ගුරු ගෝබින්ද් සිංහගේ ස්වයිය
දසම් ග්‍රන්ථයේ ගුරු ගොබින්ද් සිංතුමන්ට ආරෝපිත සවයියේ (savaiye) පද දහයක්, චාරිත්රය, බලය හා තපස්සිම දෙවියන් කෙරෙහි ප්‍රේමණීය භක්තියෙන් තොරව කිසිසේත් වැදගත් නොවන බව උගන්වයි.
ගාථා
එකම සත්‍ය දෙවියන් වහන්සේ, සත්ගුරු ප්‍රසාදයෙන්. දසවන පාතිශාහි. ඔබගේ ප්‍රසාදයෙන්. සවයේ.
පදය 1
මම ශ්‍රාවකයන්, ශුද්ධවන්තයන්, සිද්ධයන්, යෝගීන්, ජතීන්, දේවතාවන්, සාන්තුවරයන් යන සියල්ලන් දෙස බලා සැරිසැරුවෙමි. සියලු දේශයන්හි සැරිසැරුවද, ප්‍රාණපති හා සමාන කිසිවෙක් නොදුටිමි. ශ්‍රී භගවාන්ගේ කරුණාවෙන් මිස, එක රතියක්වත් අනෙක් රතියකට සමාන නොවේ.
පදය 2
මත්ත ඇතුන්, උතුම් අශ්වයන්, කෝටි ගණන් අශ්වයන් පැන පැන යන, බර බාහු ඇති රජවරු හිස නමති. එතරම් සම්පත් ඇතිව වුවද, අවසානයේ නිරුවත් පා ඇතිව යති.
පදය 3
සියලු දිශාවන් ජයගෙන, ඩොල්, මෘදංග, නගාරා වාදනය කරමින්, ගැඹුරු හඬ ඇති ඇතුන්, අශ්වයන්, භූත, භවිෂ්‍ය, භවාන් රජවරුන් ගණන් කළ නොහැක. ශ්‍රී පති ශ්‍රී භගවාන් භජනය කිරීමෙන් තොරව, අවසානයේ අන්ත ධාමයට යති.
පදය 4
තීර්ථ, දයා, දමනය, දානය, සංයමය, නේමය ආදී බොහෝ විශේෂ ක්‍රියා, වේද, පුරාණ, කතේබ්, කුරාන්, පෘථිවි, ආකාශ යන සියල්ල දෙස බැලුවද, වාතාහාර ජතීන්, ධාර්මිකයන්, බොහෝ විචාර දෙස බැලුවද, ශ්‍රී භගවාන් භජනයෙන් තොරව රජු එක රතියක්වත් ගණන් නොගනී.
පදය 5
ශුද්ධ සිපාහියන්, දුරන්ත දුබාහු, සාජ් සනාහ, දුර්ජනයන් යටත් කරන්නන්, බර ගුමානයෙන් පිරුණු මනස, ඇතුන්, මත්ත ඇතුන්, ගර්වය යන සියල්ල තිබුණද, ශ්‍රී පති ශ්‍රී භගවාන්ගේ කරුණාව නොමැතිව අවසානයේ ලෝකය හැර යති.
පදය 6
අප්‍රමාණ වීරයන්, උතුම් රණශූරයන්, අවිචාරින්, දේශයන් තෝරා බේරා ගන්නන්, මත්ත ඇතුන්ගේ මානය මැඩපවත්වන්නන්, බලකොටු කඩන්නන් යන සියල්ලෝ සිටියද, ශ්‍රී සාහිබු සියල්ලන්ගේ ශිරනායකයා අනේක යාචකයන්ට එකක් දුන්නේය.
පදය 7
දානවයන්, දේවතාවන්, නාගයන්, රාක්ෂසයන්, භූත, භවිෂ්‍ය, භවාන් ජප කරන්නෝය. ජලයෙහි, ගොඩබිමෙහි සියලු ජීවීන් තැන තැන පිහිටුවන්නෝය. පුන්‍ය ප්‍රතාපය වැඩෙන්නේය, පාපයන්ගේ බොහෝ ගොඩවල් විනාශ වන්නේය. සාධු සමූහය ප්‍රසන්නව සැරිසරන්නේය, සියලු සතුරන් බලා කැපෙන්නේය.
පදය 8
මානව ඉන්ද්‍රයන්, ගජින්ද්‍රයන්, නරාධිපතියන්, ත්රිලෝක රාජ්‍යය කරන්නෝය. කෝටි ස්නාන, ඇතුන් ආදී දාන, අනේක ස්වයම්වර සාජි කරන්නෝය. බ්‍රහ්ම, මහේශ්වර, විෂ්ණු, සචීපති පවා අවසානයේ යම උගුලට හසුවන්නෝය. යම් නරයෝ ශ්‍රී පතිගේ පාදප්‍රසාදය ලබන්නෝද, ඔවුහු නැවත දේහයක් නොදරන්නෝය.
පදය 9
දෙනෙත් වසාගෙන කොකෙකු මෙන් ධ්‍යාන කිරීමෙන් කුමක් වීද? සප්ත සාගරයෙහි නාමින් සැරිසැරුවද, මේ ලෝකයත් පරලෝකයත් නැති කළා. විෂයන්හි වාසය කරමින් එසේම කාලය ගත කළා. සත්‍යය කියමි, සවන් දෙව්, යමෙක් ප්රේම කළේද ඔහු තුළින් ප්‍රභුව ලදින්.
පදය 10
කිසිවෙක් ගල් පුදා ගෙන හිස තබති, කිසිවෙක් ලිංගය ගෙලෙහි පැළඳිති, කිසිවෙක් හරි දිශාවෙහි දෙවියන් දුටුවෝය, කිසිවෙක් බටහිරට හිස නමති, කිසිවෙක් රූප වන්දනා කරති, කිසිවෙක් මළවුන් වන්දනා කරති. සියලු ලෝකයා බොරු ක්‍රියාවල ගැලී සිටිති, ශ්‍රී භගවාන්ගේ රහස නොදනිති.
පදය 11
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
Daily or auspicious lunar days (Ekadashi, Purnima, Pradosham)
Brahma Muhurta (4:00 AM – 6:00 AM) or Evening Dusk (Sandhya)
Ghee lamp (Deepa), Incense (Dhoopa), Fresh flowers & Water offering
- Peace of mind, spiritual upliftment, and harmonious energy in the home
පසුබිම
මෙම පද දහය ආරම්භ වන්නේ 'තව් ප්‍රසාද් සවයියේ' ('ඔබේ කරුණාවෙන්') යන ශීර්ෂයෙන් හා 'පාත්ෂාහී 10' යන පෙළියෙන්, දහවන ගුරු වන ගුරු ගොබින්ද් සිංතුමන්ගේ වදන් ලෙස සලකුණු කරමිනි. ඒවා දසම් ග්‍රන්ථයේ දක්නට ලැබෙන අතර, එහිදී ඒවා අකාල් උස්තත් ('කාලය ඉක්මවූ තැනැත්තාගේ ප්‍රශංසාව') අනුපිළිවෙළේ 21 සිට 30 දක්වා ගණන් කර ඇත. ඒවා රාග්වකට සවි නොකෙරෙන අතර, සවයියා (savaiye) මීටරයේ රචනා කර ඇත. සික් භක්තිකයෝ ජප් සාහිබ්ට පසුව, දිනපතා නිත්නෙම්හි උදෑසන ඒවා පාරායනා කරන අතර, ඒවා අම්රිත් සංචාර් ආරම්භක සත්කාරයේදී ද පාරායනා කෙරේ. මෙම කාව්‍යය ස්ථිර පියවර හෝ හිස් චාරිත්‍රයක් නොව, දිව්ය ස්වාමීන් සමඟ අව්‍යාජ එකමුතුවක් පමණක් මෝක්ෂයට දොර විවර කරන බවට ගුරු නානක් හා සික් ගුරුවරුන්ගේ පුළුල් ඉගැන්වීම මත පිහිටා ඇත.
මෙම පාඨය පිළිබඳව
රචකයා: Guru Gobind Singh Ji · Sikh Guru (Tenth of the Ten) · 1666–1708 CE, Punjab & beyond
The tenth and last human Sikh Guru, who founded the Khalsa order in 1699 and composed hymns of valor and devotion including the Jaap Sahib and Chaupai Sahib, later compiled in the Dasam Granth. Before his passing, he declared the Guru Granth Sahib to be the eternal Guru of the Sikhs.
Guru Gobind Singh Ji ගේ තවත්
ඔබ දැන සිටියාද?
රචකයා හා සන්දර්භය
මෙම පද දහවන සික් ගුරු ගුරු ගොබින්ද් සිංතුමන්ට (1666-1708) ආරෝපිත සවයියේ (පද වර්ගයක්) වේ. ඒවා ගුරුතුමන් සමඟ සම්බන්ධ රචනාවන්ගේ එකතුවක් වන දසම් ග්‍රන්ථයේ අකාල් උස්තත්හි කොටසක් වන අතර, දිනපතා නිත්නෙම්හි පාරායනා කරන රචනාවන් අතර වේ. බාහිර ආගමික චාරිත්‍ර හා ලෞකික බලය පිළිබඳ ඔවුන්ගේ තියුණු විවේචනය, දෙවියන් කෙරෙහි අභ්‍යන්තර භක්තිය අවධාරණය කරමින්, ප්‍රසිද්ධ වේ.
පුනරාවර්තන පල්ලවය
පද එකම ස්වරූපයේ ඉකුත් පෙළියකින් අවසන් වේ: උත්කෘෂ්ට ස්වාමීන් (මෙහි ශ්‍රී භගවාන් හෝ ශ්‍රී පති ලෙස හැඳින්වේ) කෙරෙහි භක්තියකින් තොරව, ධනය, හමුදා, චාරිත්‍ර හෝ තපස්සිම වුවද, සියලු ලෞකික ජයග්‍රහණ වටිනාකමක් නැත. පළමු පදය (1/21) 'ඒක රති බිනු ඒක රති කේ' ('භක්තියේ එක් ධාන්‍ය කැටයක් වුවද නැතිනම්') ලෙස අවසන් වී, දෙවියන් කෙරෙහි ප්රේමය පමණක් සැබෑ වටිනාකමක් ඇති බව අවධාරණය කරයි.
බාහිර චාරිත්රවල විවේචනය
10 වන පදය (10/30) වරදවා වටහාගත් ආගමික චාරිත්රවල සජීවී ලැයිස්තුවක් ලබා දෙයි: කිසිවකු ගල් වන්දනා කරයි, කිසිවකු ශිවගේ සංකේතයක් වන ලිංගයක් උගුරේ දරයි, අනෙක් අය නැගෙනහිර හෝ බටහිර දෙසට මුහුණලා, රූප වලට වැඳ, හෝ මියගිය අයව වන්දනා කරයි. ගුරුතුමන් ප්රකාශ කරන්නේ මේවායින් කිසිවක් දෙවියන්ගේ සැබෑ රහස හෙළි නොකරන බවත්, හදවතින් කරන ප්රේමය (ප්රේම්) පමණක් දිව්ය ස්වාමීන් වෙත ගෙන යන බවත්ය.
රාජකීය බලයේ නිෂ්ඵලත්වය
2 වන පදය (2/22) විශාල හමුදා, ඇත්තු, අශ්වයන් හා නිධාන ඇති රජවරුන් විස්තර කරන නමුත්, මරණයේදී ඔවුන් සියල්ලෝම පා රුවින් හෙළා යන බව සටහන් කරයි. 3 වන පදය (3/23) අනතුරු අඟවන්නේ ලක්ෂ්මීගේ ස්වාමීන් (ශ්‍රී පති) කෙරෙහි භක්තියකින් තොරව, බලවත්ම අය වුවද අවසාන නිවහනට කිසිවක් නැතිව එළැඹෙන බවයි.
ප්‍රේමයට සෘජු ආරාධනාව
9 වන පදය (9/29) අන්ධ භාවනාව ('දෑස් දෙකම වසා' කුකුළෙකු ලෙස ඉඳ ගැනීම), 'සාගර හතේ' නාවීම, හෝ ලෞකික ඇලීම් මධ්‍යයේ වාසය කිරීම පැහැදිලිව ප්‍රතික්ෂේප කරයි. 'ප්රේම කළ අය, ඔවුහුම දෙවියන් සොයාගත් බව' යන අවසාන පෙළිය, බාහිර ස්වරූපයෙන් අභ්‍යන්තර භක්තියට හැරීමේ පැහැදිලි, විශ්වීය ආරාධනාවකි.
Guru Nanak Dev Ji
සික් ධර්මය වෙතින් තවත්
සියල්ල බලන්නසම්බන්ධිත ඉගැන්වීම්
එකම ඉගැන්වීම, විවිධ සම්ප්‍රදායන් හරහා ප්‍රතිධ්වනිත වේ