे चिंतन करणारे.

असंख्य आहेत सत्यवादी, असंख्य आहेत दाते.

असंख्य आहेत वीर, ज्यांचे चेहरे युद्धाचा आघात झेलतात.

असंख्य आहेत मौनी ऋषी, एकाच्या प्रेमात मग्न.

तुझे सामर्थ्य काय आहे? मी त्याचे वर्णन सुरू करूही शकत नाही. मी तुला एकदाही बलिदान देतो. जे तुला प्रिय आहे तेच सत्कर्म आहे. तू सदा सुरक्षित आहेस, हे निराकार!

श्लोक 18

असंख मूरख अंध घोर असंख चोर हरामखोर असंख अमर करि जाहि जोर असंख गलवढ हतिआ कमाहि असंख पापी पापु करि जाहि असंख कूड़िआर कूड़े फिराहि असंख मलेछ मलु भखि खाहि असंख निंदक सिरि करहि भारु नानकु नीचु कहै वीचारु वारिआ न जावा एक वार जो तुधु भावै साई भली कार तू सदा सलामति निरंकार १८
Asankh Moorakh Andh Ghor. Asankh Chor Haramkhor. Asankh Amar Kar Jah Jor. Asankh Galvadh Hatya Kamah. Asankh Paapi Paap Kar Jah. Asankh Kooriar Koore Phirah. Asankh Malech Mal Bhakh Khah. Asankh Nindak Sir Karah Bhaar. Nanak Neech Kahai Vechar. Varya Na Java Ek Vaar. Jo Tudh Bhavai Sai Bhali Kaar. Too Sada Salamat Nirankaar.

असंख्य आहेत मूर्ख, अंधारात आंधळे.

असंख्य आहेत चोर आणि निषिद्ध वस्तू उपभोगणारे.

असंख्य आहेत जुलमी, जे बळाने राज्य करतात.

असंख्य आहेत मारेकरी, जे खून करतात.

असंख्य आहेत पापी, जे पाप करत राहतात.

असंख्य आहेत खोटे बोलणारे, जे असत्यात भटकतात.

असंख्य आहेत अशुद्ध, जे घाण खातात.

असंख्य आहेत निंदक, जे जड ओझे वाहतात.

नम्र नानक हे चिंतन सांगतो. मी तुला एकदाही बलिदान देतो. जे तुला प्रिय आहे तेच सत्कर्म आहे. तू सदा सुरक्षित आहेस, हे निराकार!

श्लोक 19

असंख नाव असंख थाव अगंम अगंम असंख लोअ असंख कहहि सिरि भारु होइ अखरी नामु अखरी सालाह अखरी गिआनु गीत गुण गाह अखरी लिखणु बोलणु बाणि अखरा सिरि संजोगु वखाणि जिनि एहि लिखे तिसु सिरि नाहि जिव फुरमाए तिव तिव पाहि जेता कीता तेता नाउ विणु नावै नाही को थाउ कुदरति कवण कहा वीचारु वारिआ न जावा एक वार जो तुधु भावै साई भली कार तू सदा सलामति निरंकार १९
Asankh Naav Asankh Thaav. Agamm Agamm Asankh Loa. Asankh Kahah Sir Bhaar Hoi. Akhri Naam Akhri Salah. Akhri Gyan Geet Gun Gaah. Akhri Likhan Bolan Baan. Akhra Sir Sanjog Vakhaan. Jin Eh Likhe Tis Sir Nah. Jiv Furmaye Tiv Tiv Pah. Jeta Kita Teta Nau. Vin Navai Nahi Ko Thaau. Kudrat Kavan Kaha Vechar. Varya Na Java Ek Vaar. Jo Tudh Bhavai Sai Bhali Kaar. Too Sada Salamat Nirankaar.

असंख्य आहेत तुझी नावे, असंख्य आहेत तुझी स्थाने. अगम्य आणि अगणित आहेत तुझी क्षेत्रे.

असंख्य लोक तुझे वर्णन करतात, पण त्यामुळे केवळ ओझे वाढते.

शब्दाद्वारे तुझ्या नामाची स्तुती होते; शब्दाद्वारे ज्ञान आणि सद्गुणांची गाणी गायली जातात.

शब्दाद्वारे आपण लिहितो, बोलतो आणि व्यक्त होतो. शब्दाद्वारेच नशिबाची नोंद होते.

पण ज्याने हे शब्द लिहिले त्याच्यावर कोणतेही नशीब नाही. त्याच्या आज्ञेनुसार आपण स्वीकारतो.

त्याने जितकी सृष्टी निर्माण केली, तितकेच त्याचे नाम आहे. नामाशिवाय कोणतेही स्थान नाही.

तुझे सामर्थ्य काय आहे? मी त्याचे वर्णन सुरू करूही शकत नाही. मी तुला एकदाही बलिदान देतो. जे तुला प्रिय आहे तेच सत्कर्म आहे. तू सदा सुरक्षित आहेस, हे निराकार!

श्लोक 20

भरीऐ हथु पैरु तनु देह पाणी धोतै उतरसु खेह मूत पलीती कपड़ु होइ दे साबूणु लईऐ ओहु धोइ भरीऐ मति पापा कै संगि ओहु धोपै नावै कै रंगि पुंनी पापी आखणु नाहि करि करि करणा लिखि लै जाहु आपे बीजि आपे ही खाहु नानक हुकमी आवहु जाहु २०
Bhariai Hath Pair Tan Deh. Pani Dhotai Utras Kheh. Moot Paleeti Kapad Hoi. De Saboon Laiiai Oh Dhoi. Bhariai Mat Paapa Kai Sang. Oh Dhopai Navai Kai Rang. Punni Paapi Aakhan Nah. Kar Kar Karna Likh Lai Jaah. Aape Beej Aape Hi Khah. Nanak Hukmi Aavah Jaah.

जेव्हा हात, पाय आणि शरीर मळतात, तेव्हा ते पाण्याने धुतले जातात.

जेव्हा वस्त्रे मूत्राने डागाळतात, तेव्हा ती साबणाने स्वच्छ केली जातात.

पण जेव्हा मन पापाने विटाळते, तेव्हा ते नामाच्या प्रेमाने शुद्ध होते.

पुण्य आणि पाप केवळ नावे नाहीत; आपण केलेली कर्मे नोंदली जातात, आणि त्याचे फळ आपल्याला भोगावे लागते.

आपणच पेरतो आणि आपणच खातो.

हे नानक, दैवी हुकमाने आपण येतो आणि जातो.

श्लोक 21

तीरथु तपु दइआ दतु दानु जे को पावै तिल का मानु सुणिआ मंनिआ मनि कीता भाउ अंतरगति तीरथि मलि नाउ सभि गुण तेरे मै नाही कोइ विणु गुण कीते भगति न होइ सुअसति आथि बाणी बरमाउ सति सुहाणु सदा मनि चाउ कवणु सु वेला वखतु कवणु कवण थिति कवणु वारु कवणि सि रुती माहु कवणु जितु होआ आकारु वेल न पाईआ पंडती जि होवै लेखु पुराणु वखतु न पाइओ कादीआ जि लिखनि लेखु कुराणु थिति वारु ना जोगी जाणै रुति माहु ना कोई जा करता सिरठी कउ साजे आपे जाणै सोई किव करि आखा किव सालाही किउ वरनी किव जाणा नानक आखणि सभु को आखै इक दू इकु सिआणा वडा साहिबु वडी नाई कीता जा का होवै नानक जे को आपौ जाणै अगै गइआ न सोहै २१
Teerath Tap Daya Dat Daan. Je Ko Pavai Til Ka Maan. Sunya Manya Man Kita Bhau. Antargat Teerath Mal Nau. Sabh Gun Tere Mai Nahi Koi. Vin Gun Keete Bhagat Na Hoi. Suasat Aath Baani Barrmau. Sat Suhaan Sada Man Chau. Kavan Su Vela Vakhat Kavan Kavan Thit Kavan Vaar. Kavan Si Ruti Maah Kavan Jit Hoa Akaar. Vel Na Paiia Pandti Ji Hovai Lekh Puraan. Vakhat Na Paio Kaadia Ji Likhan Lekh Kuraan. Thit Vaar Na Yogi Janai Rut Maah Na Koi. Ja Karta Sirthi Kau Saaje Aape Janai Soi. Kiv Kar Aakha Kiv Salahi Kiu Varni Kiv Jana. Nanak Aakhan Sabh Ko Aakhai Ik Doo Ik Siana. Vada Sahib Vadi Nai Kita Ja Ka Hovai. Nanak Je Ko Aapo Janai Agai Gaya Na Sohai.

तीर्थयात्रा, तपश्चर्या, करुणा, दान — यांपैकी एका अंशाचेही फळ मिळाले तरी ते चांगले. पण श्रवण, स्वीकार आणि मनात भगवंतावर प्रेम करणे अधिक श्रेष्ठ आहे.

खरी तीर्थयात्रा म्हणजे हृदयाची आंतरिक शुद्धी.

सर्व सद्गुण तुझे आहेत; माझ्याकडे काहीच नाही. सद्गुणाविना भक्ती होत नाही.

नमस्कार त्या प्रभूला, आदि शब्दाला, वेदांना. सत्य सुंदर आहे, आणि मन सदा आनंदी आहे.

सृष्टी आकार घेत होती तो काळ, तो क्षण, तो दिवस, ती तिथी, ती ऋतू, तो महिना कोणता होता?

पंडितांना पुराणांतूनही तो काळ सापडला नाही. काझींना कुराणातूनही तो सापडला नाही. योगी दिवस, तिथी, ऋतू किंवा महिना जाणत नाहीत.

फक्त निर्माताच जाणतो, कारण त्यानेच विश्व घडवले. मी त्याचे वर्णन, स्तुती किंवा ज्ञान कसे करू शकेन?

हे नानक, प्रत्येकजण त्याच्याविषयी बोलतो, प्रत्येकजण एकमेकांपेक्षा शहाणा असल्याचा आव आणतो.

थोर आहे स्वामी, थोर आहे त्याचे नाम; जे घडते ते त्याच्या इच्छेने घडते. नानक, जो त्याला जाणतो असा दावा करतो, त्याचा पुढे सन्मान होत नाही.

श्लोक 22

पाताला पाताल लख आगासा आगास ओड़क ओड़क भालि थके वेद कहनि इक वात सहस अठारह कहनि कतेबा असुलू इकु धातु लेखा होइ त लिखीऐ लेखै होइ विणासु नानक वडा आखीऐ आपे जाणै आपु २२
Pataala Pataal Lakh Aagasa Aagas. Odak Odak Bhaal Thake Ved Kahan Ik Vaat. Sahas Atharah Kahan Kateba Asulu Ik Dhat. Lekha Hoi Ta Likiai Lekhai Hoi Vinaas. Nanak Vada Aakhiai Aape Janai Aap.

अगणित पाताळे खाली आहेत, आणि अगणित आकाशे वर. वेद मर्यादा शोधून थकले आहेत. शास्त्रे म्हणतात अठरा हजार लोक आहेत, पण सार एकच आहे. जर मर्यादा असती तर लिहिली जाऊ शकली असती; पण मर्यादा असता क्षय होईल. नानक, त्याला महान म्हटले जाते; तो स्वतःच स्वतःला जाणतो.

श्लोक 23

सालाही सालाहि एती सुरति न पाईआ नदीआ अतै वाह पवहि समुंदि न जाणीअहि समुंद साह सुलतान गिरहा सेती मालु धनु कीड़ी तुलि न होवनी जे तिसु मनहु न वीसरहि २३
Salahi Salahi Eti Surat Na Paiia. Nadia Atai Vaah Pavah Samund Na Janiah. Samund Saah Sultan Girha Seti Maal Dhan. Keedi Tul Na Hovni Je Tis Manhu Na Veasrah.

एक स्तुती करतो आणि करतो, पण पूर्ण आकलन होत नाही. नद्या व ओढे सागरात वाहतात, पण सागराला स्वतःची खोली माहीत नसते. सागर, राजा, सम्राट, ऐश्वर्यवान त्यांच्या खजिन्यासह—ते मुंगीएवढेही नाहीत जर त्यांनी मनात प्रभू विसरला.

श्लोक 24

अंतु न सिफती कहणि न अंतु अंतु न करणै देणि न अंतु अंतु न वेखणि सुणणि न अंतु अंतु न जापै किआ मनि मंतु अंतु न जापै कीता आकारु अंतु न जापै पारावारु अंत कारणि केते बिललाहि ता के अंत न पाए जाहि एहु अंतु न जाणै कोइ बहुता कहीऐ बहुता होइ वडा साहिबु ऊचा थाउ ऊचे उपरि ऊचा नाउ एवडु ऊचा होवै कोइ तिसु ऊचे कउ जाणै सोइ जेवडु आपि जाणै आपि आपि नानक नदरी करमी दाति २४
Ant Na Siftee Kahan Na Ant. Ant Na Karnai Den Na Ant. Ant Na Vekhan Sunan Na Ant. Ant Na Japai Kya Man Mant. Ant Na Japai Kita Akaar. Ant Na Japai Paaravaar. Ant Karan Kete Billah. Ta Ke Ant Na Paye Jah. Ehu Ant Na Janai Koi. Bahuta Kahiai Bahuta Hoi. Vada Sahib Ooncha Thaau. Oonche Upar Ooncha Nau. Evad Ooncha Hovai Koi. Tis Oonche Kau Janai Soi. Jevad Aap Janai Aap Aap. Nanak Nadri Karmi Daat.

तुझ्या स्तुतीला अंत नाही, तुझ्या वाणीला अंत नाही.

तुझ्या कृत्यांना अंत नाही, तुझ्या दानांना अंत नाही.

तुझ्या दर्शनाला अंत नाही, तुझ्या श्रवणाला अंत नाही.

तुझ्या रहस्याला अंत नाही; मनाचा मंत्र कोणता?

तुझ्या सृष्टीला अंत नाही; जवळ व दूर यांनाही अंत नाही.

अनेकांनी तुझ्या सीमा शोधण्यासाठी संघर्ष केला, पण ते शोधू शकले नाहीत. तुझी सीमा कोणालाही ठाऊक नाही. जितके आपण बोलतो, तितके अधिक शिल्लक राहते.

स्वामी थोर आहे, त्याचे निवासस्थान उंच आहे. सर्वोच्चाहूनही उंच त्याचे नाम आहे.

सर्वोच्च जाणण्यासाठी माणूस किती थोर असावा लागेल? तो स्वतःलाच जाणतो. तो जितका थोर आहे, तितकेच तो स्वतः जाणतो.

हे नानक, त्याच्या कृपेने हे देणे प्राप्त होते.

श्लोक 25

बहुता करमु लिखिआ ना जाइ वडा दाता तिलु न तमाइ केते मंगहि जोध अपार केतिआ गणत नही वीचारु केते खपि तुटहि वेकार केते लै लै मुकरु पाहि केते मूरख खाही खाहि केतिआ दूख भूख सद मार एहि भि दाति तेरी दातार बंदि खलासी भाणै होइ होरु आखि न सकै कोइ जे को खाइकु आखणि पाइ ओहु जाणै जेतीआ मुहि खाइ आपे जाणै आपे देइ आखहि सि भि केई केइ जिस नो बखसे सिफति सालाह नानक पातिसाही पातिसाहु २५
Bahuta karam likhia na jai Vada data til na tamai Kete mangahi jodh apar Ketia ganat nahi vichar Kete khap tutahi vekar Kete lai lai mukar pahi Kete murakh khahi khahi Ketia dookh bhookh sad mar Ehi bhi dati teri datar Bandi khalasi bhanai hoi Hor akhi na sakai koi Je ko khaik akhan pai Oh janai jetia muhi khai Aape janai aape dei Akhahi si bhi kei kei Jis no bakhse sifat salah Nanak patisahi patisah

त्याच्या महान दानांचे वर्णन लिहिता येत नाही. महान दात्याला लोभ नाही.

असंख्य योद्धे याचना करतात; असंख्य लोक मोजता येत नाहीत.

अनेक जण झिजून नष्ट होतात. अनेक जण घेतात आणि मग नाकारतात. अनेक मूर्ख केवळ उपभोगत राहतात. अनेकांना भूक आणि वेदना सहन कराव्या लागतात.

हीसुद्धा तुझी दाने आहेत, हे दाता. बंधनातून मुक्ती तुझ्या इच्छेने मिळते; दुसरे कोणी काही सांगू शकत नाही.

मूर्ख माणूस गर्विष्ठपणे बढाया मारतो, पण त्याला फक्त स्वतः काय खाल्ले ते ठाऊक असते.

तोच जाणतो आणि तोच देतो. फार थोडे, अगदी थोडे, त्याच्याविषयी बोलतात.

ज्याला तो आशीर्वाद देतो, ते त्याची स्तुती गातात. नानक, तो राजांचा राजा आहे.

श्लोक 26

अमुल गुण अमुल वापार अमुल वापारीए अमुल भंडार अमुल आवहि अमुल लै जाहि अमुल भाइ अमुला समाहि अमुलु धरमु अमुलु दीबाणु अमुलु तुलु अमुलु परवाणु अमुलु बखसीस अमुलु नीसाणु अमुलु करमु अमुलु फुरमाणु अमुलो अमुलु आखिआ न जाइ आखि आखि रहे लिव लाइ आखहि वेद पाठ पुराण आखहि पड़े करहि वखिआण आखहि बरमे आखहि इंद आखहि गोपी तै गोविंद आखहि ईसर आखहि सिध आखहि केते कीते बुध आखहि दानव आखहि देव आखहि सुरि नर मुनि जन सेव केते आखहि आखणि पाहि केते कहि कहि उठि उठि जाहि एते कीते होरि करेहि ता आखि न सकहि केई केइ जेवडु भावै तेवडु होइ नानक जाणै साचा सोइ जे को आखै बोलुविगाड़ु ता लिखीऐ सिरि गावारा गावारु २६
Amul gun amul vapar Amul vaparie amul bhandar Amul avahi amul lai jahi Amul bhai amula samahi Amul dharam amul deeban Amul tul amul parvan Amul bakhsees amul neesan Amul karam amul furman Amulo amul akhia na jai Akhi akhi rahe liv lai Akhahi ved path puran Akhahi pade karahi vakhian Akhahi barme akhahi ind Akhahi gopi tai govind Akhahi eesar akhahi sidh Akhahi kete keete budh Akhahi danav akhahi dev Akhahi sur nar mun jan sev Kete akhahi akhan pahi Kete kahi kahi uthi uthi jahi Ete keete hor karehi Ta akhi na sakahi kei kei Jevad bhavai tevad hoi Nanak janai sacha soi Je ko akhai bolvigad Ta likhiai sir gavaragavar

अमूल्य त्याचे सद्गुण, अमूल्य त्याचा व्यापार. अमूल्य व्यापारी, अमूल्य खजिने.

अमूल्य ते जे येतात, अमूल्य ते जे घेऊन जातात. अमूल्य प्रेम, अमूल्य ते जे त्यात मग्न आहेत.

अमूल्य धर्म, अमूल्य त्याचा दरबार. अमूल्य तराजू, अमूल्य मान्यता.

अमूल्य आशीर्वाद, अमूल्य चिन्हे. अमूल्य त्याची कृपा, अमूल्य त्याची आज्ञा.

तो अमूल्यतेच्या आणि वर्णनाच्या पलीकडे आहे. जे त्याच्याविषयी बोलतात ते प्रेमात मग्न राहतात.

वेद, पुराणे, धर्मग्रंथ बोलतात. विद्वान पठण करतात आणि स्पष्ट करतात.

ब्रह्मा बोलतो, इंद्र बोलतो. गोपी आणि गोविंद बोलतात. शिव बोलतो, सिद्ध बोलतात. असंख्य बुद्ध बोलतात.

दैत्य आणि देव बोलतात. दिव्य जीव, मानव, मौनी ऋषी आणि सेवक बोलतात.

अनेक बोलतात आणि बोलत राहतात. अनेक, बोलून झाल्यावर उठून निघून जातात.

तू इतके निर्माण केलेस आणि आणखी निर्माण करशील, तरीही तेसुद्धा तुझे पूर्णपणे वर्णन करू शकत नाहीत.

तू जितका थोर आहेस, तितकीच तुझी स्तुती थोर आहे. सत्य आहे हे नानकाला ठाऊक आहे.

जो कोणी गर्वाने बोलतो, त्याला मूर्खांमधील मूर्ख म्हणून नोंदवले जाते.

श्लोक 27

सो दरु केहा सो घरु केहा जितु बहि सरब समाले वाजे नाद अनेक असंखा केते वावणहारे केते राग परी सिउ कहीअनि केते गावणहारे गावहि तुहनो पउणु पाणी बैसंतरु गावै राजा धरमु दुआरे गावहि चितु गुपतु लिखि जाणहि लिखि लिखि धरमु वीचारे गावहि ईसरु बरमा देवी सोहनि सदा सवारे गावहि इंद इदासणि बैठे देवतिआ दरि नाले गावहि सिध समाधी अंदरि गावनि साध विचारे गावनि जती सती संतोखी गावहि वीर करारे गावनि पंडित पड़नि रखीसर जुगु जुगु वेदा नाले गावहि मोहणीआ मनु मोहनि सुरगा मछ पइआले गावनि रतन उपाए तेरे अठसठि तीरथ नाले गावहि जोध महाबल सूरा गावहि खाणी चारे गावहि खंड मंडल वरभंडा करि करि रखे धारे सेई तुधुनो गावहि जो तुधु भावनि रते तेरे भगत रसाले होरि केते गावनि से मै चिति न आवनि नानकु किआ वीचारे सोई सोई सदा सचु साहिबु साचा साची नाई है भी होसी जाइ न जासी रचना जिनि रचाई रंगी रंगी भाती करि करि जिनसी माइआ जिनि उपाई करि करि वेखै कीता आपणा जिव तिस दी वडिआई जो तिसु भावै सोई करसी हुकमु न करणा जाई सो पातिसाहु साहा पातिसाहिबु नानक रहणु रजाई २७
So dar keha so ghar keha jit bahi sarab samale Vaje nad anek asankha kete vavanhare Kete rag pari siu kahian kete gavanhare Gavahi tuhno paun pani baisantar gavai raja dharam duare Gavahi chit gupat likhi janahi likhi likhi dharam vichare Gavahi eesar barma devi sohan sada savare Gavahi ind idasan baithe devtia dar nale Gavahi sidh samadhi andar gavan sadh vichare Gavan jati sati santokhi gavahi veer karare Gavan pandit padan rakhisar jug jug veda nale Gavahi mohnia man mohan surga mach paiale Gavan ratan upaye tere athsath tirath nale Gavahi jodh mahabal sura gavahi khani chare Gavahi khand mandal varbhanda kari kari rakhe dhare Seei tudhno gavahi jo tudh bhavan rate tere bhagat rasale Hor kete gavan se mai chiti na aavan nanak kia vichare Soei soei sada sach sahib sacha sachi nai Hai bhi hosi jai na jasi rachna jini rachai Rangi rangi bhati kari kari jinsi maya jini upai Kari kari vekhai keeta aapna jiv tis di vadiai Jo tis bhavai soei karsi hukum na karna jai So patisah saha patisahib nanak rahan rajai

तो दरवाजा कोणता, ते घर कोणते, जिथे तू बसून सर्वांची काळजी घेतोस?

संगीताचे असंख्य नाद वाजतात, आणि अनेक वादक आहेत. रागांच्या अनेक चाली आणि अनेक गायक आहेत.

वारा, पाणी आणि अग्नी तुझी स्तुती गातात; तुझ्या दारी धर्माचा न्यायी देवता गातो.

चित्र आणि गुप्त, जे लिहितात आणि न्याय करतात, ते गातात.

शिव, ब्रह्मा आणि सदा सुंदर देवी गातात.

इंद्र आपल्या सिंहासनावर बसून तुझ्या दारी देवतांसह गातो.

सिद्ध गाढ ध्यानात गातात; पवित्र पुरुष चिंतन करतात.

ब्रह्मचारी, सत्यवादी, संतुष्ट आणि पराक्रमी योद्धे गातात.

पंडित युगानुयुगे वेदांचे पठण करतात.

स्वर्ग, पृथ्वी व पाताळातील मोहक सुंदरी, ज्या मनाला मोहित करतात, गातात.

तू निर्माण केलेली रत्ने आणि अडसष्ट तीर्थस्थळे गातात.

पराक्रमी योद्धे आणि वीर, जीवनाचे चार स्रोत गातात.

तू निर्माण केलेले आणि टिकवलेले खंड, लोक आणि विश्वे गातात.

जे तुला प्रसन्न करतात ते गातात, प्रेमात रंगलेले तुझे भक्त गातात. इतरही अनेक जण गातात, जे माझ्या मनात येत नाहीत. नानक, तो काय चिंतन करू शकतो?

तो तोच आहे, शाश्वत सत्य स्वामी; सत्य आहे त्याचे नाम. तो आहे, आणि सदैव असेल; तो निघून जात नाही.

त्याने ही सृष्टी निर्माण केली. त्याने अनेक प्रकारची रंगीबेरंगी माया निर्माण केली. तो स्वतःच्या सृष्टीची निर्मिती करतो आणि तिचे अवलोकन करतो.

जे त्याला आवडते ते तो करतो; त्याला कोणीही आज्ञा देऊ शकत नाही. तो राजा आहे, राजांचा राजा.

हे नानक, त्याच्या हुकमात राहणे हेच खरे आहे.

श्लोक 28

मुंदा संतोखु सरमु पतु झोली धिआन की करहि बिभूति खिंथा कालु कुआरी काइआ जुगति डंडा परतीति आई पंथी सगल जमाती मनि जीतै जगु जीतु आदेसु तिसै आदेसु आदि अनीलु अनादि अनाहति जुगु जुगु एको वेसु २८
Munda santokh saram pat jholi dhian ki karahi bibhoot Khintha kal kuari kaia jugat danda parteet Aai panthi sagal jamati mani jeetai jag jeet Aades tisai aades Aadi aneel anadi anahat jug jug eko ves

समाधान तुझे कानातले बनव, नम्रता तुझी भिक्षापात्र बनव, आणि ध्यान तू लावणारी राख बनव. मृत्यूची जाणीव तुझा फाटलेला कोट बनव, आणि शरीर तुझे कुमारी चरखे बनव. श्रद्धेचा सराव तुझी काठी बनव. मन जिंकले तर जग जिंकले. मी त्याला नमन करतो, मी नमन करतो. तो आदिम आहे, शुद्ध, आदीहीन, अघातित; सर्व युगांतून, त्याचे रूप एकच आहे.

श्लोक 29

भुगति गिआनु दइआ भंडारणि घटि घटि वाजहि नाद आपि नाथु नाथी सभ जा की रिधि सिधि अवरा साद संजोगु विजोगु दुइ कार चलावहि लेखे आवहि भाग आदेसु तिसै आदेसु आदि अनीलु अनादि अनाहति जुगु जुगु एको वेसु २९
Bhugat gyan daia bhandaran ghati ghati vajahi nad Aapi nath nathi sabh ja ki ridhi sidhi avra sad Sanjog vijog dui kar chalavahi lekhe aavahi bhag Aades tisai aades Aadi aneel anadi anahat jug jug eko ves

आध्यात्मिक ज्ञान तुझे अन्न बनव, करुणा तुझा कोठार बनव, आणि दिव्य ध्वनी प्रत्येक हृदयात स्पंदित होऊ दे. तो स्वामी आहे, आणि सर्व त्याच्या अधीन आहेत. अलौकिक शक्ती आणि सुख इतरांसाठी आहेत. एकत्रीकरण आणि वियोग या दोन शक्ती खेळत आहेत; नशिबाने आपला वाटा मिळतो. मी त्याला नमन करतो, मी नमन करतो. तो आदिम आहे, शुद्ध, आदीहीन, अघातित; सर्व युगांतून, त्याचे रूप एकच आहे.

श्लोक 30

एका माई जुगति विआई तिनि चेले परवाणु इकु संसारी इकु भंडारी इकु लाए दीबाणु जिव तिसु भावै तिवै चलावै जिव होवै फुरमाणु ओहु वेखै ओना नदरि न आवै बहुता एहु विडाणु आदेसु तिसै आदेसु आदि अनीलु अनादि अनाहति जुगु जुगु एको वेसु ३०
Eka mai jugat viai tini chele parvan Iku sansari iku bhandari iku laye deeban Jiv tis bhavai tivai chalavai jiv hovai furman Ohu vekhai ona nadri na aavai bahuta ehu vidan Aades tisai aades Aadi aneel anadi anahat jug jug eko ves

एका आदिमातेने तीन गुणांना जन्म दिला, आणि सृष्टी मान्य झाली.

एक जग व्यापणारा, एक भांडारपाल, एक न्यायाधीश.

जसे त्याला इष्ट वाटते तसे तो मार्गदर्शन करतो; जशी आज्ञा देतो तसे घडते.

तो सर्वांना पाहतो, पण त्याला कोणीही पाहत नाही. हे एक मोठे आश्चर्य आहे.

मी त्याला नमन करतो, नमन करतो. तो आदिपुरुष आहे, शुद्ध, आदिरहित, अनाहत; सर्व युगांत त्याचे रूप एकच आहे.

श्लोक 31

आसणु लोइ लोइ भंडार जो किछु पाइआ सु एका वार करि करि वेखै सिरजणहारु नानक सचे की साची कार आदेसु तिसै आदेसु आदि अनीलु अनादि अनाहति जुगु जुगु एको वेसु ३१
Aasan loi loi bhandar Jo kichh paia su eka var Kari kari vekhai sirjanhart Nanak sache ki sachi kar Aades tisai aades Aadi aneel anadi anahat jug jug eko ves

त्याचे सिंहासन आणि भांडार सर्व क्षेत्रांमध्ये आहेत. जे ठेवले जाते, ते एकदाच आणि कायमचे. निर्माता निर्माण करतो आणि देखरेख करतो. नानक, सत्याचे कार्य सत्य आहे. मी त्याला नमन करतो, मी नमन करतो. तो आदिम आहे, शुद्ध, आदीहीन, अघातित; सर्व युगांतून, त्याचे रूप एकच आहे.

श्लोक 32

इक दू जीभौ लख होहि लख होवहि लख वीस लखु लखु गेड़ा आखीअहि एकु नामु जगदीस एतु राहि पति पवड़ीआ चड़ीऐ होइ इकीस सुणि गला आकास की कीटा आई रीस नानक नदरी पाईऐ कूड़ी कूड़ै ठीस ३२
Ik doo jeebhou lakh hohi lakh hovahi lakh vees Lakh lakh geda aakhiah eku nam jagdees Etu rahi pati pavdia chadiai hoi ikees Suni gala aakas ki keeta aai rees Nanak nadri paiai koodi koodai thees

जर माझ्याकडे शेकडो हजारो जीभ असत्या, आणि त्याहूनही शेकडो हजारो, तर मी विश्वाच्या प्रभूच्या नावाचे वारंवार गाणे गाईन. भक्तीच्या या मार्गावर आपण सन्मानाची शिडी चढतो, त्याच्याशी एकरूप होतो. दिव्य संवाद ऐकून, अगदी किडेसुद्धा अनुकरण करण्यास प्रेरित होतात. नानक, त्याच्या कृपेने ते प्राप्त होते; खोटे लोक केवळ खोट्या अभिमानाने फुगलेले असतात.

श्लोक 33

आखणि जोरु चुपै नह जोरु जोरु न मंगणि देणि न जोरु जोरु न जीवणि मरणि नह जोरु जोरु न राजि मालि मनि सोरु जोरु न सुरती गिआनि वीचारि जोरु न जुगती छुटै संसारु जिसु हथि जोरु करि वेखै सोइ नानक उतमु नीचु न कोइ ३३
Akhan jor chupai nah jor Jor na mangan deni na jor Jor na jeevan maran nah jor Jor na raji mali mani sor Jor na surti gyan vichari Jor na jugti chhutai sansar Jis hathi jor kari vekhai soi Nanak utam neech na koi

बोलण्याची शक्ती नाही, मौन राहण्याचीही शक्ती नाही.

याचना करण्याची शक्ती नाही, दान देण्याचीही शक्ती नाही.

जगण्याची शक्ती नाही, मरण्याचीही शक्ती नाही.

राज्य करण्याची, संपत्ती गोळा करण्याची, किंवा मन विचलित करण्याचीही शक्ती नाही.

ज्ञान किंवा दैवी ज्ञान मिळवण्याची शक्ती नाही.

जगातून सुटण्याचा मार्ग शोधण्याचीही शक्ती नाही.

सामर्थ्य केवळ त्याच्याकडे आहे, आणि तोच सर्वांचे रक्षण करतो. हे नानक, त्याच्यापुढे कोणी उच्च किंवा नीच नाही.

श्लोक 34

राती रुती थिती वार पवण पाणी अगनी पाताल तिसु विचि धरती थापि रखी धरम साल तिसु विचि जीअ जुगति के रंग तिन के नाम अनेक अनंत करमी करमी होइ वीचारु सचा आपि सचा दरबारु तिथै सोहनि पंच परवाणु नदरी करमि पवै नीसाणु कच पकाई ओथै पाइ नानक गइआ जापै जाइ ३४
Rati ruti thiti var Pavan pani agni patal Tis vich dharti thapi rakhi dharam sal Tis vich jee jugat ke rang Tin ke nam anek anant Karmi karmi hoi vichar Sacha aapi sacha darbar Tithai sohan panch parvan Nadri karmi pavai neesan Kach pakai othai pai Nanak gaya japai jai

रात्री, ऋतू, तिथी, दिवस, वारा, पाणी, अग्नी आणि पाताळलोक — या सर्वांच्या आत त्याने पृथ्वीला धर्माचे स्थान म्हणून स्थापिले.

त्यात विविध स्वभाव आणि रंगांचे जीव आहेत. त्यांची नावे असंख्य आणि अनंत आहेत.

त्यांच्या कर्मांनुसार त्यांचा न्याय होतो. सत्य आहे प्रभू, सत्य आहे त्याचा दरबार.

तेथे स्वीकृत जीव सुंदर दिसतात. त्याच्या कृपेने ते चिन्ह प्राप्त करतात.

तेथे पिकलेले आणि कच्चे यांचे मूल्यमापन होते. हे नानक, ते जाणून माणूस तेथे जातो.

श्लोक 35

धरम खंड का एहो धरमु गिआन खंड का आखहु करमु केते पवण पाणी वैसंतर केते कान महेस केते बरमे घाड़ति घड़ीअहि रूप रंग के वेस केतीआ करम भूमी मेर केते केते धू उपदेस केते इंद चंद सूर केते केते मंडल देस केते सिध बुध नाथ केते केते देवी वेस केते देव दानव मुनि केते केते रतन समुंद केतीआ खाणी केतीआ बाणी केते पात नरिंद केतीआ सुरती सेवक केते नानक अंतु न अंतु ३५
Dharam khand ka eho dharam Gyan khand ka akhahu karam Kete pavan pani baisantar kete kan mahes Kete barme ghadat ghadiah roop rang ke ves Ketia karam bhoomi mer kete kete dhoo updes Kete ind chand soor kete kete mandal des Kete sidh budh nath kete kete devi ves Kete dev danav mun kete kete ratan samund Ketia khani ketia bani kete pat narind Ketia surti sevak kete nanak ant na ant

हा धर्मखंडाचा स्वभाव आहे. आता ज्ञानखंडाचे वर्णन करा.

असंख्य वारे, पाणी आणि अग्नी आहेत; असंख्य कृष्ण आणि शिव आहेत.

असंख्य ब्रह्मे आहेत, जे रूपे, रंग आणि वस्त्रे घडवतात.

असंख्य कर्मभूमी आहेत, मेरू पर्वत आहेत, आणि असंख्य ध्रुवांच्या शिकवणी आहेत.

असंख्य इंद्र, चंद्र, सूर्य आहेत; असंख्य प्रदेश आणि देश आहेत.

असंख्य सिद्ध, बुद्ध, नाथ आहेत; अनेक रूपांतील असंख्य देवी आहेत.

असंख्य देव, दैत्य, ऋषी आहेत; समुद्रातील असंख्य रत्ने आहेत.

असंख्य जीवनाचे स्रोत आहेत, असंख्य भाषा आहेत, असंख्य राजे आहेत.

असंख्य आध्यात्मिक साधना आहेत, असंख्य भक्त आहेत. हे नानक, याला अंत नाही, अंत नाही.

श्लोक 36

गिआन खंड महि गिआनु परचंडु तिथै नाद बिनोद कोड अनंदु सरम खंड की बाणी रूपु तिथै घाड़ति घड़ीऐ बहुतु अनूपु ता कीआ गला कथीआ ना जाहि जे को कहै पिछै पछुताइ तिथै घड़ीऐ सुरति मति मनि बुधि तिथै घड़ीऐ सुरा सिधा की सुधि ३६
Gyan khand mah gyan parchand Tithai nad binod kod anand Saram khand ki bani roop Tithai ghadat ghadiai bahut anoop Ta keea gala kathia na jahi Je ko kahai pichhai pachhutai Tithai ghadiai surat mati mani budh Tithai ghadiai sura sidha ki sudh

ज्ञानखंडात ज्ञान तेजस्वीपणे प्रकाशते.

तेथे दैवी नाद आणि आनंद असंख्य प्रकारांनी निनादतात.

प्रयत्नखंडात वाणी सुंदर आहे.

तेथे रचना मोठ्या आश्चर्याने घडवली जाते.

ही गोष्ट वर्णन करता येत नाही; जो प्रयत्न करेल तो पश्चात्ताप करेल.

तेथे मन, बुद्धी आणि प्रज्ञा घडवली जाते.

तेथे देव आणि ऋषी यांची जाणीव परिष्कृत होते.

श्लोक 37

करम खंड की बाणी जोरु तिथै होरु न कोई होरु तिथै जोध महाबल सूर तिन महि रामु रहिआ भरपूर तिथै सीतो सीता महिमा माहि ता के रूप न कथने जाहि ना ओहि मरहि न ठागे जाहि जिन कै रामु वसै मन माहि तिथै भगत वसहि के लोअ करहि अनंदु सचा मनि सोइ सच खंडि वसै निरंकारु करि करि वेखै नदरि निहाल तिथै खंड मंडल वरभंड जे को कथै त अंत न अंत तिथै लोअ लोअ आकार जिव जिव हुकमु तिवै तिव कार वेखै विगसै करि वीचारु नानक कथना करड़ा सारु ३७
Karam khand ki bani jor Tithai hor na koi hor Tithai jodh mahabal soor Tin mah ram rahia bharpoor Tithai seeto seeta mahima mah Ta ke roop na kathne jahi Na ohi marahi na thage jahi Jin kai ram vasai man mah Tithai bhagat vasahi ke loa Karahi anand sacha mani soi Sach khand vasai nirankar Kari kari vekhai nadri nihal Tithai khand mandal varbhand Je ko kathai ta ant na ant Tithai loa loa aakar Jiv jiv hukum tivai tiv kar Vekhai vigsai kari vichar Nanak kathna karada sar

कृपाखंडात वाणी हीच शक्ती आहे. तेथे एकाखेरीज दुसरे कोणी नाही.

तेथे पराक्रमी योद्धे आणि वीर आहेत, जे भगवंताने भरलेले आहेत. तेथे ते त्याच्या वैभवात मग्न आहेत.

त्यांची रूपे वर्णन करता येत नाहीत. ते मरत नाहीत, आणि फसवले जात नाहीत.

भगवंत त्यांच्या मनात वास करतो. तेथे अनेक खंडांचे भक्त राहतात. ते सत्य प्रभूमध्ये आनंदित होतात.

सत्यखंडात निराकार वास करतो. तो निर्माण करतो आणि पाहतो, कृपेने अवलोकन करतो.

तेथे प्रदेश, लोक आणि विश्वे आहेत. त्यांचे वर्णन करू लागल्यास त्याला अंत नाही.

खंडांवर खंड आणि रूपांवर रूपे आहेत. त्याच्या आज्ञेप्रमाणे कार्य घडते.

तो पाहतो, आनंद घेतो आणि चिंतन करतो. हे नानक, याचे वर्णन करणे अत्यंत कठीण आहे.

श्लोक 38

जतु पाहारा धीरजु सुनिआरु अहरणि मति वेदु हथीआरु भउ खला अगनि तप ताउ भांडा भाउ अंम्रितु तितु ढालि घड़ीऐ सबदु सची टकसाल जिन कउ नदरि करमु तिन कार नानक नदरी नदरि निहाल ३८
Jat pahara dheeraj suniar Aharan mati ved hathiar Bhau khala agni tap tau Bhanda bhau amrit tit dhal Ghadiai sabad sachi taksal Jin kau nadri karam tin kar Nanak nadri nadri nihal

तपश्चर्येला भट्टी बना, संयमाला सुवर्णकार बना.

मनाला निहाई बनवा, आणि दैवी ज्ञानाला अवजारे.

ईश्वरभय हा भाता बनवा, आणि तपाची ज्वाला उष्णता बनवा.

प्रेमाच्या मूसात अमृतरूपी सोने ओता. खऱ्या टाकसाळीत शब्द घडवा.

ज्यांना त्याची कृपा लाभते त्यांना हे कार्य प्राप्त होते. हे नानक, त्याच्या कृपेने ते धन्य होतात.

श्लोक 39

सलोकु पवणु गुरू पाणी पिता माता धरति महतु दिवसु राति दुइ दाई दाइआ खेलै सगल जगतु चंगिआईआ बुरिआईआ वाचै धरमु हदूरि करमी आपो आपणी के नेड़ै के दूरि जिनी नामु धिआइआ गए मसकति घालि नानक ते मुख उजले केती छुटी नालि १
Salok Pavan guru pani pita mata dharat mahat Divas raat dui dai daia khelai sagal jagat Changiaia buriaia vachai dharam hadoor Karmi aapo aapni ke nedai ke door Jini nam dhiaia gaye maskat ghal Nanak te mukh ujle keti chhooti nal

वायू हा गुरू आहे, पाणी हा पिता आहे, पृथ्वी ही महान माता आहे.

दिवस आणि रात्र हे दोन पाळणाघरातले सेवक आहेत, ज्यांच्या मांडीवर सारे जग खेळते.

धर्मराजाच्या उपस्थितीत चांगली व वाईट कर्मे तोलली जातात.

आपापल्या कर्मांनुसार कोणी जवळ, कोणी दूर जातो.

ज्यांनी नामाचे ध्यान केले, ते कष्ट करून निघून गेले. हे नानक, त्यांचे चेहरे तेजस्वी होतात, आणि त्यांच्याबरोबर अनेक इतरही तरून जातात.

श्लोक 40

Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)

Auspicious Day

दररोज किंवा शुभ तिथींवर

Best Time (Muhurta)

ब्राह्ममुहूर्त (पहाटे 4 ते 6) किंवा संध्याकाळ

Sacred Offerings

तुपाचा दिवा, अगरबत्ती, ताजी फुले व नैवेद्य

Spiritual Benefits (Phalashruti)
  • मानसिक शांती, आत्मिक उन्नती व सकारात्मक ऊर्जा

पृष्ठभूमि

जपजी साहिब हे शीख धर्माच्या मुख्य धर्मग्रंथ गुरु ग्रंथ साहिबच्या सुरुवातीचे रचना आहे. हे पहिले शीख गुरु, गुरु नानक देव जी यांनी रचले आहे आणि पारंपारिकपणे दररोज, विशेषतः पहाटे पठण केले जाते. हा मजकूर ध्यान (सिमरन) साठी मार्गदर्शक म्हणून आणि शीख धर्माच्या मुख्य शिकवणी जसे की देवाची एकता, गुरुचे महत्त्व आणि प्रामाणिक जीवनाचे मूल्य समजून घेण्यासाठी आदराने पाहिला जातो.

या पाठाबद्दल

रचयिता: Guru Nanak Dev Ji · Sikh Guru (First of the Ten) · 1469–1539 CE, Punjab

The founder of Sikhism and the first of the Ten Sikh Gurus, born in Talwandi (present-day Nankana Sahib, Pakistan). He undertook long journeys (Udasis) across South Asia and beyond to share his teachings on the oneness of God and the equality of all people, and composed hymns later included in the Guru Granth Sahib.

Guru Nanak Dev Ji च्या आणखी रचना

दिव्य कृपेचे स्तोत्र: शीख धर्मग्रंथातील निवडक ग्रंथकीर्तन सोहिला: शीखांची संध्याकाळची प्रार्थनामूल मंत्र (मूल मंत्र): शीख धर्माचा मूलभूत पंथ

तुम्हाला माहीत आहे का?

उद्घाटन आणि मूळ मंत्र

जपजी साहिबची सुरुवात मूळ मंत्राने होते, जो शीख धर्माचा मूलभूत सिद्धांत आहे आणि देवाला एक, सत्य, निर्माता, भय किंवा शत्रुत्वाशिवाय, कालातीत, अजन्मा, स्वयंभू आणि गुरुच्या कृपेने ओळखला जाणारा असे वर्णन करतो. हे संपूर्ण रचनेचा सूर निश्चित करते.

रचना आणि भूमिका

जपजी साहिबमध्ये ३८ कडवी (पौरी) आणि एक शेवटचा सलोक आहे. ही शीख धर्माच्या मुख्य ग्रंथ, गुरु ग्रंथ साहिबमधील पहिली रचना आहे आणि शीख लोक दररोज सकाळी देवाच्या स्वरूपावर आणि मोक्षाच्या मार्गावर ध्यान करण्यासाठी म्हणतात.

मुख्य विषय — हुकम

कडवी २ आणि ३ मध्ये हुकम किंवा दैवी आदेशाची संकल्पना मांडली आहे—हे तत्व की सृष्टीतील प्रत्येक गोष्ट देवाच्या आदेशाने घडते. हा विषय संपूर्ण भजनात व्यापलेला आहे, वाचकांना अहंकाराऐवजी त्या आदेशाशी सुसंगत जीवन जगण्यास प्रवृत्त करतो.

ऐकण्याची आणि श्रद्धेची शक्ती

एक महत्त्वपूर्ण भाग (कडवी ८–१५) दैवी नाव ऐकण्याच्या (सुनियै) आणि विश्वास ठेवण्याच्या (मन्नै) परिवर्तनकारी शक्तीला समर्पित आहे. हे असे वचन देते की अशी भक्ती ज्ञान, मोक्ष आणि मृत्यूच्या भयापासून मुक्ती देते.

प्रभाव आणि दैनंदिन वापर

जपजी साहिब शीख लोकांसाठी एक संपूर्ण आध्यात्मिक मार्गदर्शक मानले जाते, जे ध्यान, नैतिक जीवन आणि देवाच्या इच्छेला शरण जाण्याचा मार्ग दाखवते. ही शीख मुलांना शिकवली जाणारी पहिली रचना असते आणि शीख उपासना आणि वैयक्तिक भक्तीच्या केंद्रस्थानी राहते.

#Japji Sahib#Nitnem#Guru Nanak#Mool Mantar#Ik Onkar
Guru Nanak Dev Ji ची संपूर्ण स्तुती व पाठ

Guru Nanak Dev Ji

Guru Nanak Dev Ji चे सर्व पाठ पहा →
मंत्र

मूल मंत्र (मूल मंत्र): शीख धर्माचा मूलभूत पंथ

गुरु नानक यांनी रचलेला, गुरु ग्रंथ साहिबच्या अंग १ वरील शीख धर्माचा मूलमंत्र: एक सृष्टिकर्ता, सत्य नाम, निर्भय, निर्वैर, कालातीत, अजन्मा.

1 verse
बाणिया

आनंद साहिब (आनंदाचे भजन)

आनंद साहिब हा शिख धर्माचे तिसरे गुरू, गुरू अमर दास यांनी रचलेला पवित्र आनंदाचा भजन आहे. हे खऱ्या गुरूच्या भेटीचा अत्यानंद आणि दैवी भक्तीत सापडणाऱ्या शाश्वत शांतीचा उत्सव साजरे करते.

7 verses
बाणिया

आनंद साहिब: आनंदाचे गीत (संपूर्ण — ४० पौरी)

हा आनंदाचा पवित्र भजन आहे, जो शीख धर्माचे तिसरे गुरू, गुरू अमर दास यांनी रचला आहे. खऱ्या गुरूशी जोडले जाण्याने आणि दैवी उपस्थितीची जाणीव होण्याने मिळणाऱ्या गाढ आनंदाचा उत्सव आहे. शीख धर्मातील ही एक प्रमुख प्रार्थना आहे, जी आध्यात्मिक शांती आणि आनंद आणण्यासाठी म्हटली जाते.

41 verses
शबद

शीख अर्दास (औपचारिक प्रार्थना)

शीख अरदास ही सामूहिक प्रार्थना असून ती गुरु गोबिंद सिंह यांच्या 'वार श्री भगौती जी की' ने सुरू होते आणि सर्वांच्या कल्याणासाठीच्या प्रार्थनेने संपते.

15 verses

शीख धर्म से और

सभी देखें

दिव्य कृपेचे स्तोत्र: शीख धर्मग्रंथातील निवडक ग्रंथ

या संग्रहात शीख परंपरेतील पवित्र स्तोत्रे एकत्र केली आहेत, जी एका शाश्वत परमेश्वराची स्तुती करतात आणि भक्ती, दैवी संरक्षण आणि गुरुच्या कृपेचा उत्सव साजरा करतात.

86 verses

कीर्तन सोहिला: शीखांची संध्याकाळची प्रार्थना

कीर्तन सोहिला हे गुरू ग्रंथ साहिबातील (अंग १२–१३) पाच शबदांचे शीखांचे रात्रीचे प्रार्थना-स्तोत्र आहे; झोपण्याच्या वेळी आणि अंत्यसंस्काराच्या प्रसंगी ते गायले जाते.

30 verses

श्री भगवानाची भक्ती: सर्व साधनांचा सार

दशम ग्रंथातील दहा सवैये, जे गुरू गोबिंद सिंह यांना श्रेय दिलेले आहेत; ते शिकवतात की प्रेमळ भक्तीशिवाय कर्मकांड, सत्ता आणि तपश्चर्या यांना फारसा अर्थ नाही.

11 verses

गुरुचरणांचे ध्यान

ही एक शीख भक्तिपर कविता आहे (शबद), ज्यामध्ये गुरूच्या चरणांवर प्रेम करून, त्यांच्या नामस्मरणाने भवसागर तरून जाण्याची आणि परमेश्वराची कृपा होऊन आशा पूर्ण होण्याची भावन व्यक्त केली आहे.

3 verses

कबीओवाच बेंती चोपाई: संरक्षणासाठी प्रार्थना

हा शीख परंपरेतील भक्तिपर गीत आहे, जे दैवी संरक्षण, आंतरिक इच्छांची पूर्ती आणि स्वतःच्या कुटुंबाच्या व अनुयायांच्या सुरक्षेसाठी हार्दिक प्रार्थना म्हणून म्हटले जाते.

11 verses

जप साहिब: कालातीताचे शाश्वत स्तवन

जाप साहिब हे गुरू गोबिंद सिंह यांचे सकाळचे स्तोत्र असून ते दशम ग्रंथात आहे; त्यात १९९ श्लोक आहेत, आणि निराकार, कालातीत निर्मात्याची अनेक नावांनी स्तुती केली आहे.

48 verses

संबंधित शिकवणी

तीच शिकवण, विविध परंपरांमध्ये प्रतिध्वनीत

शीख धर्मइक ओंकार: एकाच सर्वोच्च सत्याचे आद्य सत्यशीख धर्ममूल मंत्र (मूल मंत्र): शीख धर्माचा मूलभूत पंथशीख धर्मकबीओवाच बेंती चोपाई: संरक्षणासाठी प्रार्थनाशीख धर्मदिव्य कृपेचे स्तोत्र: शीख धर्मग्रंथातील निवडक ग्रंथशीख धर्मकीर्तन सोहिला: शीखांची संध्याकाळची प्रार्थनाशीख धर्मजप साहिब: कालातीताचे शाश्वत स्तवन