પ્રજુ પ્રેમ જ સાચો માર્ગ
દસમ ગ્રંથમાં ગુરુ ગોબિંદ સિંહને આભારી દસ સવૈયા, જે શીખવે છે કે કર્મકાંડ, સત્તા અને તપ, પ્રભુ પ્રત્યેની પ્રેમભરી ભક્તિ વિના, કશા અર્થના નથી.
શ્લોકો
એક ઓંકાર, સત્ગુરુની કૃપાથી; દસમા પાતશાહી (શ્રી ગુરુ ગોવિંદસિંહજી)ની રચના; તમારી કૃપાથી, સવયે (સ્તુતિઓ)।
શ્લોક 1
મેં શ્રાવકો, સિદ્ધો અને યોગીઓના ઘરે ઘરે ફરીને જોયું. શૂરવીરો, દેવો, દેવોના શત્રુઓ (દૈત્યો), શુદ્ધ સંતો અને વિવિધ પંથોના સંતોના અનેક સમૂહો જોયા. આખી પૃથ્વી ફરી આવ્યો, પણ પ્રાણોના સ્વામી સમાન કોઈ ન દેખાયું. શ્રી ભગવાનની ભરપૂર કૃપા વિના, એક રતી જેટલું પણ (પ્રભુની) બરાબરી કરનાર કોઈ નથી.
શ્લોક 2
(ત્યાં બધું હોવા છતાં) મદાને ચઢેલા હાથીઓ, તેમની સાથે ઉમદા સંગ, અનોખા, સરળ અને રંગીન ઘોડાઓ સજાય હતા. કોટિ ઘોડાઓ હરણની જેમ કૂદતા, અને પવનની ગતિને પણ નવારે છે (રોકતા). ભારી ભુજાવવાલા રાજાઓનાં માથાં સનમાં સરળ હોય તેમ નમે છે પરંતુ વિચારમાં આવતા નથી. આવા ઘણા રાજા થયા, તોપણ અંતે તેઓ ઉઘાડા પગે જ ગયા—(કંઈ લઈ ન ગયા)।
શ્લોક 3
જીત તો ફરી વળે છે, દેશ-દિશાઓ માં ઢોલ, મૃદંગ ને નગારાં વગવે છે. અઢળક સુદર ઉંટો ગાજતા, અને સહસ્ત્રો ઉદાસ ઘોડા ચિંકે છે. ભૂત, ભવિષ્યંત ભવાદ (સંસાર) ના શ્ણિત રાજ માં કોણ ગણાય? અને વિચારે તો ન ગવી શકાય. ઈશ્વર (શ્રીપતિ) ઓહ જ ભગભાન જાપ્ય વિના અન્ત - અન્તે અંધકારના થાને થાય છે (દેહ ખાઊ થઆને).
શ્લોક 4
અનેક તીર્થયાત્રાઓ, દયા, દમ, દાન, સંયમ અને અનેક વ્રતો કરીને; વેદ, પુરાણ, કતેબ (બાઇબલ) અને કુરાનનો અભ્યાસ કરીને; ધરતી અને આકાશનું નિરીક્ષણ કરીને; હવા પર જીવીને; કઠોર બ્રહ્મચર્ય અને તપ આચરીને, આ સર્વનું પરીક્ષણ કર્યા પછી પણ, પરમ પ્રભુની ભક્તિ વિના રાજા પણ એક રતી જેટલો ગણાતો નથી.
શ્લોક 5
શુદ્ધ અને પરાક્રમી સૈનિકો, બે બાહુવાળા, શત્રુઓને ભય પમાડતાં શસ્ત્રો અને બખ્તરવાળા, મનમાં અભિમાનથી ભરેલા, પર્વતની જેમ અડગ, તેઓ ગર્વિષ્ઠ શત્રુઓને કચડી નાખશે અને મદમસ્ત હાથીઓનો મદ ઉતારશે. પરંતુ લક્ષ્મીપતિ પરમ પ્રભુની કૃપા વિના, આખરે તેઓ જગતને છોડીને ચાલ્યા જાય છે.
શ્લોક 6
અપાર, મહાન અને પરાક્રમી યોદ્ધાઓએ, અવિચારપૂર્વક, સાર (યુદ્ધ) ની ધારાને પાન કરી. તેઓએ દેશોને તોડી નાખ્યા, શત્રુની રાજધાનીના મત્ત હાથીઓના ગર્વને ચૂર્ણ કર્યો. દૃઢ કિલ્લાઓને તોડનાર, માત્ર વાણીથી જ સંસારના ચક્રને ફેરવી નાખ્યું. સ્વામી શ્રી (પ્રભુ), સર્વના શિરોમણિ, અનેક યાચકોને પોતાના એક (અખંડ ભંડાર) માંથી દાન આપનાર છે.
શ્લોક 7
દાનવો, દેવતાઓ, નાગો, નિશાચરો, ભૂતો, ભૂતકાળ, ભવિષ્ય અને વર્તમાન (સર્વ) તેમનું (પ્રભુનું) નામ જપશે. જળ અને સ્થળ પરના સર્વ જીવો, પળમાત્રમાં, (તેમના મહિમાને) સ્થાપિત કરશે. પુણ્યનો પ્રતાપ વધશે, વિજયનો નાદ ગૂંજશે, અને પાપોના મોટા સમૂહો નાશ પામશે. સાધુઓના સમૂહ સંસારમાં પ્રસન્ન થઈ વિચરશે, અને સર્વ શત્રુઓ તેમને જોઈને ચપટી વાગી જશે (નાશ પામશે).
શ્લોક 8
મનુષ્યો, ઇન્દ્રો, ગજેન્દ્રો (હાથીઓના રાજાઓ) અને નરેશો, જે કોઈ ત્રણ લોકનું રાજ્ય કરે છે. તેઓ કરોડો સ્નાન કરે, હાથી વગેરે અસંખ્ય દાન આપે, અને અનેક સ્વયંવરો રચીને લગ્ન કરે. બ્રહ્મા, મહેશ્વર (શિવ), વિષ્ણુ અને શચીપતિ (ઇન્દ્ર) અંતે ફસાઈ જશે અને યમના પાશમાં પડશે. જે મનુષ્યો શ્રીપતિ (પ્રભુ) ના ચરણોમાં છે, તે મનુષ્યો ફરી ક્યારેય શરીર ધારણ કરશે નહીં (જન્મ-મરણના ચક્રમાં આવશે નહીં).
શ્લોક 9
બંને આંખો બંધ કરીને બેસી રહેવાથી અને બગલા જેવું ધ્યાન લગાવવાથી શું થયું? તમે સાત સમુદ્રોમાં સ્નાન કર્યું, (પણ) આ લોક (સંસાર) ગયો અને પરલોક ગુમાવ્યું. (એક) સ્થાન પર બેસીને તમે વિષય-વિકારોમાં વાસ કર્યો, અને આમ જ જીવન વિતાવ્યું. હું સત્ય કહું છું, સર્વ સાંભળો: જેણે પ્રેમ કર્યો, તેમણે જ પ્રભુને પામ્યો.
શ્લોક 10
કોઈએ પથ્થર લઈને તેને માથે ધારણ કરીને પૂજ્યો. કોઈએ લિંગ લઈને ગળે લટકાવ્યું. કોઈએ પ્રભુને પૂર્વ દિશામાં જોયો, કોઈએ પશ્ચિમ તરફ માથું નમાવ્યું. કોઈ પશુની જેમ મૂર્તિઓની પૂજા કરે છે, કોઈ મૃતકોની પૂજા કરવા દોડે છે. આખું જગત જૂઠી ક્રિયાઓમાં ઉલઝાયેલું છે, અને શ્રી ભગવાનનો ભેદ (રહસ્ય) સમજી શક્યું નથી.
શ્લોક 11
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
દરરોજ અથવા શુભ તિથિઓ પર
બ્રહ્મ મુહૂર્ત (સવારે 4 થી 6) અથવા સંધ્યા વેળા
ઘીનો દીવો, ધૂપ, તાજાં ફૂલો અને નૈવેદ્ય
- માનસિક શાંતિ, આધ્યાત્મિક પ્રગતિ અને સકારાત્મક ઊર્જા
પૃષ્ઠભૂમિ
આ દસ શ્લોકો “તવ પ્રસાદ સવૈયે” (“તારી કૃપાથી”) શીર્ષક અને “પાતશાહી ૧૦” પંક્તિથી શરૂ થાય છે, જે દસમા ગુરુ, ગુરુ ગોબિંદ સિંહની રચના દર્શાવે છે. તે દસમ ગ્રંથમાં છે, જ્યાં અકાલ ઉસ્તતના ક્રમમાં તે ૨૧થી ૩૦ ક્રમાંકિત છે. તે કોઈ રાગમાં નથી, પણ સવૈયા છંદમાં રચાયેલા છે. શીખો તેમને નિત્નેમમાં જાપ સાહિબ પછી દરરોજ સવારે પઠે છે, અને અમૃત સંચાર દીક્ષામાં પણ પઠવામાં આવે છે. આ કાવ્ય ગુરુ નાનક અને શીખ ગુરુઓના વ્યાપક ઉપદેશને આધાર આપે છે કે મુક્તિનું દ્વાર ફક્ત દિવ્ય સાથેનો પ્રામાણિક મેળ ખોલે છે, નિશ્ચિત વિધિઓ કે ખાલી કર્મકાંડ નહીં.
આ પાઠ વિશે
રચયિતા: Guru Gobind Singh Ji · Sikh Guru (Tenth of the Ten) · 1666–1708 CE, Punjab & beyond
The tenth and last human Sikh Guru, who founded the Khalsa order in 1699 and composed hymns of valor and devotion including the Jaap Sahib and Chaupai Sahib, later compiled in the Dasam Granth. Before his passing, he declared the Guru Granth Sahib to be the eternal Guru of the Sikhs.
Guru Gobind Singh Ji ની વધુ રચનાઓ
શું તમે જાણો છો?
રચના અને રચયિતા
આ સવૈયા ગુરુ ગોબિંદ સિંહ (૧૬૬૬–૧૭૦૮), દસમા શીખ ગુરુને આભારી છે. તે દસમ ગ્રંથમાં અકાલ ઉસ્તતનો ભાગ છે, જે ગુરુ સાથે સંકળાયેલાં લખાણોનો સંગ્રહ છે, અને નિત્નેમના દૈનિક પાઠની રચનાઓમાં સામેલ છે. તે બાહ્ય ધાર્મિક આચારો અને સાંસારિક સત્તાની તીખી ટીકા માટે જાણીતા છે, અને આંતરિક ભક્તિ પર ભાર મૂકે છે.
વારંવાર આવતો ટેક
શ્લોકોનો અંત એક સમાન ટકોરાથી થાય છે: પરમ સત્તા (અહીં શ્રી ભગવાન અથવા શ્રીપતિ) પ્રત્યે ભક્તિ વિના ધન, સેના, કર્મકાંડ કે તપ, કશું કામનું નથી. પહેલો શ્લોક (૧/૨૧) “એક રતિ બિનુ એક રતિ કે” (એક રતી ભક્તિ વિના) એવી પંક્તિથી પૂરો થાય છે, જે ભાર મૂકે છે કે માત્ર ઈશ્વર પ્રત્યેનો પ્રેમ જ સાચું મૂલ્ય ધરાવે છે.
બાહ્ય વિધિઓની ટીકા
દસમા શ્લોકમાં (૧૦/૩૦) ગુરુજી ભૂલભરેલી ધાર્મિક પ્રથાઓની સચિત્ર યાદી આપે છે: કેટલાક પથ્થરની પૂજા કરે છે, કેટલાક ગળામાં લિંગ (શિવનું પ્રતીક) ધારણ કરે છે, કેટલાક પૂર્વ કે પશ્ચિમ તરફ મુખ રાખે છે, મૂર્તિઓને પ્રણામ કરે છે, અથવા મૃતકોની પૂજા કરે છે. ગુરુ જાહેર કરે છે કે આમાંથી કોઈ ઈશ્વરનું સાચું રહસ્ય પ્રગટ કરતું નથી; માત્ર હૃદયપૂર્વકનો પ્રેમ (પ્રેમ) જ દિવ્ય તરફ દોરી શકે છે.
રાજસત્તાની અસારતા
બીજો શ્લોક (૨/૨૨) એવા રાજાઓનું વર્ણન કરે છે જેમની પાસે વિશાળ સેના, હાથી, ઘોડા અને ખજાના છે, પણ નોંધે છે કે મૃત્યુ વખતે તેઓ બધું છોડીને ખાલી પગે ચાલી નીકળે છે. ત્રીજો શ્લોક (૩/૨૩) ચેતવે છે કે સૌથી શક્તિશાળી પણ, લક્ષ્મીપતિ (શ્રીપતિ)ની ભક્તિ વિના, અંતિમ ધામમાં કશું લઈ જઈ શકતા નથી.
પ્રેમ તરફ સીધું આમંત્રણ
નવમો શ્લોક (૯/૨૯) આંધળા ધ્યાનને સ્પષ્ટપણે નકારે છે (“બંને આંખો બંધ કરીને” બગલાની જેમ બેસવું), “સાત સમુદ્રો”માં સ્નાન કરવું, કે સાંસારિક આસક્તિમાં રહેવું. અંતિમ પંક્તિ, “જિન પ્રેમ કીઓ, તિન હી પ્રભુ પાયો” (જેમણે પ્રેમ કર્યો, તેમણે જ પ્રભુને પામ્યા), બાહ્ય સ્વરૂપથી આંતરિક ભક્તિ તરફ વળવાનું સ્પષ્ટ, સાર્વત્રિક આમંત્રણ છે.
કાવ્યરૂપ અને ભાષા
સવૈયા મધ્યકાલીન હિંદી કાવ્યનો લાંબી ચાર-પંક્તિનો શ્લોક-પ્રકાર છે; અહીં તે બ્રજ ભાષાના ઘાટમાં, સંસ્કૃત શબ્દો અને કેટલાક ફારસી-અરબી શબ્દો સાથે મિશ્ર છે. પંક્તિઓ યુદ્ધ, પ્રકૃતિ અને વિધિના બિંબોથી ભરેલી છે, જેથી ટીકા એકસાથે જીવંત અને સુલભ બને છે.
Guru Nanak Dev Ji
સિક્ખ ધર્મ માંથી વધુ
બધું જુઓસંબંધિત ઉપદેશો
એ જ ઉપદેશ, વિવિધ પરંપરાઓમાં ગુંજતો
