జప్జీ సాహిబ్

ఏకైక సత్యస్వరూపుడు, సత్యనాముడు, సృష్టికర్త, నిర్భయుడు, నిర్వైరుడు, కాలాతీత మూర్తి, అజన్ముడు, స్వయంభువు – గురుకృపచే లభించువాడు. జపించు: ఆదియందు సత్యుడు, యుగాదియందు సత్యుడు, ఇప్పుడు కూడ సత్యుడు, నానక్, ఎప్పటికీ సత్యుడే.

శుద్ధి చేయుటవలన శుద్ధి కలుగదు, ఎన్ని వేలసార్లు శుద్ధి చేసినను. మౌనమువలన మౌనము కలుగదు, మనస్సును ఏకాగ్రముగా నిలిపినను. ఆకలి ఆరదు, భూమినంత భారమైనను. వేలాది చాతుర్యములు, లక్షలాది ఉన్నను, వాటిలో ఒక్కటియు తోడురాదు. ఎట్లు సత్యవంతుడు కాగలము? ఎట్లు అసత్యపు తెర తొలగును? హుకముతో, సంతోషముతో నడచుటయే మార్గము – ఓ నానక్, అది విధిలిఖితము.

హుకముచే ఆకారములు ఏర్పడును, హుకమును వర్ణింపలేము. హుకముచే జీవులు పుట్టును, హుకముచే గొప్పతనము లభించును. హుకముచే ఉత్తముడు, నీచుడు; హుకముచే దుఃఖసుఖములు వ్రాయబడును. కొందరికి హుకముచే కృప, కొందరు హుకముచే సదా సంసారచక్రములో తిరుగుదురు. హుకములోనే అందరు; హుకముకు ఆవల ఎవరును లేరు. నానక్, హుకమును గ్రహించినవాడు అహంకారముతో మాట్లాడడు.

కొందరు ఆయన శక్తిని, బలమును కీర్తింతురు; మరికొందరు ఆయన దానములను, ఆయన సూచనలను గ్రహించి కీర్తింతురు.

కొందరు ఆయన గుణములను, మహిమను కీర్తింతురు; మరికొందరు దివ్య జ్ఞానమును, లోతైన ధ్యానమును కీర్తింతురు.

కొందరు ఆయన శరీరమును సృష్టించి మట్టిగా మార్చునని కీర్తింతురు; మరికొందరు ఆయన ప్రాణమును తీసి తిరిగి ప్రసాదించునని కీర్తింతురు.

కొందరు ఆయన దూరముగా ఉన్నాడని, అయినను దర్శనమిచ్చునని కీర్తింతురు; మరికొందరు ఆయన నిత్యము సమీపమున, కన్ముందే ఉన్నాడని కీర్తింతురు.

ఆయనను వర్ణించుట ఎన్నడూ ముగియదు; లెక్కలేనన్ని కోట్ల మంది ఆయనను వర్ణించారు, ఇంకా వర్ణిస్తూనే ఉన్నారు.

ఇచ్చువాడు ఇస్తూనే ఉంటాడు, స్వీకరించువారు అలసిపోతారు; యుగయుగములుగా వారు అనుభవిస్తూనే ఉంటారు.

ఆయన హుకముచే మార్గమును నడిపించును. ఓ నానక్, ఆయన ఆనందమయుడు, చింతారహితుడు.

సత్యమైనవాడు ప్రభువు, సత్యమైనది ఆయన నామము. అనంతమైన ప్రేమతో ఆయనను స్మరించవలెను.

భక్తులు వేడుకొందురు, అర్థించుదురు – 'ఇమ్ము, ఇమ్ము' అని; దాత ప్రసాదించును.

ఆయన సన్నిధిలో మనము ఏమి సమర్పించగలము, ఆయన దర్బారును చూచుటకు? ఏ మాటలు పలుకగలము, అవి విని ఆయన మనలను ప్రేమించునట్లు?

అమృత వేళలో సత్యనామమును, ఆయన మహిమను ధ్యానించవలెను.

ఆయన కృపచే గౌరవ వస్త్రము లభించును; ఆయన కటాక్షముచే విముక్తి ద్వారము చేరును.

ఓ నానక్, ఇది తెలిసికో: ఆయనే ఒక్కడే సత్యస్వరూపుడు.

ఆయన స్థాపించబడడు, చేయబడడు. ఆయన స్వయముగా నిరంజనుడు. ఎవరు సేవించిరో వారు గౌరవము పొందిరి. నానక్, గుణనిధి అయిన ఆయనను గానము చేయుము. గానము చేయుము, వినుము, మనస్సున ప్రేమను ఉంచుము. దుఃఖము తొలగి సుఖము గృహమునకు వచ్చును. గురుముఖుడు నాదమును, గురుముఖుడు వేదమును, గురుముఖుడు సర్వమున వ్యాపించి ఉన్నాడు. గురువే శివుడు, గురువే గోరఖుడు, గురువే బ్రహ్మ, గురువే పార్వతీదేవి. నేను తెలిసినచో చెప్పుదును, కాని చెప్పుట, వర్ణించుట శక్యము కాదు. గురువే ఒక్క బుద్ధిని ఇమ్ము: సర్వజీవులకు ఒక్క దాత, ఆయన నాకు మరపునకు రాకుండుగాక.

తీర్థమున స్నానము చేసినను, ఆయనకు ఇష్టమైనచోనే; లేకున్న స్నానమువలన ప్రయోజనమేమి? ఎంత సృష్టి సృష్టించితినో చూచుచుంటిని; కర్మలేక ఏమి లభించును? మనస్సున రత్నములు, పగడములు, మాణిక్యములు ఉండినను, గురువు ఒక్క ఉపదేశము వినినచో సరిపోవును. గురువే ఒక్క బుద్ధిని ఇమ్ము: సర్వజీవులకు ఒక్క దాత, ఆయన నాకు మరపునకు రాకుండుగాక.

నాలుగు యుగములు జీవించినను, అంతకంటె పదిరెట్లు జీవించినను; తొమ్మిది ఖండములలో ప్రసిద్ధుడై, అందరూ అనుసరించినను; లోకములో మంచి పేరు, కీర్తి కలిగినను – ప్రభువు కృపాదృష్టి అతనిపై పడకపోతే, ఎవ్వరూ అతనిని పట్టించుకోరు.

పురుగులలో అతడు పురుగుగానే పరిగణించబడును; పాపులు అతనిని పాపిగానే భావింతురు.

ఓ నానక్, గుణహీనునికి కూడా ప్రభువు గుణమును ప్రసాదించును; గుణవంతులకు గుణమును ఇచ్చును. ఆయనకు గుణమును ఇవ్వగలవారు ఎవ్వరూ ఉన్నారని నేనెరుగను.

వినుటవలన సిద్ధులు, పీర్లు, దేవతలు, నాథులు లభింతురు. వినుటవలన భూమి, పర్వతము, ఆకాశము తెలియును. వినుటవలన ద్వీపములు, లోకములు, పాతాళములు. వినుటవలన కాలము భయపెట్టలేదు. నానక్, భక్తులకు సదా ఆనందము. వినుటవలన దుఃఖములు, పాపములు నశించును.

వినుటవలన శివుడు, బ్రహ్మ, ఇంద్రుడు లభింతురు. వినుటవలన నోరు చెడ్డవారిని స్తుతించును. వినుటవలన యోగమార్గము, శరీరభేదములు తెలియును. వినుటవలన శాస్త్రములు, స్మృతులు, వేదములు అర్థమగును. నానక్, భక్తులకు సదా ఆనందము. వినుటవలన దుఃఖములు, పాపములు నశించును.

వినుటవలన సత్యము, సంతోషము, జ్ఞానము లభించును. వినుటవలన అరువది ఎనిమిది తీర్థముల స్నానఫలము. వినుటవలన చదివి చదివి గౌరవము పొందుదురు. వినుటవలన సహజముగా ధ్యానము కలుగును. నానక్, భక్తులకు సదా ఆనందము. వినుటవలన దుఃఖములు, పాపములు నశించును.

వినుటవలన గుణముల సముద్రము దాటబడును. వినుటవలన షేకులు, పీర్లు, రాజులు లభింతురు. వినుటవలన గ్రుడ్డివారికి మార్గము లభించును. వినుటవలన అగమ్యము చేరువగును. నానక్, భక్తులకు సదా ఆనందము. వినుటవలన దుఃఖములు, పాపములు నశించును.

విశ్వాసము కలవారి స్థితిని వర్ణింప సాధ్యము కాదు.

ఎవరైనా దానిని వర్ణించ ప్రయత్నించినచో, తరువాత పశ్చాత్తాపపడతారు.

కాగితము, కలము, లేఖకుడు – ఎవరూ దానిని వ్రాయజాలరు.

విశ్వాసముతో ఉన్నవారే దానిని ధ్యానించగలరు.

అటువంటిదే పవిత్రమైన నిరంజన నామము. ఎవరైతే విశ్వాసముతో మనస్సులో దానిని సాక్షాత్కరించుకుంటారో, వారే నిజముగా తెలుసుకుంటారు.

విశ్వసించినవారికి మనస్సున స్మృతి, బుద్ధి కలుగును. విశ్వసించినవారికి సర్వలోకముల జ్ఞానము కలుగును. విశ్వసించినవారి నోటికి దెబ్బ తగలదు. విశ్వసించినవారు యమునితో వెళ్ళరు. అటువంటి నిరంజన నామము ఉన్నది – ఎవరైన మనస్సున విశ్వసించి తెలిసినచో.

విశ్వసించినవారికి మార్గమున అడ్డము లేదు. విశ్వసించినవారు గౌరవముతో ప్రకాశించి వెళ్ళుదురు. విశ్వసించినవారి మార్గము భ్రష్టము కానేరదు. విశ్వసించినవారికి ధర్మముతో సంబంధము. అటువంటి నిరంజన నామము ఉన్నది – ఎవరైన మనస్సున విశ్వసించి తెలిసినచో.

విశ్వసించినవారు మోక్షద్వారము పొందుదురు. విశ్వసించినవారు తమ కుటుంబమును రక్షింతురు. విశ్వసించినవారు తరింతురు, గురు శిష్యులను తరింపజేయుదురు. నానక్, విశ్వసించినవారు సంసారమున తిరుగరు. అటువంటి నిరంజన నామము ఉన్నది – ఎవరైన మనస్సున విశ్వసించి తెలిసినచో.

పంచులు ఆమోదించబడినవారు; పంచులే నాయకులు. ప్రభువు సభలో పంచులు గౌరవము పొందుదురు. రాజద్వారమున పంచులు శోభిస్తారు. ఏకైక గురువుపై పంచులు ధ్యానము నిలుపుదురు.

ఆలోచించి ధ్యానించినచో, సృష్టికర్త చేసిన కార్యములు లెక్కకు మించినవి.

ధర్మమనే తెల్లని వృషభము కరుణకు పుత్రుడు; సంతోషమనే త్రాడు దానిని కట్టి నిలుపును. ఇది గ్రహించినవాడు సత్యవంతుడగును.

ఆ వృషభముపై ఎంత భారమున్నది! దానికి ఆవల మరో భూమి, ఇంకొకటి, ఇంకొకటి. దాని క్రింద ఎంత భారము, ఏ శక్తి దానిని మోయుచున్నది?

జీవుల జాతులు, వర్ణములు, నామములు – అన్నింటికి సృష్టికర్త కలము లిఖితము వ్రాసినది. ఈ లెక్కను ఎవరు తెలియగలరు? ఆ లిఖితము ఎంత విశాలమైనది!

ఆయన బలము, సౌందర్యము, రూపము, దానములు ఎంత గొప్పవి? వాటి పరిమాణమును ఎవరు ఎంచగలరు?

ఆయన ఒక్క ఆజ్ఞాపదముతో సృష్టిని విస్తరింపజేసెను; దాని నుండి లక్షలాది సముద్రములు పుట్టెను.

నీ బలము ఏమిటో? నేను దానిని వర్ణింపనైనా మొదలుపెట్టలేను. నేను నీకు ఒక్కసారైనా అర్పితుడను. నీకు ఇష్టమైనదే మంచి కార్యము. ఓ నిరాకారుడా, నీవు సదా క్షేమముగా ఉందువు.

అసంఖ్యాత జపములు, అసంఖ్యాత ప్రేమలు.

అసంఖ్యాత పూజలు, అసంఖ్యాత తపస్సులు, నియమములు.

అసంఖ్యాత గ్రంథములు, వేదముల పారాయణము.

అసంఖ్యాత యోగులు, మనస్సు అనాసక్తముగా ఉన్నవారు.

అసంఖ్యాత భక్తులు, సద్గుణములను, జ్ఞానమును ధ్యానించువారు.

అసంఖ్యాత సత్యవంతులు, అసంఖ్యాత దాతలు.

అసంఖ్యాత వీరులు, యుద్ధములో ఎదురుదెబ్బలను ఎదుర్కొనువారు.

అసంఖ్యాత మౌనులు, ఏకుడైన ఆయనపై ప్రేమలో లీనమైనవారు.

నీ బలము ఏమిటో? నేను దానిని వర్ణింపనైనా మొదలుపెట్టలేను. నేను నీకు ఒక్కసారైనా అర్పితుడను. నీకు ఇష్టమైనదే మంచి కార్యము. ఓ నిరాకారుడా, నీవు సదా క్షేమముగా ఉందువు.

అసంఖ్యాత మూర్ఖులు, అజ్ఞాన అంధకారములో గ్రుడ్డివారు.

అసంఖ్యాత దొంగలు, నిషిద్ధమైనవాటిని భుజించువారు.

అసంఖ్యాత నిరంకుశులు, బలముతో ఆధిపత్యము చెలాయించువారు.

అసంఖ్యాత హంతకులు, హత్యలు చేయువారు.

అసంఖ్యాత పాపులు, పాపమును కొనసాగించువారు.

అసంఖ్యాత అసత్యవాదులు, అసత్యములో తిరుగువారు.

అసంఖ్యాత అపవిత్రులు, మలినమును భుజించువారు.

అసంఖ్యాత నిందకులు, భారమైన పాపములు మోయువారు.

నానక్, ఈ దీనుడు ఈ చింతనను తెలియజేయును. నేను నీకు ఒక్కసారైనా అర్పితుడను. నీకు ఇష్టమైనదే మంచి కార్యము. ఓ నిరాకారుడా, నీవు సదా క్షేమముగా ఉందువు.

నీ నామములు అసంఖ్యాతములు, నీ స్థానములు అసంఖ్యాతములు. అగమ్యమైనవి, లెక్కలేనివి నీ లోకములు.

నిన్ను గురించి అసంఖ్యాతులు చెప్పినను, అది భారమునే పెంచును.

శబ్దముచే నీ నామము స్తుతించబడును; శబ్దముచే జ్ఞానము, సద్గుణ గీతములు పాడబడును.

శబ్దముచే మనము వ్రాయుదుము, మాట్లాడుదుము, వ్యక్తపరచుదుము. శబ్దముచే విధి లిఖించబడును.

కానీ ఈ వ్రాతను వ్రాసినవానికి పైన విధి లేదు. ఆయన ఆజ్ఞాపించినట్లు మనము పొందుదుము.

ఆయన ఎంతగా సృష్టించెనో అంతగా ఆయన నామము. నామము లేకుండా స్థానమేదీ లేదు.

నీ బలము ఏమిటో? నేను దానిని వర్ణింపనైనా మొదలుపెట్టలేను. నేను నీకు ఒక్కసారైనా అర్పితుడను. నీకు ఇష్టమైనదే మంచి కార్యము. ఓ నిరాకారుడా, నీవు సదా క్షేమముగా ఉందువు.

చేతులు, కాళ్ళు, శరీరము మురికిపడినప్పుడు నీటితో కడిగి శుభ్రపరచబడును.

మూత్రపు మరకలతో వస్త్రము మలినమైనప్పుడు సబ్బుతో శుభ్రపరచబడును.

కానీ పాపముచే మనస్సు మలినమైనప్పుడు, నామము పట్ల ప్రేమచే అది శుభ్రపరచబడును.

పుణ్యము, పాపము కేవలము పేర్లు కావు; మనము చేసే కర్మలు నమోదు చేయబడును, వాటి ఫలితమును మనమే భరించవలెను.

మనమే విత్తుదుము, మనమే తినుదుము.

ఓ నానక్, దైవ హుకముచే మనము వచ్చెదము, పోదుము.

తీర్థయాత్ర, తపస్సు, దయ, దానము – వీటి పుణ్యములో కొంత భాగమైనను పొందినచో అది మంచిదే. కానీ ప్రభువును వినుట, విశ్వసించుట, మనస్సులో ప్రేమించుట మరింత గొప్పది.

నిజమైన తీర్థయాత్ర హృదయము యొక్క అంతరంగ శుద్ధియే.

సద్గుణములన్నియు నీవే; నాకు ఏవీ లేవు. సద్గుణములు లేకుండా భక్తి కలుగదు.

ఆదిమ శబ్దమైన ప్రభువుకు, వేదములకు నమస్కారము. సత్యము సుందరమైనది; మనస్సు సదా ఉత్సాహముగా ఉండును.

సృష్టి ఆకారము పొందినప్పుడు ఏ సమయము, ఏ క్షణము, ఏ దినము, ఏ తిథి, ఏ ఋతువు, ఏ మాసము ఉండెనో?

పురాణములలో కూడా పండితులకు ఆ సమయము దొరకలేదు. ఖురాన్‌లోనూ ఖాజీలకు అది దొరకలేదు. యోగులకు ఆ దినము, తిథి, ఋతువు, మాసము తెలియదు.

సృష్టిని రచించిన సృష్టికర్తకే అది తెలియును. నేను ఎట్లు మాట్లాడగలను, స్తుతించగలను, వర్ణించగలను, తెలిసికోగలను?

ఓ నానక్, అందరూ ఆయన గురించి చెప్పుదురు; ఒకరికంటె ఒకరు ఎక్కువ తెలివైనవారు. గొప్పవాడు ప్రభువు, గొప్పది ఆయన నామము; జరిగేదంతా ఆయన సంకల్పముతోనే. నానక్, ఎవరైనా తాను ఆయనను తెలుసుకున్నానని చెప్పుకుంటే, ఆ తరువాత అతనికి గౌరవము లభించదు.

పాతాళములకు క్రింద లక్షల పాతాళములు, ఆకాశములకు పైన లక్షల ఆకాశములు. అన్వేషణలో అలసిపోయి, వేదములు ఒకే సత్యమును చెప్పును. అనేక ధర్మగ్రంథములు వేలాది సంఖ్యలో చెప్పును – ఒకే ఒక సత్యమును. లెక్క ఉండినచో వ్రాయవచ్చును, కాని లెక్క అంతమవును. నానక్, గొప్ప అని చెప్పవచ్చును – ఆయనే తన్ను తాను తెలియును.

స్తుతించు – స్తుతించు – అంత స్మృతి లభించలేదు. నదులు, ప్రవాహములు సముద్రములో పడును, అవి సముద్రమును తెలియలేవు. సముద్రములు, రాజులు, సుల్తానులు, గృహములు – అన్ని సంపదలతో – చీమతో సమానము కావు, ఆయన మనస్సున మరచినచో.

నీ స్తుతికి అంతము లేదు, నీ వచనములకు అంతము లేదు.

నీ కార్యములకు అంతము లేదు, నీ దానములకు అంతము లేదు.

నీ చూపునకు అంతము లేదు, నీ వినికిడికి అంతము లేదు.

నీ రహస్యమునకు అంతము లేదు. మనస్సు జపించు మంత్రమేది?

నీ సృష్టికి అంతము లేదు; నీ సమీపమునకు, దూరమునకు అంతము లేదు.

నీ హద్దులను కనుగొనుటకు ఎందరో ప్రయత్నించిరి, కాని కనుగొనలేకపోయిరి. నీ హద్దును ఎవ్వరూ ఎరుగరు. ఎంత ఎక్కువ చెప్పినను, ఇంకా మిగిలే ఉంటుంది.

గొప్ప స్వామి, ఆయన నివాసము ఉన్నతమైనది. ఉన్నతములకంటెను ఉన్నతమైనది ఆయన నామము.

ఆ ఉన్నతుని తెలుసుకొనుటకు మనిషి ఎంత గొప్పవాడై ఉండాలి? ఆయన ఎంత గొప్పవాడో, ఆయన ఒక్కడే తనను తాను ఎరుగును.

ఓ నానక్, ఆయన కృపచే ఈ వరము ప్రసాదించబడును.

ఆయన గొప్ప దానమును వర్ణింప సాధ్యము కాదు. ఆ మహాదాతకు ఏ మాత్రమూ లోభము లేదు.

అసంఖ్యాత యోధులు అర్థించుదురు; అసంఖ్యాతులను లెక్కించలేము.

ఎందరో క్షీణించి నశించిపోవుదురు. ఎందరో తీసుకొని తిరస్కరించుదురు. ఎందరో మూర్ఖులు తింటూ తింటూనే ఉందురు. ఎందరో ఆకలి, బాధలను అనుభవింతురు.

ఇవి కూడా నీ దానములే, ఓ దాత. బంధముల నుండి విముక్తి నీ సంకల్పముతోనే కలుగును; మరెవ్వరూ ఏమీ చెప్పజాలరు.

ఎవరైనా మూర్ఖంగా గర్వించినచో, వారు తాము తిన్నది మాత్రమే ఎరుగుదురు.

ఆయనే తెలియును, ఆయనే ఇచ్చును. ఆయనను గురించి మాట్లాడువారు కొద్దిమందే.

ఆయన కృప చూపినవారు ఆయన స్తుతిని పాడుదురు. ఓ నానక్, ఆ రాజు రాజాధిరాజు.

అమూల్యమైనవి ఆయన గుణములు, అమూల్యమైనది ఆయన వ్యాపారము. అమూల్యులు వ్యాపారులు, అమూల్యమైనవి భాండారములు.

అమూల్యముగా వచ్చువారు, అమూల్యముగా తీసుకొనిపోవువారు. అమూల్యమైనది ప్రేమ; అందులో లీనమైనవారు అమూల్యులు.

అమూల్యమైనది ధర్మము, అమూల్యమైనది ఆయన న్యాయస్థానము. అమూల్యమైనవి త్రాసులు, అమూల్యమైనవి ఆమోద పత్రములు.

అమూల్యమైనది ఆశీర్వాదము, అమూల్యమైనవి చిహ్నములు. అమూల్యమైనది ఆయన కృప, అమూల్యమైనది ఆయన ఆజ్ఞ.

ఆయన అమూల్యమునకు అతీతుడు, వర్ణనకు అతీతుడు. ఆయనను గురించి మాట్లాడువారు ప్రేమలో లీనమై ఉందురు.

వేదములు, పురాణములు, గ్రంథములు ఆయనను గురించి చెప్పును. పండితులు పఠించి వివరించుదురు.

బ్రహ్మ చెప్పును, ఇంద్రుడు చెప్పును. గోపికలు చెప్పును, గోవిందుడు చెప్పును. శివుడు చెప్పును, సిద్ధులు చెప్పును. అనేకులైన బుద్ధులు కూడా చెప్పుదురు.

రాక్షసులు చెప్పుదురు, దేవతలు చెప్పుదురు. దివ్య జీవులు, మానవులు, మౌనులు, సేవకులు చెప్పుదురు.

అనేకులు చెప్పుదురు, చెప్పుచునే ఉందురు. అనేకులు చెప్పి, లేచి వెళ్ళిపోవుదురు.

నీవు ఇంతమందిని సృష్టించితివి; ఇంకా ఎందరినైనా సృష్టించగలవు. అయినను వారిలో ఎవ్వరూ నిన్ను పూర్తిగా వర్ణింపజాలరు.

నీవు ఎంత గొప్పవాడవో, అంత గొప్పది నీ స్తుతి. నానక్ ఆ సత్యస్వరూపుడు ఉన్నాడని ఎరుగును.

ఎవరైనా గర్వముతో మాట్లాడినచో, వారు మూర్ఖులలో మూర్ఖునిగా లెక్కింపబడుదురు.

ఆ ద్వారము ఏది? ఆ నివాసము ఏది? అక్కడ కూర్చుని నీవు సమస్తమును పోషించుచున్నావు?

అనేకమైన సంగీత నాదములు మ్రోగును; ఎందరో వాద్యకారులు ఉందురు. ఎన్నో రాగములు, వాటి మధురమైన స్వరములు; ఎందరో గాయకులు ఉందురు.

గాలి, నీరు, అగ్ని నిన్ను స్తుతించును; ధర్మరాజు నీ ద్వారమున స్తుతించును.

చిత్రగుప్తుడు, లిఖించి తెలుసుకొనువాడు, లిఖించి ధర్మమును విచారించువాడు స్తుతించును.

శివుడు, బ్రహ్మ, దేవి – ఎల్లప్పుడూ సుందరులు – స్తుతించుదురు.

ఇంద్రుడు తన సింహాసనముపై కూర్చుని, నీ ద్వారమున దేవతలతో కలిసి స్తుతించును.

సిద్ధులు గాఢ ధ్యానములో స్తుతించుదురు; సాధువులు ధ్యానములో నిమగ్నమై స్తుతించుదురు.

బ్రహ్మచారులు, సత్యవంతులు, సంతుష్టులు, బలవంతులైన వీరులు స్తుతించుదురు.

పండితులు యుగయుగముల నుండి వేదములను పఠించి స్తుతించుదురు.

స్వర్గలోకములో, భూలోకములో, పాతాళలోకములో మనస్సును మోహింపజేయు సౌందర్యవతులు స్తుతించుదురు.

నీవు సృష్టించిన రత్నములు, అరువది ఎనిమిది తీర్థములు స్తుతించును.

మహాబలులైన వీరులు, శూరులు, నాలుగు విధములైన జీవోత్పత్తి మార్గములు స్తుతించును.

నీచేత సృష్టించబడి, నిలబెట్టబడిన ఖండములు, మండలములు, బ్రహ్మాండములు స్తుతించును.

నీకు ఇష్టమైనవారు, నీ ప్రేమలో మునిగిన భక్తులు నిన్ను స్తుతించుదురు. ఇంకా ఎందరో స్తుతించుదురు, వారు నా మనస్సుకు రాకపోయినను. నానక్ ఏమి ధ్యానించగలడు?

ఆయన అదే – శాశ్వతుడైన సత్యస్వామి; ఆయన నామము సత్యము. ఆయన ఉన్నాడు, ఉండును, వెళ్ళిపోడు.

ఆయన ఈ సృష్టిని రచించెను. అనేక విధములైన, రంగురంగుల మాయను సృష్టించెను. తానే సృష్టించి, తన సృష్టిని చూచును.

ఆయనకు ఏది ఇష్టమో అదే చేయును; ఆయనను ఆజ్ఞాపించువారు ఎవ్వరూ లేరు. ఆయనే రాజు, రాజులకు రాజు.

ఓ నానక్, ఆయన సంకల్పములో నివసించుటయే సత్యము.

సంతోషమే ముండ్రా, సిగ్గు చెవిలో ఆభరణము, ధ్యానమే బూడిద. కాలమే ఖింథా, కన్యా కాయ – విశ్వాసమే దండము. సకల సమూహమే పంథి; మనస్సున గెలిచిన సమస్తమును గెలిచినట్లు. ఆదేశు తిసై ఆదేశు – ఆది అనీలు, అనాది, అనాహతి; యుగయుగముల ఏకో వేశు.

జ్ఞానమే భోజు, దయయే భండారిణి; ప్రతి హృదయమున నాదములు మోగును. ఆయనే నాథు, సర్వమునకు స్వామి; ఋద్ధి, సిద్ధి ఇతరులకు ఆనందమును ఇచ్చును. సంయోగము, విముక్తి – ్ళు డుు కార్యముల నడుపును; లెక్క ప్రకారము భాగ్యము వచ్చును. ఆదేశు తిసై ఆదేశు – ఆది అనీలు, అనాది, అనాహతి; యుగయుగముల ఏకో వేశు.

ఏక ఆదిమాత త్రిగుణములకు జన్మనిచ్చెను; ఆ సృష్టి ఆమోదించబడెను.

ఒకడు జగత్తును నడుపువాడు, ఒకడు భండారమును కాపాడువాడు, ఒకడు న్యాయము తీర్చువాడు.

ఆయన సంకల్పముతో నడిపించును; ఆయన ఆజ్ఞతో అదే జరుగును.

ఆయన అందరినీ చూచును, కానీ ఆయనను ఎవ్వరూ చూడరు. ఇది గొప్ప విచిత్రము.

ఆయనకు నమస్కరించెదను, నమస్కరించెదను. ఆయన ఆది పురుషుడు, పవిత్రుడు, ఆదిలేనివాడు, అనాహతుడు; యుగయుగములలో ఆయన రూపము ఒక్కటే.

ప్రతి లోకమున ఆసనము, ప్రతి స్థలమున భండారము. ఏమి పొందబడినదో అది ఒక్కసారే. సృష్టించి చూచును సృష్టికర్త. నానక్, సత్యుని కార్యము సత్యము. ఆదేశు తిసై ఆదేశు – ఆది అనీలు, అనాది, అనాహతి; యుగయుగముల ఏకో వేశు.

ఒక్క నాలుకకు బదులు లక్ష నాలుకలు ఉన్నను, లక్షల పై లక్షలు ఉన్నను. లక్షలకొలది పర్యాయములు చెప్పినను, జగదీశుని ఏక నామము. ఈ మార్గమున గౌరవపు మెట్లు ఎక్కుటకు, ఏకీభవించి చేరవలెను. ఆకాశపు మాటలు విని, పురుగులు కూడా ఆసక్తిని పొందును. నానక్, దృష్టితో లభించును; అసత్యపు అలంకారము అసత్యమే.

మాట్లాడు శక్తి లేదు, మౌనముగా ఉండు శక్తి లేదు.

అడుగు శక్తి లేదు, ఇచ్చు శక్తి లేదు.

జీవించు శక్తి లేదు, మరణించు శక్తి లేదు.

పాలించు శక్తి, ధనము కూడబెట్టు శక్తి, మనస్సును కలవరపరచు శక్తి లేదు.

జ్ఞానమును, దివ్య విజ్ఞానమును పొందు శక్తి లేదు.

ఈ లోకము నుండి విముక్తి పొందు మార్గమును కనుగొను శక్తి లేదు.

ఒక్కడే శక్తి కలవాడు, ఒక్కడే కాపాడువాడు. ఓ నానక్, ఆయన ముందు ఉన్నత నీచ భేదము లేదు.

రాత్రులు, ఋతువులు, తిథులు, దినములు, గాలి, నీరు, అగ్ని, పాతాళలోకములు – వీటన్నిటిలో, ఆయన భూమిని ధర్మస్థానముగా స్థాపించెను.

అందులో నానా స్వభావములు, నానా వర్ణములు కల జీవులు ఉన్నారు. వారి నామములు లెక్కలేనివి, అనంతమైనవి.

వారి కర్మల ప్రకారము విచారణ జరుగును. సత్యమైనవాడు ప్రభువు, సత్యమైనది ఆయన న్యాయసభ.

అక్కడ ఆమోదించబడినవారు శోభిస్తారు. ఆయన కృపచే వారికి గుర్తు (చిహ్నము) లభించును.

అక్కడ పక్వమైనవారు, అపక్వమైనవారు పరీక్షించబడుదురు. ఓ నానక్, ఇది తెలిసినవారే అక్కడికి వెళ్ళుదురు.

ఇది ధర్మఖండము యొక్క స్వభావము. ఇప్పుడు జ్ఞానఖండమును వర్ణించుము.

అసంఖ్యాత గాలులు, నీళ్ళు, అగ్నులు; అసంఖ్యాత కృష్ణులు, శివులు.

అసంఖ్యాత బ్రహ్మలు, రూపములు, వర్ణములు, వస్త్రములను రచించువారు.

అసంఖ్యాత కర్మభూములు, మేరు పర్వతములు; అసంఖ్యాత ధ్రువుల ఉపదేశములు.

అసంఖ్యాత ఇంద్రులు, చంద్రులు, సూర్యులు; అసంఖ్యాత మండలములు, దేశములు.

అసంఖ్యాత సిద్ధులు, బుద్ధులు, నాథులు; అసంఖ్యాత దేవీ రూపములు.

అసంఖ్యాత దేవతలు, రాక్షసులు, మునులు; సముద్రములో అసంఖ్యాత రత్నములు.

అసంఖ్యాత జీవోత్పత్తి మార్గములు, అసంఖ్యాత భాషలు, అసంఖ్యాత రాజులు.

అసంఖ్యాత సాధనలు, అసంఖ్యాత భక్తులు. ఓ నానక్, అంతము లేదు, అంతము లేదు.

జ్ఞాన ఖండములో జ్ఞానము ప్రకాశించును.

అక్కడ దివ్య నాదము, ఆనందము అనేక విధములుగా ప్రతిధ్వనించును.

శ్రమ ఖండములో వాణి సుందరముగా ఉండును.

అక్కడ అద్భుతమైన రచన గొప్ప విచిత్రముతో నిర్మించబడును.

ఆ విషయములు వర్ణింపజాలము; ఎవరైనా ప్రయత్నించినచో, పశ్చాత్తాపపడుదురు.

అక్కడ మనస్సు, బుద్ధి, వివేకము రూపుదిద్దబడును.

అక్కడ దేవతల, మునుల చైతన్యము శుద్ధి చేయబడును.

కరుణా ఖండములో వాణియే శక్తి. అక్కడ ఆయన తప్ప మరొకటి లేదు.

ప్రభువుతో నిండిన మహాబలులైన యోధులు, వీరులు ఉన్నారు. అక్కడ వారు ప్రభువు మహిమలో మునిగి ఉందురు.

వారి రూపములు వర్ణింపరానివి. వారు మరణింపరు, మోసపోరు.

ప్రభువు వారి మనస్సులలో నివసించును. అక్కడ అనేక లోకముల భక్తులు నివసించుదురు. వారు సత్యమైన ప్రభువులో ఆనందించుదురు.

సత్యఖండములో నిరాకారుడు నివసించును. ఆయన సృష్టించి, కృపాదృష్టితో వీక్షించును.

అక్కడ ప్రదేశములు, లోకములు, విశ్వములు ఉన్నవి. వాటిని వర్ణించ ప్రయత్నించినచో అంతము లేదు.

లోకములపై లోకములు, రూపములపై రూపములు ఉన్నవి. ఆయన ఆజ్ఞ ప్రకారమే కార్యము జరుగును.

ఆయన చూచును, సంతోషించును, పరిశీలించును. ఓ నానక్, ఇది వర్ణించుట అత్యంత కష్టము.

ఆత్మ-నియమమును కొలిమిగా, ధైర్యమును స్వర్ణకారునిగా చేయుము.

మనస్సును అరుగుగా, దివ్య జ్ఞానమును పనిముట్లుగా చేయుము.

దేవుని భయమును తిత్తిగా, తపస్సు అగ్ని వేడిగా చేయుము.

ప్రేమ అనే మూసలో అమృతమును పోయుము. సత్య టంకశాలలో శబ్దమును ఆకృతి చేయుము.

ఆయన కృపను పొందినవారే ఈ పనిని చేపట్టుదురు. ఓ నానక్, ఆయన కృపచే వారు ధన్యులగుదురు.

వాయువు గురువు, జలము తండ్రి, భూమి గొప్ప తల్లి.

పగలు-రాత్రి ఇద్దరు దాదులు; వారి ఒడిలో సమస్త జగత్తు ఆడుకొనును.

మంచి చెడ్డ కర్మలను ధర్మరాజు సన్నిధిలో విచారించుదురు.

తమ తమ కర్మల ద్వారా కొందరు దగ్గరగా, కొందరు దూరముగా ఉందురు.

నామమును ధ్యానించినవారు శ్రమ చేసి వెళ్ళిపోయిరి. ఓ నానక్, వారి ముఖములు ప్రకాశించును; వారితో కలిసి ఇంకా ఎందరో రక్షించబడుదురు.