సవయ్య (శ్రీ గురు గోబింద్ సింగ్ జీ రచించినది)

ఏకమే అద్వితీయమైన పరమాత్మ, సత్యగురువు కృపచేత. పదవ పాతిషాహి (దశమ గురువు). నీ కృపచేత. స్వయ్యే శ్లోకములు.

శ్రావకుల (శ్రోత్రియుల) సమూహములను, సిద్ధులను, యోగులను, జతిలను, సూరులను, దేవతలను, శుద్ధ ప్రాణులను, సంతులను, అనేక మతస్థులను చూచి తిరిగితిని. సమస్త దేశమును చూడగా, ప్రాణపతియైన భగవానుని అనుగ్రహము లేనిదే ఎవ్వరును ఒక రతి (అత్యల్పమగు) మాత్రమునైనను కానరాలేదు. శ్రీ భగవానుని ప్రీతికరమైన కృప లేనిదే, ఒక రతి విలువ కూడా లేదు. (1)

మత్తుగల ఏనుగులపై, బంగారు ఆభరణములతో అలంకరింపబడిన అనుపమానమైన, ఉత్తమమైన, సుందరమైన ఎత్తయిన వాహనములపై ఎక్కి, కోట్ల గుఱ్ఱములు లేడివలె దుముకుచుండగా, గాలివేగమును కూడా నివారించునట్టి రాజులు. భుజబలము గల రాజులు ఎంతో అందముగా శిరస్సు వంచుచుండగా, వారి గొప్పతనము లెక్కకు అందదు. అయినను ఇంతమంది రాజులైనను ఏమి ప్రయోజనము? చివరకు వారు దిగంబరులై పాదములతో నడచి వెళ్ళిపోదురు. (2)

సకల దేశములను, దిక్కులను జయించి తిరుగుచు, ఢోలు, మృదంగము, నగారా మ్రోగించుచు, సుందరమైన గంభీరమైన ఏనుగుల అరుపులు, వేలాది అశ్వరాజముల హేషారవములు మారుమ్రోగుచుండగా, భూత, భవిష్యత్, వర్తమాన రాజులలో ఎవరిని లెక్కింపగలరు? శ్రీపతియైన శ్రీ భగవానుని సేవించకుండా, వారందరు చివరకు అంతిమ ధామమైన యమలోకమునకు వెళ్ళిపోదురు. (3)

అనేక తీర్థయాత్రలు చేసినను, దయ, ఆత్మనిగ్రహము, దానము, క్రమశిక్షణ, అనేక వ్రతములు ఆచరించినను; వేదములు, పురాణములు, బైబిల్, ఖురాన్ అధ్యయనము చేసినను; భూమిని, ఆకాశమును పరిశీలించినను; గాలిని మాత్రమే ఆహారముగా స్వీకరించినను, కఠినమైన బ్రహ్మచర్యము, తపస్సు పాటించినను – ఇవన్నీ పరిశీలించిన తరువాత కూడా, సర్వోన్నత ప్రభువు పట్ల భక్తి లేకుండా, రాజైనను ఒక్క రేణువంత విలువ కూడా లేడు.

స్వచ్ఛమైన, భయంకరమైన సైనికులు, ద్విభుజులు, శత్రువులను భయపెట్టే ఆయుధములు, కవచములతో; పర్వతముల వలె స్థిరమైన, మనసులలో గొప్ప గర్వము కలవారు – వారు గర్విష్ఠులైన శత్రువులను అణచివేసి, మత్తెక్కిన ఏనుగుల గర్వమును నశింపజేయుదురు. కానీ లక్ష్మీపతి, సర్వోన్నత ప్రభువు కృప లేకుండా, చివరకు వారు లోకమును విడిచి వెళ్ళిపోవుదురు.

లెక్కలేనంతమంది వీరులు, విచారణ లేకుండానే సారమును మ్రింగివేయు గొప్ప యోధులు; రాజ్యములను కూల్చువారు, మత్తెక్కిన ఏనుగుల గర్వమును అణచువారు, బలమైన కోటలను మాటలతోనే నేలమట్టము చేయువారు. ప్రభువు, సర్వోన్నత ప్రభువు, అందరికి శిరోమణి, వినయముగల సాధకునికి అనేక వరములు ప్రసాదించును.

దానవులు, దేవతలు, నాగులు, రాత్రిచరులు, గతము, వర్తమానము, భవిష్యత్తు కాలములకు చెందిన జీవులు – అందరూ ధ్యానించెదరు. నీళ్ళలో, నేలపై ఉన్న సమస్త జీవరాశులు క్షణములో నెలకొల్పబడును. పుణ్యముల తేజస్సు వృద్ధి చెందును; పాపముల రాశులు భస్మమగును. సాధు సమాజము ఆనందముగా సంచరించును; వారిని చూచిన వెంటనే శత్రువులందరూ అణగిపోవుదురు.

మానవులు, ఇంద్రుడు, గజరాజులు, లేదా మూడు లోకముల పాలకులు రాజ్యము చేసినను, కోట్లాది పుణ్య స్నానములు చేసినను, ఏనుగులు మొదలైన దానములు చేసినను, అనేక వివాహములు జరిపించినను – బ్రహ్మ, శివుడు, విష్ణువు, ఇంద్రుడు కూడా చివరకు మృత్యువు పాశమునకు చిక్కుదురు. కానీ సర్వోన్నత ప్రభువు పాదములకు అంకితమైనవారు మరల ఎన్నటికీ జన్మ పొందరు.

్ఏమి ప్రయోజనము, రెండు కన్నులను మూసికొని బకము ధ్యానము చేసినట్లు కూర్చుండుట? ఏడు సముద్రముల స్నానముచేసి తిరిగినను, ఇహలోకము పోయి పరలోకమును గోల్పోయితివి. విషయ వాంఛలతో కూర్చుండి ఇట్లే కాలము గడిపితివి. సత్యము చెప్పెదను, వినుడు సకలజనులారా! ఎవరు ప్రేమించిరో, వారే ప్రభువును పొందిరి. (9)

కొందరు రాళ్లను పూజించి వాటిని తలపై ఉంచుకొందురు; కొందరు మెడలో లింగములను ధరింతురు; కొందరు తూర్పు దిక్కులో ప్రభువును చూచెదరు; కొందరు పశ్చిమ దిక్కునకు తలవంచెదరు; కొందరు విగ్రహములను పూజించెదరు; కొందరు మృతులను పూజించెదరు. లోకమంతా తప్పుడు ఆచారములలో చిక్కుకొనియున్నది; సర్వోన్నత ప్రభువు రహస్యమును ఎవ్వరూ తెలుసుకోలేదు.