సిక్ఖ్ భక్తి సంప్రదాయంలోని ప్రముఖ శబద్ ల సంకలనం

హరి ప్రతి యుగంలో భక్తులను సృష్టించి, వారి మానాన్ని కాపాడుతూ వచ్చాడు, రామరాజా. హరి దుష్టుడైన హిరణ్యకశిపుని సంహరించి, ప్రహ్లాదుని తరింపజేశాడు. అహంకారులను, నిందకులను వెన్నుచూపించి, నామదేవుని ముఖంలో నిలిపాడు. దాసు నానక్ ఇలాంటి హరిని సేవించాడు, అంతిమంలో విడిపించుకున్నాడు.

దుఃఖమే మందు, సుఖమే రోగమైంది; ఆ సుఖం ఉండగా మరేమీ లేదు. నీవు కర్త, చేయువాడు; నేను కాదు; నేను చేసినా ఏమీ కాదు.

నేను ఆ ప్రకృతికి బలిపోతాను, అందులో నీవు నిండి ఉన్నావు. నీ అంతు తెలియలేదు.

జాతిలో జ్యోతి, జ్యోతిలో జాతి; ఆకల్ కలా భరపూర్ రహియా. నీవు సచ్చా సాహిబ్, స్తుతి స్వరూపుడవు; ఎవరు నిన్ను స్తుతించారో వారు తరించారు. నానక్ అంటాడు: కర్త యొక్క మాటలు; ఏమి చేయాలో అది చేస్తూనే ఉన్నాడు.

ఆ ద్వారం రాగం ఆసా, మొదటి మహల్, ఏక్ ఓంకార్, సత్గురు ప్రసాదం ద్వారా.

నీ ఆ ద్వారం ఎలాంటిది? నీ ఆ ఇల్లు ఎలాంటిది, దానిలో కూర్చుని నీవు సమస్తాన్ని సంరక్షిస్తావు? నీ అనేకమైన, లెక్కలేని నాదాలు మ్రోగుతున్నాయి. ఎంతోమంది నీ వాయించేవారు. ఎంతోమంది నీ రాగాలు, పరీలతో చెప్పబడుతున్నాయి; ఎంతోమంది నీ గాయకులు. గాలి, నీరు, అగ్ని నిన్ను పాడుతున్నాయి; ధర్మరాజు ద్వారం వద్ద పాడుతున్నాడు. చిత్రగుప్తుడు వ్రాసి తెలుసుకుంటూ, వ్రాసి వ్రాసి ధర్మాన్ని విచారిస్తూ నిన్ను పాడుతున్నాడు.

ఈశ్వరుడు, బ్రహ్మ, దేవి నిన్ను పాడుతున్నారు; నీ సృష్టి ఎప్పుడూ అలంకరించబడి ఉంటుంది. ఇంద్రుడు, ఇంద్రాసనంలో కూర్చుని, దేవతలతో కూడా నిన్ను పాడుతున్నాడు. సిద్ధులు సమాధిలో నిన్ను పాడుతున్నారు; సాధులు విచారంతో నిన్ను పాడుతున్నారు. జతీలు, సతీలు, సంతోషులు నిన్ను పాడుతున్నారు; వీరులు నిన్ను పాడుతున్నారు. పండితులు వేదాలతో పఠిస్తూ, రక్షకులతో నిన్ను పాడుతున్నారు.

మోహినీలు నిన్ను పాడుతున్నారు, మనసును మోహింపజేస్తూ; స్వర్గం, మత్స్యం, పాతాళం నిన్ను పాడుతున్నాయి. నీవు సృష్టించిన రత్నాలు నిన్ను పాడుతున్నాయి; అరవైఎనిమిది తీర్థాలతో కూడా. మహాబలశాలి యోధులు, వీరులు నిన్ను పాడుతున్నారు; నాలుగు ఖాణీలు నిన్ను పాడుతున్నాయి. ఖండాలు, మండలాలు, బ్రహ్మాండాలు నిన్ను పాడుతున్నాయి; నీవు సృష్టించి ధరించి ఉంచినవి.

నీకు ప్రియమైనవారు, నీ భక్తులు రసమయులు నిన్ను పాడుతున్నారు. ఇంకా ఎంతోమంది నిన్ను పాడుతున్నారు, వారు నా మనసులో రాలేదు; నానక్ ఏమి విచారించగలడు?

ఆయనే ఆయనే ఎల్లప్పుడూ సత్యమైన ప్రభువు; సత్యమైన ఆయన, సత్యమైన నామం. ఉన్నాడు, ఉంటాడు, పోడు, నశించడు; ఎవరు సృష్టించారో ఆ సృష్టి.

రంగు రంగులుగా, రకరకాలుగా సృష్టించి, మాయను ఉత్పత్తి చేశాడు. తన సృష్టిని చేసి చూస్తాడు; ఆయన మహిమ ప్రకారం. ఆయనకు ఇష్టమైనదే చేస్తాడు; మళ్ళీ ఆజ్ఞ చేయలేము. ఆ రాజు, రాజాధిరాజు, ప్రభువు; నానక్, ఆయన ఇచ్ఛలోనే ఉండాలి.

ఆసా మహలా 1. అందరూ విని గొప్పవాడని అంటారు. ఎంత గొప్పవాడో చూడబడ్డాడు. విలువ కనుగొనలేము, చెప్పలేము. చెప్పేవారు నీలో లీనమైపోయారు.

గొప్పవాడు నా ప్రభువు, గంభీరుడు, గుణాలలో లోతైనవాడు. నీవు ఎంత గొప్పవాడో, ఎంత కాలం ఉన్నావో ఎవరూ తెలియరు.

అన్ని స్మృతులు కలిసి స్మృతిని ఆచరించాయి. అన్ని విలువలు కలిసి విలువను పొందాయి. జ్ఞానులు, ధ్యానులు, గురువులు, గురువుల గురువులు. నీ మహిమలో ఎంతో కూడా చెప్పలేము.

అన్ని సత్యాలు, అన్ని తపస్సులు, అన్ని మంచితనాలు, సిద్ధ పురుషుల మహిమలు. నీవు లేకుండా ఎవరూ సిద్ధి పొందలేదు. కృప వలన మాత్రమే లభిస్తుంది, నిరోధించి ఉంచలేము.

చెప్పేవాడు ఏమి చేయగలడు? నీ స్తుతి భాండాగారాలు నిండి ఉన్నాయి. నీవు ఎవరికి ఇస్తావో వారికి ఏమి ఉపాయం? నానక్, సత్యాన్ని అలంకరించేవాడు నీవే.

ఆసా మహలా 1. నేను నిన్ను పలికి జీవిస్తాను; మరచిపోతే చనిపోతాను. సత్యమైన నామాన్ని పలకడం కష్టం. సత్యనామం యొక్క ఆకలి కలుగుతుంది. ఆ ఆకలితో దుఃఖాలు తిని పోతాయి.

అతను ఎలా మరచిపోవాలి, నా తల్లీ? సత్యమైన ప్రభువు, సత్యమైన నామంతో.

సత్యనామం యొక్క ఎంతో మహిమ. చెప్పి అలసిపోయారు, విలువ పొందలేదు. అందరూ కలిసి చెప్పినా, గొప్పవాడు కాదు, తగ్గడు.

అతను చనిపోడు, శోకం లేదు. ఇస్తూనే ఉంటాడు, భోగం తరగదు. ఈ గుణం మాత్రమే ఉంది, మరొకటి లేదు. ఎవరూ అయ్యారు లేదు, ఎవరూ అవుతారు లేదు.

నీవు ఎంత గొప్పవాడో అంత గొప్పది నీ దానం. పగలు చేసి రాత్రిని చేశావు. ప్రభువును మరచేవారు నీచులు. నానక్, నామం లేకుండా నాశనం.

రాగం గూజరీ, నాల్గవ మహల్. హరి భక్తుడా, సత్గురు సత్పురుషా, నేను గురువు వద్ద విన్నపం చేస్తున్నాను. మేము పురుగులు, క్రిములు; సత్గురు శరణు కోరుతున్నాము; దయ చేసి నామాన్ని ప్రకాశింపజేయి.

నా మిత్రుడా, గురుదేవా, నాకు రామ నామాన్ని ప్రకాశింపజేయి. గురుమతి ద్వారా నామమే నా ప్రాణ సఖుడు; హరి కీర్తనమే నా జీవనాధారం.

హరి భక్తులకు గొప్ప అదృష్టం ఉంది; వారికి హరి హరి పై శ్రద్ధ, హరి పై దాహం ఉంది. హరి హరి నామం లభించి తృప్తి చెందుతారు; సంగతిలో కలిసి గుణాలు ప్రకాశిస్తాయి.

ఎవరు హరి హరి నామ రసాన్ని పొందలేదో వారు అదృష్టహీనులు, యముని వద్దకు వెళ్తారు. ఎవరు సత్గురు శరణు, సంగతి పొందలేదో వారి జీవితం ధిక్కారం, వారి జీవనం ధిక్కారం.

ఎవరు హరి భక్తుడైన సత్గురు సంగతిని పొందారో, వారి నుదుటి మీద ముందుగా వ్రాయబడింది. ధన్యం, ధన్యం ఆ సత్సంగతి, దానిలో హరి రసం లభించింది; నానక్ భక్తులతో కలిసి నామం ప్రకాశించింది.

రాగం గూజరీ, ఐదవ మహల్. ఓ మనసా, ఎందుకు ప్రయత్నం చేస్తున్నావు? హరిజీ ఆహారం పైన ఉన్నాడు. కొండలు, రాళ్ళలో జీవులను సృష్టించి, వాటి ఆహారాన్ని ముందుగా ఏర్పాటు చేశాడు.

నా మాధవా, సత్సంగతిని పొందినవారు తరించారు. గురు కృప వలన పరమ పదం పొందారు; ఎండిన కర్ర పచ్చగా అయ్యింది.

తల్లి, తండ్రి, లోకం, కొడుకు, స్త్రీ - ఎవరూ ఎవరికి సొంతం కాదు. ప్రతి ఒక్కరికీ ప్రత్యేకంగా ఆహారాన్ని సమకూర్చే ప్రభువు ఉన్నాడు; ఓ మనసా, ఎందుకు భయపడుతున్నావు?

ఎగిరి వస్తుంది వందల కోసుల దూరం నుండి; దాని వెనుక పిల్లలు ఎగిరి వస్తారు. వాటికి ఎవరు తినిపిస్తారు? ఎవరు మేపిస్తారు? మనసులో స్మరణ చేయి.

అన్ని నిధానాలు, పద్దెనిమిది సిద్ధులు ప్రభువు చేతి అరచేతిలో ఉన్నాయి. దాసు నానక్, నీకు బలి, బలి, ఎప్పుడూ బలి; నీకు అంతు, అవతలి ఒడ్డు లేదు.

రాగం ఆసా, నాల్గవ మహల్, సో పురఖ్, ఏక్ ఓంకార్, సత్గురు ప్రసాదం ద్వారా.

ఆ పురుషుడు నిరంజనుడు, హరి పురుషుడు నిరంజనుడు; ఆయన అగమ్యుడు, అగమ్యుడు, అపారుడు. అందరూ నిన్ను ధ్యానిస్తారు, ఓ సత్యమైన సృష్టికర్త. అన్ని జీవులు నీవి; నీవు జీవులకు దాత. ఓ సంతులారా, హరిని ధ్యానించండి; ఆయన అన్ని దుఃఖాలను మరపించేవాడు. హరి స్వయంగా ప్రభువు, స్వయంగా సేవకుడు; నానక్, జీవుడు ఏమి చేయగలడు?

నీవు ప్రతి శరీరంలో, సర్వంలో నిండి ఉన్నావు; ఏకైక పురుషుడు వ్యాపించి ఉన్నాడు. కొందరు దాతలు, కొందరు భిఖారీలు; ఇవన్నీ నీ అద్భుతమైన చోజులు. నీవే దాత, నీవే భోగి; నిన్ను కాకుండా మరొకటి నేను తెలియను. నీవు పరబ్రహ్మ, అంతం లేనివాడు; నీ గుణాలు ఎలా చెప్పగలను? ఎవరు నిన్ను సేవిస్తారో, దాసు నానక్ వారికి బలి అవుతాడు.

ఎవరు నిన్ను ధ్యానిస్తారో, వారు యుగంలో సుఖవాసులు. హరిని ధ్యానించిన వారు ముక్తులు అయ్యారు; వారి యముని ఉచ్చి తెగిపోయింది. నిర్భయుడైన హరిని ధ్యానించిన వారి భయం అంతా పోయింది. నా హరిని సేవించిన వారు హరి రూపంలో లీనమయ్యారు. ఎవరు హరిని ధ్యానించారో వారు ధన్యులు; దాసు నానక్ వారికి బలి అవుతాడు.

నీ భక్తి భాండాగారాలు అనంతం, అంతం లేనివి. నీ భక్తులు నిన్ను స్తుతిస్తారు, అనేకులు, అనంతులు. నీ అనేక పూజలు చేస్తారు, తపస్సు చేస్తారు, జపిస్తారు. నీ అనేకులు స్మృతి శాస్త్రాలు చదువుతారు, క్రియలు, షట్కర్మలు చేస్తారు. ఆ భక్తులు మంచివారు, నానక్, వారు నా హరి భగవంతునికి ప్రియులు.

నీవు ఆది పురుషుడు, అపరంపరుడు, కర్త; నీకు సమానుడు మరొకరు లేరు. నీవు యుగయుగాలలో ఒక్కడివి, ఎప్పుడూ ఒక్కడివి; నీవు నిశ్చలుడు, కర్త అదే. నీకు స్వయంగా ఇష్టమైనదే జరుగుతుంది; నీవు స్వయంగా చేస్తావు, అదే అవుతుంది. నీవు స్వయంగా సమస్త సృష్టిని సృష్టించావు; నీవు స్వయంగా సృష్టించి, అన్నింటినీ లయం చేస్తావు. దాసు నానక్, కర్త యొక్క గుణాలు పాడతాడు; ఆయన అందరికీ తెలిసినవాడు.

ఆసా మహలా 4. నీవు కర్త, సత్యుడవు, నా స్వామి. నీకు ఇష్టమైనదే అవుతుంది; నీవు ఇచ్చేదే నేను పొందుతాను.

అంతా నీదే; నీవు అందరిచే ధ్యానించబడతావు. ఎవరికి దయ చేస్తావో వారు నామ రత్నాన్ని పొందుతారు. గురుముఖి పొందుతారు, మన్ముఖి కోల్పోతారు. నీవు స్వయంగా విడదీశావు, స్వయంగా కలిపావు.

నీవు నదివి; అంతా నీలోనే ఉంది. నీవు లేకుండా మరొకరు లేరు. అన్ని జీవులు నీ ఆట. వియోగం వలన కలిసి, సంయోగం వలన విడిపోయారు.

నీవు ఎవరికి తెలియజేస్తావో వారు తెలుసుకుంటారు. హరి గుణాలను ఎల్లప్పుడూ చెప్పి వర్ణిస్తారు. ఎవరు హరిని సేవించారో వారు సుఖం పొందారు. సహజంగా హరి నామంలో లీనమయ్యారు.

నీవు స్వయంగా కర్త; నీ చేత చేయబడినదంతా జరుగుతుంది. నిన్ను కాకుండా మరొకరు లేరు. నీవు చేసి చేసి చూస్తావు, తెలుసుకుంటావు. దాసు నానక్, గురుముఖి ద్వారా ప్రకటమవుతావు.

ఆసా మహలా 1. ఆ సరస్సులో నివాసం ఏర్పడింది; వారు నీరు, అగ్నిని చేశారు. మోహపు పద్మం, కాలు నడవదు; నేను చూస్తున్నాను, అక్కడ మునిగిపోతున్నారు.

ఓ మూర్ఖ మనసా, నీవు ఒక్కడిని స్మరించవు. హరిని మరచినందున నీ గుణాలు క్షీణించాయి.

నేను జతీని కాదు, సతీని కాదు, చదివినవాడిని కాదు; మూర్ఖుడు, ముగ్ధుడు జన్మించాను. నానక్ ప్రార్థిస్తాడు: నీవు ఎప్పుడూ మరచిపోని వారి శరణు కోరుతున్నాను.

ఆసా మహలా 5. మానవ దేహము అనే ద్వారం లభించింది. గోవిందుని కలవడానికి ఇది నీ సమయం. నీకు ఇతర పనులతో ప్రయోజనం లేదు. సాధు సంగతిని కలుసుకో, కేవలం నామాన్ని భజించు.

సంసార సముద్రాన్ని దాటడానికి సాధనాలు సిద్ధం చేసుకో. మాయ రంగులో జన్మం వ్యర్థంగా పోతోంది.

జపం, తపం, సంయమం, ధర్మం ఆచరించలేదు. సేవ, సాధు, హరి రాజును తెలుసుకోలేదు. నానక్ అంటాడు: మేము నీచమైన కర్మలు కలవారము; నీ శరణు పొందిన మా మానాన్ని కాపాడు.

కబ్యో బాచ్ బేనతీ. చౌపై. నీ చేతిని ఇచ్చి నా రక్షణ చేయి. నా మనస్సు కోరిక పూర్తి అవుతుంది. నీ పాదాలపై నా మనసు ఉండును. నన్ను నీ సొంతంగా ఎరిగి పోషించు.

నా శత్రువులందరినీ నీవు సంహరించు. నీ చేతిని ఇచ్చి నన్ను రక్షించు. నా కుటుంబం సుఖంగా ఉండును. సేవకులు, శిష్యులు అందరూ, కర్తారా.

నీ స్వంత చేతితో నా రక్షణ చేయి. ఈ రోజు అన్ని శత్రువులను సంహరించు. నా ఆశ పూర్తి అవుతుంది. నీ భజన యందు దాహం ఉండును.

నిన్ను విడిచి మరొకరిని ధ్యానించను. నేను కోరిన వరం నీ నుండి పొందుతాను. నా సేవకులు, శిష్యులను రక్షించు. నా శత్రువులను ఒక్కొక్కరిని సంహరించు.

నీ చేతిని ఇచ్చి నన్ను రక్షించు. మరణ కాల భీతి తొలగించు. ఎల్లప్పుడూ నా వెనుక ఉండు. శ్రీ అసిధుజ (ఖడ్గధారి) దేవుడా, నా రక్షణ చేయి.

రక్షించేవాడా, నన్ను రక్షించు. ప్రభూ, సంతుల సహాయకుడా, ప్రియుడా. దీనబంధూ, దుష్టుల సంహారకా, నీవు పద్నాలుగు లోకాలకు ప్రభువు.

కాలం వలన బ్రహ్మ శరీరం ధరించాడు. కాలం వలన శివుడు అవతరించాడు. కాలం వలన విష్ణువు ప్రకాశించాడు. అన్ని కాలాలకు ఆటను సృష్టించాడు.

ఏ కాలం యోగి శివుడును చేశాడు. వేద రాజు బ్రహ్మ అయ్యాడు. ఏ కాలం అన్ని లోకాలను అలంకరించాడో, ఆ కాలానికి నా నమస్కారం.

ఏ కాలం సమస్త జగత్తును సృష్టించాడో, దేవతలు, దైత్యులు, యక్షులను పుట్టించాడో. ఆది అంతంలో ఏకైక అవతారం; ఆయనే మా గురువు అని తెలుసుకోండి.

ఆయనకే నా నమస్కారం; ఆయన స్వయంగా సమస్త ప్రజలను సృష్టించాడు. శివభక్తులకు శివగుణ సుఖాన్ని ఇచ్చాడు. శత్రువులను క్షణంలో సంహరించాడు.

ప్రతి శరీరం లోపలి భావాన్ని తెలుసుకుంటాడు. మంచి, చెడు యొక్క బాధను గుర్తిస్తాడు. చీమ నుండి ఏనుగు వరకు పెద్దది, అందరి మీద దయ దృష్టితో వికసిస్తాడు.

సంతులు దుఃఖం పొందితే దుఃఖిస్తాడు; సాధులు సుఖం పొందితే సుఖిస్తాడు. ఒక్కొక్కరి బాధను గుర్తిస్తాడు; ప్రతి శరీరం, ప్రతి పొరను తెలుసుకుంటాడు.

కర్తారా, నీవు సృష్టి చేసినప్పుడు, అపారమైన శరీరం ధరించావు. నీవు సంహరించినప్పుడు, అందరూ నీలో లీనమవుతారు.

సృష్టిలో ఎన్ని ముఖాలు ఉన్నాయో, అన్నీ తమ తమ బుద్ధి ప్రకారం పలుకుతాయి. నీవు అందరికంటే భిన్నంగా ఉన్నావు; వేదం, భేదం, లోకం తెలుసుకుంటావు.

నిరంకారుడు, నిర్వికారుడు, నిర్లంభుడు. ఆది, అనీల, అనాది, అసంభ. మూఢుడు ఆయనలో భేదం చెబుతాడు; ఆయన రహస్యం వేదాలకు తెలియదు.

ఆయనను రాయిగా భావిస్తారు; మహా మూఢుడు భేదం తెలియడు. మహాదేవుని సదాశివుడు అంటారు; నిరంకారుని భేదం తెలియరు.

ప్రతి ఒక్కరికి తమ తమ బుద్ధి ఎంత ఉందో, అంత భిన్నంగా నిన్ను వర్ణిస్తారు. నీ విస్తారం తెలియలేదు; మొదటి సంసారం ఎలా సృష్టించబడింది?

ఏకైక రూపం, అనూప సరూపం; రంకు (పేద) రావు (రాజు) అయ్యాడు, ఎక్కడో భూపతి అయ్యాడు. అండజ, జేరజ, సేతజ సృష్టించాడు; ఉత్భుజ ఖాణి కూడా రచించాడు.

ఎక్కడో వికసించి రాజు అయి కూర్చున్నాడు; ఎక్కడో ముడుచుకుని సంకరుడు (శివుడు) అయ్యాడు. సమస్త సృష్టిని అద్భుతంగా చూపించాడు; ఆది, యుగాది సరూపుడు, స్వయంభువు.

ఇప్పుడు నా రక్షణ నీవు చేయి. శిష్యులను రక్షించి, అశిష్యులను సంహరించు. ఎంతమంది దుష్టులు ఉత్పాతాలు లేపుతున్నారో, అన్ని మ్లేచ్ఛులను రణంలో సంహరించు.

ఎవరు శ్రీ అసిధుజ (ఖడ్గధారి) నీ శరణు పొందారో, వారి శత్రువులు దుఃఖితులై చనిపోతారు. ఏ పురుషుడు నీ పాదం పట్టాడో, వారి సంకటాలను నీవు తొలగిస్తావు.

ఎవరు కలియుగంలో ఒక్కసారి నిన్ను ధ్యానిస్తారో, వారికి కాలుడు దగ్గరగా రాడు. వారికి అన్ని కాలాలలో రక్షణ ఉంటుంది; దుష్టులు, అరిష్టాలు తక్షణమే తొలగిపోతాయి.

నీ కృపా దృష్టి ఎవరి మీద పడుతుందో, వారి తాపాలు క్షణంలో హరించబడతాయి. రిద్ధి, సిద్ధి అన్నీ వారి ఇంట్లో ఉంటాయి; ఎవరూ వారికి చెడు చేయలేరు.

ఒక్కసారి ఎవరు నిన్ను స్మరించారో, వారిని కాలుడి ఉచ్చి నుండి రక్షించావు. ఏ మనిషి నీ నామాన్ని పలికాడో, వారు దారిద్ర్యం, దుష్టులు, దోషాల నుండి విముక్తులయ్యారు.

ఖడ్గధారీ, నేను నీ శరణు పొందాను. నీ చేతిని ఇచ్చి నన్ను రక్షించు. అన్ని ప్రదేశాలలో నాకు సహాయం చేయి. దుష్టులు, దోషాల నుండి నన్ను రక్షించు.

స్వయ్యా. నీ పాదం పట్టినప్పటి నుండి, ఎవరూ నా కంట చూడలేదు. రామ్, రహీమ్, పురాణం, ఖురాన్ అనేకం చెబుతాయి; నేను ఒక్క మతాన్ని అంగీకరించలేదు. స్మృతి, శాస్త్రం, వేదం అన్నీ అనేక భేదాలు చెబుతాయి; నేను ఒక్కటి తెలియలేదు. శ్రీ అసిపాన్ (ఖడ్గధారి) నీ కృప వలన, నేను చెప్పలేదు; అంతా నీకే వర్ణించాను.

దోహరా. అన్ని ద్వారాలను వదిలి, నీ ద్వారం పట్టుకున్నాను. చేయి పట్టిన మానం కోసం, ఓ గోవింద దాసుడా, నీకు ఇది సమర్పించును.

ఓ తల్లీ, ఆనందము కలిగినది; నేను సత్గురువును పొందితిని.

సహజ స్థితిలో నేను సత్గురువును పొందితిని; నా మనస్సు ఆనందముతో కంపించుచున్నది.

రాగముల రత్నములు, వారి పరివారముతో, శబద్ వాక్యమును గానము చేయుటకు వచ్చినవి.

మనస్సులో ప్రతిష్ఠితమైన ప్రభువు శబద్ను గానము చేయుము.

నానక్ చెప్పుచున్నాడు: ఆనందము కలిగినది; నేను సత్గురువును పొందితిని.

ఓ నా మనసా, నీవు ఎల్లప్పుడూ హరితో ఉండు. హరితో ఉండు, నా మనసా, అన్ని దుఃఖాలు మరచిపోతాయి. ఆయన నిన్ను అంగీకరిస్తాడు, నీ అన్ని కార్యాలు సవరిస్తాడు. అన్ని విషయాలలో సమర్థుడైన స్వామిని ఎందుకు మరచిపోతావు? నానక్ అంటాడు: నా మనసా, ఎల్లప్పుడూ హరితో ఉండు.

సత్యమైన ప్రభూ, నీ ఇంట్లో ఏమి లేదు? నీ ఇంట్లో అన్నీ ఉన్నాయి; నీవు ఎవరికి ఇస్తావో వారు పొందుతారు. నీ స్తుతి, సలాహు ఎల్లప్పుడూ ఉండును; నామం మనసులో నివసిస్తుంది. ఎవరి మనసులో నామం నివసించిందో, వారిలో అనేక శబ్దాలు మ్రోగుతాయి. నానక్ అంటాడు: సత్యమైన ప్రభూ, నీ ఇంట్లో ఏమి లేదు?

సత్యనామమే నా ఏకైక ఆధారము. సత్యనామమే నాకు ఆధారము; అది నా ఆకలి అంతటినీ తొలగించెను.

శాంతి, సుఖము నా మనస్సులో నివసించుటకు వచ్చెను; అది నా కోరికలన్నింటినీ తీర్చెను.

ఈ గొప్ప వరములను ప్రసాదించిన గురువునకు నేను ఎల్లప్పుడూ బలిపోవుదును.

నానక్ చెప్పుచున్నాడు: వినుడి, ఓ సాధువులారా, శబద్ను ప్రేమించుడి. సత్యనామమే నాకు ఏకైక ఆధారము.

పంచ శబ్దాలు మ్రోగుతున్నాయి, ఆ ఇంట్లో అదృష్టం ఉంది. అదృష్ట ఇంట్లో శబ్దాలు మ్రోగుతున్నాయి, ఆ ఇంట్లో కళా ధరించబడింది. పంచ దూతలను నీ వశం చేసుకున్నావు, కాలుడు అనే ముల్లును సంహరించావు. ఎవరికి ముందుగా కర్మ ద్వారా లభించిందో, వారు హరి నామంలో లగ్నమయ్యారు. నానక్ అంటాడు: అక్కడ సుఖం కలిగింది, ఆ ఇంట్లో అనహద నాదాలు మ్రోగుతున్నాయి.

ఓ అదృష్టవంతులారా, ఆనంద గీతమును వినుడి; మీ కోరికలన్నియు నెరవేరును.

పరమ ప్రభువైన దేవుడు లభించెను; మీ చింతలన్నియు తీరినవి.

సత్యమైన బాణీని వినగా దుఃఖములు, రోగములు, బాధలు తొలగినవి.

పరిపూర్ణ గురువును తెలుసుకొని సాధువులు, మిత్రులు ఆనందపారవశ్యములో ఉన్నారు.

వినేవారు పవిత్రులగుదురు, పలికేవారు పావనులగుదురు; సత్గురువు సర్వత్రా వ్యాపించి ఉన్నాడు.

నానక్ ప్రార్థించుచున్నాడు: గురు పాదములను పట్టుకొనగా, అనాహత నాదపు తుర్యధ్వని ప్రతిధ్వనించుచున్నది.

ఆ పళ్ళెంలో మూడు వస్తువులు ఉంచబడినవి: సత్యము, సంతృప్తి, వివేచన.

ప్రభువు అమృత నామమును కూడా అక్కడ ఉంచినారు; అదే అందరికి ఆధారము.

దానిని తిని ఆస్వాదించువారు విముక్తి పొందుదురు. ఈ నిధిని విడువరాదు; సదా హృదయములో ప్రతిష్ఠించుకొనుము.

ప్రభువు పాదములను పట్టుకొని చీకటి భవసాగరమును దాటుదురు. నానక్, అంతయు దేవుని ప్రకటనయే.

సలోక్ మహలా 5. నీ చేత చేయబడినది నేను తెలియలేదు; నీవు నాకు యోగ్యత కల్పించావు. నేను నిర్గుణుడను, నాలో గుణం లేదు; నీవు స్వయంగా దయ చూపించావు. దయ కలిగింది, కృప జరిగింది; సత్గురు స్నేహితుడు లభించాడు. నానక్, నామం లభించినప్పుడు జీవిస్తాను; శరీరం, మనస్సు పచ్చగా అవుతాయి.

నీవే సర్వశక్తిమంతుడవు; నీ తప్ప మరొకరు లేరు.

గర్భాగ్నిలో నీవు నన్ను రక్షించితివి.

నీ నామమును వినగానే యముని దూతలు వెనుదిరుగుదురు.

భయంకరమైన, అగమ్యమైన భవసాగరము గురువు శబద్ వాక్యము ద్వారా దాటబడును.

దాహముగొన్నవారు అమృతమును పానము చేయుదురు.

కలియుగములో ఇదే ఏకైక పుణ్యకార్యము: విశ్వప్రభువు మహిమాన్విత స్తుతులను గానము చేయుట.

నీవు అందరియెడల కరుణ కలవాడవు; ప్రతి శ్వాసను కాపాడుదువు.

నీ వద్దకు వచ్చినవారు ఎవ్వరూ వట్టి చేతులతో వెనుదిరుగరు.

లోపల గురువును ఆరాధించుము; నాలుకతో గురు నామమును జపించుము.

కళ్ళతో సత్గురువును దర్శించుము; చెవులతో గురు నామమును వినుము.

సత్గురువుతో అనుసంధానమైనవారు ప్రభువు దర్బారులో స్థానము పొందుదురు.

నానక్ చెప్పుచున్నాడు: ఆయన తనకు ఇష్టమైనవారిపై కృప చూపును; అటువంటివారికి ఈ వరము ప్రసాదించబడును.

లోకములో వీరు శ్రేష్ఠులుగా గుర్తింపబడుదురు; అటువంటివారు అత్యంత అరుదు.

ప్రభువే స్వయంగా రక్షకుడు; ఆయన నన్ను రక్షించెను.

గురు పాదముల వద్ద నన్ను ఉంచి, నా కార్యములను పరిష్కరించెను.

ఆయన కరుణ చూపెను; నన్ను మరువలేదు. సాధుజనుల సంగతిలో నేను భయంకరమైన భవసాగరమును దాటితిని.

దూషకులు, దుష్ట శత్రువులు క్షణములో నాశనమైరి.

నానక్, ప్రభువైన స్వామి ఆధారముచే మనస్సు స్థిరముగా ఉండును.

ఆయనను ధ్యానముతో స్మరించుటచే శాంతి కలుగును; అన్ని బాధలు తొలగిపోవును.